ആവർത്തനപുസ്തകം 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹ആകാശമേ, കേൾക്കുക; ഞാൻ സംസാരിക്കും; എന്റെ വായിലെ വാക്കുകൾ ഭൂമി കേൾക്കട്ടെ. ²എന്റെ ഉപദേശം മഴപോലെ പെയ്യട്ടെ, എന്റെ വചനം മഞ്ഞുപോലെ പൊഴിയട്ടെ, ഇളംപുല്ലിന്മേൽ ചാറ്റൽമഴപോലെയും വളരുന്ന സസ്യങ്ങളിന്മേൽ മഴപോലെയും. ³ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമം ഘോഷിക്കും; നമ്മുടെ പിതാവിന് മഹത്ത്വം കരേറ്റുവിൻ! ⁴പാറ — നമ്മുടെ പിതാവ് — അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തി പൂർണമാകുന്നു, അവിടുത്തെ വഴികളെല്ലാം ന്യായമത്രേ. നമ്മുടെ പിതാവ് വിശ്വസ്തനും അന്യായം ചെയ്യാത്തവനും ആകുന്നു; നീതിമാനും നേരുള്ളവനും അവിടുന്നു തന്നെ. ⁵അവർ അവിടുത്തോടു വഷളത്തം പ്രവർത്തിച്ചു; അവർ ഇനി അവിടുത്തെ മക്കളല്ല, ഒരു കളങ്കമത്രേ — വക്രവും കോടിയതുമായ തലമുറ. ⁶ഭോഷത്തവും ബുദ്ധിയില്ലായ്മയുമുള്ള ജനമേ, നിങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവിന് ഇങ്ങനെയാണോ പകരം ചെയ്യുന്നത്? നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച, നിങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കി സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയ, അവിടുന്നല്ലയോ നിങ്ങളുടെ പിതാവ്? ^a a v6 ഇവിടെ ഈ ഗീതം അതു വ്യക്തമായി പറയുന്നു: ഇസ്രായേലിനെ സൃഷ്ടിച്ച, അവരെ ഉണ്ടാക്കിയ, അവരെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയവനത്രേ നമ്മുടെ പിതാവ് — തന്റെ മക്കൾക്ക് അവിടുന്ന് എന്നും ആയിരുന്നതിന്റെ കാതൽ ഇതുതന്നെ. ⁷പൂർവകാലത്തെ നാളുകൾ ഓർക്കുക; തലമുറതലമുറയായുള്ള വർഷങ്ങൾ ചിന്തിക്കുക. നിന്റെ പിതാവിനോടു ചോദിക്കുക, അദ്ദേഹം നിന്നോടു പറയും; നിന്റെ വൃദ്ധന്മാരോടു ചോദിക്കുക, അവർ വിവരിച്ചുതരും. ⁸അത്യുന്നതനായ നമ്മുടെ പിതാവ് ജാതികൾക്ക് അവരുടെ അവകാശം നൽകിയപ്പോൾ, മനുഷ്യവർഗത്തെ വിഭജിച്ചപ്പോൾ, ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്തവണ്ണം ജനതകളുടെ അതിരുകൾ അവിടുന്നു നിശ്ചയിച്ചു. ⁹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഓഹരി അവിടുത്തെ ജനമത്രേ, അവിടുത്തേക്കു ഭാഗിച്ചുകിട്ടിയ അവകാശം യാക്കോബാകുന്നു. ¹⁰മരുഭൂമിയായ ദേശത്ത്, ഓരിയിടുന്ന ശൂന്യമരുവിൽ, അവിടുന്ന് അവനെ കണ്ടെത്തി; അവിടുന്ന് അവനെ ചുറ്റിവളഞ്ഞു, അവനെ പരിപാലിച്ചു, തന്റെ കണ്ണിന്റെ കൺമണിപോലെ അവനെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. ¹¹തന്റെ കൂടിളക്കുന്ന, തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു മീതെ പറന്നുനിൽക്കുന്ന കഴുകനെപ്പോലെ, അവിടുന്ന് തന്റെ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് അവരെ പിടിച്ചെടുത്തു, തന്റെ ചിറകുകളിൽ അവരെ വഹിച്ചു. ¹²നമ്മുടെ പിതാവു മാത്രം അവനെ നടത്തി, അവനോടുകൂടെ അന്യദേവനൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ¹³അവിടുന്ന് അവനെ ദേശത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ കയറ്റിയിരുത്തി, അവൻ വയലിലെ വിളവു ഭക്ഷിച്ചു; പാറയിൽനിന്നുള്ള തേനും തീക്കല്ലായ പാറയിൽനിന്നുള്ള എണ്ണയുംകൊണ്ട് അവിടുന്ന് അവനെ പോഷിപ്പിച്ചു. ¹⁴കന്നുകാലിക്കൂട്ടത്തിന്റെ തൈരും ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ പാലും, കുഞ്ഞാടുകളുടെ മേദസ്സോടുകൂടെ, ബാശാനിലെ മുട്ടാടുകളും കോലാടുകളും, ഗോതമ്പിന്റെ വിശിഷ്ടഭാഗത്തോടുകൂടെ — മുന്തിരിയുടെ രക്തമായ നുരയുന്ന വീഞ്ഞു നീ കുടിച്ചു. ¹⁵എന്നാൽ യെശുരൂൻ തടിച്ചുകൊഴുത്തു ഉതച്ചു — നീ തടിച്ചു, വീർത്തു, മിനുമിനുത്തു — പിന്നെ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു, തന്റെ രക്ഷയുടെ പാറയെ നിന്ദിച്ചു. ^b b v15 യെശുരൂൻ ഇസ്രായേലിന്റെ ഒരു കാവ്യനാമമാകുന്നു, അതിന്റെ അർഥം “നേരുള്ളവൻ” എന്നാണ്. ¹⁶അവർ അന്യദേവന്മാരെക്കൊണ്ട് അവിടുത്തേക്കു തീക്ഷ്ണത ജനിപ്പിച്ചു; മ്ലേച്ഛതകളെക്കൊണ്ട് അവിടുത്തെ കോപിപ്പിച്ചു. ¹⁷ദൈവമല്ലാത്ത ഭൂതങ്ങൾക്ക് അവർ ബലിയർപ്പിച്ചു, തങ്ങൾ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ദേവന്മാർക്കും, അടുത്തകാലത്തു മാത്രം ഉണ്ടായ, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത പുതിയ ദേവന്മാർക്കും. ¹⁸നിന്നെ ജനിപ്പിച്ച പാറയെ നീ അവഗണിച്ചു, നിനക്കു ജന്മം നൽകിയ നമ്മുടെ പിതാവിനെ നീ മറന്നുകളഞ്ഞു. ¹⁹നമ്മുടെ പിതാവ് അതു കണ്ട് അവരെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു, അവിടുത്തെ പുത്രന്മാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയും കോപനപ്രവൃത്തി നിമിത്തം.

²⁰അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഞാൻ എന്റെ മുഖം അവരിൽനിന്നു മറയ്ക്കും; അവരുടെ അന്ത്യം എന്താകുമെന്നു ഞാൻ നോക്കിക്കാണും, എന്തെന്നാൽ അവർ വക്രതയുള്ള തലമുറയാകുന്നു, വിശ്വസ്തതയില്ലാത്ത മക്കൾതന്നെ.

²¹“ദൈവമല്ലാത്തതിനെക്കൊണ്ട് അവർ എനിക്കു തീക്ഷ്ണത ജനിപ്പിച്ചു; തങ്ങളുടെ വ്യർഥവിഗ്രഹങ്ങളെക്കൊണ്ട് എന്നെ കോപിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ജനമല്ലാത്തവരെക്കൊണ്ട് ഞാൻ അവർക്കു തീക്ഷ്ണത ജനിപ്പിക്കും; ഭോഷത്തമുള്ള ഒരു ജാതിയെക്കൊണ്ട് അവരെ കോപിപ്പിക്കും. ²²എന്റെ കോപം പാതാളത്തിന്റെ ആഴങ്ങളോളം ചുട്ടെരിക്കുന്ന ഒരു തീ ജ്വലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു ഭൂമിയെയും അതിന്റെ വിളവിനെയും വിഴുങ്ങുന്നു, പർവതങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ കത്തിച്ചുകളയുന്നു. ²³ഞാൻ അവരുടെമേൽ അനർഥങ്ങൾ കൂട്ടിവയ്ക്കും; എന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ അവർക്കെതിരേ തീർന്നുപോകുവോളം തൊടുക്കും. ²⁴വിശപ്പിനാൽ ക്ഷയിച്ച്, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മഹാമാരിയാലും കൈപ്പേറിയ നാശത്താലും ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട്; ഞാൻ അവർക്കെതിരേ മൃഗങ്ങളുടെ പല്ലുകൾ അയയ്ക്കും, പൊടിയിൽ ഇഴയുന്നവയുടെ വിഷത്തോടുകൂടെ. ²⁵പുറത്തു വാൾ മരണം വരുത്തും, അകത്തു ഭീതിയും — യുവാവിനും യുവതിക്കും ഒരുപോലെ, മുലകുടിക്കുന്ന ശിശുവിനും നരച്ച വൃദ്ധനും. ²⁶ഞാൻ പറയുമായിരുന്നു, ‘ഞാൻ അവരെ തുണ്ടംതുണ്ടമായി ഛേദിക്കും; മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് അവരുടെ ഓർമ ഞാൻ മായിച്ചുകളയും,’ ²⁷ശത്രുവിന്റെ പരിഹാസത്തെ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, അവരുടെ എതിരാളികൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് ഇപ്രകാരം പറയുമോ എന്ന ഭയത്താൽ, ‘ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം കൈ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതെല്ലാം ചെയ്തത് ദൈവമല്ല,’ ²⁸അവർ ജ്ഞാനമില്ലാത്ത ഒരു ജനതയാകുന്നു, അവരിൽ വിവേകവുമില്ല. ²⁹അവർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇതു ഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നു; തങ്ങളുടെ അന്ത്യഗതി അവർ കാണുമായിരുന്നു. ³⁰അവരുടെ പാറ അവരെ വിറ്റുകളയാതെയും നമ്മുടെ പിതാവ് അവരെ ഉപേക്ഷിക്കാതെയുമിരുന്നെങ്കിലല്ലാതെ, ഒരുവൻ ആയിരം പേരെ എങ്ങനെ ഓടിക്കുമായിരുന്നു, രണ്ടുപേർ പതിനായിരം പേരെ എങ്ങനെ ഓടിച്ചുകളയുമായിരുന്നു? ³¹അവരുടെ പാറ നമ്മുടെ പാറയെപ്പോലെയല്ല; നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾപോലും അത് സമ്മതിക്കുന്നു. ³²അവരുടെ മുന്തിരിവള്ളി സൊദോമിന്റെ മുന്തിരിവള്ളിയിൽനിന്നും ഗൊമോറയുടെ വയലുകളിൽനിന്നും വരുന്നു; അവരുടെ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങൾ വിഷത്തിന്റെ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങൾ, അവരുടെ മുന്തിരിക്കുലകൾ കയ്പുള്ളവ. ³³അവരുടെ വീഞ്ഞ് സർപ്പങ്ങളുടെ വിഷം, മൂർഖന്മാരുടെ ക്രൂരമായ വിഷം.

³⁴“ഇത് എന്റെ പക്കൽ സംഭരിച്ചുവെച്ചിട്ടില്ലയോ, എന്റെ ഭണ്ഡാരങ്ങളിൽ മുദ്രവെച്ചിട്ടില്ലയോ? ³⁵പ്രതികാരവും പ്രതിഫലവും എനിക്കുള്ളത്, അവരുടെ കാൽ വഴുതിപ്പോകുന്ന കാലത്തേക്കുള്ളത്; അവരുടെ അനർഥദിവസം സമീപമായിരിക്കുന്നു, അവരുടെ നാശം അവരുടെമേൽ ഇരച്ചുവരുന്നു. ³⁶അവരുടെ ബലം ക്ഷയിച്ചുപോയെന്നും അടിമയോ സ്വതന്ത്രനോ ആരും ശേഷിക്കുന്നില്ലെന്നും അവിടുന്ന് കാണുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി ന്യായം നടത്തും, തന്റെ ദാസന്മാരോട് കരുണ കാണിക്കും. ³⁷അപ്പോൾ അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യും: ‘അവരുടെ ദേവന്മാർ എവിടെ, അവർ അഭയം പ്രാപിച്ച പാറ എവിടെ, ³⁸അവരുടെ യാഗങ്ങളുടെ മേദസ്സ് ഭക്ഷിക്കുകയും അവരുടെ പാനീയയാഗത്തിന്റെ വീഞ്ഞ് കുടിക്കുകയും ചെയ്ത ദേവന്മാർ? അവർ എഴുന്നേറ്റ് നിങ്ങളെ സഹായിക്കട്ടെ; അവർ നിങ്ങളുടെ അഭയമായിരിക്കട്ടെ!’ ³⁹നോക്കുവിൻ—ഞാൻ, ഞാൻ തന്നെ അവൻ, എനിക്കരികെ വേറൊരു ദൈവവുമില്ല. ഞാൻ കൊല്ലുന്നു, ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നു, ഞാൻ സൗഖ്യമാക്കുന്നു; എന്റെ കൈയിൽനിന്ന് ആർക്കും വിടുവിക്കുവാൻ കഴികയില്ല. ⁴⁰ഞാൻ എന്റെ കൈ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഞാൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നു എന്നത് എത്ര നിശ്ചയമോ അത്ര നിശ്ചയമായി, ⁴¹എന്റെ മിന്നുന്ന വാൾ ഞാൻ മൂർച്ചകൂട്ടുമ്പോൾ, എന്റെ കൈ ന്യായവിധി മുറുകെപ്പിടിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ എതിരാളികളോട് ഞാൻ പ്രതികാരം ചെയ്യും, എന്നെ വെറുക്കുന്നവർക്ക് പകരം വീട്ടും. ⁴²എന്റെ അസ്ത്രങ്ങളെ ഞാൻ രക്തത്താൽ മത്തുപിടിപ്പിക്കും, എന്റെ വാൾ മാംസം വിഴുങ്ങും— കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെയും ബന്ദികളുടെയും രക്തത്താൽ, ശത്രുവിന്റെ നീണ്ടമുടിയുള്ള തലകളിൽനിന്ന്.”

⁴³ജനതകളേ, അവിടുത്തെ ജനത്തോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുവിൻ, എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് തന്റെ മക്കളുടെ രക്തത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യും, തന്റെ എതിരാളികളോട് പ്രതികാരം നടത്തും; തന്റെ ദേശത്തിനും ജനത്തിനും അവിടുന്ന് പ്രായശ്ചിത്തം വരുത്തും.

⁴⁴മോശ വന്ന് ഈ ഗീതത്തിന്റെ വാക്കുകളെല്ലാം ജനത്തോട് ചൊല്ലിക്കേൾപ്പിച്ചു; അദ്ദേഹവും നൂന്റെ മകനായ യോശുവയും തന്നെ. ⁴⁵മോശ ഈ വാക്കുകളെല്ലാം ഇസ്രായേൽ മുഴുവനോടും പറഞ്ഞുതീർന്നപ്പോൾ,

⁴⁶അദ്ദേഹം അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന ഈ വാക്കുകളെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കുവിൻ, ഈ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ വാക്കുകളെല്ലാം പ്രമാണിച്ച് അനുസരിക്കുവാൻ നിങ്ങളുടെ മക്കളോട് കല്പിക്കേണ്ടതിന് തന്നെ. ⁴⁷ഇത് നിങ്ങൾക്ക് വ്യർഥമായ വാക്കല്ല—ഇത് നിങ്ങളുടെ ജീവൻ തന്നെ. ഈ വാക്കിലൂടെ, നിങ്ങൾ കൈവശമാക്കുവാൻ യോർദാൻ കടന്നുചെല്ലുന്ന ദേശത്ത് നിങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും.”

നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയെ ഭവനത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു

⁴⁸അന്നുതന്നെ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോട് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു:

⁴⁹“യെരീഹോവിന് അഭിമുഖമായി മോവാബിലുള്ള ഈ അബാരീം പർവതത്തിൽ, നെബോ പർവതത്തിൽ കയറി, ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന് അവകാശമായി ഞാൻ നല്കുന്ന കനാൻ ദേശം നോക്കിക്കാണുക. ⁵⁰നീ കയറുന്ന പർവതത്തിൽവെച്ച് മരിച്ച് നിന്റെ ജനത്തോട് ചേരുക; നിന്റെ സഹോദരനായ അഹരോൻ ഹോർ പർവതത്തിൽവെച്ച് മരിച്ച് തന്റെ ജനത്തോട് ചേർന്നതുപോലെ തന്നെ, ⁵¹സീൻ മരുഭൂമിയിലെ മെരീബാ-കാദേശ് വെള്ളത്തിനരികെ ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ ഇടയിൽവെച്ച് നീ എന്നോട് അവിശ്വസ്തത കാണിച്ചതുകൊണ്ടും, ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ ഇടയിൽ നീ എന്നെ പരിശുദ്ധനായി ആദരിക്കാഞ്ഞതുകൊണ്ടും തന്നെ. ⁵²ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന് ഞാൻ നല്കുന്ന ആ ദേശം നീ ദൂരത്തുനിന്ന് കാണും, എന്നാൽ അതിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല.”