Księga Daniela 2

Rozdział 2.

2 ¹W drugim roku swojego panowania Nebukadnesar miał sny; jego duch się zaniepokoił i sen go opuścił. ²Wtedy król rozkazał wezwać magów, zaklinaczy, czarowników i astrologów, aby opowiedzieli mu jego sny. Przyszli więc i stanęli przed królem. ³Król powiedział do nich: „Miałem sen i mój duch jest zaniepokojony, pragnąc poznać ten sen.”

⁴Wtedy astrologowie powiedzieli do króla po aramejsku: „Królu, żyj na wieki! Opowiedz swoim sługom ten sen, a my wyjawimy jego znaczenie.”

⁵Król odpowiedział astrologom: „Moje postanowienie jest niezmienne: jeśli nie powiecie mi snu i jego znaczenia, zostaniecie rozsiekani na kawałki, a wasze domy obrócone w gruzy. ⁶Lecz jeśli powiecie sen i jego znaczenie, otrzymacie ode mnie dary, nagrody i wielki zaszczyt. Powiedzcie mi więc sen i jego znaczenie.”

⁷Odpowiedzieli po raz drugi: „Niech król opowie swoim sługom sen, a my podamy jego znaczenie.”

⁸Król odrzekł: „Wiem na pewno, że próbujecie zyskać na czasie, bo widzicie, że moje postanowienie jest niezmienne: ⁹Jeśli nie powiecie mi snu, jest dla was tylko jeden wyrok. Zmówiliście się, aby mówić przede mną słowa kłamliwe i przewrotne, aż czasy się zmienią. Powiedzcie mi więc sen, a wtedy poznam, że potraficie wyjawić jego znaczenie.”

¹⁰Astrologowie odpowiedzieli królowi: „Nie ma na ziemi człowieka, który mógłby uczynić to, czego król żąda. Żaden wielki i potężny król nigdy nie żądał takiej rzeczy od żadnego maga, zaklinacza czy Chaldejczyka.

¹¹Żądanie króla jest zbyt trudne; tylko bogowie, którzy nie mieszkają wśród śmiertelników, mogą to wyjawić królowi.”

¹²Na to król rozgniewał się i wpadł w wielką złość, i rozkazał wytracić wszystkich mędrców Babilonu. ¹³Wyszedł więc dekret, aby zabić mędrców, i szukano Daniela oraz jego towarzyszy, aby ich zgładzić.

¹⁴Wtedy Daniel odpowiedział Ariochowi, dowódcy straży królewskiej, z mądrością i rozwagą; Arioch wyszedł bowiem, aby zabić mędrców Babilonu. ¹⁵Zapytał Ariocha, urzędnika królewskiego: „Dlaczego tak surowy dekret od króla?” Wtedy Arioch wyjaśnił to Danielowi. ¹⁶Daniel więc wszedł i poprosił króla o czas, aby mógł wyjawić królowi znaczenie.

¹⁷Potem Daniel poszedł do domu i opowiedział o tej sprawie swoim towarzyszom: Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi, ¹⁸nakłaniając ich, aby błagali o miłosierdzie naszego Ojca w niebie w sprawie tej tajemnicy, aby Daniel i jego towarzysze nie zginęli wraz z pozostałymi mędrcami Babilonu. ¹⁹Wtedy tajemnica została objawiona Danielowi w nocnym widzeniu, i Daniel błogosławił naszego Ojca w niebie. ²⁰Daniel powiedział: „Niech będzie błogosławione imię naszego Ojca na wieki wieków, bo do niego należą mądrość i moc. ²¹On zmienia czasy i pory; usuwa królów i ustanawia królów; daje mądrość mądrym i wiedzę tym, którzy mają rozum. ²²On odsłania rzeczy głębokie i ukryte; wie, co kryje się w ciemności, a światłość u niego mieszka.

²³Tobie, Boże moich ojców, składam dziękczynienie i chwałę, bo dałeś mi mądrość i moc, a teraz oznajmiłeś mi to, o co cię prosiliśmy; oznajmiłeś nam sprawę króla.”

Daniel przynosi odpowiedź

²⁴Daniel więc poszedł do Ariocha, którego król wyznaczył, aby wytracił mędrców Babilonu, i powiedział: „Nie wytracaj mędrców Babilonu. Zaprowadź mnie do króla, a ja dam mu znaczenie.”

²⁵Wtedy Arioch spiesznie przyprowadził Daniela przed króla i powiedział: „Wśród wygnańców z Judy znalazłem człowieka, który może oznajmić królowi znaczenie.”

²⁶Król zapytał Daniela, zwanego Belteszassarem: „Czy możesz mi powiedzieć sen, który widziałem, i co on znaczy?”

²⁷Daniel odpowiedział królowi: „Żaden mędrzec, zaklinacz, mag ani astrolog nie może wyjawić tajemnicy, o którą król pyta.

²⁸Lecz nasz Ojciec w niebie objawia tajemnice i oznajmił królowi Nebukadnesarowi, co stanie się w dniach ostatecznych. Twój sen i widzenia w twojej głowie, gdy leżałeś na łożu, były takie: ^a a v28 „Dni ostateczne” oznaczają końcową epokę dziejów, zanim Bóg ustanowi swoje wieczne królestwo.

²⁹„Gdy leżałeś na łożu, królu, twoje myśli zwróciły się ku temu, co ma nadejść, a ten, który objawia tajemnice, ukazał ci, co ma nastąpić.

³⁰Lecz ta tajemnica została mi objawiona nie dlatego, że mam więcej mądrości niż ktokolwiek żyjący, lecz aby król poznał jej znaczenie i abyś zrozumiał myśli swojego serca.

³¹„Patrzyłeś, królu, i zobaczyłeś wielki posąg. Ten posąg, ogromny i olśniewający blaskiem, stał przed tobą, a jego wygląd był przerażający.

³²Głowa posągu była ze szczerego złota, jego pierś i ramiona ze srebra, jego brzuch i biodra z brązu, ³³jego golenie z żelaza, jego stopy częściowo z żelaza, a częściowo z gliny.

³⁴Gdy patrzyłeś, kamień oderwał się bez udziału rąk i uderzył posąg w stopy z żelaza i gliny, i skruszył je. ^b b v34 Kamień oderwany bez udziału ludzkiej ręki staje się górą, która napełnia całą ziemię — królestwem, które nasz Ojciec ustanawia przez Jezusa, które nigdy nie zostanie zniszczone ani nie przejdzie na nikogo innego.

³⁵Wtedy żelazo, glina, brąz, srebro i złoto zostały razem pokruszone na kawałki i stały się jak plewy na letnim klepisku. Wiatr je uniósł, nie pozostawiając śladu. Lecz kamień, który uderzył posąg, stał się wielką górą napełniającą całą ziemię.

³⁶„Taki był sen. Teraz powiemy królowi jego znaczenie.

³⁷Ty, królu, jesteś królem królów, któremu nasz Ojciec w niebie dał królestwo, władzę, moc i chwałę.

³⁸W twoją rękę oddał wszystkich ludzi, zwierzęta polne i ptaki nieba, gdziekolwiek mieszkają, czyniąc cię władcą nad nimi wszystkimi. Ty jesteś tą głową ze złota.

³⁹„Po tobie powstanie inne królestwo, niższe od twojego; potem trzecie królestwo, z brązu, które będzie panować nad całą ziemią.

⁴⁰Czwarte królestwo będzie mocne jak żelazo — żelazo kruszy i miażdży wszystko — i jak żelazo miażdży to wszystko, tak ono będzie łamać i miażdżyć.

⁴¹Jak widziałeś stopy i palce — częściowo z gliny garncarskiej, częściowo z żelaza — tak będzie to królestwo podzielone; będzie jednak miało coś z siły żelaza, tak jak widziałeś żelazo zmieszane z miękką gliną.

⁴²A jak palce były częściowo z żelaza, a częściowo z gliny, tak królestwo będzie częściowo mocne, a częściowo kruche.

⁴³A jak widziałeś żelazo zmieszane z miękką gliną, tak ludzie będą się mieszać przez małżeństwa, lecz nie będą trzymać się razem, tak jak żelazo nie miesza się z gliną.

⁴⁴„Za dni tych królów nasz Ojciec w niebie ustanowi królestwo, które nigdy nie zostanie zniszczone ani jego panowanie nie przejdzie na inny lud. Skruszy ono wszystkie te królestwa i położy im kres, samo zaś ostanie się na wieki.

⁴⁵Oto co oznaczało to widzenie: kamień oderwany od góry, nie ludzkimi rękami, pokruszył żelazo, brąz, glinę, srebro i złoto. Nasz wielki Ojciec ukazał królowi, co stanie się potem. Sen jest pewny, a jego znaczenie wiarygodne.”

Król uniżony przed naszym Ojcem

⁴⁶Wtedy król Nebukadnesar padł na twarz, pokłonił się Danielowi i rozkazał złożyć mu ofiarę i kadzidło.

⁴⁷Król powiedział Danielowi: „Naprawdę, twój Bóg jest Bogiem bogów, Panem królów i tym, który objawia tajemnice, skoro mogłeś to wyjawić.”

⁴⁸Wtedy król wyniósł Daniela do wysokiej godności, dał mu wiele wielkich darów i uczynił go władcą całej prowincji Babilonu oraz zwierzchnikiem nad wszystkimi jej mędrcami. ⁴⁹Daniel poprosił króla, a ten ustanowił Szadracha, Meszacha i Abed-Nega nad sprawami prowincji babilońskiej; Daniel zaś pozostał na dworze króla.