உபாகமம் 32

32 ¹வானங்களே, செவிகொடுங்கள், நான் பேசுவேன்; என் வாயின் வார்த்தைகளைப் பூமி கேட்பதாக. ²என் உபதேசம் மழையைப்போல் பொழியட்டும், என் வாக்கு பனியைப்போல் இறங்கட்டும், இளம்புல்லின்மேல் விழும் மெல்லிய தூறல்களைப்போலவும், தழைத்த பயிர்களின்மேல் பெய்யும் மழையைப்போலவும். ³நான் எங்கள் பிதாவின் நாமத்தைப் பிரசித்தப்படுத்துவேன்; எங்கள் பிதாவுக்கு மகத்துவத்தைச் செலுத்துங்கள்! ⁴கன்மலை—எங்கள் பிதா—அவருடைய செயல் பூரணமானது, ஏனெனில் அவருடைய வழிகள் யாவும் நியாயம். எங்கள் பிதா உண்மையுள்ளவர், அவர் அநியாயம் செய்யார்; அவர் நீதியும் செம்மையும் உள்ளவர். ⁵அவர்கள் அவருக்கு விரோதமாய்க் கேடாய் நடந்தார்கள்; அவர்கள் இனி அவருடைய பிள்ளைகள் அல்ல, மாசுள்ளவர்கள்—மாறுபாடும் கோணலுமான சந்ததி. ⁶மூடத்தனமும் உணர்வற்றதுமான ஜனமே, இப்படியா எங்கள் பிதாவுக்குப் பதிலளிக்கிறீர்கள்? உங்களை சிருஷ்டித்து, உங்களை உண்டாக்கி, உங்களை நிலைநிறுத்திய உங்கள் பிதா அவர் அல்லவா? ^a a v6 இங்கே இந்தப் பாட்டு அதைத் தெளிவாய்ச் சொல்லுகிறது: எங்கள் பிதாவே இஸ்ரவேலைச் சிருஷ்டித்து, அவர்களை உண்டாக்கி, அவர்களை நிலைநிறுத்தினவர் — அவர் தம் பிள்ளைகளுக்கு எப்போதும் இருந்திருக்கிற தன்மையின் இருதயம் இதுவே. ⁷பூர்வநாட்களை நினைத்துக்கொள்; தலைமுறை தலைமுறையான வருடங்களைச் சிந்தித்துப்பார். உன் தகப்பனைக் கேள், அவன் உனக்கு அறிவிப்பான்; உன் மூப்பர்களைக் கேள், அவர்கள் உனக்கு விளக்குவார்கள். ⁸உன்னதமானவராகிய எங்கள் பிதா ஜாதிகளுக்கு அவர்களுடைய சுதந்தரத்தைக் கொடுத்தபோது, மனுக்குலத்தைப் பிரித்தபோது, ஜனங்களின் எல்லைகளை நியமித்தார் இஸ்ரவேல் புத்திரரின் தொகைக்கேற்ப. ⁹ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் பங்கு அவருடைய ஜனமே, யாக்கோபு அவருக்குக் கிடைத்த சுதந்தரமே. ¹⁰பாலைவனத்து தேசத்திலே அவனை அவர் கண்டடைந்தார், அலறல் நிறைந்த வனாந்தரப் பாழிலே; அவனைச் சூழ்ந்துகொண்டு, அவனை ஆதரித்து, தம் கண்மணியைப்போல் அவனைக் காத்தார். ¹¹தன் கூட்டைக் கலக்குகிற கழுகைப்போல, தன் குஞ்சுகளின்மேல் அசைந்தாடுகிற கழுகைப்போல, அவர் தம் செட்டைகளை விரித்து அவர்களைப் பிடித்து, தம் செட்டைகளின்மேல் அவர்களைச் சுமந்தார். ¹²எங்கள் பிதா ஒருவரே அவனை வழிநடத்தினார், அந்நிய தேவன் ஒருவரும் அவரோடிருந்ததில்லை. ¹³பூமியின் உயர்ந்த இடங்களின்மேல் அவனை ஏறிவரச்செய்தார், அவன் வயலின் விளைச்சலைப் புசித்தான்; கன்மலையிலிருந்து தேனை அவனுக்கு ஊட்டினார், கருங்கல் பாறையிலிருந்து எண்ணெயையும் ஊட்டினார். ¹⁴மந்தையின் வெண்ணெயையும், மந்தையின் பாலையும், ஆட்டுக்குட்டிகளின் கொழுப்புடனும், பாசானின் ஆட்டுக்கடாக்களும் வெள்ளாடுகளும், மேலான கோதுமையின் சாரமும்— திராட்சைப்பழத்தின் இரத்தமாகிய நுரைக்கும் ரசத்தையும் நீ குடித்தாய். ¹⁵ஆனால் யெஷூரூன் கொழுத்து உதைத்தான்—நீ கொழுத்து, பருத்து, மினுமினுத்தாய்—அப்பொழுது அவன் தன்னை உண்டாக்கின எங்கள் பிதாவைக் கைவிட்டு, தன் இரட்சிப்பின் கன்மலையை அசட்டைபண்ணினான். ^b b v15 யெஷூரூன் என்பது இஸ்ரவேலின் கவிதைப் பெயர், "செம்மையானவன்" என்று பொருள்படும். ¹⁶அந்நிய தேவர்களால் அவருக்கு எரிச்சலை மூட்டினார்கள்; அருவருப்புகளால் அவருக்குக் கோபத்தை எழுப்பினார்கள். ¹⁷தேவனல்லாத பேய்களுக்குப் பலியிட்டார்கள், தாங்கள் அறியாத தேவர்களுக்கும், புது தேவர்களுக்கும், சமீபத்தில் தோன்றியவர்களுக்கும், உங்கள் பிதாக்கள் ஒருபோதும் அஞ்சாதவைகளுக்கும். ¹⁸உன்னைப் பெற்ற கன்மலையை நீ புறக்கணித்தாய், உனக்குப் பிறப்பளித்த எங்கள் பிதாவை நீ மறந்தாய். ¹⁹எங்கள் பிதா அதைக் கண்டு அவர்களை வெறுத்துத் தள்ளினார், தம்முடைய குமாரர் குமாரத்திகளின் கோபமூட்டலினிமித்தம்.

²⁰அவர் சொன்னது: "என் முகத்தை அவர்களுக்கு மறைப்பேன்; அவர்களின் முடிவு என்னவாகுமென்று பார்ப்பேன், ஏனெனில் அவர்கள் மாறுபாடான சந்ததி, உண்மையில்லாத பிள்ளைகள்.

²¹"தேவனல்லாதவைகளால் அவர்கள் எனக்கு எரிச்சலை மூட்டினார்கள்; தங்கள் வீணான விக்கிரகங்களால் எனக்குக் கோபத்தை எழுப்பினார்கள். ஆகையால் ஜனமல்லாதவர்களால் நான் அவர்களுக்கு எரிச்சலை மூட்டுவேன்; மூடத்தனமான ஜாதியால் அவர்களுக்குக் கோபத்தை எழுப்புவேன். ²²என் கோபம் பாதாளத்தின் ஆழம்வரை எரிகிற அக்கினியை மூட்டிற்று; அது பூமியையும் அதின் விளைச்சலையும் விழுங்கி, மலைகளின் அஸ்திபாரங்களையும் பற்றியெரிக்கும். ²³அவர்கள்மேல் ஆபத்துகளைக் குவிப்பேன்; என் அம்புகளை அவர்களுக்கு விரோதமாய்ச் செலவழிப்பேன். ²⁴பசியினால் வாடி, எரிகிற கொள்ளைநோயினால் நுகரப்படுவார்கள் கொடிய அழிவினாலும்; காட்டு மிருகங்களின் பற்களை அவர்களுக்கு விரோதமாய் அனுப்புவேன், தூளிலே ஊரும் பிராணிகளின் விஷத்தையும். ²⁵வெளியிலே பட்டயம் மரணத்தைக் கொண்டுவரும், உள்ளேயோ திகில்—வாலிபனுக்கும் கன்னிகைக்கும் ஒருங்கே, பால்குடி மறாத குழந்தைக்கும் நரைத்த முதியவனுக்கும். ²⁶‘நான் அவர்களைத் துண்டுதுண்டாக்குவேன்; மனுக்குலத்தின் நடுவிலிருந்து அவர்களின் நினைவை அழிப்பேன்’ என்று நான் சொல்லியிருப்பேன், ²⁷சத்துருவின் பரியாசத்திற்கு நான் அஞ்சாதிருந்தால், அவர்களின் விரோதிகள் தவறாய் நினைத்துச் சொல்லுவார்களோ என்று அஞ்சாதிருந்தால், ‘நம்முடைய கை மேற்கொண்டது; இதையெல்லாம் செய்தவர் தேவனல்ல’ என்று. ²⁸ஏனெனில் அவர்கள் ஞானமில்லாத ஜாதி, அவர்களில் புத்தி இல்லை. ²⁹அவர்கள் ஞானமுள்ளவர்களாயிருந்தால், இதை உணர்ந்து, தங்கள் முடிவான கதியைக் கண்டுகொள்வார்களே. ³⁰ஒருவன் ஆயிரம்பேரைத் துரத்துவதும், இருவர் பதினாயிரம்பேரை முறியடிப்பதும் எப்படி, அவர்களின் கன்மலை அவர்களை விற்றுப்போடாமலும், எங்கள் பிதா அவர்களைக் கைவிடாமலும் இருந்தால்? ³¹ஏனெனில் அவர்களின் கன்மலை நம்முடைய கன்மலையைப்போல் அல்ல; நம்முடைய சத்துருக்களே இதை ஒப்புக்கொள்ளுகிறார்கள். ³²அவர்களின் திராட்சைச்செடி சோதோமின் திராட்சைச்செடியிலிருந்து வந்தது கொமோராவின் வயல்களிலிருந்தும்; அவர்களின் திராட்சைப்பழங்கள் விஷப் பழங்கள், அவர்களின் குலைகள் கசப்பானவை. ³³அவர்களின் ரசம் சர்ப்பங்களின் விஷம், நாகபாம்புகளின் கொடிய நஞ்சு.

³⁴"இது என்னிடத்தில் சேமித்து வைக்கப்பட்டு, என் பொக்கிஷங்களில் முத்திரையிடப்பட்டிருக்கவில்லையா? ³⁵நியாயமும் பதிலளிப்பும் என்னுடையவை, அவர்களின் கால் தள்ளாடும் காலத்திற்காக; ஏனெனில் அவர்களின் ஆபத்தின் நாள் சமீபமாயிருக்கிறது, அவர்களுக்கு நேரிடப்போகும் அழிவு வேகமாய் வருகிறது. ³⁶எங்கள் பிதா தம்முடைய ஜனத்திற்கு நியாயம் விசாரிப்பார், தம்முடைய ஊழியக்காரர்மேல் இரக்கம் கொள்வார், அவர்களின் பெலன் போய்விட்டதென்று அவர் காணும்போது, அடிமையோ சுயாதீனனோ ஒருவரும் மீதியாயிருக்கவில்லையென்றும். ³⁷அப்பொழுது அவர் சொல்லுவார்: ‘அவர்களின் தேவர்கள் எங்கே, அவர்கள் அடைக்கலம் புகுந்த கன்மலை எங்கே, ³⁸அவர்களின் பலிகளின் கொழுப்பைப் புசித்து, அவர்களின் பானபலியின் ரசத்தைக் குடித்தவர்கள் எங்கே? அவர்கள் எழுந்து உங்களுக்கு உதவி செய்யட்டும்; அவர்கள் உங்களுக்கு அடைக்கலமாயிருக்கட்டும்!’ ³⁹இதோ—நானே அவர், என்னைத்தவிர வேறே தேவன் இல்லை. நான் கொல்லுகிறேன், நான் உயிர்ப்பிக்கிறேன்; நான் காயப்படுத்துகிறேன், நான் குணமாக்குகிறேன், ஒருவனும் என் கையிலிருந்து விடுவிக்கக்கூடாது. ⁴⁰நான் என் கையை வானத்திற்கு நேராக ஏறெடுத்து அறிவிக்கிறேன்: நான் என்றென்றைக்கும் ஜீவித்திருக்கிறது நிச்சயமெனில், ⁴¹நான் என் மின்னுகிற பட்டயத்தைக் கூர்மையாக்கி, என் கை நியாயத்தைப் பிடிக்கும்போது, என் சத்துருக்கள்மேல் நியாயம் சரிக்கட்டி, என்னைப் பகைக்கிறவர்களுக்குப் பதிலளிப்பேன். ⁴²என் அம்புகளை இரத்தத்தால் வெறிக்கச்செய்வேன், என் பட்டயம் மாம்சத்தை விழுங்கும்— கொல்லப்பட்டவர்களின், சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களின் இரத்தத்தால், சத்துருவின் நீண்ட கூந்தலுள்ள தலைகளிலிருந்து."

⁴³ஜாதிகளே, அவருடைய ஜனத்தோடு களிகூருங்கள், ஏனெனில் அவர் தம்முடைய பிள்ளைகளின் இரத்தத்திற்குப் பழிவாங்கி, தம்முடைய சத்துருக்கள்மேல் நியாயம் சரிக்கட்டுவார்; அவர் தம்முடைய தேசத்திற்குப் பாவநிவிர்த்தி செய்வார், தம்முடைய ஜனத்திற்கும்.

⁴⁴மோசே வந்து, இந்தப் பாட்டின் வார்த்தைகளையெல்லாம் ஜனங்களின் காதுகள் கேட்கப் பேசினான், அவனும் நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவும் பேசினார்கள். ⁴⁵மோசே இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் இஸ்ரவேலர் அனைவரோடும் பேசி முடித்தபோது,

⁴⁶அவன் அவர்களை நோக்கி: "இன்று நான் உங்களுக்குச் சாட்சியாய் ஒப்புவிக்கிற இந்த வார்த்தைகள் யாவற்றின்மேலும் உங்கள் இருதயத்தை வையுங்கள், இந்த நியாயப்பிரமாணத்தின் வார்த்தைகள் யாவையும் கைக்கொண்டு செய்யும்படி உங்கள் பிள்ளைகளுக்குக் கட்டளையிடுங்கள். ⁴⁷இது உங்களுக்கு வெறும் வார்த்தையல்ல—இது உங்கள் ஜீவனே. இந்த வார்த்தையின்மூலம், சுதந்தரித்துக்கொள்ளும்படி நீங்கள் யோர்தானைக் கடந்துபோகிற தேசத்திலே நீங்கள் நீடித்து வாழ்வீர்கள்."

எங்கள் பிதா மோசேயை வீட்டிற்கு அழைக்கிறார்

⁴⁸அந்த நாளிலேதானே எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி:

⁴⁹"எரிகோவுக்கு எதிரே மோவாபிலிருக்கிற இந்த அபாரீம் மலையாகிய நேபோ மலையின்மேல் ஏறி, நான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குச் சுதந்தரமாய்க் கொடுக்கிற கானான் தேசத்தைப் பார். ⁵⁰பின்பு நீ ஏறுகிற அந்த மலையில் மரித்து, உன் ஜனத்தாரோடே சேர்க்கப்படு; உன் சகோதரனாகிய ஆரோன் ஓர் என்னும் மலையில் மரித்து, தன் ஜனத்தாரோடே சேர்க்கப்பட்டதுபோலவே. ⁵¹ஏனெனில் சீன் வனாந்தரத்திலுள்ள மேரிபா-காதேசின் தண்ணீர்களண்டையிலே இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குள்ளே நீங்கள் எனக்கு விரோதமாய் உண்மை தவறினீர்கள், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குள்ளே நீங்கள் என்னைப் பரிசுத்தர் என்று மதிக்கவில்லை. ⁵²நான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குக் கொடுக்கிற தேசத்தை நீ தூரத்திலிருந்து பார்ப்பாய், ஆனால் அதில் பிரவேசிக்கமாட்டாய்."