ମୋଶା ଶୈଳଙ୍କ ବିଷୟରେ ଗୀତ ଗାନ କରନ୍ତି
ମୋଶା ଶିଖାଇଥିବା ଗୀତ: ଆମ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଗର୍ଜନକାରୀ ମରୁଭୂମିରେ ପାଇଲେ ଓ ନିଜ ଆଖିର ପିତୁଳା ପରି ତାକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଯେପରି ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ ନିଜ ଛୁଆକୁ ବହନ କରେ ସେପରି ତାକୁ ବହନ କଲେ। ତାʼପରେ ଯିଶୁରୂଣ ମୋଟା ହେଲା ଓ ତାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ଶୈଳକୁ ଭୁଲିଗଲା। ତଥାପି ବିଚାର ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣାରେ ଶେଷ ହୁଏ।
32 1ହେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, କର୍ଣ୍ଣପାତ କର, ମୁଁ କହିବି; ପୃଥିବୀ ମୋʼ ମୁଖର ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁ। 2ମୋହର ଶିକ୍ଷା ବୃଷ୍ଟି ପରି ବର୍ଷୁ, ମୋହର ବାକ୍ୟ କାକର ପରି ସ୍ଥିର ହେଉ, କୋମଳ ତୃଣ ଉପରେ ମୃଦୁ ବୃଷ୍ଟି ପରି, ଆଉ ବର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଣୁ ଉଦ୍ଭିଦ ଉପରେ ଜଳଧାରା ପରି ହେଉ। 3କାରଣ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା କରିବି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ଵ ସ୍ଵୀକାର କର! 4ସେହି ଶୈଳ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା—ତାହାଙ୍କ କର୍ମ ସିଦ୍ଧ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପଥ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଓ କୌଣସି ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେ ନ୍ୟାୟବାନ ଓ ସରଳ ଅଟନ୍ତି। 5ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର କରିଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ଏକ କଳଙ୍କ—ଏକ କୁଟିଳ ଓ ବକ୍ର ବଂଶ। 6ହେ ମୂର୍ଖ ଓ ନିର୍ବୋଧ ଲୋକ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ଏହିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିଦାନ ଦେଉଅଛ? ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ନିର୍ମାଣ କରି ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେ କʼଣ ତୁମ୍ଭର ପିତା ନୁହନ୍ତି? a a v6 ଏଠାରେ ଏହି ଗୀତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କହୁଅଛି: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହିଁ ସେହି ଜଣେ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଓ ସ୍ଥାପନ କଲେ—ସେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାହା ସର୍ବଦା ରହିଆସିଅଛନ୍ତି, ତାହାର ମର୍ମ। 7ପୁରାତନ କାଳର ଦିନସବୁ ସ୍ମରଣ କର; ବଂଶାନୁକ୍ରମେ ଅନେକ ବର୍ଷର କଥା ବିବେଚନା କର। ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାର, ସେ ତୁମ୍ଭକୁ କହିବେ, ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ ପଚାର, ସେମାନେ ବୁଝାଇ ଦେବେ। 8ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେତେବେଳେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହକୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାନୁସାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସୀମା ନିରୂପଣ କଲେ। 9କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଂଶ ତାହାଙ୍କ ଲୋକ, ଯାକୁବ ତାହାଙ୍କ ନିରୂପିତ ଅଧିକାର। 10ସେ ତାହାକୁ ମରୁଭୂମିରେ, ଶୂନ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାନ୍ତରରେ ପାଇଲେ; ସେ ତାହାକୁ ବେଷ୍ଟନ କଲେ, ତାହାର ଯତ୍ନ ନେଲେ, ଆପଣା ଚକ୍ଷୁର ତାରା ପରି ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। 11ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଆପଣା ବସା ଉତ୍ତେଜିତ କରେ, ଆପଣା ଛୁଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଡ଼ାବୁଲା କରେ, ସେହିପରି ସେ ଆପଣା ପକ୍ଷ ବିସ୍ତାର କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଧରିଲେ, ଆପଣା ପକ୍ଷ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବହନ କଲେ। 12କେବଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହିଁ ତାହାକୁ କଢ଼ାଇ ନେଲେ, ଆଉ ତାହା ସଙ୍ଗରେ କୌଣସି ବିଦେଶୀୟ ଦେବତା ନ ଥିଲା। 13ସେ ତାହାକୁ ଦେଶର ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ କଲେ, ଆଉ ସେ କ୍ଷେତ୍ରର ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭୋଜନ କଲା; ସେ ତାହାକୁ ଶୈଳରୁ ମଧୁ, ଆଉ ଦୃଢ଼ ପ୍ରସ୍ତରରୁ ତୈଳ ଦ୍ଵାରା ପୋଷଣ କଲେ। 14ଗୋଠର ଦଧି ଓ ପଲର ଦୁଗ୍ଧ, ମେଷଶାବକର ମେଦ ସହିତ, ବାଶନର ମେଷ ଓ ଛାଗ, ଆଉ ଗହମର ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ସହିତ—ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଦ୍ରାକ୍ଷାର ରକ୍ତରୂପ ଫେଣିଲା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କଲ। 15ମାତ୍ର ଯିଶୁରୁଣ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ହୋଇ ପଦାଘାତ କଲା—ତୁମ୍ଭେ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ, ସ୍ଥୂଳ ଓ ମସୃଣ ହେଲ—ତହିଁରେ ଆପଣା ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲା ଓ ଆପଣା ପରିତ୍ରାଣର ଶୈଳଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା କଲା। b b v15 ଯିଶୁରୁଣ ଇସ୍ରାଏଲର ଏକ କାବ୍ୟିକ ନାମ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ସରଳ ଜଣକ”। 16ସେମାନେ ବିଦେଶୀୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଵାଳା ଜନ୍ମାଇଲେ; ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ କଲେ। 17ଯେଉଁ ଭୂତମାନେ ଈଶ୍ଵର ନ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେମାନେ ବଳିଦାନ କଲେ, ଯେଉଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ କେବେ ଜାଣି ନ ଥିଲେ, ଯେଉଁ ନୂତନ ଦେବତାମାନେ ଅଳ୍ପ ଦିନ ତଳେ ଆସିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ କେବେ ଭୟ କରି ନ ଥିଲେ। 18ଯେଉଁ ଶୈଳ ତୁମ୍ଭକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ଅବହେଳା କଲ, ଆଉ ଯେଉଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରସବ କଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ପାସୋରିଲ। 19ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହା ଦେଖି ସେମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କଲେ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିରକ୍ତ କରିଥିଲେ।
20ଆଉ ସେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆପଣା ମୁଖ ଲୁଚାଇବା; ସେମାନଙ୍କର ଶେଷ ଦଶା କଅଣ ହୁଏ, ତାହା ଆମ୍ଭେ ଦେଖିବା, କାରଣ ସେମାନେ ଏକ ବକ୍ର ବଂଶ, ଏପରି ସନ୍ତାନ ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରେ କିଛି ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ନାହିଁ।
21“ଯାହା ଈଶ୍ଵର ନୁହେଁ, ତାହା ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ଆମ୍ଭର ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଵାଳା ଜନ୍ମାଇଲେ; ଆପଣାମାନଙ୍କ ଅସାର ପ୍ରତିମା ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭକୁ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ କଲେ। ଅତଏବ ଯେଉଁମାନେ ଲୋକ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଵାଳା ଜନ୍ମାଇବା; ଏକ ମୂର୍ଖ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ କରିବା। 22କାରଣ ଆମ୍ଭ କ୍ରୋଧ ଏକ ଅଗ୍ନି ଜ୍ଵଳାଇଅଛି, ଯାହା ପାତାଳର ଅଧୋଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଵଳେ; ତାହା ପୃଥିବୀ ଓ ତହିଁର ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗ୍ରାସ କରେ ଆଉ ପର୍ବତମାନର ମୂଳଦୁଆ ଜ୍ଵଳାଇ ଦିଏ। 23ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିପଦ ରାଶି ରାଶି କରି ଥୋଇବା; ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆମ୍ଭ ତୀରସବୁ ନିଃଶେଷ କରିବା। 24କ୍ଷୁଧାରେ କ୍ଷୀଣ, ଜ୍ଵଳନ୍ତ ମହାମାରୀ ଓ ତିକ୍ତ ବିନାଶରେ ସଂହାରିତ; ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦନ୍ତ ପଠାଇବା, ଧୂଳିରେ ବୁଲୁଥିବା ବସ୍ତୁମାନର ବିଷ ସହିତ। 25ବାହାରେ ଖଡ୍ଗ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିବ, ଆଉ ଭିତରେ ଆତଙ୍କ—ଯୁବକ ଓ ଯୁବତୀ ଉଭୟଙ୍କ ପ୍ରତି, ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ଶିଶୁ ଓ ପକ୍ୱକେଶ ବୃଦ୍ଧ ସହିତ। 26ଆମ୍ଭେ କହିଥାନ୍ତୁ, ‘ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟି ପକାଇବା; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଲୋପ କରିବା,’ 27ଯଦି ଆମ୍ଭେ ଶତ୍ରୁର ତିରସ୍କାରକୁ ଭୟ ନ କରିଥାନ୍ତୁ, କେଜାଣି ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷମାନେ ଭୁଲ ବୁଝି କହିବେ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିଜ ହସ୍ତ ଜୟଯୁକ୍ତ ହୋଇଅଛି; ଏ ସମସ୍ତ ଈଶ୍ଵର କରି ନାହାନ୍ତି।’ 28କାରଣ ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କଠାରେ କିଛି ବିବେଚନା ନାହିଁ। 29ଯଦି ସେମାନେ ଜ୍ଞାନବାନ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଏହା ବୁଝନ୍ତେ; ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଶେଷ ଦଶା ବିବେଚନା କରନ୍ତେ। 30ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ଶୈଳ ସେମାନଙ୍କୁ ବିକ୍ରି ନ କରିଥାନ୍ତେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ ନ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ କିପରି ଜଣେ ହଜାରକୁ ଘଉଡ଼ାନ୍ତା, ଆଉ ଦୁଇ ଜଣ ଦଶ ହଜାରକୁ ତଡ଼ି ଦିଅନ୍ତେ? 31କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଶୈଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶୈଳ ପରି ନୁହେଁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ହିଁ ଏହା ସ୍ଵୀକାର କରନ୍ତି। 32କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ସଦୋମର ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାରୁ ଓ ହମୋରାର କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଆସେ; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ରାକ୍ଷା ବିଷର ଦ୍ରାକ୍ଷା, ସେମାନଙ୍କ ପେଣ୍ଠା ତିକ୍ତ। 33ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସର୍ପର ବିଷ, କାଳସର୍ପର ନିଷ୍ଠୁର ବିଷ।
34“ଏହା କʼଣ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ସଞ୍ଚିତ, ଆମ୍ଭ ଭଣ୍ଡାରସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇ ନାହିଁ? 35ପ୍ରତିଶୋଧ ଓ ପ୍ରତିଫଳ ଆମ୍ଭର, ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ଖସିଯିବା ସମୟ ନିମନ୍ତେ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ବିପଦର ଦିନ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ବେଗରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରକୁ ଆସୁଅଛି। 36କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ବିଚାର କରିବେ ଓ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେଖିବେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଗତ ହୋଇଅଛି ଆଉ ବନ୍ଧା କି ମୁକ୍ତ କେହି ଅବଶିଷ୍ଟ ନାହିଁ। 37ସେତେବେଳେ ସେ କହିବେ, ‘ସେମାନଙ୍କ ଦେବତାମାନେ କାହାନ୍ତି, ଯେଉଁ ଶୈଳଠାରେ ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ, 38ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବଳିର ମେଦ ଭୋଜନ କଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପେୟ-ନୈବେଦ୍ୟର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କଲେ? ସେମାନେ ଉଠି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ହେଉନ୍ତୁ!’ 39ଦେଖ—ଆମ୍ଭେ, ଆମ୍ଭେ ହିଁ ସେହି, ଆଉ ଆମ୍ଭ ବ୍ୟତୀତ କୌଣସି ଈଶ୍ଵର ନାହାନ୍ତି। ଆମ୍ଭେ ବଧ କରୁ ଓ ଆମ୍ଭେ ଜୀବନ ଦେଉ; ଆମ୍ଭେ କ୍ଷତ କରୁ ଓ ଆମ୍ଭେ ସୁସ୍ଥ କରୁ, ଆଉ ଆମ୍ଭ ହସ୍ତରୁ କେହି ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ ନାହିଁ। 40କାରଣ ଆମ୍ଭେ ସ୍ଵର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ହସ୍ତ ଉଠାଇ ଘୋଷଣା କରୁଅଛୁ: ଆମ୍ଭେ ଅନନ୍ତକାଳ ଜୀବିତ ଥିବା ପରି ନିଶ୍ଚୟ, 41ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଚକ୍ମକ୍ କରୁଥିବା ଖଡ୍ଗ ଶାଣ ଦେବା ଓ ଆମ୍ଭ ହସ୍ତ ବିଚାର ଧରିବ, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ବିପକ୍ଷମାନଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟାୟ ଆଣିବା ଓ ଆମ୍ଭକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବା। 42ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ତୀରସବୁ ରକ୍ତରେ ମତ୍ତ କରିବା, ଆଉ ଆମ୍ଭ ଖଡ୍ଗ ମାଂସ ଗ୍ରାସ କରିବ—ହତ ଲୋକ ଓ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ରକ୍ତରେ, ଶତ୍ରୁର ଦୀର୍ଘକେଶ ମସ୍ତକରୁ।”
43ହେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ, ତାହାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, କାରଣ ସେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ରକ୍ତର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବେ ଓ ଆପଣା ବିପକ୍ଷମାନଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟାୟ ଆଣିବେ; ସେ ଆପଣା ଦେଶ ଓ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ।
44ତେଣୁ ମୋଶା ଆସି ଲୋକମାନଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚରରେ ଏହି ଗୀତର ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ, ସେ ଓ ନୂନର ପୁତ୍ର ଯିହୋଶୂୟ। 45ଆଉ ମୋଶା ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ଏହିସବୁ ବାକ୍ୟ କହିବା ସମାପ୍ତ କଲା ଉତ୍ତାରେ,
46ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆଜି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛି, ସେସବୁ ଉପରେ ଆପଣା ମନ ନିବେଶ କର, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ଓ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବ। 47ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅସାର ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ—ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜୀବନ। ଏହି ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁ ଦେଶ ଅଧିକାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର ହେଉଅଛ, ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ବଞ୍ଚିବ।”
ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଗୃହକୁ ଡାକନ୍ତି
48ସେହି ଦିନ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ,
49“ତୁମ୍ଭେ ଏହି ଅବାରୀମ ପର୍ବତ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିରୀହୋ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ମୋୟାବ ଦେଶସ୍ଥିତ ନବୋ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଯାଅ, ଆଉ ଯେଉଁ କିଣାନ ଦେଶ ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ଅଧିକାର ନିମନ୍ତେ ଦେଉଅଛୁ, ତାହା ନିରୀକ୍ଷଣ କର। 50ତହୁଁ ତୁମ୍ଭ ଭ୍ରାତା ହାରୋଣ ଯେପରି ହୋର ପର୍ବତ ଉପରେ ମଲା ଓ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ସଂଗୃହୀତ ହେଲା, ସେପରି ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଚଢ଼ୁଅଛ, ତହିଁରେ ମର ଓ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ସଂଗୃହୀତ ହୁଅ; 51କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସୀନ ପ୍ରାନ୍ତରସ୍ଥ ମିରୀବା-କାଦେଶର ଜଳ ନିକଟରେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କଲ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମାନ୍ୟ କଲ ନାହିଁ। 52ତୁମ୍ଭେ ଦୂରରୁ ସେହି ଦେଶ ଦେଖିବ, ମାତ୍ର ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ—ଯେଉଁ ଦେଶ ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ଦେଉଅଛୁ।”