دانيال 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹پنهنجي حڪومت جي ٻئي سال ۾ نبوڪدنضر کي خواب آيا، سندس روح پريشان ٿيو ۽ ننڊ کيس ڇڏي وئي. ²تنهنڪري بادشاهه حڪم ڏنو تہ جادوگرن، منتر وارن، ٽوڻي ٽوٽڪي وارن ۽ نجومين کي گهرايو وڃي، جيئن اهي کيس سندس خواب ٻڌائين. اهي آيا ۽ بادشاهه جي اڳيان بيٺا. ³بادشاهه کين چيو تہ ”مون هڪ خواب ڏٺو آهي، ۽ انهيءَ خواب کي ڄاڻڻ لاءِ منهنجو روح پريشان آهي.“

⁴پوءِ نجومين ارامي ٻوليءَ ۾ بادشاهه کي چيو تہ ”اي بادشاهه، سدا جيئرو رهج! پنهنجن ٻانهن کي خواب ٻڌاءِ، تہ اسين ان جي تعبير ظاهر ڪنداسين.“

⁵بادشاهه نجومين کي وراڻيو تہ ”منهنجو حڪم پڪو آهي: جيڪڏهن اوهان مون کي خواب ۽ ان جو مطلب نہ ٻڌايو، تہ اوهان ٽڪرا ٽڪرا ڪيا ويندا ۽ اوهان جا گهر ڍير ڪيا ويندا. ⁶پر جيڪڏهن اوهان خواب ۽ ان جو مطلب ٻڌايو، تہ مون کان تحفا، انعام ۽ وڏو اعزاز ماڻيندا. تنهنڪري مون کي خواب ۽ ان جو مطلب ٻڌايو.“

⁷هنن ٻيهر وراڻيو تہ ”بادشاهه پنهنجن ٻانهن کي خواب ٻڌائي، تہ اسين ان جو مطلب ٻڌائينداسين.“

⁸بادشاهه جواب ڏنو تہ ”مون کي پڪ سان خبر آهي تہ اوهان وقت ٽارڻ جي ڪوشش ڪري رهيا آهيو، ڇاڪاڻ تہ اوهان ڏسو ٿا تہ منهنجو حڪم پڪو آهي: ⁹جيڪڏهن اوهان مون کي خواب نہ ٻڌايو، تہ اوهان لاءِ فقط هڪڙو ئي فيصلو آهي. اوهان اتفاق ڪيو آهي تہ وقت بدلجڻ تائين منهنجي اڳيان ڪوڙيون ۽ بدڪار ڳالهيون ڪندا. تنهنڪري مون کي خواب ٻڌايو، تڏهن مون کي خبر پوندي تہ اوهان ان جي تعبير ظاهر ڪري سگهو ٿا.“

¹⁰نجومين بادشاهه کي وراڻيو تہ ”ڌرتيءَ تي ڪو بہ ماڻهو اهو ڪم نہ ٿو ڪري سگهي جيڪو بادشاهه گهري ٿو. ڪنهن وڏي ۽ طاقتور بادشاهه ڪنهن جادوگر، منتر واري يا ڪلداني کان اهڙي ڳالهہ ڪڏهن نہ گهري آهي.

¹¹بادشاهه جي گهرج ڏاڍي ڏکي آهي، رڳو معبود، جيڪي فاني ماڻهن ۾ نہ رهندا آهن، اها بادشاهه تي ظاهر ڪري سگهن ٿا.“

¹²انهيءَ تي بادشاهه ڏاڍو ڪاوڙجي غضبناڪ ٿي پيو، ۽ بابل جي سڀني ڏاهن کي ناس ڪرڻ جو حڪم ڏنائين. ¹³تنهنڪري ڏاهن کي ماري ڇڏڻ جو حڪم جاري ٿيو، ۽ هنن دانيال ۽ سندس ساٿين کي ڳولهيو تہ کين موت جي سزا ڏين.

¹⁴پوءِ دانيال بادشاهه جي محافظن جي سردار اريوڪ کي، جيڪو بابل جي ڏاهن کي ماري ڇڏڻ لاءِ نڪتو هو، عقل ۽ سمجهہ سان وراڻيو. ¹⁵هن بادشاهه جي آفيسر اريوڪ کان پڇيو تہ ”بادشاهه جو ايڏو سخت حڪم ڇو آهي؟“ پوءِ اريوڪ دانيال کي ڳالهہ سمجهائي. ¹⁶تنهنڪري دانيال اندر وڃي بادشاهه کان وقت گهريو، تہ بادشاهه کي تعبير ٻڌائي سگهي.

¹⁷پوءِ دانيال گهر وڃي پنهنجن ساٿين حننياہ، ميسايل ۽ عزرياہ کي اها ڳالهہ ٻڌائي، ¹⁸کين تاڪيد ڪيائين تہ هن ڳجهہ بابت اسان جي آسمان واري پيءُ کان رحم گهرن، تہ دانيال ۽ سندس ساٿي بابل جي ٻين ڏاهن سان گڏ ناس نہ ڪيا وڃن. ¹⁹پوءِ رات جي رويا ۾ اهو ڳجهہ دانيال تي ظاهر ڪيو ويو، تڏهن دانيال اسان جي آسمان واري پيءُ کي ساراهيو. ²⁰دانيال چيو تہ ”اسان جي پيءُ جو نالو سدا سدائين مبارڪ هجي، ڇاڪاڻ تہ ڏاهپ ۽ قدرت سندس آهن. ²¹هو وقتن ۽ موسمن کي بدلائي ٿو، بادشاهن کي هٽائي ٿو ۽ بادشاهن کي بيهاري ٿو، ڏاهن کي ڏاهپ ۽ سمجهہ وارن کي علم ڏئي ٿو. ²²هو اونها ۽ لڪل ڳجهہ ظاهر ڪري ٿو، اونداهيءَ ۾ جيڪو آهي سو ڄاڻي ٿو، ۽ روشني سندس وٽ رهي ٿي.

²³اي منهنجن ڏاڏن جا خدا، مان تنهنجو شڪر ۽ ساراهہ ٿو ڪريان، ڇاڪاڻ تہ تو مون کي ڏاهپ ۽ قدرت ڏني آهي، ۽ هاڻي جيڪو اسان تو کان گهريو هو سو تو مون کي ڄاڻايو آهي، بادشاهه جو معاملو تو اسان کي ڄاڻايو آهي.“

دانيال جواب کڻي ٿو اچي

²⁴تنهنڪري دانيال اريوڪ وٽ ويو، جنهن کي بادشاهه بابل جي ڏاهن کي ناس ڪرڻ لاءِ مقرر ڪيو هو، ۽ چيائينس تہ ”بابل جي ڏاهن کي ناس نہ ڪر. مون کي بادشاهه وٽ وٺي هل، تہ مان کيس تعبير ٻڌايان.“

²⁵پوءِ اريوڪ جلدي دانيال کي بادشاهه جي اڳيان آڻي چيو تہ ”يهوداہ جي جلاوطنن مان مون هڪ ماڻهو لڌو آهي جيڪو بادشاهه کي تعبير ٻڌائي سگهي ٿو.“

²⁶بادشاهه دانيال کان، جنهن کي بيلطشضر سڏيو ويندو هو، پڇيو تہ ”ڇا تون مون کي اهو خواب، جيڪو مون ڏٺو، ۽ ان جو مطلب ٻڌائي سگهين ٿو؟“

²⁷دانيال بادشاهه کي وراڻيو تہ ”جنهن ڳجهہ بابت بادشاهه پڇي ٿو، سو ڪي ڏاها، منتر وارا، جادوگر يا نجومي ظاهر نہ ٿا ڪري سگهن.

²⁸پر اسان جو آسمان وارو پيءُ ڳجهہ ظاهر ڪري ٿو، ۽ بادشاهه نبوڪدنضر کي ڄاڻايو اٿائين تہ پويان ڏينهن ۾ ڇا ٿيندو. تنهنجو خواب ۽ بسترو تي ليٽڻ وقت تنهنجي ذهن ۾ آيل رويائون هي هيون: ^a a v28 ”پويان ڏينهن“ مان مراد تاريخ جو اهو آخري دور آهي جڏهن خدا پنهنجي دائمي بادشاهي قائم ڪندو.

²⁹”اي بادشاهه، جڏهن تون بسترو تي ليٽيو هئين، تڏهن تنهنجي سوچ انهيءَ طرف ويئي جيڪو اڳتي ايندو، ۽ ڳجهہ ظاهر ڪندڙ توکي ڏيکاريو جيڪو ٿيڻو آهي.

³⁰پر هي ڳجهہ مون تي انهيءَ ڪري ظاهر نہ ڪيو ويو جو مون ۾ ڪنهن بہ جيئري ماڻهو کان وڌيڪ ڏاهپ آهي، بلڪہ انهيءَ لاءِ تہ بادشاهه کي تعبير معلوم ٿئي ۽ تون پنهنجي دل جا خيال سمجهي سگهين.

³¹”اي بادشاهه، تو ڏٺو ۽ هڪ وڏو بت ڏٺئين. هي بت، وڏو ۽ چمڪ ۾ اکيون چنڌيائيندڙ، تنهنجي اڳيان بيٺو هو، ۽ سندس صورت خوفناڪ هئي.

³²بت جو مٿو خالص سون جو، سينو ۽ ٻانهون چاندي جون، پيٽ ۽ ران ڪانسيءَ جا، ³³ٽنگون لوهہ جون، پير اڌ لوهہ جا ۽ اڌ مٽيءَ جا هئا.

³⁴جڏهن تون ڏسي رهيو هئين، تڏهن هڪ پٿر، جيڪو هٿن کان سواءِ ڪٽيو ويو هو، بت جي لوهہ ۽ مٽيءَ وارن پيرن سان ٽڪرائجي کين ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيائين. ^b b v34 هٿ کان سواءِ ڪٽيل پٿر جبل بڻجي سڄي ڌرتيءَ کي ڀري ٿو — اها بادشاهي جيڪا اسان جو پيءُ يسوع جي وسيلي قائم ڪري ٿو، جيڪا ڪڏهن ناس نہ ٿيندي ۽ ڪڏهن ڪنهن ٻئي جي حوالي نہ ٿيندي.

³⁵پوءِ لوهہ، مٽي، ڪانسي، چاندي ۽ سون سڀ گڏجي ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويا، ۽ اونهاري جي کلي ۾ ڀوسي جيان ٿي پيا. واءُ انهن کي کڻي ويو، ۽ ڪو نشان نہ رهيو. پر جيڪو پٿر بت کي لڳو هو سو وڏو جبل بڻجي سڄي ڌرتيءَ کي ڀري ويو.

³⁶”اهو خواب هو. هاڻي اسين بادشاهه کي ان جي تعبير ٻڌائينداسين.

³⁷اي بادشاهه، تون بادشاهن جو بادشاهه آهين، جنهن کي اسان جي آسمان واري پيءُ بادشاهي، طاقت، قدرت ۽ جلوو ڏنو آهي.

³⁸تنهنجي هٿ ۾ هن سڀ ماڻهو، ٻنيءَ جا جانور ۽ آسمان جا پکي، جتي بہ رهن ٿا، ڏنا آهن، ۽ توکي انهن سڀني تي حاڪم ڪيو اٿائين. تون سون جو مٿو آهين.

³⁹”تنهنجي پٺيان ٻي بادشاهي اڀرندي، جيڪا تنهنجي کان گهٽ هوندي، پوءِ ٽين بادشاهي، ڪانسيءَ جي، جيڪا سڄي ڌرتيءَ تي حڪومت ڪندي.

⁴⁰چوٿين بادشاهي لوهہ جيان مضبوط هوندي — لوهہ هر شيءِ کي ٽوڙي ٿو ۽ ڀڃي ٿو — ۽ جيئن لوهہ انهن سڀني کي چيڀاٽي ٿو، تيئن اها بہ کين ڀڃندي ۽ چيڀاٽيندي.

⁴¹جيئن تو پير ۽ آڱريون ڏٺيون — اڌ ڪمهار جي مٽي، اڌ لوهہ — تيئن اها ورهايل بادشاهي هوندي، تڏهن بہ ان ۾ لوهہ جي ڪجهہ مضبوطي هوندي، جيئن تو لوهہ کي نرم مٽيءَ سان ملايل ڏٺو.

⁴²جيئن آڱريون اڌ لوهہ ۽ اڌ مٽي هيون، تيئن اها بادشاهي اڌ مضبوط ۽ اڌ ڀُرڪٽ هوندي.

⁴³جيئن تو لوهہ کي نرم مٽيءَ سان ملايل ڏٺو، تيئن ماڻهو شادي ذريعي ملندا پر گڏ نہ رهندا، جيئن لوهہ مٽيءَ سان نہ ٿو ملي.

⁴⁴”انهن بادشاهن جي ڏينهن ۾ اسان جو آسمان وارو پيءُ اهڙي بادشاهي قائم ڪندو جيڪا ڪڏهن ناس نہ ٿيندي، نہ ان جي حڪومت ڪنهن ٻي قوم جي حوالي ٿيندي. اها انهن سڀني بادشاهين کي چيڀاٽي ختم ڪندي، ۽ پاڻ سدائين بيهندي.

⁴⁵هن رويا جو مطلب هي آهي: جبل مان ڪٽيل پٿر، جيڪو انساني هٿن سان نہ ڪٽيو ويو، لوهہ، ڪانسي، مٽي، چاندي ۽ سون کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو. اسان جي عظيم پيءُ بادشاهه کي ڏيکاريو آهي تہ هن کان پوءِ ڇا ٿيندو. خواب پڪو آهي، ان جي تعبير ڀروسي جوڳي آهي.“

اسان جي پيءُ اڳيان عاجز ٿيل بادشاهه

⁴⁶پوءِ بادشاهه نبوڪدنضر منهن ڀر ڪري پيو، دانيال اڳيان جهڪيو، ۽ حڪم ڏنائين تہ کيس نذرانو ۽ خوشبوءِ پيش ڪئي وڃي.

⁴⁷بادشاهه دانيال کي چيو تہ ”سچ پچ تنهنجو خدا خدائن جو خدا، بادشاهن جو خداوند ۽ ڳجهہ ظاهر ڪندڙ آهي، ڇاڪاڻ تہ تون اهو ظاهر ڪري سگهين.“

⁴⁸پوءِ بادشاهه دانيال کي وڏي عزت ڏني، کيس ڪيترائي وڏا تحفا ڏنا، ۽ کيس بابل جي سڄي صوبي جو حاڪم ۽ ان جي سڀني ڏاهن مٿان وڏو سردار ڪيائين. ⁴⁹دانيال بادشاهه کان عرض ڪيو، تہ هن شدرڪ، ميشڪ ۽ عبدنجو کي بابل صوبي جي ڪمن تي مقرر ڪيو، ۽ دانيال بادشاهه جي درٻار ۾ رهيو.