પુનર્નિયમ 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹હે આકાશો, સાંભળો, અને હું બોલીશ; મારા મુખના શબ્દો પૃથ્વી સાંભળે. ²મારો ઉપદેશ વરસાદની જેમ વરસો, મારી વાણી ઝાકળની જેમ ઠરો, કોમળ ઘાસ પર હળવી ઝરમર જેવી, અને ઊગતા છોડ પર વરસાદ જેવી. ³કેમ કે હું આપણા પિતાના નામની ઘોષણા કરીશ; આપણા પિતાને મહિમા આપો! ⁴ખડક—આપણા પિતા—તેમનું કાર્ય સંપૂર્ણ છે, કેમ કે તેમના સર્વ માર્ગો ન્યાયી છે. આપણા પિતા વિશ્વાસુ છે અને કંઈ અન્યાય કરતા નથી; તેઓ ન્યાયી અને પ્રામાણિક છે. ⁵તેઓએ તેમની સામે ભ્રષ્ટ આચરણ કર્યું છે; તેઓ હવે તેમનાં સંતાન રહ્યાં નથી, પણ એક કલંક—એક વાંકી અને આડી પેઢી. ⁶હે મૂર્ખ અને અણસમજુ લોકો, શું આ રીતે તમે આપણા પિતાને બદલો વાળો છો? શું તેઓ જ તમારા પિતા નથી, જેમણે તમને સર્જ્યા, જેમણે તમને બનાવ્યા અને સ્થાપ્યા? ^a a v6 અહીં ગીત સ્પષ્ટ કહે છે: આપણા પિતા જ એ છે જેમણે ઇઝરાયલને સર્જ્યું, તેમને બનાવ્યા અને સ્થાપ્યા — પોતાનાં સંતાનો માટે તેઓ હંમેશાં જે રહ્યા છે તેનું હૃદય. ⁷પુરાતન દિવસો યાદ કરો; પેઢી-દરપેઢીનાં વર્ષોનો વિચાર કરો. તમારા પિતાને પૂછો, અને તે તમને કહેશે, તમારા વડીલોને, અને તેઓ સમજાવશે. ⁸જ્યારે પરાત્પર, આપણા પિતાએ, પ્રજાઓને તેમનો વારસો આપ્યો, જ્યારે તેમણે માનવજાતને વહેંચી, ત્યારે તેમણે ઇઝરાયલના પુત્રોની સંખ્યા પ્રમાણે લોકોની સીમાઓ ઠરાવી. ⁹કેમ કે આપણા પિતાનો હિસ્સો તેમના લોકો છે, યાકૂબ તેમનો નિર્ધારિત વારસો. ¹⁰તેમણે તેને રણપ્રદેશમાં જોયો, અરણ્યના ભેંકાર ઉજ્જડમાં; તેમણે તેને ઘેરી લીધો, તેમણે તેની સંભાળ લીધી, પોતાની આંખની કીકીની જેમ તેમણે તેને સંભાળ્યો. ¹¹જે ગરુડ પોતાના માળાને હલાવે છે, જે પોતાનાં બચ્ચાં પર ઊડતો રહે છે, તેમ તેમણે પોતાની પાંખો પ્રસારી અને તેમને ઝીલી લીધાં, પોતાની પાંખો પર તેમને ઊંચકી લઈ ગયા. ¹²એકલા આપણા પિતાએ જ તેને દોર્યો, અને તેમની સાથે કોઈ પરદેશી દેવ નહોતો. ¹³તેમણે તેને દેશની ઊંચાઈઓ પર બેસાડ્યો, અને તેણે ખેતરની ઊપજ ખાધી; તેમણે ખડકમાંથી મધ વડે તેને પોષ્યો, અને ચકમક ખડકમાંથી તેલ વડે. ¹⁴ઢોરનું દહીં અને ઘેટાંબકરાંનું દૂધ, હલવાનોની ચરબી સાથે, બાશાનના ઘેટાં અને બકરાં, ઘઉંના ઉત્તમ દાણા સાથે—અને તેં દ્રાક્ષના રક્તનો ફીણવાળો દ્રાક્ષરસ પીધો. ¹⁵પણ યશુરૂન જાડો થયો અને લાત મારવા લાગ્યો—તું જાડો, ફૂલેલો અને ચીકણો થયો—પછી તેણે પોતાને બનાવનાર આપણા પિતાને તજી દીધા અને પોતાના ઉદ્ધારના ખડકને તુચ્છ ગણ્યો. ^b b v15 યશુરૂન એ ઇઝરાયલ માટેનું કાવ્યાત્મક નામ છે, જેનો અર્થ “પ્રામાણિક જન” થાય છે. ¹⁶તેઓએ પરદેશી દેવો વડે તેમનામાં ઈર્ષ્યા ઉપજાવી; ધિક્કારપાત્ર કૃત્યો વડે તેમને ક્રોધિત કર્યા. ¹⁷જે ઈશ્વર નહોતા એવા દુષ્ટાત્માઓને તેઓએ બલિ ચઢાવ્યા, જે દેવોને તેઓ કદી જાણતા નહોતા, નવા દેવો જે હમણાં જ પ્રગટ થયા, જેમનાથી તમારા પૂર્વજો કદી ડર્યા નહોતા. ¹⁸જે ખડકે તને જન્મ આપ્યો તેની તેં ઉપેક્ષા કરી, અને તને જન્મ આપનાર આપણા પિતાને તું ભૂલી ગયો. ¹⁹આપણા પિતાએ એ જોયું અને તેમને તજી દીધા, પોતાના પુત્રો અને પોતાની પુત્રીઓના ઉશ્કેરાટને લીધે.

²⁰અને તેમણે કહ્યું, “હું તેમનાથી મારું મુખ સંતાડીશ; તેમનું શું થાય છે એ હું જોઈશ, કેમ કે તેઓ વાંકી પેઢી છે, એવાં સંતાન જેમનામાં કોઈ વિશ્વાસુપણું નથી.

²¹“જે દેવ નથી તેના વડે તેઓએ મારામાં ઈર્ષ્યા ઉપજાવી; પોતાની નકામી મૂર્તિઓ વડે તેઓએ મને ક્રોધિત કર્યો. તેથી જે પ્રજા નથી તેમના વડે હું તેમનામાં ઈર્ષ્યા ઉપજાવીશ; મૂર્ખ રાષ્ટ્ર વડે હું તેમને ક્રોધિત કરીશ. ²²કેમ કે મારા ક્રોધે આગ સળગાવી છે જે અધોલોકના ઊંડાણ સુધી બળે છે; તે પૃથ્વી અને તેની ઊપજને ભરખી જાય છે અને પર્વતોના પાયાને સળગાવી મૂકે છે. ²³હું તેમના પર આફતોનો ઢગલો કરીશ; હું તેમની સામે મારાં બાણ ખાલી કરીશ. ²⁴ભૂખથી ક્ષીણ, બળબળતા મરકીથી ભરખાયેલા અને કડવા વિનાશથી; હું તેમની સામે જંગલી પશુઓના દાંત મોકલીશ, ધૂળમાં પેટે ચાલનારાંના ઝેર સાથે. ²⁵બહાર તલવાર મૃત્યુ લાવશે, અને અંદર ભય—જુવાન પુરુષ અને જુવાન સ્ત્રી બંને માટે, ધાવણા બાળકથી માંડીને પળિયાંવાળા વૃદ્ધ સુધી. ²⁶મેં કહ્યું હોત, ‘હું તેમના ટુકડેટુકડા કરી નાખીશ; માણસોમાંથી તેમની સ્મૃતિ ભૂંસી નાખીશ,’ ²⁷જો મને શત્રુના મહેણાનો ભય ન હોત, રખેને તેમના વિરોધીઓ ખોટો વિચાર કરીને કહે, ‘અમારા પોતાના હાથે જ વિજય મેળવ્યો છે; આ બધું ઈશ્વરે કર્યું નથી.’ ²⁸કેમ કે તેઓ ડહાપણ વિનાનું રાષ્ટ્ર છે, અને તેમનામાં કશી સમજ નથી. ²⁹જો તેઓ જ્ઞાની હોત, તો આ સમજી શકત; પોતાનો અંત તેઓ પારખી શકત. ³⁰એક જણ હજારનો પીછો કેવી રીતે કરત, અને બે જણ દસ હજારને કેવી રીતે નસાડત, જો તેમના ખડકે તેમને વેચી ન દીધા હોત, અને આપણા પિતાએ તેમને તજી ન દીધા હોત? ³¹કેમ કે તેમનો ખડક આપણા ખડક જેવો નથી; આપણા શત્રુઓ પણ એ કબૂલ કરે છે. ³²કેમ કે તેમનો દ્રાક્ષવેલો સદોમના દ્રાક્ષવેલામાંથી અને ગમોરાનાં ખેતરોમાંથી આવે છે; તેમની દ્રાક્ષ ઝેરની દ્રાક્ષ છે, તેમના ઝૂમખાં કડવાં છે. ³³તેમનો દ્રાક્ષરસ સાપનું વિષ છે, નાગનું ક્રૂર ઝેર છે.

³⁴“શું આ મારી પાસે સંઘરેલું નથી, મારા ભંડારોમાં મહોરબંધ નથી? ³⁵ન્યાય અને બદલો મારાં છે, જે સમયે તેમનો પગ લપસશે તેને માટે; કેમ કે તેમની આપત્તિનો દિવસ પાસે છે, અને તેમનો વિનાશ તેમના પર ધસી આવે છે. ³⁶કેમ કે આપણા પિતા પોતાના લોકોનો ન્યાય કરશે અને પોતાના સેવકો પર દયા કરશે, જ્યારે તેઓ જોશે કે તેમનું બળ જતું રહ્યું છે અને ગુલામ કે સ્વતંત્ર, કોઈ બાકી રહ્યું નથી. ³⁷ત્યારે તેઓ કહેશે, ‘તેમના દેવો ક્યાં છે, જે ખડકમાં તેઓએ આશ્રય લીધો હતો, ³⁸જેમણે તેમના બલિઓની ચરબી ખાધી અને તેમના પેયાર્પણનો દ્રાક્ષરસ પીધો? તેઓ ઊઠીને તમને મદદ કરે; તેઓ તમારો આશ્રય બને!’ ³⁹જુઓ—હું પોતે જ તે છું, અને મારા સિવાય બીજો કોઈ દેવ નથી. હું મારી નાખું છું અને હું જીવન આપું છું; હું ઘાયલ કરું છું અને હું સાજા કરું છું, અને મારા હાથમાંથી કોઈ છોડાવી શકતું નથી. ⁴⁰કેમ કે હું આકાશ તરફ મારો હાથ ઊંચો કરીને જાહેર કરું છું: જેમ નિશ્ચે હું સર્વકાળ જીવું છું, ⁴¹જ્યારે હું મારી ચળકતી તલવાર ધારદાર કરીશ અને મારો હાથ ન્યાય પકડશે, ત્યારે હું મારા વિરોધીઓ પર ન્યાય લાવીશ અને મને ધિક્કારનારાઓને બદલો વાળીશ. ⁴²હું મારાં બાણને રક્તથી મસ્ત કરીશ, અને મારી તલવાર માંસ ભરખી જશે— મારી નંખાયેલાંના અને બંદીવાનોના રક્તથી, શત્રુના લાંબા વાળવાળા માથાંમાંથી.”

⁴³હે પ્રજાઓ, તેમના લોકોની સાથે આનંદ કરો, કેમ કે તેઓ પોતાનાં સંતાનોના રક્તનો બદલો લેશે અને પોતાના વિરોધીઓ પર ન્યાય લાવશે; તેઓ પોતાના દેશ અને પોતાના લોકો માટે પ્રાયશ્ચિત્ત કરશે.

⁴⁴મૂસાએ આવીને આ ગીતના બધા શબ્દો લોકોને કહી સંભળાવ્યા, તે અને નૂનનો દીકરો યહોશુઆ. ⁴⁵જ્યારે મૂસાએ આ બધા શબ્દો સર્વ ઇઝરાયલને કહી સંભળાવવાનું પૂરું કર્યું,

⁴⁶ત્યારે તેણે તેમને કહ્યું, “આજે હું તમને જે બધા શબ્દોની સાક્ષી આપું છું તેના પર તમારું મન લગાડો, જેથી તમે તમારાં સંતાનોને આ નિયમના સર્વ શબ્દો પાળવાની અને કરવાની આજ્ઞા આપો. ⁴⁷આ તમારા માટે કોઈ નકામો શબ્દ નથી—એ તમારું જીવન છે. આ શબ્દ દ્વારા, જે દેશનો કબજો લેવા તમે યર્દન ઓળંગી રહ્યા છો, તેમાં તમે લાંબો સમય જીવશો.”

આપણા પિતા મૂસાને ઘેર બોલાવે છે

⁴⁸એ જ દિવસે આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું,

⁴⁹“આ અબારીમ પર્વત, એટલે નબો પર્વત, જે મોઆબમાં યરીખોની સામે છે, તેના પર ચઢ, અને કનાન દેશ જો, જે હું ઇઝરાયલના લોકોને તેમના વતન તરીકે આપું છું. ⁵⁰પછી જે પર્વત પર તું ચઢે છે ત્યાં મૃત્યુ પામ, અને તારા લોકોમાં ભળી જા, જેમ તારો ભાઈ હારૂન હોર પર્વત પર મૃત્યુ પામ્યો અને પોતાના લોકોમાં ભળી ગયો, ⁵¹કેમ કે સીનના અરણ્યમાં મરીબાહ-કાદેશનાં પાણી આગળ તેં ઇઝરાયલીઓ મધ્યે મારી સાથે અવિશ્વાસુપણું બતાવ્યું, કેમ કે ઇઝરાયલીઓ મધ્યે તેં મને પવિત્ર માન્યો નહિ. ⁵²કેમ કે તું દૂરથી એ દેશ જોઈ શકીશ, પણ તેમાં પ્રવેશ નહિ કરે—જે દેશ હું ઇઝરાયલના લોકોને આપું છું.”