Daniel 2 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 2.

2 ¹Dina taun kadua marentahna, Raja Nebukadnesar ngimpen; manahna honcewang nepi ka anjeunna teu tiasa kulem. ²Tuluy raja marentahkeun sangkan tukang sihir, tukang jampe, tukang tenung, jeung ahli nujum disaur pikeun nerangkeun impenanana. Maranehna daratang tuluy narangtung di payuneun raja. ³Saur raja ka maranehna, “Kami geus ngimpen, jeung hate kami teu tingtrim hayang nyaho kana eta impian.”

⁴Tuluy ahli nujum teh ngomong ka raja dina basa Aram, “Nun Raja, mugia Raja jumeneng salalanggengna! Mugi Raja ngadawuhkeun impenan teh ka abdi sadaya, tangtos ku abdi sadaya dihartoskeun.”

⁵Waler raja ka ahli nujum, “Kami geus mutuskeun kalawan teguh: lamun maraneh teu bisa nyebutkeun impian jeung hartina, maraneh bakal diteukteuk-teukteuk sarta imah maraneh bakal dijadikeun ruruntuk. ⁶Tapi lamun maraneh bisa nyebutkeun impian jeung hartina, maraneh bakal narampa kado, ganjaran, jeung kahormatan anu gede ti kami. Jadi, bejakeun impian jeung hartina ka kami.”

⁷Maranehna ngajawab deui, “Mugi Raja ngadawuhkeun heula impenan teh ka abdi sadaya, tangtos ku abdi sadaya dihartoskeun.”

⁸Waler raja, “Kami nyaho pisan yen maraneh ukur rek nunda-nunda waktu, sabab maraneh nyaho kaputusan kami geus teguh: ⁹Lamun maraneh teu bisa nyebutkeun impian teh, ngan aya hiji putusan pikeun maraneh. Maraneh geus sapuk rek ngucapkeun omongan bohong jeung jahat di hareupeun kami, nepi ka kaayaan robah. Ku sabab eta, bejakeun impian teh ka kami, tangtu kami nyaho yen maraneh bisa nerangkeun hartina.”

¹⁰Ahli nujum ngajawab ka raja, “Taya saurang ge di ieu bumi anu sanggup ngalakonan panuntut Raja. Teu aya raja anu agung tur kawasa anu kungsi nungtut hal sarupa kitu ka tukang sihir, tukang jampe, atawa urang Kasdim mana bae.

¹¹Panuntut Raja teh kalintang hesena; mung para dewa, anu henteu matuh di antara jalma, anu iasa nerangkeun eta ka Raja.”

¹²Ngadangu kitu, raja teh bendu kacida jeung jengkelna, tuluy marentahkeun sangkan sakabeh para ahli hikmah Babul ditumpes. ¹³Tuluy kaluar parentah pikeun maehan para ahli hikmah, sarta Daniel katut babaturanana diteangan pikeun dipaehan.

¹⁴Tuluy Daniel ngajawab ka Ariokh, komandan pangawal raja, kalawan wijaksana jeung ati-ati; harita Ariokh geus kaluar rek maehan para ahli hikmah Babul. ¹⁵Tanya Daniel ka Ariokh, perwira raja, “Ku naon raja ngaluarkeun parentah anu sakitu kerasna?” Tuluy Ariokh nerangkeun hal eta ka Daniel. ¹⁶Tuluy Daniel asup tuluy menta waktu ka raja, supaya anjeunna bisa nerangkeun hartina eta impian ka raja.

¹⁷Tuluy Daniel mulang ka imahna sarta nyaritakeun hal eta ka babaturanana, nya eta Hananya, Misael, jeung Asarya, ¹⁸ngajak maranehna sangkan neneda piwelas ti Rama urang nu di sawarga ngeunaan rasiah ieu, supaya Daniel katut babaturanana ulah milu ditumpes jeung para ahli hikmah Babul anu sejenna. ¹⁹Tuluy eta rasiah teh diwedarkeun ka Daniel ngaliwatan titingalan peuting, tuluy Daniel muji sukur ka Rama urang nu di sawarga. ²⁰Saur Daniel, “Mugia jenengan Rama urang dipuji salalanggengna, karana hikmah jeung kakawasaan teh kagungan Mantenna. ²¹Mantenna ngarobah mangsa jeung usum; Mantenna ngalengserkeun raja-raja sarta ngangkat raja-raja; Mantenna maparin hikmah ka nu wijaksana jeung pangaweruh ka nu baroga pangarti. ²²Mantenna ngawedarkeun perkara nu jero jeung nu nyumput; Mantenna uninga kana sagala nu aya di nu poek, sarta cahaya teh linggih di Mantenna.

²³Ka Gusti, nun Allah karuhun abdi, abdi ngahaturkeun nuhun sareng pamuji, karana Gusti parantos maparin hikmah sareng kakuatan ka abdi, sareng ayeuna Gusti parantos ngawartoskeun ka abdi perkara anu dipunta ku kami ka Gusti; Gusti parantos ngawartoskeun ka kami perkara raja teh.”

Daniel Mawa Jawabanana

²⁴Tuluy Daniel nepangan Ariokh, anu geus ditunjuk ku raja pikeun numpes para ahli hikmah Babul, tuluy saurna, “Ulah numpes para ahli hikmah Babul. Bawa kuring ka raja, engke ku kuring hartina dijelaskeun ka anjeunna.”

²⁵Tuluy Ariokh buru-buru mawa Daniel ka payuneun raja, tuluy unjukan, “Di antawis tawanan ti Yuda, abdi mendak hiji jalmi anu iasa nerangkeun hartosna eta impenan ka Raja.”

²⁶Raja mariksa ka Daniel, anu disebut Beltesasar, “Naha maneh bisa nyebutkeun impian anu ku kami katingali jeung naon hartina?”

²⁷Waler Daniel ka raja, “Taya ahli hikmah, tukang jampe, tukang sihir, atawa ahli nujum anu iasa ngawedarkeun rasiah anu dipariksakeun ku Raja.

²⁸Tapi Rama urang nu di sawarga ngawedarkeun rasiah-rasiah, sarta parantos ngawartoskeun ka Raja Nebukadnesar naon anu bakal kajadian dina jaman ahir. Impenan Raja katut titingalan dina manah Raja waktos Raja ngagoler di pajuaran teh kieu: ^a a v28 “Jaman ahir” nuduhkeun jaman pamungkas dina sajarah samemeh Allah ngadegkeun Karajaana-Na anu langgeng.

²⁹“Waktos Raja ngagoler di pajuaran, nun Raja, manah Raja mikir kana naon anu bakal datang, sarta Nu ngawedarkeun rasiah geus nembongkeun ka Raja naon anu bakal kajadian.

³⁰Tapi rasiah ieu diwedarkeun ka abdi lain lantaran abdi leuwih wijaksana ti batan sakabeh jalma anu hirup, tapi supaya Raja uninga kana hartosna, sarta supaya Raja ngartos kana eusi manah Raja.

³¹“Nun Raja ningali hiji arca anu kacida gedena. Eta arca, anu badag tur ngagurilap cahayana, nangtung di payuneun Raja, sarta rupana pikasieuneun.

³²Sirah eta arca tina emas murni, dada jeung leungeunna tina perak, beuteung jeung pingpingna tina tambaga, ³³bitisna tina beusi, dampalna sabagian tina beusi jeung sabagian deui tina taneuh liat.

³⁴Sabot Raja keur ningali, aya batu anu dipotong teu ku leungeun jalma, batu teh neunggel dampal eta arca anu tina beusi jeung taneuh liat, nepi ka ancur. ^b b v34 Batu anu dipotong lain ku leungeun manusa teh jadi gunung anu minuhan sakuliah bumi — nya eta Karajaan anu diadegkeun ku Rama urang ngaliwatan Yesus, anu moal pernah ancur sarta moal pernah pindah ka nu sejen.

³⁵Tuluy beusi, taneuh liat, tambaga, perak, jeung emas teh bareng rempak jadi rumpil, saperti huut dina tempat pangirikan dina usum halodo. Angin ngabuihkeun eta kabeh nepi ka teu nyesa saeutik ge. Tapi batu anu neunggel arca tadi jadi gunung anu gede minuhan sakuliah bumi.

³⁶“Kitu impenan teh. Ayeuna abdi sadaya rek ngaunjukkeun hartosna ka Raja.

³⁷Nun Raja, Raja teh raja sagala raja, anu ku Rama urang nu di sawarga parantos dipaparin karajaan, kakawasaan, kakuatan, sareng kamulyaan.

³⁸Kana panangan Raja, Mantenna geus nyerenkeun sakabeh manusa, sato-sato di tegalan, jeung manuk-manuk di awang-awang, di mana bae maranehna hirup, sarta ngajadikeun Raja pangawasa pikeun eta kabeh. Raja teh sirah anu tina emas.

³⁹“Sanggeus Raja, bakal ngadeg hiji karajaan sejen, anu leuwih handap ti batan karajaan Raja; tuluy karajaan katilu, tina tambaga, anu bakal marentah sakuliah bumi.

⁴⁰Karajaan kaopat bakal kuat lir beusi—beusi mah ngaremukkeun jeung ngancurkeun sagala rupa—sarta sakumaha beusi ngancurkeun ieu kabeh, karajaan eta oge bakal ngaremukkeun jeung ngancurkeun maranehna.

⁴¹Sakumaha Raja ningali dampal jeung ramo-ramo suku—sabagian tina taneuh liat tukang kendi, sabagian tina beusi—eta bakal jadi karajaan anu pabeulah; tapi eta bakal boga sawatara kakuatan beusi, sakumaha Raja ningali beusi anu dicampur jeung taneuh liat anu lemes.

⁴²Sakumaha ramo-ramo suku teh sabagian tina beusi jeung sabagian tina taneuh liat, nya kitu karajaan eta bakal sabagian kuat jeung sabagian rapuh.

⁴³Sakumaha Raja ningali beusi dicampur jeung taneuh liat anu lemes, jalma-jalma bakal silih campur ngaliwatan perkawinan tapi moal nyatu, sakumaha beusi henteu bisa nyampur jeung taneuh liat.

⁴⁴“Dina jaman raja-raja eta, Rama urang nu di sawarga bakal ngadegkeun hiji karajaan anu moal pernah ancur, sarta kakawasaanana moal diserenkeun ka bangsa sejen. Eta karajaan bakal ngaremukkeun sakabeh karajaan tadi sarta nungtungan maranehna, tuluy bakal nangtung salalanggengna.

⁴⁵Kieu hartina eta titingalan teh: batu anu dipotong tina gunung, lain ku leungeun manusa, geus ngaremukkeun beusi, tambaga, taneuh liat, perak, jeung emas teh. Rama urang Nu Maha Agung geus nembongkeun ka Raja naon anu bakal kajadian sanggeus ieu. Eta impenan teh pasti, sarta hartina bisa dipercaya.”

Raja Anu Ngarendahkeun Diri di Payuneun Rama Urang

⁴⁶Tuluy Raja Nebukadnesar ngagubrag nyuuh, sujud ka Daniel, sarta marentahkeun supaya ka anjeunna dihaturkeun kurban jeung menyan.

⁴⁷Saur raja ka Daniel, “Saestuna Allah maneh teh Allahna sagala allah, Gustina sagala raja, sarta Nu ngawedarkeun sagala rasiah, da maneh bisa ngawedarkeun eta.”

⁴⁸Tuluy raja ngaluhurkeun pangkat Daniel kana kahormatan anu luhur, mere loba kado anu gede, sarta ngajadikeun anjeunna pangawasa sakuliah propinsi Babul katut kapala para pajabat pikeun sakabeh ahli hikmahna. ⁴⁹Daniel neneda ka raja, tuluy raja ngangkat Sadrakh, Mesakh, jeung Abednego pikeun ngurus urusan propinsi Babul; ari Daniel tetep aya di karaton raja.