Ang mga Pungsud nga Ginbilin agud Tilawan ang Israel

Ang mga pungsod ginbayaan sa duta agod pamatyagan kon magapamati ang Israel. Sang malipatan sang Israel ang ila Amay, nagdumala si Cushan-Rishathaim sa walo ka tuig tubtob ginbangon si Othniel. Sa ulihi, si Ehud nga wala ang ginagamit nga kamot nagtago sang espada sa iya tuo nga paa, nagpatay kay Hari Eglon nga matambok sa iya kuwarto sa ibabaw, kag ginkandado ang puwerta.

Kapitulo 3.

Amo ini ang mga pungsud nga ginbilin sang aton Amay agud tilawan ang Israel—ang tanan nga wala makaagi sa bisan ano nga mga inaway sang Canaan. (Ginhimo niya ini agud lamang ang mga kaliwatan sang Israel nga wala pa makaagi sang inaway sadto makatuon sini.). Ang mga pungsud: ang lima ka pangulo sang mga Filisteo, ang tanan nga mga Canaanhon, ang mga taga-Sidon, kag ang mga Hibeohanon nga nagapuyo sa kabukiran sang Libano, kutub sa Bukid sang Baal-hermon tubtub sa Lebo-hamat. Ginbilin sila agud tilawan ang Israel—kon tumanon nila ukon indi ang mga sugo sang aton Amay, nga ginhatag sa ila mga katigulangan paagi kay Moises. Gani ang mga Israelinhon nagpuyo sa tunga sang mga Canaanhon, mga Heteohanon, mga Amornon, mga Periseohanon, mga Hibeohanon, kag mga Jebuseohanon. Ginpangasawa nila ang mga anak nga babayi sining mga katawohan, ginhatag nila ang ila kaugalingon nga mga anak nga babayi sa ila mga anak nga lalaki, kag nag-alagad sa ila mga dios.

Ginbangon sang Amay si Otniel

Naghimo sing malaut ang Israel sa mga mata sang aton Amay, ginkalimtan nila ang ila Amay, kag nag-alagad sa mga Baal kag sa mga Asera. Gani nagsingkal ang kaakig sang aton Amay batok sa Israel; ginbaligya niya sila kay Cusan-risataim nga hari sang Aram-naharaim, nga gin-alagad sang Israel sa walo ka tuig. Sang nagtuaw ang mga Israelinhon sa aton Amay, nagbangon sia sing isa ka manugluwas—si Otniel nga anak ni Kenaz, ang manghud ni Caleb—nga nagluwas sa ila. Ang Espiritu sang aton Amay nag-abut sa iya, kag ginhukman niya ang Israel. Nagpakig-away sia, kag gintugyan sang aton Amay sa iya si Cusan-risataim nga hari sang Aram, kag nangibabaw ang iya kamut batok kay Cusan-risataim. Niyan ang duta nagpahuway sa sulud sang kap-atan ka tuig, tubtub sang napatay si Otniel nga anak ni Kenaz.

Ginbangon sang Amay si Ehud

Naghimo liwat sing malaut ang mga Israelinhon sa mga mata sang aton Amay, kag tungud kay naghimo sila sining malaut, ginpabaskug sang aton Amay si Eglon nga hari sang Moab batok sa Israel. Gintipon ni Eglon ang mga Ammonhon kag ang mga Amaleknon, nagkadto kag nagsalakay sa Israel, kag gin-agaw nila ang Siudad sang mga Palma. Ang mga Israelinhon nag-alagad kay Eglon nga hari sang Moab sa napulo kag walo ka tuig. Nagtuaw liwat ang mga Israelinhon sa aton Amay; nagbangon sia sing isa ka manugluwas nga si Ehud nga anak ni Gera, isa ka Benjaminhon nga walis ang kamut. Nagpadala sila sing buhis paagi sa iya kay Eglon nga hari sang Moab. Naghimo si Ehud sing espada nga duha sing sulab, nga mga napulo kag walo ka pulgada ang kalabaon, kag ginbakus niya ini sa idalum sang iya panapton sa iya tuo nga paa. Ginhatag niya ang buhis kay Eglon nga hari sang Moab, nga isa ka tama katambok nga tawo. Sang natapos ni Ehud ang paghatag sang buhis, ginpalakat niya ang mga tawo nga nagdala sini. Nagbalik sia kutub sa mga diosdios malapit sa Gilgal, nga nagasiling, “May tago ako nga mensahe sa imo, hari.” Nagsiling ang hari, “Maghipos kamo!” kag ang tanan niya nga mga alagad nagbiya sa iya.

Nagpalapit si Ehud sa iya, nga nagapungko nga nagaisahanon sa iya mabugnaw nga hulut sa ibabaw. Nagsiling si Ehud, “May pulong ako gikan sa Dios para sa imo.” Nagtindug ang hari sa iya pulungkoan. Gin-untay ni Ehud ang iya wala nga kamut, ginkuha ang espada gikan sa iya tuo nga paa, kag ginbuno sa tiyan ni Eglon. Nagsulud ang pulohanan nga nagsunod sa sulab; gintabonan sang tambok. Tungud kay wala ginbunlot ni Ehud ang espada gikan sa iya tiyan, nag-ilig ang iya tinai. Nagguwa si Ehud sa balkon, ginsira ang mga gawang sang hulut sa ibabaw sa likod niya, kag gintrangkahan ini.

Sang nakahalin na sia, ang iya mga suloguon nakakita nga trangkado ang mga gawang sang hulut sa ibabaw kag nagsiling, “Nagapatawhay siguro sia sa mabugnaw nga hulut.” Naghulat sila tubtub sa ila kahuya, apang wala gihapon niya ginbuksan ang mga gawang sang hulut sa ibabaw. Gani ginkuha nila ang yabi, ginbuksan ini, kag nakita nila ang ila ginoo nga natumba sa salug, patay na.

Samtang nagadugay sila, nakapalagyo si Ehud. Nag-agi sia sa unhan sang mga diosdios kag nakapalagyo pakadto sa Seira. Nag-abut sia, ginpatunog ang budyong sa kabukiran sang Efraim, kag ang mga Israelinhon nagdugnaw upod sa iya gikan sa kabukiran, nga si Ehud ang nagapanguna. Nagsiling sia, “Sunod kamo sa akon, kay gintugyan sang aton Amay sa inyo kamut ang inyo mga kaaway nga Moab.” Nagdugnaw sila nga nagasunod sa iya, gin-agaw ang mga talabukan sang Jordan batok sa Moab, kag wala sila nagtugot nga may makatabok. Sadto nga tion napatay nila ang mga napulo ka libo ka Moabnon, ang tanan mabakud kag makusug nga mga lalaki; wala sing bisan isa nga nakapalagyo. Gani ginpadaug ang Moab sadto nga adlaw sa idalum sang kamut sang Israel, kag ang duta nagpahuway sa sulud sang kawaloan ka tuig.

Nagsunod si Samgar nga anak ni Anat, nga nagpatay sing anum ka gatos ka Filisteo paagi sa isa ka igtutuslok sa baka; ginluwas man niya ang Israel.