Diboyong ka Babul
Jalma-jalma buangan anu satia di hiji karajaan kapir, jeung tetempoan ngeunaan karajaan-karajaan anu jumeneng tuluy runtuh saméméh karajaan anu langgeng salawasna. Ngaliwatan hawu seuneu anu ngagedur jeung guha singa, Rama urang ngabuktikeun yén Anjeunna aya babarengan jeung putra-putra-Na.
1 1Dina taun katilu pamarentahan Yoyakim raja Yuda, Nebukadnesar raja Babul maju ka Yerusalem tuluy ngepung kota eta. 2Rama Nu Maha Kawasa masrahkeun Yoyakim raja Yuda ka anjeunna, sarta sabagian parabot ti Bait Rama urang; parabot eta dibawa ku anjeunna ka tanah Sinear, ka kuil dewana, tuluy diasupkeun kana gudang banda dewana. a a v2 Sinear teh ngaran kuno pikeun tanah Babul, nya eta wewengkon anu ngurilingan kota Babul.
3Raja marentah ka Aspenas, kapala pagawe karatonna, sangkan mawa sawatara urang Israil ti kulawarga raja jeung ti kaom bangsawan. 4Nya eta jajaka-jajaka anu teu cacad, kasep, pinter dina sagala rupa kabisa, loba pangaweruh, gancang ngarti, jeung pantes ngabakti di karaton raja — tuluy maranehna kudu diajarkeun tulisan jeung basa urang Babul. 5Raja netepkeun jatah dahareun jeung anggur ti meja raja pikeun maranehna unggal poe, dididik salila tilu taun, sanggeus kitu kakara ngabakti ka raja.
6Di antara maranehna aya Daniel, Hananya, Misael, jeung Azarya, ti bani Yuda. 7Ku kapala pagawe karaton maranehna dibere ngaran anyar: Daniel dingaranan Beltsazar; Hananya, Sadrakh; Misael, Mesakh; Azarya, Abednego. b b v7 Ngaran-ngaran asli maranehna masing-masing ngamulyakeun Rama urang Israil; ari ngaran-ngaran anyar ti Babul ngamulyakeun dewa-dewa Babul — hiji usaha pikeun ngarobah jatidiri jajaka-jajaka eta.
8Daniel geus tekad moal nganajiskeun dirina ku dahareun jeung anggur ti raja, nu matak manehna menta idin ka kapala pagawe karaton supaya ulah kudu nganajiskeun dirina. c c v8 Dahareun ti raja bisa jadi ngandung daging anu dilarang ku hukum Yahudi atawa dahareun anu geus dikurbankeun ka dewa-dewa Babul — duanana bakal ngajadikeun eta najis pikeun urang Israil anu satia. 9Harita Rama urang ngalantarankeun Daniel meunang kaasih jeung karunya ti kapala pagawe karaton. 10Ceuk kapala pagawe karaton ka Daniel, “Kuring sieun ku gusti kuring, nya eta raja, anu geus netepkeun dahareun jeung inuman pikeun maraneh. Naha nepi ka anjeunna kudu ningali beungeut maraneh leuwih kuru ti batan jajaka-jajaka sapantar maraneh? Ieu matak sirah kuring jadi taruhan ka raja.”
11Tuluy Daniel ngomong ka juru rumat anu ku kapala pagawe karaton geus ditetepkeun pikeun ngurus Daniel, Hananya, Misael, jeung Azarya, 12“Mangga cobian abdi sadaya salila sapuluh poe. Pang maparin abdi sadaya ngan sasayuran bae pikeun didahar sarta cai pikeun diinum. 13Saterasna bandingkeun rupi abdi sadaya sareng jajaka-jajaka anu tuang dahareun raja; teras lakonan ka abdi sadaya numutkeun pamendak anjeun.” 14Ku lantaran kitu juru rumat teh satuju, tuluy maranehna dicoba salila sapuluh poe. 15Sanggeus sapuluh poe, kaayaan maranehna katembong leuwih cageur jeung leuwih lintuh ti batan sakabeh jajaka anu dahar dahareun raja. 16Nu matak juru rumat teh nyokot dahareun jeung anggur jatah maranehna, tuluy diganti ku sasayuran.
17Ka ieu opat jajaka, Rama urang maparin pangaweruh jeung kaahlian dina sagala rupa tulisan jeung hikmat; ari Daniel dipaparin pangarti dina sagala tetenjoan jeung impian.
18Sanggeus nepi ka waktu anu geus ditetepkeun ku raja pikeun ngadeuheuskeun maranehna, kapala pagawe karaton mawa maranehna ka payuneun Nebukadnesar. 19Raja ngobrol jeung maranehna, tapi taya saurang oge anu bisa nandingan Daniel, Hananya, Misael, jeung Azarya; nu matak maranehna tuluy ngabakti ka raja. 20Unggal raja naroskeun perkara hikmat jeung pangarti ka maranehna, karasa yen maranehna teh sapuluh kali leuwih pinter ti batan sakabeh tukang sihir jeung tukang nujum di saentero karajaanana. 21Ari Daniel tetep aya di dinya nepi ka taun kahiji pamarentahan Raja Koresy.