Δανιήλ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ έφτιαξε ένα χρυσό άγαλμα, περίπου ενενήντα πόδια ύψος και εννιά πόδια πλάτος, και το έστησε στην πεδιάδα Δουρά, στην επαρχία της Βαβυλώνας. ²Ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ κάλεσε τους σατράπες, τους διοικητές, τους κυβερνήτες, τους συμβούλους, τους θησαυροφύλακες, τους δικαστές, τους δικαστικούς άρχοντες και όλους τους αξιωματούχους των επαρχιών να έρθουν στα εγκαίνια του αγάλματος που είχε στήσει. ³Τότε οι σατράπες, οι διοικητές, οι κυβερνήτες, οι σύμβουλοι, οι θησαυροφύλακες, οι δικαστές, οι δικαστικοί άρχοντες και όλοι οι αξιωματούχοι των επαρχιών συγκεντρώθηκαν για τα εγκαίνια του αγάλματος που είχε στήσει ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ, και στάθηκαν μπροστά στο άγαλμα που είχε στήσει ο Ναβουχοδονόσορ.

⁴Τότε ο κήρυκας διακήρυξε με δυνατή φωνή: «Λαοί, έθνη και γλώσσες, αυτή είναι η διαταγή: ⁵Μόλις ακούσετε τον ήχο από τη σάλπιγγα, τον αυλό, τη λύρα, την άρπα, την κιθάρα, τη γκάιντα και κάθε μουσικό όργανο, να πέσετε και να προσκυνήσετε το χρυσό άγαλμα που έστησε ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ. ⁶Όποιος δεν πέσει να προσκυνήσει, θα ριχτεί αμέσως σε ένα καμίνι με φλεγόμενη φωτιά».

⁷Μόλις λοιπόν όλοι οι λαοί άκουσαν τον ήχο από τη σάλπιγγα, τον αυλό, τη λύρα, την άρπα, την κιθάρα και κάθε είδους μουσική, όλοι οι λαοί, τα έθνη και οι γλώσσες έπεσαν και προσκύνησαν το χρυσό άγαλμα που είχε στήσει ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ.

⁸Εκείνο τον καιρό μερικοί αστρολόγοι ήρθαν μπροστά και κατηγόρησαν με κακία τους Ιουδαίους. ⁹Είπαν στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορ: «Βασιλιά, να ζεις αιώνια! ¹⁰Εσύ, βασιλιά, έβγαλες διαταγή: όποιος ακούσει τον ήχο από τη σάλπιγγα, τον αυλό, τη λύρα, την άρπα, την κιθάρα, τη γκάιντα και κάθε μουσική, πρέπει να πέσει και να προσκυνήσει το χρυσό άγαλμα, ¹¹και όποιος δεν πέσει να προσκυνήσει, θα ριχτεί σε ένα καμίνι με φλεγόμενη φωτιά. ¹²Κάποιοι Ιουδαίοι που εσύ τους έβαλες υπεύθυνους για την επαρχία της Βαβυλώνας —ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδεναγώ— σε αγνοούν, βασιλιά. Δεν υπηρετούν τους θεούς σου ούτε προσκυνούν το χρυσό άγαλμα που έστησες».

¹³Έξαλλος, ο Ναβουχοδονόσορ διέταξε να φέρουν τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ· και τους έφεραν μπροστά στον βασιλιά. ¹⁴Ο Ναβουχοδονόσορ είπε: «Σεδράχ, Μισάχ, Αβδεναγώ, αλήθεια δεν υπηρετείτε τους θεούς μου ούτε προσκυνείτε το χρυσό άγαλμα που έστησα; ¹⁵Τώρα, αν είστε έτοιμοι —μόλις ηχήσουν η σάλπιγγα, ο αυλός, η λύρα, η άρπα, η κιθάρα, η γκάιντα και κάθε είδους μουσική, να πέσετε και να προσκυνήσετε το άγαλμα που έφτιαξα— καλώς. Αν όμως δεν προσκυνήσετε, θα ριχτείτε αμέσως σε ένα καμίνι με φλεγόμενη φωτιά. Και ποιος θεός μπορεί να σας σώσει από τα χέρια μου;»

¹⁶Ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδεναγώ απάντησαν στον βασιλιά: «Ναβουχοδονόσορ, δεν χρειάζεται να σου απαντήσουμε γι’ αυτό. ¹⁷Αν ο Πατέρας μας, που τον υπηρετούμε, μπορεί να μας σώσει, θα μας σώσει από το φλεγόμενο καμίνι και από το χέρι σου, βασιλιά. ¹⁸Αν όμως όχι, μάθε το αυτό, βασιλιά: δεν θα υπηρετήσουμε τους θεούς σου ούτε θα προσκυνήσουμε το χρυσό άγαλμα που έστησες».

¹⁹Τότε ο Ναβουχοδονόσορ έγινε έξαλλος και η όψη του άλλαξε απέναντι στον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ· και διέταξε να πυρώσουν το καμίνι εφτά φορές πιο πολύ απ’ ό,τι συνήθως. ²⁰Διέταξε μερικούς από τους πιο δυνατούς στρατιώτες του να δέσουν τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ και να τους ρίξουν στο φλεγόμενο καμίνι. ²¹Έτσι αυτοί οι άντρες, δεμένοι μέσα στους μανδύες, τα παντελόνια, τα τουρμπάνια και τα άλλα τους ρούχα, ρίχτηκαν στο καμίνι με τη φλεγόμενη φωτιά. ²²Επειδή η διαταγή του βασιλιά ήταν αυστηρή και το καμίνι υπερβολικά πυρωμένο, η φλόγα της φωτιάς σκότωσε τους άντρες που σήκωσαν τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ. ²³Κι αυτοί οι τρεις άντρες —ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδεναγώ— έπεσαν δεμένοι μέσα στο φλεγόμενο καμίνι.

²⁴Τότε ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ, κατάπληκτος, σηκώθηκε βιαστικά. Ρώτησε τους συμβούλους του: «Δεν ρίξαμε τρεις δεμένους άντρες μέσα στη φωτιά;» Εκείνοι απάντησαν στον βασιλιά: «Σωστά, βασιλιά».

²⁵Εκείνος είπε: «Κοιτάξτε —βλέπω τέσσερις άντρες, λυμένους, να περπατούν μέσα στη φωτιά, χωρίς να παθαίνουν τίποτε· και ο τέταρτος μοιάζει με γιο των θεών». ^a a v25 Ο βασιλιάς είδε μια τέταρτη μορφή μέσα στις φλόγες — τη σωστική παρουσία του Πατέρα μας, που δεν άφησε μόνους τους υπηρέτες του μέσα στη φωτιά.

²⁶Ο Ναβουχοδονόσορ πλησίασε στην πόρτα του φλεγόμενου καμινιού και είπε: «Σεδράχ, Μισάχ και Αβδεναγώ, υπηρέτες του Ύψιστου Θεού, βγείτε έξω!» Και ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδεναγώ βγήκαν από τη φωτιά.

²⁷Οι σατράπες, οι διοικητές, οι κυβερνήτες και οι σύμβουλοι του βασιλιά συγκεντρώθηκαν και είδαν ότι η φωτιά δεν είχε καμιά δύναμη πάνω στα σώματα αυτών των αντρών· τα μαλλιά τους δεν είχαν καψαλιστεί, τα ρούχα τους ήταν άθικτα και δεν είχαν πάνω τους μυρωδιά από φωτιά.

²⁸Ο Ναβουχοδονόσορ είπε: «Ευλογημένος ο Θεός του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ! Έστειλε τον άγγελό του και έσωσε τους υπηρέτες του που τον εμπιστεύτηκαν. Αυτοί παράκουσαν τη διαταγή του βασιλιά και προτίμησαν να πεθάνουν παρά να υπηρετήσουν ή να προσκυνήσουν άλλον θεό εκτός από τον δικό τους Θεό. ²⁹Διατάζω: κάθε λαός, έθνος ή γλώσσα που θα πει κάτι εναντίον του Θεού του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ θα κομματιαστεί, και τα σπίτια τους θα γίνουν ερείπια· γιατί κανένας άλλος θεός δεν μπορεί να σώσει έτσι».

³⁰Τότε ο βασιλιάς προήγαγε τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδεναγώ στην επαρχία της Βαβυλώνας.