Qonunlar 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Tinglang, ey osmonlar, men soʻzlayman; ogʻzimdagi soʻzlarni yer eshitsin. ²Taʼlimotim yomgʻirdek yogʻsin, soʻzim shabnamdek tomsin, maysa ustiga yoqqan mayin yomgʻirlardek, oʻsayotgan oʻsimliklar ustiga yoqqan yomgʻirdek. ³Zero, men Otamizning nomini eʼlon qilaman; Otamizni ulugʻlanglar! ⁴Qoya — Otamiz — Uning ishi mukammaldir, chunki Uning barcha yoʻllari adolatdir. Otamiz sodiqdir va nohaqlik qilmaydi; U odil va toʻgʻridir. ⁵Ular Unga nisbatan buzuqlik qildilar; ular endi Uning farzandlari emas, balki bir nuqson — qingʻir va buzuq bir nasldir. ⁶Ey nodon va aqlsiz xalq, Otamizga shunday qaytarasanmi? U seni yaratgan Otang emasmi, seni yasagan va mustahkam qilgan emasmi? ^a a v6 Bu yerda Qoʻshiq buni ochiq aytadi: Otamiz — Isroilni yaratgan, ularni yasagan va mustahkam qilgan Zotdir — bu Uning farzandlari uchun azaldan kim boʻlib kelganining mohiyatidir. ⁷Qadim kunlarni esla; nasldan-naslga oʻtgan yillar haqida oʻyla. Otangdan soʻra, u senga aytib beradi, oqsoqollaringdan soʻra, ular tushuntirib berishadi. ⁸Oliy Zot — Otamiz — xalqlarga oʻz merosini bergan paytda, insoniyatni ajratgan paytda, U xalqlarning chegaralarini Isroil oʻgʻillarining soniga koʻra belgiladi. ⁹Zero, Otamizning ulushi — Oʻz xalqidir, Yoqub — Unga tegishli merosdir. ¹⁰U uni sahro yurtida topdi, uvillagan biyobon boʻshligʻida; U uni oʻrab oldi, unga gʻamxoʻrlik qildi, uni Oʻz koʻzining qorachigʻidek asradi. ¹¹Uyasini qoʻzgʻatadigan burgutdek, bolalari ustida parpirab turadigan burgutdek, U Oʻz qanotlarini yoyib, ularni tutib oldi va Oʻz qanotlarida koʻtarib yurdi. ¹²Otamiz yolgʻiz Oʻzi unga yoʻl koʻrsatdi, Uning yonida begona xudo yoʻq edi. ¹³U uni yurtning baland choʻqqilariga oʻrnatdi, u dala hosilini yedi; U uni qoyadagi asal bilan oziqlantirdi, chaqmoqtosh qoyasidan chiqqan moy bilan ham. ¹⁴Podadan qatiq va suruvdan sut, qoʻzilarning yogʻi bilan, Bashan qoʻchqorlari va echkilar bilan, eng sara bugʻdoy bilan — va sen uzum qonidan koʻpirgan sharob ichding. ¹⁵Lekin Yeshurun semirdi va tepdi — sen semirding, boʻrtding va yaltirab ketding — soʻng u oʻzini yaratgan Otamizni tark etdi va najotining Qoyasini mensimadi. ^b b v15 Yeshurun — Isroilning sheʼriy nomi boʻlib, «toʻgʻri zot» degan maʼnoni bildiradi. ¹⁶Ular begona xudolar bilan Uning rashkini qoʻzgʻadilar; jirkanch narsalar bilan Uning gʻazabini keltirdilar. ¹⁷Ular Xudo boʻlmagan jinlarga qurbonlik qildilar, oʻzlari hech tanimagan xudolarga, yangi xudolarga, yaqindagina paydo boʻlgan, ota-bobolaring hech qoʻrqmagan xudolarga. ¹⁸Seni dunyoga keltirgan Qoyani mensimading, seni tugʻdirgan Otamizni unutding. ¹⁹Otamiz buni koʻrib, ularni rad etdi, Oʻz oʻgʻillari va qizlarining Uni qahrlantirgani sababli.

²⁰U dedi: “Men ulardan yuzimni yashiraman; ularning oqibati nima boʻlishini koʻraman, chunki ular buzuq bir nasl, sadoqat yoʻq farzandlardir.

²¹“Ular xudo boʻlmagan narsa bilan Meni rashkka soldilar; oʻzlarining arzimas butlari bilan Meni gʻazablantirdilar. Shuning uchun Men ularni xalq boʻlmagan bir qavm bilan rashkka solaman; nodon bir xalq bilan ularni gʻazablantiraman. ²²Zero, Mening gʻazabim goʻr tubigacha yondiradigan bir olovni tutashtirdi; u yerni va uning hosilini yutadi, va togʻlarning poydevorlarini yondiradi. ²³Men ularning ustiga ofatlarni uyaman; oʻqlarimni ularga qarshi sarflab tugataman. ²⁴Ochlikdan holdan toygan, yondiruvchi vabo bilan yeyilgan va achchiq halokat bilan; Men yovvoyi hayvonlarning tishlarini ularga qarshi yuboraman, tuproqda oʻrmalaydigan jonivorlarning zahari bilan birga. ²⁵Tashqarida qilich oʻlim keltiradi, ichkarida esa dahshat — yigit ham, qiz ham, emizikli chaqaloq ham, oqsoch keksa ham. ²⁶Men aytgan boʻlardim: «Men ularni parcha-parcha qilaman; insonlar orasidan ularning xotirasini oʻchiraman», ²⁷agar dushmanning masxarasidan qoʻrqmaganimda, raqiblari notoʻgʻri hukm qilib aytmasin deb: «Bizning oʻz qoʻlimiz gʻolib keldi; bularning hammasini Xudo qilgani yoʻq». ²⁸Zero, ular aql-idroksiz bir xalq, ularda hech tushuncha yoʻq. ²⁹Qaniydi ular dono boʻlishsa, buni anglardilar; oxirgi oqibatlarini koʻrardilar. ³⁰Qanday qilib bir kishi mingtasini quvlay olardi, ikki kishi oʻn mingtasini qochishga majbur qilardi, agar ularning Qoyasi ularni sotib qoʻymaganida, Otamiz ularni taslim qilmaganida? ³¹Zero, ularning qoyasi bizning Qoyamizga oʻxshamaydi; buni hatto dushmanlarimiz ham tan oladi. ³²Zero, ularning tokzori Sadom tokidan, Gʻamoʻra dalalaridan keladi; ularning uzumlari zahar uzumlari, ularning shingillari achchiqdir. ³³Ularning sharobi — ilonlarning zahri, kobralarning shafqatsiz zahridir.

³⁴“Bularning bari Mening huzurimda saqlogʻliq emasmi, xazinalarimda muhrlanmaganmi? ³⁵Adolat va qasos Menikidir, ularning oyogʻi toyiladigan vaqt uchun; zero, ularning falokat kuni yaqindir, ularning halokati ular tomon shoshilmoqda. ³⁶Zero, Otamiz Oʻz xalqini oqlaydi va Oʻz xizmatkorlariga rahm qiladi, ularning kuch-quvvati tugaganini, qul ham, erkin ham hech kim qolmaganini koʻrganda. ³⁷Shunda U aytadi: «Ularning xudolari qani, ular panoh izlagan qoya qani, ³⁸ularning qurbonliklari yogʻini yegan, ichimlik hadyasining sharobini ichgan xudolar qani? Qoʻzgʻalsinlar va senga yordam bersinlar; senga panoh boʻlsinlar!» ³⁹Qaranglar — Menman Oʻsha, va Mening yonimda boshqa xudo yoʻq. Men oʻldiraman va Men hayot beraman; Men yaralayman va Men davolayman, va hech kim Mening qoʻlimdan qutqara olmaydi. ⁴⁰Zero, Men qoʻlimni osmonga koʻtarib, eʼlon qilaman: Men abadiy barhayot ekanligimga qasamki, ⁴¹Men yaltiroq qilichimni charxlaganimda va qoʻlim hukmni ushlaganda, Men dushmanlarimdan qasos olaman va Mendan nafratlanganlarga jazosini qaytaraman. ⁴²Men oʻqlarimni qonga toʻyintiraman, qilichim esa goʻshtni yutadi — oʻldirilganlar va asirlarning qoni bilan, dushmanning uzun sochli boshlaridan toʻkilgan qon bilan.”

⁴³Ey xalqlar, Uning xalqi bilan birga shodlaning, zero, U Oʻz farzandlarining qoni uchun qasos oladi va dushmanlaridan oʻch oladi; U Oʻz yurti uchun kafforat qiladi va Oʻz xalqi uchun.

⁴⁴Muso Nun oʻgʻli Yoshua bilan kelib, bu qoʻshiqning barcha soʻzlarini xalqqa aytib berdi. ⁴⁵Muso bu soʻzlarning barchasini butun Isroilga aytib boʻlgach,

⁴⁶ularga dedi: “Bugun men sizlarga guvohlik berayotgan bu soʻzlarning barchasini dilingizga jo qiling; farzandlaringizga bu qonunning hamma soʻzlariga rioya qilib, ularni bajarishni buyuringlar. ⁴⁷Bu sizlar uchun quruq soʻz emas — bu sizlarning hayotingizdir. Bu soʻz orqali sizlar egallash uchun Iordan daryosidan oʻtib borayotgan yurtda uzoq umr koʻrasizlar.”

Otamiz Musoni Oʻz huzuriga chaqiradi

⁴⁸Oʻsha kuniyoq Otamiz Musoga shunday dedi:

⁴⁹“Yerixo roʻparasidagi Moabdagi mana bu Abarim togʻiga, Nabo togʻiga chiq va Isroil xalqiga mulk qilib berayotgan Kanʼonga nazar sol. ⁵⁰Soʻng chiqayotgan togʻingda vafot et va xalqingga qoʻshil, xuddi akang Horun Hor togʻida vafot etib, oʻz xalqiga qoʻshilganidek, ⁵¹chunki Zin choʻlidagi Meriba-Qodesh suvlari yonida isroilliklar orasida sen Menga xiyonat qilding, chunki isroilliklar orasida Meni muqaddas deb hurmatlamading. ⁵²Zero, sen yurtni uzoqdan koʻrasan, lekin unga kirmaysan — Men Isroil xalqiga berayotgan yurtga.”