தானியேல் 2

அதிகாரம் 2.

2 ¹நேபுகாத்நேச்சார் தன் ஆட்சியின் இரண்டாம் வருடத்தில் சொப்பனங்கள் கண்டான்; அவனுடைய ஆவி கலங்கிற்று, அவனுடைய நித்திரை அவனைவிட்டு நீங்கிற்று. ²அப்பொழுது ராஜா தன் சொப்பனங்களைத் தனக்குச் சொல்லும்படி சாஸ்திரிகளையும், மந்திரவாதிகளையும், சூனியக்காரரையும், கல்தேயரையும் அழைத்துவரக் கட்டளையிட்டான். அவர்கள் வந்து ராஜாவுக்கு முன்பாக நின்றார்கள். ³ராஜா அவர்களை நோக்கி, “ஒரு சொப்பனம் கண்டேன், அந்தச் சொப்பனத்தை அறியும்படி என் ஆவி கலங்குகிறது” என்றான்.

⁴அப்பொழுது கல்தேயர் ராஜாவை நோக்கி அரமேயு பாஷையில், “ராஜாவே, நீர் என்றென்றைக்கும் வாழ்க! சொப்பனத்தை உமது அடியாருக்குச் சொல்லும், நாங்கள் அதின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துவோம்” என்றார்கள்.

⁵ராஜா கல்தேயருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “என் தீர்மானம் உறுதியானது: சொப்பனத்தையும் அதின் அர்த்தத்தையும் நீங்கள் எனக்குச் சொல்லாவிட்டால், நீங்கள் துண்டுதுண்டாக வெட்டப்படுவீர்கள், உங்கள் வீடுகள் நிர்மூலமாக்கப்படும். ⁶ஆனால் சொப்பனத்தையும் அதின் அர்த்தத்தையும் நீங்கள் சொன்னால், என்னிடத்திலிருந்து வெகுமதிகளையும், பரிசுகளையும், மகா கனத்தையும் பெறுவீர்கள். ஆகையால் சொப்பனத்தையும் அதின் அர்த்தத்தையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்” என்றான்.

⁷அவர்கள் இரண்டாம்முறை பிரதியுத்தரமாக, “ராஜா சொப்பனத்தைத் தமது அடியாருக்குச் சொல்வாராக, நாங்கள் அதின் அர்த்தத்தைச் சொல்வோம்” என்றார்கள்.

⁸அதற்கு ராஜா பிரதியுத்தரமாக, “என் தீர்மானம் உறுதியானது என்று நீங்கள் காண்கிறதினால், காலத்தைக் கடத்த முயல்கிறீர்கள் என்பதை நான் நிச்சயமாய் அறிவேன். ⁹நீங்கள் சொப்பனத்தை எனக்குச் சொல்லாவிட்டால், உங்களுக்கு ஒரே தீர்ப்புதான் உண்டு. காலங்கள் மாறுமட்டும் என் முன்பாகப் பொய்யானதும் கேடானதுமான வார்த்தைகளைப் பேசும்படி நீங்கள் ஒருமித்திருக்கிறீர்கள். ஆகையால் சொப்பனத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள், அப்பொழுது அதின் அர்த்தத்தையும் நீங்கள் வெளிப்படுத்தக்கூடும் என்று அறிவேன்” என்றான்.

¹⁰கல்தேயர் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “ராஜா கேட்கிறதை நிறைவேற்றக்கூடியவன் பூமியில் ஒருவனும் இல்லை. மகத்துவமும் வல்லமையுமுள்ள எந்த ராஜாவும் இப்படிப்பட்ட காரியத்தை எந்தச் சாஸ்திரியையாகிலும், மந்திரவாதியையாகிலும், கல்தேயனையாகிலும் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.

¹¹ராஜா கேட்கிற காரியம் மிகவும் கடினமானது; மனிதரோடே வாசம்பண்ணாத தேவர்களைத்தவிர வேறொருவரும் அதை ராஜாவுக்கு வெளிப்படுத்தமாட்டார்கள்” என்றார்கள்.

¹²இதினிமித்தம் ராஜா கோபமும் மூர்க்கமும் அடைந்து, பாபிலோனிலுள்ள ஞானிகள் யாவரையும் அழிக்கும்படி கட்டளையிட்டான். ¹³இப்படியாக ஞானிகளைக் கொலைசெய்யும்படி கட்டளை புறப்பட்டது; தானியேலையும் அவனுடைய தோழரையும் கொலைசெய்யும்படி அவர்களைத் தேடினார்கள்.

¹⁴அப்பொழுது ராஜாவின் மெய்க்காவலர் தலைவனாகிய அரியோகு பாபிலோனின் ஞானிகளைக் கொல்லப் புறப்பட்டிருந்தான்; தானியேல் அவனுக்கு ஞானத்தோடும் விவேகத்தோடும் பிரதியுத்தரம் சொன்னான். ¹⁵அவன் ராஜாவின் அதிகாரியாகிய அரியோகை நோக்கி, “ராஜாவினிடத்திலிருந்து இப்படிப்பட்ட கடுமையான கட்டளை புறப்பட்டதென்ன?” என்று கேட்டான். அப்பொழுது அரியோகு அந்தக் காரியத்தைத் தானியேலுக்கு அறிவித்தான். ¹⁶அப்பொழுது தானியேல் உள்ளே பிரவேசித்து, தான் அர்த்தத்தை ராஜாவுக்கு வெளிப்படுத்தும்படி காலம் தரவேண்டுமென்று ராஜாவைக் கேட்டுக்கொண்டான்.

¹⁷பின்பு தானியேல் தன் வீட்டுக்குப் போய், அனனியா, மீஷாயேல், அசரியா என்னும் தன் தோழருக்கு அந்தக் காரியத்தை அறிவித்து, ¹⁸இந்த இரகசியத்தைக்குறித்துப் பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவினிடத்தில் இரக்கம் வேண்டிக்கொள்ளும்படி அவர்களைத் தூண்டினான்; இப்படியாகத் தானியேலும் அவனுடைய தோழரும் பாபிலோனின் மற்ற ஞானிகளோடே அழிந்துபோகாதிருப்பார்கள். ¹⁹அப்பொழுது அந்த இரகசியம் இராக்காலத்துத் தரிசனத்தில் தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது; தானியேல் பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரித்தான். ²⁰தானியேல் சொன்னதாவது: “எங்கள் பிதாவின் நாமம் என்றென்றைக்கும் ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவதாக, ஏனெனில் ஞானமும் வல்லமையும் அவருடையது. ²¹அவரே காலங்களையும் சமயங்களையும் மாற்றுகிறார்; ராஜாக்களைத் தள்ளுகிறார், ராஜாக்களை ஏற்படுத்துகிறார்; ஞானிகளுக்கு ஞானத்தை அருளுகிறார் அறிவுள்ளவர்களுக்கு அறிவையும் அருளுகிறார். ²²அவர் ஆழமானதையும் மறைவானதையும் வெளிப்படுத்துகிறார்; இருளில் இருக்கிறதை அவர் அறிகிறார், வெளிச்சம் அவரோடே வாசம்பண்ணுகிறது.

²³என் பிதாக்களின் தேவனாகிய உம்மை நான் ஸ்தோத்திரித்துத் துதிக்கிறேன், ஏனெனில் நீர் எனக்கு ஞானத்தையும் வல்லமையையும் தந்தீர்; இப்பொழுது அறிவித்தீர் நாங்கள் உம்மிடத்தில் கேட்டதை; அறிவித்தீரே ராஜாவின் காரியத்தை எங்களுக்கு.”

தானியேல் பதிலைக் கொண்டுவருகிறான்

²⁴அப்பொழுது தானியேல், பாபிலோனின் ஞானிகளை அழிக்க ராஜா நியமித்திருந்த அரியோகினிடத்தில் போய், “பாபிலோனின் ஞானிகளை அழிக்காதிரும்; என்னை ராஜாவினிடத்தில் அழைத்துக்கொண்டுபோம், நான் அதின் அர்த்தத்தை அவருக்குச் சொல்வேன்” என்றான்.

²⁵அப்பொழுது அரியோகு தானியேலைத் தீவிரமாய் ராஜாவுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவந்து, “ராஜாவுக்கு அர்த்தத்தைச் சொல்லக்கூடிய ஒரு மனுஷனை யூதாவின் சிறைப்பட்டவர்களுக்குள்ளே கண்டுபிடித்தேன்” என்றான்.

²⁶பெல்தெஷாத்சார் என்று பேர்பெற்ற தானியேலை ராஜா நோக்கி, “நான் கண்ட சொப்பனத்தையும் அதின் அர்த்தத்தையும் நீ எனக்குச் சொல்லக்கூடுமா?” என்று கேட்டான்.

²⁷தானியேல் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “ராஜா கேட்கிற இந்த இரகசியத்தை எந்த ஞானிகளாலும், மந்திரவாதிகளாலும், சாஸ்திரிகளாலும், சோதிடராலும் ராஜாவுக்கு வெளிப்படுத்தமுடியாது.

²⁸ஆனால் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகிற எங்கள் பரமபிதா, கடைசி நாட்களில் நடக்கப்போகிறதை நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவுக்கு அறிவித்திருக்கிறார். உமது சொப்பனமும், நீர் படுத்திருக்கையில் உமது மனதிலுண்டான தரிசனங்களும் இவைகளே: ^a a v28 “கடைசி நாட்கள்” என்பது தேவன் தமது நித்திய ராஜ்யத்தை ஸ்தாபிக்கும் முன்பான சரித்திரத்தின் இறுதிக் காலகட்டத்தைக் குறிக்கிறது.

²⁹ராஜாவே, நீர் படுத்திருக்கையில், இனிமேல் நடக்கப்போகிறதைக்குறித்து உமது நினைவுகள் எழும்பின; இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகிறவர் இனி நடக்கப்போகிறதை உமக்குக் காண்பித்தார்.

³⁰ஆனால் இந்த இரகசியம் எனக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது, உயிரோடிருக்கிற மற்ற எவரிலும் எனக்கு அதிக ஞானம் உண்டு என்பதினால் அல்ல; அதின் அர்த்தத்தை ராஜா அறியும்படிக்கும், உமது இருதயத்தின் நினைவுகளை நீர் உணர்ந்துகொள்ளும்படிக்குமே.

³¹ராஜாவே, நீர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, மகா பெரிதான ஒரு சிலையைக் கண்டீர். மிகப்பெரிதும் மிகுந்த பிரகாசமுள்ளதுமான அந்தச் சிலை உமக்கு முன்பாக நின்றது, அதின் தோற்றம் பயங்கரமாயிருந்தது.

³²அந்தச் சிலையின் தலை பசும்பொன்னும், அதின் மார்பும் புயங்களும் வெள்ளியும், அதின் வயிறும் தொடைகளும் வெண்கலமும், ³³அதின் கால்கள் இரும்பும், அதின் பாதங்கள் பாதி இரும்பும் பாதி களிமண்ணுமாயிருந்தது.

³⁴நீர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், கைகளால் அறுக்கப்படாத ஒரு கல் வந்து, இரும்பும் களிமண்ணுமான அந்தச் சிலையின் பாதங்களில் மோதி, அவைகளை நொறுக்கிப்போட்டது. ^b b v34 மனுஷக்கையால் அறுக்கப்படாத அந்தக் கல், பூமியனைத்தையும் நிரப்புகிற ஒரு மலையாகிறது — இதுவே எங்கள் பிதா இயேசுவின் மூலமாய் ஸ்தாபிக்கிற ராஜ்யம்; அது ஒருபோதும் அழிக்கப்படாமலும், வேறொருவருக்கும் கடந்துபோகாமலும் இருக்கும்.

³⁵அப்பொழுது இரும்பும், களிமண்ணும், வெண்கலமும், வெள்ளியும், பொன்னும் ஏகமாய் நொறுங்கி, கோடைகாலத்து போரடிக்கிற களத்திலுள்ள பதரைப்போலாயின. காற்று அவைகளை அடித்துக்கொண்டுபோயிற்று, ஒரு அடையாளமும் மீதியில்லாமற்போயிற்று. ஆனால் அந்தச் சிலையை மோதின கல்லோ ஒரு பெரிய மலையாகி, பூமியனைத்தையும் நிரப்பிற்று.

³⁶இதுவே சொப்பனம். இப்பொழுது அதின் அர்த்தத்தை ராஜாவுக்குமுன் சொல்வோம்.

³⁷ராஜாவே, நீர் ராஜாதி ராஜா; பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதா உமக்கு ராஜ்யத்தையும், அதிகாரத்தையும், வல்லமையையும், மகிமையையும் தந்திருக்கிறார்.

³⁸மனுபுத்திரர் எங்கே வாசம்பண்ணினாலும், அவர்களையும், வெளியின் மிருகங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும் அவர் உமது கையில் ஒப்புவித்து, அவைகளெல்லாவற்றின்மேலும் உம்மை ஆளுகிறவராக்கினார். பொன்னான தலை நீரே.

³⁹உமக்குப்பின்பு உம்முடையதற்குத் தாழ்ந்த வேறொரு ராஜ்யம் எழும்பும்; பின்பு வெண்கலமான மூன்றாவது ராஜ்யம் பூமியனைத்தையும் ஆளும்.

⁴⁰நாலாவது ராஜ்யம் இரும்பைப்போல பலமாயிருக்கும் — இரும்பு சகலத்தையும் நொறுக்கி முறித்துப்போடுகிறதே — இரும்பு இவைகளையெல்லாம் நசுக்குகிறதுபோல, அதுவும் அவைகளை முறித்து நசுக்கும்.

⁴¹பாதங்களும் கால்விரல்களும் பாதி குயவனின் களிமண்ணும் பாதி இரும்புமாயிருக்கக் கண்டீரே; அது பிரிக்கப்பட்ட ராஜ்யமாயிருக்கும்; ஆயினும் மிருதுவான களிமண்ணோடே இரும்பு கலந்திருக்கிறதைக் கண்டதுபோல, அதில் இரும்பின் பலத்திலும் கொஞ்சம் இருக்கும்.

⁴²கால்விரல்கள் பாதி இரும்பும் பாதி களிமண்ணுமாயிருந்ததுபோல, அந்த ராஜ்யம் பாதி பலமும் பாதி நொறுங்கக்கூடியதுமாயிருக்கும்.

⁴³மிருதுவான களிமண்ணோடே இரும்பு கலந்திருக்கக் கண்டீரே; அப்படியே ஜனங்கள் விவாகத்தினால் கலப்பார்கள், ஆனால் இரும்பு களிமண்ணோடே கலவாததுபோல, அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் ஒட்டியிருக்கமாட்டார்கள்.

⁴⁴அந்த ராஜாக்களின் நாட்களில், பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதா ஒருபோதும் அழியாத ஒரு ராஜ்யத்தை ஸ்தாபிப்பார்; அதின் ஆளுகை வேறொரு ஜனத்திற்கு விட்டுவைக்கப்படுவதுமில்லை. அது இந்த ராஜ்யங்களையெல்லாம் நசுக்கி முடிவுக்குக் கொண்டுவரும், அதுவோ என்றென்றைக்கும் நிலைநிற்கும்.

⁴⁵மனுஷக்கையால் அல்ல, ஒரு மலையிலிருந்து அறுக்கப்பட்ட அந்தக் கல் இரும்பையும், வெண்கலத்தையும், களிமண்ணையும், வெள்ளியையும், பொன்னையும் நொறுக்கிப்போட்டதே — இதுவே அந்தத் தரிசனத்தின் அர்த்தம். இதற்குப்பின்பு நடக்கப்போகிறதை எங்கள் மகா பிதா ராஜாவுக்குக் காண்பித்திருக்கிறார். சொப்பனம் நிச்சயம், அதின் அர்த்தம் உண்மையானது” என்றான்.

எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகத் தாழ்த்தப்பட்ட ஒரு ராஜா

⁴⁶அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா முகங்குப்புற விழுந்து, தானியேலை வணங்கி, அவனுக்குக் காணிக்கையும் தூபமும் செலுத்தும்படி கட்டளையிட்டான்.

⁴⁷ராஜா தானியேலை நோக்கி, “நீ இந்த இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தக்கூடினபடியால், மெய்யாகவே உன் தேவனே தேவர்களுக்குத் தேவனும், ராஜாக்களுக்கு ஆண்டவரும், இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகிறவருமாயிருக்கிறார்” என்றான்.

⁴⁸பின்பு ராஜா தானியேலை உயர்ந்த கனத்திற்கு ஏற்றி, அவனுக்கு அநேக பெரிய வெகுமதிகளைக் கொடுத்து, பாபிலோன் மாகாணம் முழுவதற்கும் அவனை அதிபதியாகவும், அதிலுள்ள ஞானிகள் யாவருக்கும் தலைமை அதிகாரியாகவும் நியமித்தான். ⁴⁹தானியேல் ராஜாவைக் கேட்டுக்கொண்டதின்பேரில், ராஜா சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ என்பவர்களைப் பாபிலோன் மாகாணத்தின் காரியங்களின்மேல் வைத்தான்; தானியேலோ ராஜாவின் அரமனையில் இருந்தான்.