ګردان 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹اے آسمانو، غوږ ونيسئ، زۀ به خبرې وکړم؛ زمکه دې زما د خولې خبرې واورى. ²زما تعليم دې د باران په شان وورېږى، زما وينا دې د پرخې په شان راکوزه شى، د نرمو واورو په شان په نرمو واښو باندې، او د باران په شان په زرغونو بوټو باندې. ³ځکه چې زۀ به د زمونږ پلار نوم اعلان کړم؛ زمونږ پلار ته لوئى ورکړئ! ⁴هغه چټان دے — زمونږ پلار — د هغۀ کار کامل دے، ځکه چې د هغۀ ټولې لارې انصاف دى. زمونږ پلار وفادار دے او هېڅ غلط کار نۀ کوى؛ هغه عادل او راشتين دے. ⁵هغوئ د هغۀ په مقابله کښې خرابى وکړه؛ هغوئ نور د هغۀ بچى نۀ دى، بلکې يو داغ دى — يوه کږه او بد لارى نسل. ⁶اے بې عقله او بې هوشه قومه، آيا تاسو د زمونږ پلار بدله داسې ورکوئ؟ آيا هغه ستاسو پلار نۀ دے، چې تاسو يې پېدا کړئ، چې تاسو يې جوړ کړئ او قائم کړئ؟ ^a a v6 دلته سندره دا په صفا الفاظو کښې وائى چې زمونږ پلار هغه ذات دے چې اِسرائيل يې پېدا کړو، جوړ يې کړل او قائم يې کړل — د دې زړۀ چې هغه تل خپلو بچو دپاره څۀ شان وو. ⁷د پخوا ورځې يادې کړئ؛ د نسل په نسل کلونو باندې فکر وکړئ. له خپل پلار نه پوښتنه وکړئ، هغه به درته ووائى، له خپلو مشرانو نه، او هغوئ به درته وضاحت وکړى. ⁸کله چې مُطلق اعلىٰ، زمونږ پلار، قومونو ته خپله ميراث ورکوله، کله چې هغۀ انسانيت تقسيم کړو، نو هغۀ د قومونو سرحدونه د اِسرائيل د زامنو د شمار مطابق مقرر کړل. ⁹ځکه چې د زمونږ پلار برخه د هغۀ قوم دے، يعقوب د هغۀ مقرره ميراث دے. ¹⁰هغۀ هغه د يوې ويرانې زمکې کښې وموندلو، د بيابان په چغو وهونکى ويران ځائ کښې؛ هغۀ هغه راتاؤ کړو، د هغۀ خيال يې وساتلو، د خپلې سترګې د بُکى په شان يې هغه وساتلو. ¹¹لکه عقاب چې خپل ځالۀ راپاروى، چې د خپلو بچو دپاسه پر وزرونو والوځى، هغۀ خپل وزرونه وغوړول او هغوئ يې ونيول، پر خپلو وزرونو يې بوتلل. ¹²يواځې زمونږ پلار هغه ته لار ښودله، او د هغۀ سره هېڅ پردے بت نۀ وو. ¹³هغۀ هغه د زمکې په لوړو ځايونو کښيناولو، او هغۀ د پټى حاصل وخوړلو؛ هغۀ هغه د چټان نه په شاتو او د سختې تيږې نه په تيلو وپاللو. ¹⁴د رمې کوچ او د ګلې شيدې، د ورو د وازګو سره، د بشان پسونه او چېلۍ، د غنمو د غوره دانو سره — او تا د انګورو د وينې نه د جوش وهونکى شراب وڅکل. ¹⁵خو يشورون چاغ شو او لتې يې وهلې — تۀ چاغ، پړسېدلے او هوار شوے — بيا هغۀ خپل پلار پرېښودلو چې هغه يې جوړ کړے وو، او د خپل خلاصون چټان يې سپک وګنلو. ^b b v15 يشورون د اِسرائيل يو شاعرانه نوم دے، چې مطلب يې ”راشتين“ دے. ¹⁶هغوئ هغه په پردو بتانو سره حسد ته راپارولو؛ هغوئ هغه په نفرتى کارونو سره غضب ته راپارولو. ¹⁷هغوئ هغه ديوانو ته قربانۍ ورکولې چې خُدائ پاک نۀ وو، هغه بتانو ته چې هغوئ هېڅکله نۀ پېژندل، نوي بتان چې اوس نوي راښکاره شوى وُو، چې ستاسو پلرونو هېڅکله ترې نۀ ويرېدل. ¹⁸تا هغه چټان بې پروا کړو چې تۀ يې پېدا کړې، او تا هغه زمونږ پلار هېر کړو چې تۀ يې زېږولے يې. ¹⁹زمونږ پلار دا وليدل او هغوئ يې رد کړل، د خپلو زامنو او لوڼو د راپارولو په سبب.

²⁰او هغۀ وفرمائيل چې، ”زۀ به خپل مخ له هغوئ نه پټ کړم؛ زۀ به ووينم چې د هغوئ انجام څۀ کيږى، ځکه چې هغوئ يوه بد لارى نسل دى، داسې بچى دى چې په هغوئ کښې هېڅ وفادارى نشته.

²¹”هغوئ زۀ په هغه څيز سره حسد ته راپارولم چې خُدائ نۀ دے؛ هغوئ زۀ په خپلو بې قدره بتانو سره غضب ته راپارولم. نو زۀ به هغوئ په هغه خلقو سره حسد ته راوپارم چې قوم نۀ دى؛ زۀ به هغوئ په يو بې عقله قوم سره غضب ته راوپارم. ²²ځکه چې زما غضب يو اور بل کړے دے چې د قبر تر ژورو پورې سوزوى؛ دا زمکه او د هغې حاصل خوړى او د غرونو بنيادونه لمبې کوى. ²³زۀ به پر هغوئ آفتونه ورتله کړم؛ زۀ به خپل غشى پر هغوئ ختم کړم. ²⁴د لوږې نه کمزورى شوى، د سوزونکى وبا او د تريخ تباهۍ نه ختم شوى؛ زۀ به د ځناورو غاښونه پر هغوئ راولېږم، د هغو څيزونو د زهرو سره چې په خاورو کښې رغړى. ²⁵دباندې به تُوره مرګ راولى، او دننه به ويره وى — د ځوان سړى او ځوانې ښځې دپاره يو شان، د تى خوړونکى ماشوم د سپين ږيرى مشر سره. ²⁶زۀ به ويلى وُو چې، ’زۀ به هغوئ ټوټې ټوټې کړم؛ زۀ به د هغوئ ياد د انسانانو له مينځ نه ورک کړم،‘ ²⁷کۀ زۀ د دښمن د طعنې نه ويرېدلے نۀ وَے، دې ويرې نه چې د هغوئ مخالفان به غلط اندازه ولګوى او ووائى، ’زمونږ خپل لاس بريالے شوے دے؛ دا ټول خُدائ نۀ وو چې وکړل.‘ ²⁸ځکه چې هغوئ يو داسې قوم دى چې حکمت نۀ لرى، او په هغوئ کښې هېڅ پوهه نشته. ²⁹کۀ هغوئ عقلمند وَے، نو هغوئ به دا پوهېدل؛ هغوئ به خپل آخرى انجام ليدلو. ³⁰څنګه کېدے شوه چې يو کس زر تعقيب کړى، او دوه کسان لس زره وتښتوى، ترڅو چې د هغوئ چټان هغوئ خرڅ کړى نۀ وَے، او زمونږ پلار هغوئ پرېښى نۀ وَے؟ ³¹ځکه چې د هغوئ چټان زمونږ د چټان په شان نۀ دے؛ حتىٰ زمونږ دښمنان هم دا مني. ³²ځکه چې د هغوئ انګور د سدوم د انګورو نه راځى او د عموره د پټو نه؛ د هغوئ انګور د زهرو انګور دى، د هغوئ ګيدۍ تريخې دى. ³³د هغوئ شراب د مارانو زهر دى، د کوبرا مارانو ظالمانه زهر.

³⁴”آيا دا زما سره خوندى شوى نۀ دى، زما په خزانو کښې مُهر شوى؟ ³⁵انصاف او بدله زما ده، د هغه وخت دپاره چې د هغوئ پښه به وښوئېږى؛ ځکه چې د هغوئ د مصيبت ورځ نزدې ده، او د هغوئ تباهى پر هغوئ راتلوار کوى. ³⁶ځکه چې زمونږ پلار به د خپل قوم حق ادا کړى او په خپلو خادمانو به رحم وکړى، کله چې هغه وويني چې د هغوئ طاقت ختم شوے دے او هېڅوک پاتې نۀ دى، نۀ غلام او نۀ آزاد. ³⁷بيا به هغه ووائى چې، ’د هغوئ بتان چرته دى، هغه چټان چې هغوئ پناه پکښې نيولې وه، ³⁸هغه چې د هغوئ د قربانيو وازګه يې خوړله او د هغوئ د خيراتى تيلو شراب يې څکل؟ هغوئ دې پاڅى او تاسو سره مدد وکړى؛ هغوئ دې ستاسو پناه ګاه وى!‘ ³⁹وګورئ — زۀ پخپله هم هغه يم، او زما نه علاوه هېڅ خُدائ نشته. زۀ مرګ ورکوم او زۀ ژوند ورکوم؛ زۀ زخمى کوم او زۀ روغوم، او هېڅوک زما له لاس نه نۀ شى خلاصولے. ⁴⁰ځکه چې زۀ خپل لاس آسمان ته اوچتوم او اعلان کوم چې: لکه څنګه چې زۀ د تل دپاره ژوندے يم، دا رښتيا ده، ⁴¹کله چې زۀ خپله ځلېدونکې تُوره تېره کړم او زما لاس عدالت ونيسى، زۀ به پر خپلو مخالفانو انصاف راولم او هغوئ ته به بدله ورکړم چې زما نه نفرت کوى. ⁴²زۀ به خپل غشى په وينه نشه کړم، او زما تُوره به غوښه خوړى — د وژلو شوو او د بنديانو د وينې سره، د دښمن د اوږدو ويښتو سرونو نه.“

⁴³اے قومونو، د هغۀ د قوم سره خوشحالى وکړئ، ځکه چې هغه به د خپلو بچو د وينې بدله واخلى او پر خپلو مخالفانو به انصاف راولى؛ هغه به د خپلې زمکې او خپل قوم دپاره کفاره وکړى.

⁴⁴موسىٰ راغلو او د دې سندرې ټولې خبرې يې قوم ته ووئيلې، هغه او د نون زوئ يشوع. ⁴⁵او کله چې موسىٰ ټولو اِسرائيليانو ته دا ټولې خبرې ويلو نه فارغ شو،

⁴⁶نو هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”دا ټولې خبرې چې زۀ نن ستاسو په مخکښې ګواهى ورکوم، خپل زړۀ پرې ولګوئ، چې تاسو خپلو بچو ته حُکم ورکړئ چې د دې شريعت ټولې خبرې وساتى او عمل پرې وکړى. ⁴⁷دا ستاسو دپاره يوه خالى خبره نۀ ده — دا ستاسو ژوند دے. د دې خبرې په وسيله به تاسو په هغه زمکه کښې اوږده عمر ژوند وکړئ چې تاسو د هغې د نيولو دپاره د اُردن نه پورې ووزئ.“

زمونږ پلار موسىٰ کور ته رابلى

⁴⁸هم هغه ورځ زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،

⁴⁹”د عباريم دې غرۀ ته وخېژه، د نبو غرۀ، چې په موآب کښې د يريحو په مخ کښې دے، او کنعان وګوره، چې زۀ يې د اِسرائيل قوم ته د هغوئ د ميراث په توګه ورکوم. ⁵⁰بيا په هغه غرۀ باندې مړ شه چې تۀ پرې ختلے يې، او خپل قوم سره يوځائ شه، لکه څنګه چې ستا ورور هارون د هور په غرۀ باندې مړ شو او د خپل قوم سره يوځائ شو، ⁵¹ځکه چې تا زما سره د اِسرائيليانو په مينځ کښې بې وفائى وکړه د مريبه-قادِش د اوبو په خوا کښې د ضين په بيابان کښې، ځکه چې تا زۀ د اِسرائيليانو په مينځ کښې پاک ونۀ ګنلم. ⁵²ځکه چې تۀ به دا زمکه له لرې نه ووينې، خو پکښې به داخل نۀ شې — هغه زمکه چې زۀ يې د اِسرائيل قوم ته ورکوم.“