ଦାନିୟେଲ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସରଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଦ୍ଵିତୀୟ ବର୍ଷରେ ସେ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲେ; ତାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲା ଓ ତାହାଙ୍କ ନିଦ୍ରା ଉଡ଼ିଗଲା। ²ତେଣୁ ରାଜା ଆପଣା ସ୍ଵପ୍ନ କହିବା ନିମନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଗୁଣିଆ, ମାୟାବୀ ଓ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ସେମାନେ ଆସି ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ। ³ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଗୋଟିଏ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଅଛି, ଆଉ ସେହି ସ୍ଵପ୍ନ ଜାଣିବା ନିମନ୍ତେ ମୋହର ଆତ୍ମା ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇଅଛି।”

⁴ସେତେବେଳେ ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ଅରାମୀୟ ଭାଷାରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ରାଜନ୍‌, ଚିରଜୀବୀ ହେଉନ୍ତୁ! ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ସ୍ଵପ୍ନଟି କୁହନ୍ତୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରିବୁ।”

⁵ରାଜା ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୋହର ଆଜ୍ଞା ସ୍ଥିର: ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ ମୋତେ ନ କହିବ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କଟାଯିବ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୃହସବୁ ଭଗ୍ନସ୍ତୂପ କରାଯିବ। ⁶କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ କହିବ, ତେବେ ମୋʼ ଠାରୁ ଦାନ, ପୁରସ୍କାର ଓ ମହା ସମ୍ମାନ ପାଇବ। ଅତଏବ ମୋତେ ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ କୁହ।”

⁷ସେମାନେ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ ସ୍ଵପ୍ନଟି କୁହନ୍ତୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ଅର୍ଥ ଜଣାଇବୁ।”

⁸ରାଜା ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣେ ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମୟ କିଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଅଛ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଖୁଅଛ ଯେ ମୋହର ଆଜ୍ଞା ସ୍ଥିର: ⁹ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ସ୍ଵପ୍ନ ନ କହିବ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ଅଛି। ସମୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ସମ୍ମୁଖରେ ମିଥ୍ୟା ଓ ଭ୍ରଷ୍ଟ ବାକ୍ୟ କହିବା ନିମନ୍ତେ ଏକମତ ହୋଇଅଛ। ଅତଏବ ମୋତେ ସ୍ଵପ୍ନ କୁହ, ତେବେ ମୁଁ ଜାଣିବି ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରିପାର।”

¹⁰ଜ୍ୟୋତିଷୀମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ତାହା ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ କରିପାରେ ନାହିଁ। କୌଣସି ମହାନ୍‌ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ରାଜା କଦାପି କୌଣସି ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଗୁଣିଆ କିମ୍ବା କଲ୍‌ଦୀୟ ଲୋକଠାରୁ ଏପରି ବିଷୟ ମାଗି ନାହାନ୍ତି।

¹¹ରାଜା ଯାହା ମାଗୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ଅତି କଠିନ; ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ବିନା ଆଉ କେହି ଏହା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।”

¹²ଏଥିରେ ରାଜା କ୍ରୋଧିତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିରକ୍ତ ହେଲେ, ଆଉ ବାବିଲର ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ¹³ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ବାହାରିଲା, ପୁଣି ସେମାନେ ଦାନିୟେଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଖୋଜିଲେ।

¹⁴ସେତେବେଳେ ବାବିଲର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରିଥିବା ରାଜାଙ୍କ ଦେହରକ୍ଷୀ ସେନାପତି ଅରିୟୋକ୍‌ଙ୍କୁ ଦାନିୟେଲ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିବେଚନା ସହିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ¹⁵ସେ ରାଜାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀ ଅରିୟୋକ୍‌ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଏପରି କଠୋର ଆଜ୍ଞା କାହିଁକି?” ତେବେ ଅରିୟୋକ୍‌ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ତାହା ବୁଝାଇ ଦେଲେ। ¹⁶ତହୁଁ ଦାନିୟେଲ ଭିତରକୁ ଯାଇ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ସମୟ ମାଗିଲେ, ଯେପରି ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବେ।

¹⁷ତେବେ ଦାନିୟେଲ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଯାଇ ଆପଣା ସଙ୍ଗୀ ହନନୀୟ, ମୀଶାୟେଲ ଓ ଅସରୀୟଙ୍କୁ ଏହି ବିଷୟ ଜଣାଇଲେ, ¹⁸ପୁଣି ଏହି ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ବିଷୟରେ ଯେପରି ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ କୃପା ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ତାହା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଯେପରି ଦାନିୟେଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ବାବିଲର ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବିନଷ୍ଟ ନ ହୁଅନ୍ତି। ¹⁹ତହୁଁ ରାତ୍ରିକାଳୀନ ଦର୍ଶନରେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ନିକଟରେ ସେହି ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଆଉ ଦାନିୟେଲ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଧନ୍ୟବାଦ କଲେ। ²⁰ଦାନିୟେଲ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଧନ୍ୟ ହେଉ, କାରଣ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରାକ୍ରମ ତାହାଙ୍କରି। ²¹ସେ କାଳ ଓ ଋତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି; ସେ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ପଦଚ୍ୟୁତ କରନ୍ତି ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି; ସେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କୁ ବିବେଚନା ଦାନ କରନ୍ତି। ²²ସେ ଗଭୀର ଓ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟସବୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାରରେ ଯାହା ଥାଏ, ତାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି, ଆଉ ଦୀପ୍ତି ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବାସ କରେ।

²³ହେ ମୋʼ ପିତୃଲୋକଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଧନ୍ୟବାଦ ଓ ପ୍ରଶଂସା କରେ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଓ ପରାକ୍ରମ ଦେଇଅଛ, ପୁଣି ଏବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭଠାରୁ ଯାହା ମାଗିଥିଲୁ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଜଣାଇ ଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ବିଷୟ ଜଣାଇ ଅଛ।”

ଦାନିୟେଲ ଉତ୍ତର ଆଣନ୍ତି

²⁴ତେଣୁ ଦାନିୟେଲ ବାବିଲର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ରାଜା ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିବା ଅରିୟୋକ୍‌ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ବାବିଲର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୋତେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ତେବେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ଜଣାଇବି।”

²⁵ତହୁଁ ଅରିୟୋକ୍‌ ଶୀଘ୍ର ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣି କହିଲେ, “ଯିହୁଦାର ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏପରି ଜଣେ ଲୋକ ପାଇଲି, ଯେ ରାଜାଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ଜଣାଇ ପାରିବ।”

²⁶ବେଲ୍‌ଟଶତ୍ସର ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ରାଜା ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ଦେଖିଥିବା ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ କହିପାରିବ କି?”

²⁷ଦାନିୟେଲ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା ଯେଉଁ ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଅଛନ୍ତି, ତାହା କୌଣସି ଜ୍ଞାନୀ, ଗୁଣିଆ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଜ୍ୟୋତିଷୀ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ।

²⁸କିନ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟସବୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଆଉ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା ସେ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସରଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଅଛନ୍ତି। ଆପଣ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ଆପଣଙ୍କ ମନରେ ଦେଖିଥିବା ଦର୍ଶନସବୁ ଏହି ଥିଲା: ^a a v28 “ଶେଷ ଦିନମାନେ” ଈଶ୍ଵର ଆପଣା ଅନନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ଯୁଗକୁ ବୁଝାଏ।

²⁹“ହେ ରାଜନ୍‌, ଆପଣ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ସମୟରେ ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଗଲା, ଆଉ ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶକ ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଅଛି, ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ।

³⁰ମାତ୍ର ଜୀବିତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲୋକ ଅପେକ୍ଷା ମୋʼ ଠାରେ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ଥିବାରୁ ଏହି ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ମୋʼ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ନାହିଁ, ବରଂ ଯେପରି ରାଜା ଏହାର ଅର୍ଥ ଜାଣିପାରନ୍ତି ଓ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟର ଚିନ୍ତା ବୁଝିପାରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଅଛି।

³¹“ହେ ରାଜନ୍‌, ଆପଣ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଗୋଟିଏ ବୃହତ୍‌ ପ୍ରତିମା ଦେଖିଲେ। ସେହି ବିଶାଳ ଓ ଅତ୍ୟୁଜ୍ଜ୍ଵଳ ପ୍ରତିମା ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ତାହାର ରୂପ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।

³²ସେହି ପ୍ରତିମାର ମସ୍ତକ ଉତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣର, ତାହାର ବକ୍ଷ ଓ ବାହୁ ରୌପ୍ୟର, ତାହାର ଉଦର ଓ ଜଂଘ ପିତ୍ତଳର, ³³ତାହାର ଜଙ୍ଘ ଲୌହର, ତାହାର ପାଦ କିଛି ଲୌହର ଓ କିଛି ମୃତ୍ତିକାର ଥିଲା।

³⁴ଆପଣ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ବିନା ହସ୍ତରେ କଟାଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତର ପ୍ରତିମାର ଲୌହ ଓ ମୃତ୍ତିକାର ପାଦକୁ ଆଘାତ କରି ସେସବୁକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା। ^b b v34 ମନୁଷ୍ୟ ହସ୍ତ ବିନା କଟାଯାଇଥିବା ସେହି ପ୍ରସ୍ତର ଗୋଟିଏ ପର୍ବତ ହୋଇ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ — ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସ୍ଥାପନ କରିବା ରାଜ୍ୟ, ଯାହା କଦାପି ବିନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ ଓ କଦାପି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଅର୍ପିତ ହେବ ନାହିଁ।

³⁵ସେତେବେଳେ ଲୌହ, ମୃତ୍ତିକା, ପିତ୍ତଳ, ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସବୁ ଏକତ୍ର ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଭଙ୍ଗାଗଲା, ଆଉ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଖଳାର ତୁଷ ପରି ହୋଇଗଲା। ବାୟୁ ସେସବୁକୁ ଉଡ଼ାଇ ନେଲା, ଆଉ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ରହିଲା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିମାକୁ ଆଘାତ କରିଥିବା ସେହି ପ୍ରସ୍ତର ଗୋଟିଏ ବୃହତ୍‌ ପର୍ବତ ହୋଇ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା।

³⁶“ଏହା ହିଁ ସେହି ସ୍ଵପ୍ନ। ଏବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ତାହାର ଅର୍ଥ କହିବୁ।

³⁷ହେ ରାଜନ୍‌, ଆପଣ ରାଜାଧିରାଜ, ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ରାଜ୍ୟ, ଶକ୍ତି, ପରାକ୍ରମ ଓ ମହିମା ଦେଇଅଛନ୍ତି।

³⁸ସେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ, କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁଗଣ ଓ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀଗଣଙ୍କୁ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣଙ୍କୁ କର୍ତ୍ତା କରିଅଛନ୍ତି। ଆପଣ ହିଁ ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣର ମସ୍ତକ।

³⁹“ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ତାରେ ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ହୀନ ଅନ୍ୟ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଉଠିବ; ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ପିତ୍ତଳର ତୃତୀୟ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଉଠିବ, ଯାହା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରିବ।

⁴⁰ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଲୌହ ପରି ଦୃଢ଼ ହେବ—ଲୌହ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁକୁ ଭାଙ୍ଗି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ—ଆଉ ଲୌହ ଯେପରି ଏସମସ୍ତକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ସେହିପରି ତାହା ସେସବୁକୁ ଭାଙ୍ଗିବ ଓ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ।

⁴¹ଆପଣ ଯେପରି ପାଦ ଓ ପାଦାଙ୍ଗୁଳିସବୁ—କିଛି କୁମ୍ଭକାରର ମୃତ୍ତିକାର ଓ କିଛି ଲୌହର—ଦେଖିଲେ, ସେହିପରି ତାହା ଏକ ବିଭକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ହେବ; ତଥାପି ଆପଣ ଯେପରି ଲୌହକୁ କୋମଳ ମୃତ୍ତିକା ସଙ୍ଗେ ମିଶ୍ରିତ ଦେଖିଲେ, ସେହିପରି ତହିଁରେ କିଛି ଲୌହର ଦୃଢ଼ତା ରହିବ।

⁴²ପାଦାଙ୍ଗୁଳିସବୁ ଯେପରି କିଛି ଲୌହର ଓ କିଛି ମୃତ୍ତିକାର ଥିଲା, ସେହିପରି ସେହି ରାଜ୍ୟ କିଛି ଦୃଢ଼ ଓ କିଛି ଭଙ୍ଗୁର ହେବ।

⁴³ଆପଣ ଯେପରି ଲୌହକୁ କୋମଳ ମୃତ୍ତିକା ସଙ୍ଗେ ମିଶ୍ରିତ ଦେଖିଲେ, ସେହିପରି ଲୌହ ଯେପରି ମୃତ୍ତିକା ସଙ୍ଗେ ମିଶେ ନାହିଁ, ଲୋକମାନେ ବିବାହ ଦ୍ଵାରା ମିଶିବେ, କିନ୍ତୁ ଏକତ୍ର ବନ୍ଧା ରହିବେ ନାହିଁ।

⁴⁴“ସେହି ରାଜାମାନଙ୍କ ଦିନରେ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏପରି ଏକ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବେ, ଯାହା କଦାପି ବିନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, କିଅବା ତାହାର କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଅର୍ପିତ ହେବ ନାହିଁ। ତାହା ଏହିସବୁ ରାଜ୍ୟକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ସମାପ୍ତ କରିବ, ଆଉ ତାହା ଅନନ୍ତକାଳ ସ୍ଥାୟୀ ହେବ।

⁴⁵ଏହି ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ଏହି: ପର୍ବତରୁ ବିନା ମନୁଷ୍ୟ ହସ୍ତରେ କଟାଯାଇଥିବା ପ୍ରସ୍ତର ଲୌହ, ପିତ୍ତଳ, ମୃତ୍ତିକା, ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଭାଙ୍ଗିଲା। ଏହା ଉତ୍ତାରେ ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମହାନ୍‌ ପିତା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଅଛନ୍ତି। ସେହି ସ୍ଵପ୍ନ ନିଶ୍ଚିତ, ଆଉ ତାହାର ଅର୍ଥ ବିଶ୍ଵାସଯୋଗ୍ୟ।”

ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନମ୍ର ହୋଇଥିବା ଏକ ରାଜା

⁴⁶ତେବେ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସର ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ି ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଧୂପ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।

⁴⁷ରାଜା ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯେହେତୁ ଏହି ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିଲ, ଏଣୁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭର ଈଶ୍ଵର ଦେବଗଣର ଈଶ୍ଵର, ରାଜାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଓ ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶକ।”

⁴⁸ତେବେ ରାଜା ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନରେ ଉନ୍ନତ କଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ଅନେକ ମହା ଦାନ ଦେଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ ବାବିଲର ସମଗ୍ର ପ୍ରଦେଶର କର୍ତ୍ତା ଓ ତହିଁର ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଧାନ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ କଲେ। ⁴⁹ଦାନିୟେଲ ରାଜାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ, ଆଉ ରାଜା ଶଦ୍ରକ୍‌, ମୈଶକ୍‌ ଓ ଅବେଦ୍‌-ନଗୋକୁ ବାବିଲ ପ୍ରଦେଶର କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ; ମାତ୍ର ଦାନିୟେଲ ରାଜଦ୍ଵାରରେ ରହିଲେ।