چاپ شوی
کتاب

بابل ته بوتلل شول

په يوې بت‌پرسته امپراتورۍ کې وفادار جلاوطنان، او د هغو پاچاهيو رؤياوې چې د هغې پاچاهۍ نه مخکې راپورته کېږي او پرځي چې هېڅکله پای نه مومي. د اور بلې بټۍ او د زمريانو د کندې په منځ کې، زموږ پلار ثابتوي چې له خپلو بچيانو سره حاضر دی.

څپرکی 1.

د يهوداه د بادشاه يهوياقيم د بادشاهۍ په دريم کال کښې، د بابل بادشاه نبوکدنضر يروشلم ته ورروان شو او هغه يې محاصره کړو. زمونږ پلار د يهوداه بادشاه يهوياقيم د هغۀ په لاس کښې ورکړو، او د زمونږ پلار د کور ځنې سامان هم؛ هغۀ دا شينار ته يووړل، د خپل بت کور ته، او سامان يې د خپل بت په خزانه کښې کښېښودو. a a v2 شينار د باباليا زوړ نوم دے، هغه علاقه چې د بابل ښار نه چاپېره ده.

بادشاه خپل لوئ عهلدار اشفناز ته حُکم وکړو چې د اِسرائيل د اولادو نه ځنې داسې کسان راولى چې د بادشاهى کورنۍ او د نجيبانو نه وى. داسې ځوانان چې هيڅ عيب پکښې نۀ وى، ښائسته وى، په هر قسم حکمت کښې ماهر وى، پوهه ولرى، په زر پوهېدل ورته راشى، او داسې وړ وى چې د بادشاه په محل کښې ودريږى—او دوى له د باباليانو ليک او ژبه ورزده کړى. بادشاه دوى دپاره د خپلې ورځنۍ خوراکى او شرابو حصه مقرر کړه، درے کاله روزنه، او بيا به يې د هغۀ په مخکښې خدمت کولو.

د دوى په مينځ کښې دانيال، حنانياه، ميشائيل او عزرياه وُو، د يهوداه د زامنو نه. لوئ عهلدار د دوى نومونه بدل کړل: دانيال يې بلطشضر؛ حنانياه يې شدرک؛ ميشائيل يې ميشک؛ او عزرياه يې عبدنجو کړو. b b v7 د دوى د پېدائش نومونو هر يو د اِسرائيل پلار ته عزت ورکولو؛ د بابل نوو نومونو د بابل بتانو ته عزت ورکولو—دا يوه کوشش وه چې د دې ځوانانو شناخت بدل کړى.

دانيال په زړۀ کښې پخه کړه چې د بادشاه د خوراکى يا شرابو نه به ځان ناپاک نۀ کوى، نو هغۀ د لوئ عهلدار نه اِجازت وغوختو چې ځان ناپاک نۀ کړى. c c v8 د بادشاه خوراک کښې به ممکن هغه غوخه وه چې د يهودو په شريعت کښې منع وه يا هغه خوراک چې د بابل بتانو ته قربان شوے وو—دواړه به يو وفاداره اِسرائيلى دپاره ناپاکوونکى وُو. نو زمونږ پلار دانيال ته د لوئ عهلدار په نظرو کښې فضل او رحم ورکړو. لوئ عهلدار دانيال ته ووئيل چې، ”زۀ د خپل مالِک بادشاه نه يرېږم، چې ستاسو خوراک او څښاک يې مقرر کړے دے. ولې هغه ستاسو مخونه د ستاسو د عُمر د نورو هلکانو نه بدتر وويني؟ تاسو به زما سر د بادشاه په لاس کښې ورکړئ.“

بيا دانيال هغه مختار ته ووئيل چې لوئ عهلدار د دانيال، حنانياه، ميشائيل او عزرياه پر سر مقرر کړے وو، ”مهربانى وکړه، د لسو ورځو دپاره خپل خادمان وآزمايه. مونږ ته يواځې د خوراک دپاره سابۀ او د څښاک دپاره اوبۀ راکوه. بيا زمونږ مخونه د هغو ځوانانو سره پرتله کړه چې د بادشاه خوراک خورى؛ او څنګه چې وينې، هم هغه شان د خپلو خادمانو سره وکړه.“ نو هغۀ دا خبره ومنله او د لسو ورځو دپاره يې هغوئ وآزمايل. د لسو ورځو نه پس د هغو ټولو ځوانانو نه چې د بادشاه خوراک يې خوړلو، دا روغ او ښۀ پاللے ښکارېدل. نو مختار د هغوئ مقرر شوے خوراک او هغه شراب چې هغوئ ته د څښلو دپاره وُو، لرې کړل، او د هغو په ځائ يې سابۀ ورکړل.

زمونږ پلار دې څلورو هلکانو ته په هر قسم ليک او حکمت کښې علم او پوهه ورکړه؛ او دانيال په ټولو رويا او خوبونو پوهېدو.

کله چې هغه ورځې پوره شوې چې بادشاه د هغوئ د راوستلو دپاره مقرر کړې وې، نو لوئ عهلدار هغوئ د نبوکدنضر په مخکښې راووستل. بادشاه د هغوئ سره خبرې وکړې، او هيڅوک د دانيال، حنانياه، ميشائيل او عزرياه سره برابر نۀ وُو؛ نو هغوئ د بادشاه خدمت کولو ته پاتې شول. هر کله چې بادشاه د هغوئ نه د حکمت او پوهې خبرې پوختلې، نو هغه دا د خپلې ټولې بادشاهۍ د ټولو جادوګرو او سحر کوونکو نه لس ځله بهتر ومندل. او دانيال هلته د بادشاه سائرس تر اول کال پورې پاتې شو.