ዳንኤል 1

1 ¹የይሁዳ ንጉሥ ኢዮአቄም በነገሠ በሦስተኛው ዓመት፣ የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር ወደ ኢየሩሳሌም መጥቶ ከበባት። ²ጌታ አባታችንም የይሁዳን ንጉሥ ኢዮአቄምን ከአባታችን ቤት ከተወሰዱ አንዳንድ ንዋያት ጋራ አሳልፎ ሰጠው፤ እርሱም ወደ ሰናዖር፣ ወደ አምላኩ ቤት ወሰዳቸው፤ ንዋያቱንም ወደ አምላኩ መዝገብ አገባ። ^a a v2 ሰናዖር የባቢሎኒያ ጥንታዊ ስም ሲሆን፣ ባቢሎን ከተማን የከበበው አካባቢ ነው።

³ንጉሡም የሹማምቱን አለቃ አስፌኔዝን ከንጉሣዊው ቤተ ሰብና ከመኳንንቱ አንዳንድ እስራኤላውያንን እንዲያመጣ አዘዘው። ⁴ነውር የሌለባቸው፣ መልከ መልካም የሆኑ፣ በጥበብ ሁሉ የተካኑ፣ ዕውቀት ያላቸው፣ ፈጥነው የሚረዱ፣ በንጉሡ ቤተ መንግሥት ለማገልገል የሚበቁ ጐበዛዝት እንዲሆኑ፤ የባቢሎናውያንንም ጽሕፈትና ቋንቋ እንዲያስተምሯቸው አዘዘ። ⁵ንጉሡም ከራሱ ምግብና ከወይን ጠጁ ዕለታዊ ድርሻ መደበላቸው፤ ሦስት ዓመት እንዲሠለጥኑ፣ ከዚያም በፊቱ እንዲያገለግሉ ወሰነ።

⁶ከእነርሱም መካከል ከይሁዳ ልጆች የሆኑ ዳንኤል፣ ሐናንያ፣ ሚሳኤልና አዛርያ ነበሩ። ⁷የሹማምቱም አለቃ ስማቸውን ለወጠ፤ ዳንኤልን ብልጣሶር፣ ሐናንያን ሲድራቅ፣ ሚሳኤልን ሚሳቅ፣ አዛርያን አብደ ናጎ አላቸው። ^b b v7 የልደት ስማቸው እያንዳንዱ የእስራኤልን አባት ያከብር ነበር፤ አዲሶቹ የባቢሎን ስሞች ግን የባቢሎንን አማልክት ያከብሩ ነበር፤ ይህም የጐበዛዝቱን ማንነት እንደ አዲስ ለመቅረጽ የተደረገ ሙከራ ነበር።

⁸ዳንኤልም በንጉሡ ምግብ ወይም በወይን ጠጁ ራሱን ላለማርከስ ቈረጠ፤ ስለዚህ ራሱን እንዳያረክስ ከሹማምቱ አለቃ ፈቃድ ጠየቀ። ^c c v8 የንጉሡ ምግብ ምናልባት በአይሁድ ሕግ የተከለከለ ሥጋን ወይም ለባቢሎን አማልክት የተሠዋ ምግብን ይጨምር ነበር፤ ለታማኝ እስራኤላዊ ሁለቱም ያረክሱት ነበር። ⁹አባታችንም በሹማምቱ አለቃ ፊት ለዳንኤል ሞገስንና ርኅራኄን ሰጠው። ¹⁰የሹማምቱም አለቃ ዳንኤልን፣ “ምግባችሁንና መጠጣችሁን የወሰነውን ጌታዬን ንጉሡን እፈራለሁ። ከእናንተ ዕኩዮች ጐበዛዝት ይልቅ ፊታችሁ የከሳ ሆኖ ለምን ያየዋል? እናንተም ራሴን ለንጉሡ ታስቈርጡብኛላችሁ” አለው።

¹¹ከዚያም ዳንኤል የሹማምቱ አለቃ በዳንኤል፣ በሐናንያ፣ በሚሳኤልና በአዛርያ ላይ የሾመውን መጋቢ እንዲህ አለው፤ ¹²“እባክህ ባሪያዎችህን ዐሥር ቀን ፈትናቸው። የምንበላውን ዐትክልት ብቻ፣ የምንጠጣውንም ውሃ ብቻ ስጠን። ¹³ከዚያም መልካችንን የንጉሡን ምግብ ከሚበሉት ጐበዛዝት መልክ ጋራ አወዳድር፤ እንደምታየውም በባሪያዎችህ አድርግ” አለው። ¹⁴እርሱም ይህን ተቀብሎ ዐሥር ቀን ፈተናቸው። ¹⁵ከዐሥር ቀንም በኋላ የንጉሡን ምግብ ከሚበሉት ጐበዛዝት ሁሉ ይልቅ ፊታቸው ጤናማና ወፍራም ሆኖ ታየ። ¹⁶ስለዚህ መጋቢው የተመደበላቸውን ምግብና ሊጠጡት የነበረውን ወይን ጠጅ አስቀርቶ በምትኩ ዐትክልት ሰጣቸው።

¹⁷ለእነዚህ አራት ጐበዛዝት አባታችን በጽሕፈትና በጥበብ ሁሉ ዕውቀትንና ማስተዋልን ሰጣቸው፤ ዳንኤልም ራእይንና ሕልምን ሁሉ ተረዳ።

¹⁸ንጉሡ እንዲገቡ የወሰነላቸው ቀናት ሲፈጸሙ፣ የሹማምቱ አለቃ በናቡከደነፆር ፊት አቀረባቸው። ¹⁹ንጉሡም አነጋገራቸው፤ ከሁሉም መካከል እንደ ዳንኤል፣ እንደ ሐናንያ፣ እንደ ሚሳኤልና እንደ አዛርያ የሆነ አልተገኘም፤ ስለዚህ ንጉሡን አገለገሉ። ²⁰ንጉሡም በጥበብና በማስተዋል ነገር በጠየቃቸው ጊዜ ሁሉ፣ በመንግሥቱ ሁሉ ካሉት ጠንቋዮችና አስማተኞች ሁሉ ዐሥር እጥፍ የተሻሉ ሆነው አገኛቸው። ²¹ዳንኤልም እስከ ንጉሥ ቂሮስ የመጀመሪያ ዓመት ድረስ በዚያ ኖረ።