بادشاهه پوڄا جو مطالبو ڪري ٿو
نوي فوٽ ڊگهو سون جو بُت ۽ سازندن جي هڪ ٽولي عبادت کي لازمي بڻائي ٿا. ٽي يهودي انڪار ڪن ٿا ۽ بادشاهه کي اهو جواب ڏين ٿا جيڪو سڀ کان مهانگو پوي ٿو: اسان جو پيءُ اسان کي بچائي سگهي ٿو، پر جيڪڏهن نه به بچائي، تڏهن به اسين نه جهڪنداسين. باهه ۾ هڪ چوٿين صورت ساڻن گڏ گهمي ٿي.
3 1بادشاهه نبوڪدنضر سون جو هڪ مجسمو ٺهرايو، جيڪو اٽڪل نوي فوٽ اوچو ۽ نو فوٽ ويڪرو هو، ۽ ان کي بابل جي صوبي ۾ دورا جي ميدان تي بيهاريائين. 2بادشاهه نبوڪدنضر ساترپن، حاڪمن، گورنرن، صلاحڪارن، خزانچين، ججن، مئجسٽريٽن ۽ صوبن جي سڀني عملدارن کي سڏ موڪليو تہ هو انهيءَ مورتيءَ جي وقف ڪرڻ جي رسم ۾ اچن، جيڪا هن بيهاري هئي. 3پوءِ ساترپ، حاڪم، گورنر، صلاحڪار، خزانچي، جج، مئجسٽريٽ ۽ صوبن جا سڀ عملدار نبوڪدنضر بادشاهه جي بيهاريل مجسمي جي وقف لاءِ گڏ ٿيا، ۽ نبوڪدنضر جي بيهاريل انهيءَ مجسمي جي اڳيان بيٺا.
4پوءِ منادي ڪندڙ وڏي آواز سان اعلان ڪيو تہ ”اي قومو، اُمتو ۽ ٻولين وارؤ! اوهان کي حڪم آهي تہ 5جڏهن اوهين ڪرنائي، بانسري، لائر، بربط، ستار، بيگ پائپ ۽ هر قسم جو سنگيت ٻڌو، تڏهن سجدي ۾ ڪري نبوڪدنضر بادشاهه جي بيهاريل سون جي مورتيءَ جي پوڄا ڪريو. 6جيڪو ڪوبہ سجدو ڪري پوڄا نہ ڪندو، سو ساڳئي گھڙيءَ دکندڙ باهه جي ڀٽيءَ ۾ اڇلايو ويندو.“
7جيئن ئي سڀني ماڻهن ڪرنائي، بانسري، لائر، بربط، ستار ۽ هر قسم جي سنگيت جو آواز ٻڌو، تيئن ئي سڀ قومون، اُمتون ۽ ٻوليون ڳالهائيندڙ ڪري پيون ۽ نبوڪدنضر بادشاهه جي بيهاريل سون جي مورتيءَ جي پوڄا ڪيائون.
8ان وقت ڪجهه نجومين اڳتي اچي يهودين تي بدنيتيءَ سان الزام هنيو. 9هنن نبوڪدنضر بادشاهه کي چيو تہ ”اي بادشاهه، تون سدائين جيئرو رهين! 10تو، اي بادشاهه، فرمان جاري ڪيو تہ جيڪو ڪرنائي، بانسري، لائر، بربط، ستار، بيگ پائپ ۽ ڪنهن بہ سنگيت جو آواز ٻڌي، تنهن لاءِ لازم آهي تہ سجدي ۾ ڪري سون جي مورتيءَ جي پوڄا ڪري، 11جيڪو وري سجدو ڪري پوڄا نہ ڪندو، تنهن کي دکندڙ باهه جي ڀٽيءَ ۾ اڇلايو ويندو. 12ڪي يهودي آهن، جن کي تو بابل جي صوبي جا ڪم سونپيا، يعني شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو؛ اي بادشاهه، اهي تنهنجي پرواهه نہ ٿا ڪن. اهي نہ تنهنجن معبودن جي خدمت ٿا ڪن ۽ نہ تنهنجي بيهاريل سون جي مورتيءَ جي پوڄا ٿا ڪن.“
13ڪاوڙ ۾ ڀرجي نبوڪدنضر حڪم ڏنو تہ شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو کي آندو وڃي؛ سو اهي بادشاهه جي اڳيان آندا ويا. 14نبوڪدنضر چيو تہ ”اي شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو، ڇا اها سچ آهي تہ اوهين منهنجن معبودن جي خدمت نہ ٿا ڪريو ۽ منهنجي بيهاريل سون جي مورتيءَ جي پوڄا نہ ٿا ڪريو؟ 15هاڻي جيڪڏهن اوهين تيار آهيو تہ جڏهن ڪرنائي، بانسري، لائر، بربط، ستار، بيگ پائپ ۽ هر قسم جي سنگيت جو آواز ٿئي، تڏهن سجدي ۾ ڪري منهنجي ٺاهيل مورتيءَ جي پوڄا ڪريو، تہ چڱو؛ پر جيڪڏهن پوڄا نہ ڪندا تہ ساڳئي گھڙيءَ دکندڙ باهه جي ڀٽيءَ ۾ اڇلايا ويندا. پوءِ اهڙو ڪهڙو معبود آهي جيڪو اوهان کي منهنجي هٿن کان بچائي؟“
16شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو بادشاهه کي وراڻيائون تہ ”اي نبوڪدنضر، هن معاملي ۾ اسان کي تو کي جواب ڏيڻ جي ضرورت ناهي. 17جيڪڏهن اسان جو پيءُ، جنهن جي اسين خدمت ٿا ڪريون، اسان کي بچائي سگھي ٿو، تہ هو اسان کي دکندڙ ڀٽيءَ کان ۽ تنهنجي هٿان، اي بادشاهه، ضرور بچائيندو. 18پر جيڪڏهن نہ بچائي تہ اي بادشاهه، اهو ڄاڻي ڇڏ تہ اسين نہ تنهنجن معبودن جي خدمت ڪنداسين ۽ نہ تنهنجي بيهاريل سون جي مورتيءَ جي پوڄا ڪنداسين.“
19پوءِ نبوڪدنضر ڪاوڙ ۾ ڀرجي ويو، شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو ڏانهن سندس چهري جو رنگ بدلجي ويو، ۽ ڀٽيءَ کي معمول کان ست ڀيرا وڌيڪ گرم ڪرڻ جو حڪم ڏنائين. 20پنهنجي لشڪر جي ڪجهه تمام طاقتور سپاهين کي حڪم ڏنائين تہ شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو کي ٻڌي دکندڙ ڀٽيءَ ۾ اڇلي ڇڏين. 21تنهنڪري اهي ماڻهو چوغن، پتلونن، پڳڙين ۽ ٻين ڪپڙن سميت ٻڌل حالت ۾ دکندڙ باهه جي ڀٽيءَ ۾ اڇلايا ويا. 22بادشاهه جي سخت حڪم ۽ ڀٽيءَ جي ڏاڍي گرميءَ سبب باهه جي ڀڀڪي انهن ماڻهن کي ماري ڇڏيو جن شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو کي مٿي کنيو هو. 23اهي ٽيئي ماڻهو، شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو، ٻڌل حالت ۾ دکندڙ ڀٽيءَ ۾ ڪري پيا.
24پوءِ نبوڪدنضر بادشاهه حيران ٿي تڪڙ ۾ اُٿي بيٺو. پنهنجن صلاحڪارن کان پڇيائين تہ ”ڇا اسان ٽي ٻڌل ماڻهو باهه ۾ نہ اڇليا هئا؟“ اهي بادشاهه کي وراڻيائون تہ ”بلڪل سچ، اي بادشاهه.“
25چيائين تہ ”ڏسو، مون کي چار ماڻهو نظر اچن ٿا، جيڪي کليل آهن ۽ باهه جي وچ ۾ هلي رهيا آهن؛ کين ڪنهن بہ قسم جو نقصان نہ پهتو آهي، ۽ چوٿون معبودن جي پٽ جهڙو ٿو لڳي.“ a a v25 بادشاهه شعلن ۾ چوٿون روپ ڏٺو، اهو اسان جي پيءُ جي بچائيندڙ موجودگي هئي، جنهن پنهنجن ٻانهن کي باهه ۾ اڪيلو نہ ڇڏيو.
26نبوڪدنضر دکندڙ ڀٽيءَ جي در وٽ وڃي چيو تہ ”اي شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو، سڀ کان مٿانهين خدا جا ٻانها، نڪري هيڏانهن اچو!“ تڏهن شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو باهه مان نڪري آيا.
27ساترپ، حاڪم، گورنر ۽ بادشاهه جا صلاحڪار گڏ ٿي ڏٺو تہ انهن ماڻهن جي جسمن تي باهه جو ڪو زور نہ هلي سگھيو هو؛ ڪنهن جو وار نہ سڙيو هو، پوشاڪ کي ڪو نقصان نہ پهتو هو، ۽ مٿن باهه جي ٻوءِ بہ نہ هئي.
28نبوڪدنضر چيو تہ ”شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو جو خدا مبارڪ هجي! هن پنهنجو ملائڪ موڪلي پنهنجن ڀروسو ڪندڙ ٻانهن کي بچايو. هنن بادشاهه جو حڪم نہ مڃيو ۽ پنهنجي خدا کانسواءِ ڪنهن بہ معبود جي خدمت يا پوڄا ڪرڻ بدران مرڻ لاءِ تيار ٿي ويا. 29آءٌ حڪم ڏيان ٿو تہ جيڪا بہ قوم، اُمت يا ٻولي شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو جي خدا خلاف ڪا ڳالهه چوندي، سا ٽڪرا ٽڪرا ڪئي ويندي ۽ ان جا گھر ملبي جو ڍير بڻايا ويندا، ڇاڪاڻ تہ ٻيو ڪوبہ معبود اهڙي طرح بچائي نہ ٿو سگھي.“
30پوءِ بادشاهه شدرڪ، ميسڪ ۽ عبدنجو کي بابل جي صوبي ۾ ترقي ڏني.