Isroilni sinash uchun qoldirilgan xalqlar

Isroil quloq solarmikin, deb sinash uchun yurtda xalqlar qoldiriladi. Isroil Otasini unutganda, Otniyel koʻtarilgunicha Kushan-Rishatayim sakkiz yil hukmronlik qiladi. Keyinroq chapaqay Ehud qilichini oʻng sonida yashiradi, semiz shoh Eglonni yuqori xonasida oʻldiradi va eshikni qulflab ketadi.

3-bob.

Bular Kanaandagi urushlarning hech birini koʻrmagan barcha isroilliklarni sinash uchun Otamiz qoldirgan xalqlar edi. (U buni faqat ilgari urushni bilmagan Isroil avlodlari urushni oʻrgansin, deb qildi.) Bu xalqlar quyidagilar edi: beshta filist hukmdori, barcha kanaanliklar, Sidonliklar va Baal-Xermon togʻidan Lebo-Hamatgacha boʻlgan Livan togʻlarida yashovchi xivlar. Ular Isroilni sinash uchun qoldirilgan edi — isroilliklar Muso orqali ota-bobolariga berilgan Otamizning amrlariga itoat qiladimi-yoʻqmi, bilish uchun. Shunday qilib, isroilliklar kanaanliklar, xetlar, amorlar, perizlar, xivlar va yevuslar orasida yashadilar. Ular bu xalqlarning qizlariga uylanib, oʻz qizlarini ularning oʻgʻillariga berib, ularning xudolariga sigʻindilar.

Ota Otniyelni najotkor qilib tayinlaydi

Isroil Otamizning nazarida yovuzlik qilib, oʻz Otasini unutib, Baallar va Asheralarga sigʻindi. Shunda Otamizning gʻazabi Isroilga qarshi alangalanib, U ularni Aram-Naharayim shohi Kushan-Rishatayimga sotdi. Isroil sakkiz yil unga qul boʻldi. Isroilliklar Otamizga faryod qilganlarida, U ularga najotkor — Kalebning kichik ukasi, Kinaz oʻgʻli Otniyelni tayinladi va u ularni qutqardi. Otamizning Ruhi uning ustiga tushdi va u Isroilga hakamlik qildi. U urushga chiqdi va Otamiz Aram shohi Kushan-Rishatayimni uning qoʻliga berdi, uning qoʻli Kushan-Rishatayim ustidan gʻolib keldi. Shundan soʻng Kinaz oʻgʻli Otniyel vafot etguncha, yurt qirq yil tinchlikda boʻldi.

Ota Ehudni najotkor qilib tayinlaydi

Isroilliklar yana Otamizning nazarida yovuzlik qildilar va bu yovuzlikni qilganlari uchun Otamiz Moav shohi Eglonni Isroilga qarshi kuchaytirdi. Eglon ammonliklar va amoliklarni toʻplab, borib Isroilga zarba berdi va ular Xurmolar shahrini egallab oldilar. Isroilliklar oʻn sakkiz yil Moav shohi Eglonga qul boʻldilar. Isroilliklar yana Otamizga faryod qildilar; U ularga najotkor qilib, Benyamin qabilasidan boʻlgan chapaqay Gera oʻgʻli Ehudni tayinladi. Ular u orqali Moav shohi Eglonga oʻlpon yubordilar. Ehud oʻziga ikki dami bor, uzunligi taxminan bir tirsak keladigan qilich yasab, uni kiyimi ostiga, oʻng sonining ustiga bogʻlab oldi. U oʻlponni Moav shohi Eglonga taqdim etdi. Eglon juda semiz odam edi. Ehud oʻlponni taqdim etib boʻlgach, uni koʻtarib kelgan odamlarni joʻnatib yubordi. U Gilgal yaqinidagi butlar oldidan qaytib kelib: “Ey shoh, sizga bir maxfiy xabarim bor”, dedi. Shoh: “Jim boʻlinglar!” dedi va uning barcha xizmatkorlari undan chiqib ketdilar.

Ehud salqin bolaxonada yolgʻiz oʻtirgan shohga yaqinlashdi. Ehud: “Sizga Xudodan bir soʻzim bor”, dedi. Shoh oʻrnidan turdi. Ehud chap qoʻlini uzatib, qilichni oʻng sonidan olib, Eglonning qorniga sanchdi. Dastasi ham tigʻ ketidan kirib ketdi; yogʻ qilich ustini qoplab oldi. Ehud qilichni qornidan tortib olmagani uchun, ichak-chavoqlari toshib chiqdi. Ehud ayvonga chiqib, bolaxonaning eshiklarini orqasidan yopib, qulflab qoʻydi.

U ketgach, xizmatkorlari bolaxonaning eshiklari qulflanganini koʻrib: “U salqin xonada hojatini chiqarayotgan boʻlsa kerak”, deyishdi. Ular xijolat boʻlgunlaricha kutib turdilar, lekin u hamon bolaxonaning eshiklarini ochmasdi. Shunda ular kalitni olib, eshiklarni ochdilar va xoʻjayinlari yerda oʻlik yotganini koʻrdilar.

Ular hayallab turganlarida, Ehud qochib qutuldi. U butlar yonidan oʻtib, Seyraga qochib ketdi. U yetib kelgach, Efrayim togʻlarida burgʻu chaldi va isroilliklar u bilan birga togʻlardan tushdilar, Ehud ularga boshchilik qildi. U: “Menga ergashinglar, chunki Otamiz dushmaningiz Moavni qoʻlingizga berdi”, dedi. Ular uning orqasidan tushib, Moavga qarshi Iordan kechuvlarini egallab oldilar va hech kimni kechib oʻtishga qoʻymadilar. Oʻsha paytda ular taxminan oʻn ming moavlikni — barchasi baquvvat, jangovar erkaklarni — qirib tashladilar; birortasi ham qochib qutula olmadi. Shunday qilib, oʻsha kuni Moav Isroilning qoʻli ostida boʻysundirildi va yurt sakson yil tinchlikda boʻldi.

Undan keyin Anat oʻgʻli Shamgar paydo boʻldi; u hoʻkiz haydaydigan tayoq bilan olti yuz filistni oʻldirdi; u ham Isroilni qutqardi.