ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ବାବିଲକୁ ନିଆଗଲେ

ଏକ ପୌତ୍ତଳିକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ନିର୍ବାସିତମାନେ, ଏବଂ ଅନନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଉଠୁଥିବା ଓ ପତନ ହେଉଥିବା ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଦର୍ଶନ। ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଓ ସିଂହଗହ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପ୍ରମାଣ କରନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ।

ଅଧ୍ୟାୟ 1।

ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ବାବିଲର ରାଜା ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର ଯିରୂଶାଲମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାତ୍ରା କରି ତାହା ଅବରୋଧ କଲେ। ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କୁ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହର କେତେକ ପାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ; ସେ ସେହିସବୁ ଶିନୀୟର ଦେଶକୁ ଆପଣା ଦେବତାର ଗୃହକୁ ନେଇଗଲା, ପୁଣି ସେହି ପାତ୍ରସବୁ ଆପଣା ଦେବତାର ଭଣ୍ଡାରଘରେ ରଖିଲା। a a v2 ଶିନୀୟର ବାବିଲୋନିଆର ପ୍ରାଚୀନ ନାମ, ଯାହା ବାବିଲ ନଗରର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ଅଞ୍ଚଳ ଅଟେ।

ଆଉ ରାଜା ଆପଣା ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀ ଅସ୍ପନସକୁ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବିଶେଷତଃ ରାଜବଂଶ ଓ କୁଳୀନବର୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ଯେଉଁ ଯୁବକମାନଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ସୁନ୍ଦର ରୂପବିଶିଷ୍ଟ, ସର୍ବ ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ, ବିଦ୍ୟାସମ୍ପନ୍ନ, ଶୀଘ୍ର ବୁଝିବାରେ ସମର୍ଥ ଓ ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ଠିଆ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ କଲଦୀୟମାନଙ୍କ ଲେଖା ଓ ଭାଷା ଶିକ୍ଷା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ପୁଣି ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଭୋଜନର ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର ଏକ ଦୈନିକ ଅଂଶ, ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷା, ପୁଣି ତତ୍ପରେ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେବା କରିବାର ନିରୂପଣ କଲେ।

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିହୂଦା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦାନିୟେଲ, ହନନିୟ, ମୀଶାୟେଲ ଓ ଅସରିୟ ଥିଲେ। ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀ ସେମାନଙ୍କୁ ନୂତନ ନାମ ଦେଲା: ଦାନିୟେଲକୁ ବେଲ୍‍ଟଶତ୍ସର, ହନନିୟକୁ ଶଦ୍ରକ୍‍, ମୀଶାୟେଲକୁ ମୈଶକ୍‍ ଓ ଅସରିୟକୁ ଅବେଦ୍‍ନଗୋ ବୋଲି ନାମ ଦେଲା। b b v7 ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ-ନାମ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଇସ୍ରାଏଲର ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲା; ମାତ୍ର ନୂତନ କଲଦୀୟ ନାମ ବାବିଲର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲା — ଏହା ସେହି ଯୁବକମାନଙ୍କ ପରିଚୟକୁ ନୂତନ ରୂପରେ ଗଢ଼ିବାର ଏକ ଚେଷ୍ଟା ଥିଲା।

ମାତ୍ର ଦାନିୟେଲ ରାଜାର ଭୋଜନ କିମ୍ବା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଦ୍ଵାରା ଆପଣାକୁ ଅଶୁଚି ନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମନରେ ସ୍ଥିର କଲେ, ଏଣୁ ଯେପରି ସେ ଆପଣାକୁ ଅଶୁଚି ନ କରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀଠାରୁ ଅନୁମତି ମାଗିଲେ। c c v8 ରାଜକୀୟ ଭୋଜନରେ ସମ୍ଭବତଃ ଯିହୂଦୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ନିଷିଦ୍ଧ ମାଂସ କିମ୍ବା ବାବିଲୀୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦତ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଥାଇପାରେ — ଉଭୟ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ପକ୍ଷରେ ଅଶୁଚି କରୁଥିଲା। ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ କରୁଣା ପ୍ରାପ୍ତ କରାଇଲେ। ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ କହିଲା, “ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୋଜନ ଓ ପେୟ ନିରୂପଣ କରିଅଛନ୍ତି, ସେହି ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭୟ କରୁଅଛି। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମବୟସ୍କ ଯୁବକମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମୁଖ କାହିଁକି ମଳିନ ଦେଖିବେ? ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ରାଜା ନିକଟରେ ମୋʼ ମସ୍ତକ ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ କରିବ।”

ତେବେ ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀ ଦାନିୟେଲ, ହନନିୟ, ମୀଶାୟେଲ ଓ ଅସରିୟଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲା, ଦାନିୟେଲ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଦାସମାନଙ୍କୁ ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ କେବଳ ଶାକ ଓ ପିଇବା ନିମନ୍ତେ ଜଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମୁଖ ଓ ରାଜକୀୟ ଭୋଜନ ଖାଉଥିବା ଯୁବକମାନଙ୍କ ମୁଖ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁଳନା କରନ୍ତୁ; ଆଉ ଆପଣ ଯେପରି ଦେଖିବେ, ସେପରି ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କରନ୍ତୁ।” ତହିଁରେ ସେ ଏହି ବିଷୟରେ ସମ୍ମତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଶ ଦିନ ପରୀକ୍ଷା କଲା। ପୁଣି ଦଶ ଦିନ ଉତ୍ତାରେ ରାଜକୀୟ ଭୋଜନ ଖାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଯୁବକଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ ଅଧିକ ସୁସ୍ଥ ଓ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଦେଖାଗଲା। ଏଣୁ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକ ସେମାନଙ୍କ ନିରୂପିତ ଭୋଜନ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପିଇବାର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କାଢ଼ି ନେଇ ତହିଁ ବଦଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶାକ ଦେଲା।

ଆଉ ଏହି ଚାରି ଯୁବକଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସର୍ବ ଲେଖା ଓ ଜ୍ଞାନରେ ବିଦ୍ୟା ଓ ନିପୁଣତା ଦେଲେ; ପୁଣି ଦାନିୟେଲ ସକଳ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ଵପ୍ନ ବୁଝିଲେ।

ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ରାଜା ନିରୂପିତ ଦିନସବୁ ସମାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତେ, ପ୍ରଧାନ କର୍ମଚାରୀ ସେମାନଙ୍କୁ ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣିଲା। ତହିଁରେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ, ଆଉ ସେସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦାନିୟେଲ, ହନନିୟ, ମୀଶାୟେଲ ଓ ଅସରିୟଙ୍କ ତୁଲ୍ୟ କେହି ମିଳିଲେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେବା କଲେ। ପୁଣି ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଯେକୌଣସି ବିଷୟରେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ତହିଁରେ ଆପଣା ସମୁଦାୟ ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ଗଣକମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ସେମାନଙ୍କୁ ଦଶ ଗୁଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଖିଲେ। ଆଉ ଦାନିୟେଲ କୋରସ୍‍ ରାଜାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ରହିଲେ।