دانيال 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹د خپلې بادشاهۍ په دوېم کال کښې نبوکدنضر خوبونه وليدل، د هغۀ روح پرېشانه شو او خوب ترې لاړو. ²نو بادشاه حُکم وکړو چې جادوګر، سحرګر، ساحران او نجوميان راوغوښتلى شى ترڅو هغۀ ته يې خوبونه ووائى. هغوئ راغلل او د بادشاه په مخکښې ودرېدل. ³بادشاه هغوئ ته ووئيل چې، ”ما يو خوب وليدو او زما روح پرېشانه دے چې دا خوب پوهه شم.“

⁴بيا نجوميانو بادشاه ته په آرامى ژبه ووئيل چې، ”اے بادشاه، تل ژوندے اوسه! خپلو نوکرانو ته خوب ووايه، نو مونږ به يې تعبير څرګند کړو.“

⁵بادشاه نجوميانو ته جواب ورکړو چې، ”زما فيصله پخه ده: کۀ تاسو ما ته خوب او د هغۀ مطلب ونۀ وايئ، نو ټوټه ټوټه به کړې شئ او کورونه به مو ورانه کړې شى. ⁶خو کۀ تاسو خوب او د هغۀ مطلب ووايئ، نو زما د لاسه به انعامونه، تحفې او لويه عزت ومومئ. نو ما ته خوب او د هغۀ مطلب ووايئ.“

⁷هغوئ دوېم ځل جواب ورکړو چې، ”بادشاه دې خپلو نوکرانو ته خوب ووائى، نو مونږ به يې مطلب ووايو.“

⁸بادشاه جواب ورکړو چې، ”زۀ خو پوهېږم چې تاسو وخت ګټل غواړئ، ځکه چې تاسو وينئ چې زما فيصله پخه ده: ⁹کۀ تاسو ما ته خوب ونۀ وايئ، نو ستاسو دپاره يوازې يوه فيصله ده. تاسو په دې اتفاق کړے دے چې زما په مخکښې دروغ او خراب خبرې وکړئ ترڅو چې زمانه بدله شى. نو ما ته خوب ووايئ، بيا به زۀ پوهه شم چې تاسو کولے شئ د هغۀ تعبير څرګند کړئ.“

¹⁰نجوميانو بادشاه ته جواب ورکړو چې، ”په زمکه باندې هيڅوک داسې نۀ شى کولے لکه څنګه چې بادشاه غواړى. هيڅ لوى، طاقتور بادشاه له هيڅ جادوګر، سحرګر يا کلدانى نه داسې خبره کله نۀ ده غوښتى.

¹¹چې بادشاه کوم شے غواړى هغه ډېر ګران دے، يوازې دېوتې، چې د انسانانو په مينځ کښې نۀ اوسيږى، هغه بادشاه ته څرګندولے شى.“

¹²په دې خبره بادشاه په قهر او غصه شو او حُکم يې وکړو چې د بابل ټول حکيمان هلاک کړې شى. ¹³نو حُکم خپور شو چې حکيمان ووژلى شى، او دانيال او د هغۀ ملګرى يې ولټول چې د مرګ حواله يې کړى.

¹⁴بيا دانيال د بادشاه د ساتونکو سردار اريوک ته په حکمت او هوښيارۍ سره جواب ورکړو؛ اريوک د بابل حکيمانو وژلو ته وتلے وو. ¹⁵هغۀ د بادشاه افسر اريوک نه پوښتنه وکړه چې، ”د بادشاه د لوري داسې سخته فيصله ولې ده؟“ بيا اريوک دانيال ته دا خبره وښودله. ¹⁶نو دانيال ننوتو او بادشاه نه يې وخت وغوښتو، دې دپاره چې بادشاه ته تعبير څرګند کړى.

¹⁷بيا دانيال کور ته لاړو او خپلو ملګرو حننياه، ميشائيل او عزرياه ته يې د دې خبرې په حقله ووئيل، ¹⁸او زور يې پرې راوړو چې د دې راز په حقله په آسمان کښې زمونږ پلار نه د رحم غوښتنه وکړى، ترڅو چې دانيال او د هغۀ ملګرى د بابل د نورو حکيمانو سره هلاک نۀ شى. ¹⁹بيا دا راز دانيال ته د شپې په يو رويا کښې څرګند شو، او دانيال په آسمان کښې زمونږ پلار ته شکر ووايه. ²⁰دانيال ووئيل چې، ”د زمونږ پلار نوم دې تل تر تله برکتناک وى، ځکه چې حکمت او طاقت د هغۀ دے. ²¹هغه زمانې او موسمونه بدلوى؛ هغه بادشاهان لرې کوى او بادشاهان قائموى؛ هغه حکيمانو ته حکمت ورکوى او پوهو ته پوهه ورکوى. ²²هغه ژور او پټ شيان څرګندوى؛ هغه پوهيږى چې په تيارۀ کښې څۀ دى، او رڼا د هغۀ سره اوسيږى.

²³اے د زما د پلارانو خُدايه، زۀ تا ته شکر او ثنا وايم، ځکه چې تا ما ته حکمت او طاقت راکړے دے، او اوس تا ما ته هغه څۀ ښکاره کړل چې مونږ له تا نه غوښتل؛ تا مونږ ته د بادشاه خبره ښکاره کړه.“

دانيال جواب راوړى

²⁴نو دانيال اريوک ته لاړو، چې بادشاه د بابل د حکيمانو د هلاکولو دپاره مقرر کړے وو، او ورته يې ووئيل چې، ”د بابل حکيمان مۀ هلاکوه. ما بادشاه ته بوځه، نو زۀ به هغۀ ته تعبير ووايم.“

²⁵بيا اريوک په تلوار دانيال د بادشاه مخکښې راووستو او ووئيل چې، ”د يهوداه د جلاوطنو په مينځ کښې ما يو سړے وموندلو چې بادشاه ته تعبير ويلے شى.“

²⁶بادشاه دانيال نه، چې بلتشضر بللے کېدو، پوښتنه وکړه چې، ”تۀ ما ته هغه خوب چې ما وليدو او د هغۀ مطلب ويلے شې؟“

²⁷دانيال بادشاه ته جواب ورکړو چې، ”هيڅ حکيمان، سحرګر، جادوګر يا نجوميان هغه راز نۀ شى څرګندولے چې بادشاه يې په حقله پوښتنه کوى.

²⁸خو په آسمان کښې زمونږ پلار رازونه څرګندوى، او نبوکدنضر بادشاه ته يې ښکاره کړى دى چې په آخرى ورځو کښې به څۀ کيږى. ستا خوب او هغه رويا چې خپل بستر باندې پرېوتے وې ستا په ذهن کښې راغله، دا وه: ^a a v28 ”آخرى ورځې“ د تاريخ هغه آخرى دور ته اشاره کوى چې د خُدائ پاک د خپلې ابدى بادشاهۍ د قائمولو نه مخکښې دے.

²⁹”اے بادشاه، کله چې تۀ په بستر پرېوتے وې، ستا خيالونه دې لور ته وګرځېدل چې څۀ به راشى، او د رازونو څرګندونکى تا ته وښودل چې څۀ به کيږى.

³⁰خو دا راز ما ته د دې دپاره نۀ دے څرګند شوے چې زۀ د هر چا نه، چې ژوندے دے، زيات حکمت لرم، بلکې دې دپاره چې بادشاه د هغۀ تعبير پوهه شى او تۀ د خپل زړۀ خيالونه پوهه شې.

³¹”اے بادشاه، تا کتل او يو لوى بُت دې وليدو. دا بُت، چې ډېر لوى او په رڼا کښې ځلېدونکے وو، ستا په مخکښې ولاړ وو، او د هغۀ شکل ډېر ويرونکے وو.

³²د بُت سر د سپينو زرو وو، سينه او لاسونه يې د سپينو زرو، ګېډه او رانونه يې د کاسى، ³³پنډۍ يې د اوسپنې، پښې يې يوه برخه د اوسپنې او يوه برخه د خټې وې.

³⁴کله چې تۀ کتل، يو تيږه چې بې‌لاسه راپرې شوے وه د بُت د اوسپنې او خټې پښې باندې ولګېده او هغه يې خوارې ماتې کړې. ^b b v34 هغه تيږه چې د هيڅ انسان په لاس نۀ ده پرې شوے يو غر جوړيږى چې ټوله زمکه ډکوى — هغه بادشاهى چې زمونږ پلار يې د عيسىٰ په وسيله قائموى، چې هيڅکله به ونۀ ورانيږى او هيڅکله به بل چا ته نۀ ورکول کيږى.

³⁵بيا اوسپنه، خټه، کاسى، سپين زر او سره زر ټول په يو ځل خوارې ماتې شول او د اوړى د کهول د بوسو په شان شول. هوا هغه بوتلل او هيڅ نښه پاتې نۀ شوه. خو هغه تيږه چې په بُت ولګېده يو لوى غر شو او ټوله زمکه يې ډکه کړه.

³⁶”دا خوب وو. اوس به مونږ بادشاه ته د هغۀ تعبير ووايو.

³⁷اے بادشاه، تۀ د بادشاهانو بادشاه يې، چې په آسمان کښې زمونږ پلار تا ته بادشاهى، طاقت، قوت او لوئى درکړې ده.

³⁸هغۀ ستا په لاس کښې ټول خلق، د ميدان ځناور او د آسمان مرغان ايښى دى، چې هر چرته اوسيږى، او تۀ يې د هغو ټولو حاکم کړے يې. تۀ د سرو زرو سر يې.

³⁹”ستا نه پس به بله بادشاهى راپورته شى، چې ستا نه کمتره وى؛ بيا دريمه بادشاهى، د کاسى، چې په ټوله زمکه باندې به حکومت کوى.

⁴⁰څلورمه بادشاهى به د اوسپنې په شان مضبوطه وى — اوسپنه هر شے ماتوى او خوره خوره کوى — او لکه څنګه چې اوسپنه دا ټول خوارې کوى، هغه به يې ماتوى او خوارې کوى.

⁴¹لکه څنګه چې تا پښې او د ګوتو سرونه وليدل — يوه برخه د کُلال خټه، يوه برخه اوسپنه — نو دا به يوه ويشلې بادشاهى وى؛ خو د اوسپنې څۀ مضبوطى به ولرى، لکه څنګه چې تا اوسپنه د نرمې خټې سره ګډه وليده.

⁴²لکه څنګه چې د ګوتو سرونه يوه برخه د اوسپنې او يوه برخه د خټې وو، نو هغه بادشاهى به يوه برخه مضبوطه او يوه برخه کمزورې وى.

⁴³لکه څنګه چې تا اوسپنه د نرمې خټې سره ګډه وليده، خلق به په نکاح کښې ګډ شى خو يو بل سره به ونۀ تړلى شى، لکه څنګه چې اوسپنه د خټې سره نۀ ګډيږى.

⁴⁴”د هغو بادشاهانو په ورځو کښې به په آسمان کښې زمونږ پلار يوه داسې بادشاهى قائمه کړى چې هيڅکله به ونۀ ورانيږى، او نۀ به يې حکومت بل قوم ته پرېښودے شى. دا به ټولې بادشاهۍ خوارې کړى او ختمې به يې کړى، او دا به تل ولاړه وى.

⁴⁵د رويا مطلب دا وو: هغه تيږه چې د غر نه، نۀ د انسان په لاس، پرې شوے وه، اوسپنه، کاسى، خټه، سپين زر او سره زر يې خوارې ماتې کړل. زمونږ لوى پلار بادشاه ته ښکاره کړې ده چې د دې نه پس به څۀ کيږى. دا خوب يقينى دے او د هغۀ تعبير د اعتبار وړ دے.“

يو بادشاه د زمونږ پلار په مخکښې عاجزه

⁴⁶بيا نبوکدنضر بادشاه په مخ پرېوتو، دانيال ته يې سجده وکړه، او حُکم يې وکړو چې هغۀ ته نذرانه او خوشبوئى ورکړې شى.

⁴⁷بادشاه دانيال ته ووئيل چې، ”په رښتيا ستا خُدائ د خُدايانو خُدائ دے، د بادشاهانو مالِک دے او د رازونو څرګندونکے دے، ځکه چې تۀ دا راز څرګندولے شوے.“

⁴⁸بيا بادشاه دانيال ته لوى عزت ورکړو، ډېرې لويې تحفې يې ورکړې، او د بابل د ټول صوبې حاکم يې کړو او د هغۀ د ټولو حکيمانو مشر سردار يې کړو. ⁴⁹دانيال بادشاه نه غوښتنه وکړه، چې شدرک، ميشک او عبدنجو يې د بابل د صوبې په کارونو مقرر کړل؛ خو دانيال د بادشاه په دربار کښې پاتې شو.