એક રાજા ભજનની માગણી કરે છે

નેવું ફૂટ ઊંચી સોનાની મૂર્તિ અને વાદ્યવૃંદ ભક્તિને ફરજિયાત બનાવે છે. ત્રણ યહૂદીઓ ઇનકાર કરે છે અને રાજાને સૌથી મોંઘો પડે એવો જવાબ આપે છે: આપણા પિતા અમને બચાવી શકે છે, પણ તે ન બચાવે તોપણ અમે નમીશું નહીં. અગ્નિમાં ચોથી એક આકૃતિ તેમની સાથે ચાલે છે.

અધ્યાય 3.

નબૂખાદનેસ્સાર રાજાએ સોનાની એક મૂર્તિ બનાવી, જે આશરે નેવું ફૂટ ઊંચી અને નવ ફૂટ પહોળી હતી, અને તેને બાબિલ પ્રાંતમાં દૂરાના મેદાનમાં ઊભી કરી. પોતે ઊભી કરેલી મૂર્તિની પ્રતિષ્ઠા માટે આવવા નબૂખાદનેસ્સાર રાજાએ સૂબેદારો, નાયબો, રાજ્યપાલો, મંત્રીઓ, ખજાનચીઓ, ન્યાયાધીશો, દંડનાયકો તથા પ્રાંતના સર્વ અધિકારીઓને તેડાવ્યા. ત્યારે નબૂખાદનેસ્સાર રાજાએ ઊભી કરેલી મૂર્તિની પ્રતિષ્ઠા કરવા સૂબેદારો, નાયબો, રાજ્યપાલો, મંત્રીઓ, ખજાનચીઓ, ન્યાયાધીશો, દંડનાયકો તથા પ્રાંતના સર્વ અધિકારીઓ ભેગા થયા, અને નબૂખાદનેસ્સારે ઊભી કરેલી મૂર્તિની સામે ઊભા રહ્યા.

ત્યારે ઢંઢેરો પોકારનારે મોટેથી જાહેર કર્યું, “હે લોકો, પ્રજાઓ તથા ભાષાઓ, તમને આજ્ઞા કરવામાં આવે છે: જ્યારે તમે શિંગડું, વાંસળી, સિતાર, સારંગી, તંતુવાદ્ય, મશકવાદ્ય તથા સર્વ પ્રકારનું સંગીત સાંભળો, ત્યારે નબૂખાદનેસ્સાર રાજાએ ઊભી કરેલી સોનાની મૂર્તિને સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને ભજજો. જે કોઈ સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને ભજશે નહિ, તેને તરત જ ભડભડતી અગ્નિની ભઠ્ઠીમાં નાખવામાં આવશે.”

તેથી જેવા સર્વ લોકોએ શિંગડું, વાંસળી, સિતાર, સારંગી, તંતુવાદ્ય તથા સર્વ પ્રકારનું સંગીત સાંભળ્યું, કે તરત જ સર્વ લોકો, પ્રજાઓ તથા ભાષાઓએ નબૂખાદનેસ્સાર રાજાએ ઊભી કરેલી સોનાની મૂર્તિને સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને ભજી.

તે સમયે કેટલાક જ્યોતિષીઓ આગળ આવ્યા અને તેમણે યહૂદીઓ પર દ્વેષભાવથી આરોપ મૂક્યો. તેમણે નબૂખાદનેસ્સાર રાજાને કહ્યું, “હે રાજા, આપ સદા જીવતા રહો! હે રાજા, આપે ફરમાન કાઢ્યું હતું કે, જે કોઈ શિંગડું, વાંસળી, સિતાર, સારંગી, તંતુવાદ્ય, મશકવાદ્ય તથા સર્વ પ્રકારનું સંગીત સાંભળે, તેણે સોનાની મૂર્તિને સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને ભજવી, અને જે કોઈ સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને ભજશે નહિ, તેને ભડભડતી અગ્નિની ભઠ્ઠીમાં નાખવામાં આવશે. બાબિલ પ્રાંત પર આપે નીમેલા કેટલાક યહૂદીઓ—શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગો—હે રાજા, આપની અવગણના કરે છે. તેઓ આપના દેવોની સેવા કરતા નથી, તેમ જ આપે ઊભી કરેલી સોનાની મૂર્તિને ભજતા નથી.”

ત્યારે નબૂખાદનેસ્સારે ક્રોધે ભરાઈને શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોને હાજર કરવાની આજ્ઞા કરી; અને તેઓને રાજાની સમક્ષ લાવવામાં આવ્યા. નબૂખાદનેસ્સારે કહ્યું, “હે શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગો, શું એ સાચું છે કે તમે મારા દેવોની સેવા કરતા નથી, તેમ જ મેં ઊભી કરેલી સોનાની મૂર્તિને ભજતા નથી? હવે જો તમે તૈયાર હો—જ્યારે શિંગડું, વાંસળી, સિતાર, સારંગી, તંતુવાદ્ય, મશકવાદ્ય તથા સર્વ પ્રકારનું સંગીત વાગે, ત્યારે મેં બનાવેલી મૂર્તિને સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરીને ભજજો, તો તે સારું. પણ જો તમે ભજશો નહિ, તો તમને તરત જ ભડભડતી અગ્નિની ભઠ્ઠીમાં નાખવામાં આવશે. એવો કયો દેવ છે જે તમને મારા હાથમાંથી છોડાવી શકે?”

શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોએ રાજાને જવાબ આપ્યો, “હે નબૂખાદનેસ્સાર, આ બાબતમાં તને જવાબ આપવાની અમને જરૂર નથી. જો આપણા પિતા, જેમની અમે સેવા કરીએ છીએ, અમને છોડાવી શકે, તો હે રાજા, તેઓ અમને ભડભડતી ભઠ્ઠીમાંથી તથા તારા હાથમાંથી છોડાવશે. પણ જો તેમ ન થાય, તોપણ હે રાજા, એ જાણ કે અમે તારા દેવોની સેવા કરીશું નહિ, તેમ જ તેં ઊભી કરેલી સોનાની મૂર્તિને ભજીશું નહિ.”

ત્યારે નબૂખાદનેસ્સાર ક્રોધે ભરાયો, અને શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગો તરફ તેના ચહેરાનો હાવભાવ બદલાઈ ગયો; તેણે ભઠ્ઠીને સામાન્ય કરતાં સાત ગણી વધારે ધગાવવાની આજ્ઞા કરી. તેણે પોતાના સૈન્યના કેટલાક બળવાન સૈનિકોને આજ્ઞા કરી કે શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોને બાંધીને ભડભડતી ભઠ્ઠીમાં નાખો. તેથી આ માણસોને તેમના ઝભ્ભા, પાયજામા, પાઘડીઓ તથા બીજાં વસ્ત્રો સહિત બાંધીને ભડભડતી અગ્નિની ભઠ્ઠીમાં નાખવામાં આવ્યા. રાજાની કડક આજ્ઞાને લીધે તથા ભઠ્ઠીની અતિશય ગરમીને લીધે, શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોને ઊંચકનારા માણસોને અગ્નિની જ્વાળાએ મારી નાખ્યા. આ ત્રણ માણસો—શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગો—બંધાયેલા જ ભડભડતી ભઠ્ઠીમાં પડ્યા.

ત્યારે નબૂખાદનેસ્સાર રાજા આશ્ચર્ય પામીને ઉતાવળથી ઊભો થયો. તેણે પોતાના મંત્રીઓને પૂછ્યું, “આપણે ત્રણ માણસોને બાંધીને અગ્નિમાં નાખ્યા ન હતા?” તેમણે રાજાને જવાબ આપ્યો, “હે રાજા, એ સાચું છે.”

તેણે કહ્યું, “જુઓ—હું ચાર માણસોને છૂટા, અગ્નિની વચ્ચે ચાલતા તથા અકબંધ જોઉં છું; અને ચોથો તો દેવોના દીકરા જેવો દેખાય છે.” ^a

નબૂખાદનેસ્સાર ભડભડતી ભઠ્ઠીના બારણા પાસે ગયો અને બોલ્યો, “હે શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગો, પરાત્પર ઈશ્વરના સેવકો, બહાર નીકળી આવો!” ત્યારે શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગો અગ્નિમાંથી બહાર નીકળી આવ્યા.

સૂબેદારો, નાયબો, રાજ્યપાલો તથા રાજાના મંત્રીઓ ભેગા થયા, અને તેમણે જોયું કે આ માણસોના શરીર પર અગ્નિનું કશું ચાલ્યું ન હતું—તેમના માથાના વાળ પણ બળ્યા ન હતા, તેમનાં વસ્ત્રો અકબંધ હતાં, અને તેમના પર અગ્નિની ગંધ પણ ન હતી.

નબૂખાદનેસ્સારે કહ્યું, “શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોના ઈશ્વર ધન્ય હો! તેમણે પોતાનો દૂત મોકલીને પોતાના ભરોસો રાખનારા સેવકોને છોડાવ્યા. તેમણે રાજાની આજ્ઞાનો અનાદર કર્યો, અને પોતાના ઈશ્વર સિવાય બીજા કોઈ દેવની સેવા કે ભજન કરવાને બદલે મરવા તૈયાર થયા. હું ફરમાન કાઢું છું: જે કોઈ લોક, પ્રજા કે ભાષા શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોના ઈશ્વર વિરુદ્ધ કંઈ પણ બોલશે, તેના કટકેકટકા કરવામાં આવશે, અને તેમનાં ઘર ઉકરડા બનાવી દેવામાં આવશે—કેમ કે બીજો કોઈ દેવ આ રીતે છોડાવી શકતો નથી.”

પછી રાજાએ શાદ્રાખ, મેશાખ તથા અબેદ-નગોને બાબિલ પ્રાંતમાં ઉચ્ચ પદ આપ્યું.