Deuteronomio 32

32 ¹Paminaw, mga langit, ug mosulti ako; padungga ang yuta sa mga pulong sa akong baba. ²Matagak unta ang akong pagtulon-an sama sa ulan, mohugpa ang akong gipamulong sama sa yamog, sama sa mahinay nga taligsik diha sa malumo nga sagbot, ug sama sa ulan diha sa nagatubo nga mga tanom. ³Kay akong imantala ang ngalan sa atong Amahan; ihatag ninyo ang pagkahalangdon ngadto sa atong Amahan! ⁴Ang Bato—ang atong Amahan—hingpit ang iyang buhat, kay ang tanan niyang dalan maoy katarong. Ang atong Amahan matinumanon ug walay gibuhat nga sayop; matarong ug matul-id siya. ⁵Nagmadunoton sila batok kaniya; dili na sila iyang mga anak, kondili usa ka buling—usa ka baliko ug hiwi nga kaliwatan. ⁶Mao ba kini ang inyong pagbalos sa atong Amahan, kamong buangbuang ug walay buot nga katawhan? Dili ba siya ang inyong Amahan, nga nagbuhat kaninyo, nga naghimo kaninyo ug nagtukod kaninyo? ^a a v6 Dinhi klarong giingon sa Awit: ang atong Amahan mao ang nagbuhat sa Israel, naghimo kanila, ug nagtukod kanila — ang kinauyokan sa kon kinsa siya kanunay alang sa iyang mga anak. ⁷Hinumdomi ang mga adlaw sa kanhiay; palandonga ang mga katuigan sa kaliwatan human sa kaliwatan. Pangutan-a ang imong amahan, ug siya magsugilon kanimo, ang imong mga katigulangan, ug sila magpasabot. ⁸Sa dihang ang Labing Halangdon, ang atong Amahan, naghatag sa mga nasod sa ilang panulondon, sa dihang iyang gibahinbahin ang katawhan, iyang gitakda ang mga utlanan sa mga katawhan sumala sa gidaghanon sa mga anak sa Israel. ⁹Kay ang bahin sa atong Amahan mao ang iyang katawhan, si Jacob mao ang iyang gigahin nga panulondon. ¹⁰Nakaplagan niya siya sa yutang disyerto, sa nagangulob nga kamingawan; iyang gilibotan siya, iyang giatiman siya, iyang gibantayan siya sama sa kalimutaw sa iyang mata. ¹¹Sama sa agila nga nagpukaw sa iyang salag, nga nagalupadlupad ibabaw sa iyang mga piso, iyang gibukhad ang iyang mga pako ug gisagang sila, gidala sila diha sa iyang mga pako. ¹²Ang atong Amahan lamang ang naggiya kaniya, ug walay langyaw nga dios uban kaniya. ¹³Iyang gipahimutang siya sa kahitas-an sa yuta, ug mikaon siya sa abot sa kaumahan; iyang giamuma siya sa dugos gikan sa bato, ug sa lana gikan sa gahi nga pangpang. ¹⁴Namuo nga gatas gikan sa panon sa mga baka ug gatas gikan sa panon sa mga karnero, uban sa tambok sa mga nating karnero, mga laking karnero sa Basan ug mga kanding, uban sa labing maayo nga trigo—ug nag-inom ka sa nagabula nga bino sa dugo sa mga ubas. ¹⁵Apan si Jeshurun mitambok ug misipa—ikaw mitambok, mihubag, ug misinaw—unya iyang gibiyaan ang atong Amahan nga naghimo kaniya ug gitamay ang Bato sa iyang kaluwasan. ^b b v15 Ang Jeshurun maoy balaknong ngalan sa Israel, nga nagkahulogan nga “ang matarong.” ¹⁶Ilang gipukaw ang iyang pangabugho pinaagi sa langyaw nga mga dios; ilang gihagit siya sa kasuko pinaagi sa mga dulumtanan. ¹⁷Naghalad sila ngadto sa mga yawa nga dili Dios, ngadto sa mga dios nga wala nila mailhi, bag-ong mga dios nga bag-o pa lang mitungha, nga wala kahadloki sa inyong mga amahan. ¹⁸Gipasagdan nimo ang Bato nga nag-amahan kanimo, ug nalimot ka sa atong Amahan nga naghimugso kanimo. ¹⁹Nakita kini sa atong Amahan ug iyang gisalikway sila, tungod sa paghagit sa iyang mga anak nga lalaki ug sa iyang mga anak nga babaye.

²⁰Ug miingon siya, “Itago ko ang akong nawong gikan kanila; akong tan-awon kon unsay mahitabo kanila, kay sila usa ka masukihon nga kaliwatan, mga anak nga walay pagkamatinumanon.

²¹“Ilang gipasina ako pinaagi sa dili-dios; ilang gihagit ako sa kasuko pinaagi sa ilang walay-pulos nga mga diosdios. Busa pasin-an ko sila pinaagi sa dili-katawhan; hagiton ko sila sa kasuko pinaagi sa usa ka buangbuang nga nasod. ²²Kay ang akong kasuko nagdilaab sa kalayo nga nagasunog hangtod sa kahiladman sa lubnganan; gilamoy niini ang yuta ug ang abot niini ug gisunog ang mga patukoranan sa kabukiran. ²³Akong tapokon ang mga katalagman diha kanila; uboson ko ang akong mga udyong batok kanila. ²⁴Nagniwang pinaagi sa kagutom, gilamoy sa nagdilaab nga kamatay ug sa mapait nga kalaglagan; akong ipadala ang mga ngipon sa mga mananap batok kanila, uban sa hilo sa mga mananap nga nagakamang sa abog. ²⁵Sa gawas, ang espada magdala ug kamatayon, ug sa sulod, kalisang—alang sa batan-ong lalaki ug batan-ong babaye managsama, ang masuso nga bata uban sa ubanon nga tigulang. ²⁶Moingon unta ako, ‘Pino-pinohon ko sila; papason ko ang handumanan nila gikan sa katawhan,’ ²⁷kon wala pa ako mahadlok sa pagbugalbugal sa kaaway, basin masayop sa paghukom ang ilang mga kaatbang ug moingon, ‘Ang among kaugalingong kamot maoy midaog; dili ang Dios ang nagbuhat niining tanan.’ ²⁸Kay sila usa ka nasod nga walay kaalam, ug walay pagsabot diha kanila. ²⁹Kon maalamon pa lamang sila, ilang masabtan kini; ilang makita ang ilang kataposang padulngan. ³⁰Unsaon man sa usa paggukod sa 1,000, ug sa duha pagpakagiw sa 10,000, gawas kon ang ilang Bato naghibalig kanila, ug ang atong Amahan nagtugyan kanila? ³¹Kay ang ilang bato dili sama sa atong Bato; bisan ang atong mga kaaway miangkon niini. ³²Kay ang ilang paras naggikan sa paras sa Sodoma ug gikan sa kaumahan sa Gomora; ang ilang mga ubas maoy mga ubas nga hilo, ang ilang mga pungpong mapait. ³³Ang ilang bino maoy hilo sa mga bitin, ang mabangis nga hilo sa mga kobra.

³⁴“Dili ba kini gitipigan uban kanako, gisilyohan sulod sa akong mga tipiganan? ³⁵Ako ang katarong ug ang pagbalos, alang sa panahon nga madalin-as ang ilang tiil; kay ang adlaw sa ilang katalagman haduol na, ug ang ilang kalaglagan nagdali ngadto kanila. ³⁶Kay ang atong Amahan magpakamatarong sa iyang katawhan ug maluoy sa iyang mga alagad, sa dihang iyang makita nga nahanaw na ang ilang kusog ug walay nahibilin, bisan ulipon o gawasnon. ³⁷Unya moingon siya, ‘Hain na ang ilang mga dios, ang bato nga ilang gidangpan, ³⁸nga mikaon sa tambok sa ilang mga halad ug miinom sa bino sa ilang halad-ilimnon? Patindoga sila ug patabanga kaninyo; himoa silang inyong dalangpanan!’ ³⁹Tan-awa—ako gayod mao siya, ug walay laing dios gawas kanako. Ako ang magpatay ug ako ang maghatag ug kinabuhi; ako ang magsamad ug ako ang magaayo, ug walay bisan kinsa nga makaluwas gikan sa akong kamot. ⁴⁰Kay akong ibayaw ang akong kamot sa langit ug moingon: Ingon nga tinuod nga ako buhi hangtod sa kahangtoran, ⁴¹sa dihang akong baidon ang akong nagsidlak nga espada ug ang akong kamot magkupot sa paghukom, akong dad-on ang katarong sa akong mga kaatbang ug balosan ko kadtong nagdumot kanako. ⁴²Akong hubgon ang akong mga udyong sa dugo, ug ang akong espada magalamoy ug unod—uban sa dugo sa mga gipatay ug sa mga binihag, gikan sa tag-as ug buhok nga mga ulo sa kaaway.”

⁴³Paglipay, mga nasod, uban sa iyang katawhan, kay iyang panimaslan ang dugo sa iyang mga anak ug dad-on ang katarong sa iyang mga kaatbang; iyang hinloan sa sala ang iyang yuta ug ang iyang katawhan.

⁴⁴Miabot si Moises ug gisulti ang tanang pulong niini nga awit ngadto sa katawhan, siya ug si Josue nga anak ni Nun. ⁴⁵Ug sa dihang nahuman si Moises sa pagsulti niining tanang mga pulong ngadto sa tibuok Israel,

⁴⁶miingon siya kanila, “Ibutang ninyo sa inyong kasingkasing kining tanang mga pulong nga akong ipamatuod kaninyo karong adlawa, aron inyong isugo sa inyong mga anak nga bantayan ug tumanon ang tanang mga pulong niini nga balaod. ⁴⁷Dili kini kawang nga pulong alang kaninyo—kini ang inyong kinabuhi. Pinaagi niini nga pulong magkinabuhi kamo ug taas sa yuta nga inyong pagaadtoan tabok sa Jordan aron panag-iyahan.”

Gitawag sa atong Amahan si Moises Pauli

⁴⁸Niadto gayong adlawa misulti ang atong Amahan kang Moises, nga nag-ingon,

⁴⁹“Tungas niini nga bukid sa Abarim, ang Bukid sa Nebo, sa Moab nga nag-atubang sa Jerico, ug lantawa ang Canaan, nga akong ihatag sa katawhan sa Israel ingon nga ilang panag-iya. ⁵⁰Unya mamatay ka sa bukid nga imong gitungasan, ug matipon ka sa imong katawhan, sama nga namatay si Aaron nga imong igsoon sa Bukid sa Hor ug natipon sa iyang katawhan, ⁵¹tungod kay ikaw wala magmatinumanon kanako taliwala sa mga Israelita didto sa mga tubig sa Meriba-kades sa Kamingawan sa Zin, tungod kay wala mo ako tagda nga balaan taliwala sa mga Israelita. ⁵²Kay imong makita ang yuta gikan sa layo, apan dili ka makasulod niini—ang yuta nga akong ihatag sa katawhan sa Israel.”