چاپ شوی
کتاب

يو بادشاه د عبادت مطالبه کوى

د نوي فټو لوړه د سرو زرو مجسمه او يوه ساز ډله عبادت اجباري کوي. درې يهوديان انکار کوي او پاچا ته هغه ځواب ورکوي چې تر ټولو ډېره بيه لري: زموږ پلار کولای شي موږ وژغوري، خو که يې ونه ژغوري هم، موږ به سر ټيټ نه کړو. يوه څلورمه بڼه له هغوی سره په اور کې ګرځي.

څپرکی 3.

بادشاه نبوکدنضر د سرو زرو يو بت جوړ کړو، چې نژدې نوے فُوټه اوچت او نهه فُوټه پلن وو، او هغه يې د بابل په صوبه کښې د دورا په ميدان کښې ودراوو. بادشاه نبوکدنضر ناظمان، حاکمان، واليان، مشيران، خزانچيان، قاضيان، منصفان او د صوبې ټول عملداران راوغوښتل چې د هغه بت د وقف دپاره راشى چې هغۀ ودراوو. نو ناظمان، حاکمان، واليان، مشيران، خزانچيان، قاضيان، منصفان او د صوبې ټول عملداران راغونډ شول چې هغه بت وقف کړى چې بادشاه نبوکدنضر ودراوو، او د هغه بت مخکښې ودرېدل چې نبوکدنضر ودراوو.

نو اعلان کوونکى په اوچت آواز اعلان وکړو چې، ”اے خلقو، قومونو او ژبو، تاسو ته حُکم کيږى: کله چې تاسو د ښکر، بانسرۍ، ربابۍ، چنګ، ستار، نَى او هر قسم د موسيقۍ آواز واورئ، نو پرزه شئ او د سرو زرو هغه بت ته سجده وکړئ چې بادشاه نبوکدنضر ودراوو. څوک چې پرزه نۀ شى او سجده ونۀ کړى، نو هغه به سمدستي د بلېدونکى اور بټۍ کښې وغورزولے شى.“

نو کله چې ټولو خلقو د ښکر، بانسرۍ، ربابۍ، چنګ، ستار او هر قسم د موسيقۍ آواز واورېدو، نو ټول خلق، قومونه او ژبې پرزه شول او د سرو زرو هغه بت ته يې سجده وکړله چې بادشاه نبوکدنضر ودراوو.

په هغه وخت کښې څو نجوميان مخکښې راغلل او په يهوديانو يې په بُغض سره الزام ولګاوو. هغوئ بادشاه نبوکدنضر ته ووئيل چې، ”اے بادشاه سلامته، تل دې ژوندے اوسې! اے بادشاه، تا حُکم ورکړے وو چې هر څوک د ښکر، بانسرۍ، ربابۍ، چنګ، ستار، نَى او هر قسم د موسيقۍ آواز واورى، نو هغه دې پرزه شى او د سرو زرو بت ته دې سجده وکړى، او څوک چې پرزه نۀ شى او سجده ونۀ کړى، نو هغه به د بلېدونکى اور بټۍ کښې وغورزولے شى. يو څو يهوديان چې تا د بابل د صوبې په کار ګمارلى دى — سدرک، ميسک او عبدنجو — اے بادشاه، هغوئ ستا هيڅ پرواه نۀ کوى. هغوئ ستا د بتانو عبادت نۀ کوى او د سرو زرو هغه بت ته سجده نۀ کوى چې تا ودراوو.“

نبوکدنضر په قهر شو او حُکم يې ورکړو چې سدرک، ميسک او عبدنجو راولئ. نو هغوئ بادشاه مخکښې راوستل شول. نبوکدنضر ووئيل چې، ”اے سدرک، ميسک او عبدنجو، آيا دا رښتيا دى چې تاسو زما د بتانو عبادت نۀ کوئ او د سرو زرو هغه بت ته سجده نۀ کوئ چې ما ودراوو؟ اوس کۀ تاسو تيار يئ، نو کله چې د ښکر، بانسرۍ، ربابۍ، چنګ، ستار، نَى او هر قسم د موسيقۍ آواز شى، نو پرزه شئ او هغه بت ته سجده وکړئ چې ما جوړ کړے دے، نو ښۀ ده. خو کۀ تاسو سجده ونۀ کړئ، نو سمدستي به د بلېدونکى اور بټۍ کښې وغورزولے شئ. بيا کوم خُدائ دے چې تاسو به زما د لاسونو نه خلاص کړى؟“

سدرک، ميسک او عبدنجو بادشاه ته جواب ورکړو چې، ”اے نبوکدنضر، مونږ ته د دې خبرې په حقله تا ته د جواب ورکولو ضرورت نشته. کۀ زمونږ هغه پلار چې مونږ يې عبادت کوو، مونږ خلاصولے شى، نو هغه به مونږ د بلېدونکى اور بټۍ نه او ستا د لاس نه خلاص کړى، اے بادشاه. خو کۀ داسې نۀ وى، نو اے بادشاه، دا خبره هم معلومه کړه چې مونږ به ستا د بتانو عبادت ونۀ کړو او د سرو زرو هغه بت ته به سجده ونۀ کړو چې تا ودراوو.“

نو نبوکدنضر ډېر په قهر شو او د سدرک، ميسک او عبدنجو په مقابله کښې د هغۀ د مخ رنګ بدل شو. هغۀ حُکم ورکړو چې بټۍ دې د معمول نه اوۀ ځله زياته تَوده کړى. هغۀ خپلو څو زورورو سپاهيانو ته حُکم ورکړو چې سدرک، ميسک او عبدنجو وتړى او د بلېدونکى اور بټۍ کښې يې وغورزوى. نو دغه سړى په خپلو چوغو، پطلُونونو، پګړيو او نورو جامو کښې وتړلے شول او د بلېدونکى اور بټۍ کښې وغورزولے شول. د بادشاه د سخت حُکم او د بټۍ د ډېرې تودوخې په سبب د اور لمبو هغه سړى مړۀ کړل چې سدرک، ميسک او عبدنجو يې پورته کړل. دا درے سړى — سدرک، ميسک او عبدنجو — تړلى د بلېدونکى اور بټۍ کښې ولوېدل.

نو بادشاه نبوکدنضر حېران شو او په تلوار پاڅېدو. هغۀ خپلو مشيرانو ته ووئيل چې، ”آيا مونږ درے تړلى سړى د اور کښې نۀ وو غورزولى؟“ هغوئ بادشاه ته جواب ورکړو چې، ”اے بادشاه، رښتيا ده.“

هغۀ ووئيل چې، ”وګورئ، زۀ څلور سړى وينم چې خلاص دى او د اور په مينځ کښې ګرځى او هيڅ نقصان ورته نۀ دے رسېدلے، او څلورم داسې ښکارى لکه د دېوتو زوئ.“ a a v25 بادشاه د اور په لمبو کښې څلورم صورت وليدو — دا د زمونږ پلار د خلاصون حضور وو، چې خپل خدمتګاران يې په اور کښې يواځې پرېنۀښودل.

نبوکدنضر د بلېدونکى اور بټۍ د دروازې طرف ته لاړو او ووئيل چې، ”اے سدرک، ميسک او عبدنجو، د اعلىٰ خُدائ پاک خدمتګارانو، دلته راووځئ!“ نو سدرک، ميسک او عبدنجو د اور نه راووتل.

ناظمان، حاکمان، واليان او د بادشاه مشيران راغونډ شول او ويې ليدل چې اور په دغو سړو باندې هيڅ طاقت نۀ درلودو — نۀ د سرو وېښتۀ سوځېدلى وو، نۀ يې جامو ته نقصان رسېدلے وو او نۀ په هغوئ د اور بوئ راتلو.

نبوکدنضر ووئيل چې، ”د سدرک، ميسک او عبدنجو خُدائ پاک دې مبارک وى! هغۀ خپله فرښته راولېږله او خپل هغه خدمتګاران يې خلاص کړل چې په هغۀ يې اعتماد وکړو. هغوئ د بادشاه حُکم ونۀ منلو او تيار شول چې مرګ قبول کړى، خو د خپل خُدائ پاک نه پرته بل هيڅ خُدائ ته به عبادت او سجده ونۀ کړى. نو زۀ دا حُکم کوم چې هر هغه خلق، قوم يا ژبه چې د سدرک، ميسک او عبدنجو د خُدائ پاک په خلاف څۀ ووائى، نو هغه به ټوټه ټوټه کړے شى او د هغوئ کورونه به دړې وړې کړے شى، ځکه چې بل هيڅ خُدائ داسې خلاصون نۀ شى ورکولے.“

بيا بادشاه سدرک، ميسک او عبدنجو ته د بابل په صوبه کښې ترقى ورکړه.