Deoteronomia 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Mihainoa, ry lanitra, dia hiteny aho; ary aoka ny tany handre ny teny aloaky ny vavako. ²Aoka hilatsaka tahaka ny orana ny fampianarako, hitete tahaka ny ando ny teniko, tahaka ny ranonorana malefaka eo ambonin’ny ahitra malemy, ary tahaka ny orana eo ambonin’ny zava-maniry mitombo. ³Fa hanonona ny anaran’i Raintsika aho; ataovy lehibe i Raintsika! ⁴Ny Vatolampy—i Raintsika—dia tanteraka ny asany, fa rariny ny lalany rehetra. Mahatoky i Raintsika ka tsy manao meloka; marina sy mahitsy Izy. ⁵Nanao ratsy Taminy izy; tsy zanany intsony, fa kilema—taranaka mivadika sy mivily. ⁶Izany va no valinareo an’i Raintsika, ry firenena adala sy tsy hendry? Tsy Rainareo va Izy, Izay nahary anareo, nanao anareo ary nanorina anareo? ^a a v6 Eto, milaza mazava ny Hira fa i Raintsika no nahary an’i Israely, nanao azy ary nanorina azy — izany no foto-pon’ny maha-Izy Azy hatrany ho an’ny zanany. ⁷Tadidio ny andro fahiny; saintsaino ny taonan’ny taranaka maro. Anontanio ny rainao, dia hilaza aminao izy, ny zokiolonao, dia hanazava izy ireo. ⁸Nony nanome lova ho an’ny firenena ny Avo Indrindra, dia i Raintsika, nony nampisaraka ny olombelona Izy, dia nametra ny sisin’ny firenena araka ny isan’ny zanak’i Israely. ⁹Fa ny anjaran’i Raintsika dia ny olony, ary i Jakoba no lovany voatendry. ¹⁰Nahita azy tany amin’ny tany efitra Izy, tany amin’ny efitra foana sady mikotrokotroka; nanodidina azy Izy, niahy azy, niaro azy tahaka ny zava-malalany ao amin’ny masony. ¹¹Tahaka ny voromahery mamoha ny akaniny, mivezivezy eo ambonin’ny zanany, no namelatra ny elany Izy ka nandray azy ireo, nitondra azy ireo teo ambonin’ny elany. ¹²I Raintsika irery no nitarika azy, ary tsy nisy andriamanitra vahiny niaraka taminy. ¹³Napetrany teo an-tampon’ny havoan’ny tany izy, ary nihinana ny vokatry ny saha izy; nampinoniny tantely avy tamin’ny vatolampy izy, ary menaka avy tamin’ny harambato mafy. ¹⁴Ronono masaka avy amin’ny omby sy ronono avy amin’ny ondry, miaraka amin’ny saboran’ny zanak’ondry, ondrilahy avy any Basana sy osy, miaraka amin’ny voaloham-bary tsara indrindra— ary nisotro ny divay mitsatsatsy avy amin’ny ran’ny voaloboka ianareo. ¹⁵Fa i Jesorona nitavy sy nikapoka—nitavy ianao, nibontsina ary nanjary malama—dia nanary an’i Raintsika Izay nanao azy ary nanamavo ny Vatolampy fanavotany. ^b b v15 Jesorona dia anarana poetika ho an’i Israely, midika hoe «ilay mahitsy». ¹⁶Nampialona Azy tamin’ny andriamanitra vahiny izy; nampahatezitra Azy tamin’ny zava-betaveta. ¹⁷Nanatitra sorona ho an’ny demonia izay tsy Andriamanitra izy, ho an’ny andriamanitra izay tsy fantany, andriamanitra vaovao izay vao nipoitra, izay tsy natahotry ny razanareo. ¹⁸Tsy nitandrina ny Vatolampy niteraka anao ianao, ary nanadino an’i Raintsika Izay niteraka anao. ¹⁹Nahita izany i Raintsika ka nandà azy ireo, noho ny fampahatezerana nataon’ny zanany lahy sy ny zanany vavy.

²⁰Ary hoy Izy: «Hanafina ny tavako amin’izy ireo aho; hijery izay ho vokatr’izy ireo aho, fa taranaka mivadika izy, zanaka tsy misy fahatokiana.

²¹«Nampialona Ahy tamin’izay tsy andriamanitra izy; nampahatezitra Ahy tamin’ny sampy tsy misy dikany. Koa hampialona azy ireo amin’izay tsy firenena Aho; hampahatezitra azy ireo amin’ny firenena adala Aho. ²²Fa ny fahatezerako dia nandrehitra afo mirehitra hatramin’ny lalin’ny fasana; mandany ny tany sy ny vokatra ao aminy, ary mampirehitra ny fanorenan’ny tendrombohitra. ²³Hanampy loza maro amin’izy ireo Aho; handany ny zana-tsipiko amin’izy ireo. ²⁴Ho reraka noho ny mosary, ho levon’ny areti-mandringana mirehitra sy ny fandringanana mangidy; handefa ny nifin’ny bibidia hamely azy ireo Aho, miaraka amin’ny poizin’ny zavatra mikisaka amin’ny vovoka. ²⁵Any ivelany, ny sabatra hitondra fahafatesana, ary any anatiny, ny tahotra—ho an’ny zatovolahy sy ny ankizivavy mitovy, ny zazakely minono miaraka amin’ny zokiolona fotsy volo. ²⁶Ho nilaza Aho hoe: “Hotapatapahiko izy ireo; hofafako tsy ho eo amin’ny olombelona ny fahatsiarovana azy,” ²⁷raha tsy natahotra ny fanesoan’ny fahavalo Aho, fandrao diso hevitra ny mpanohitra azy ka miteny hoe: “Ny tanantsika ihany no nandresy; tsy Andriamanitra no nanao izany rehetra izany.” ²⁸Fa firenena tsy misy fahendrena izy, ary tsy misy fahazavan-tsaina ao aminy. ²⁹Enga anie ka hendry izy ireo, dia ho azony izany; ho hitany ny hiafarany. ³⁰Ahoana no ahafahan’ny iray manenjika arivo, ary ahafahan’ny roa mampandositra iray alina, raha tsy namidin’ny Vatolampy azy ireo, ary natolotr’i Raintsika azy ireo? ³¹Fa ny vatolampin’izy ireo dia tsy tahaka ny Vatolampintsika; na ny fahavalontsika aza manaiky izany. ³²Fa avy amin’ny voaloboka any Sodoma sy avy amin’ny saha any Gomora ny voalobokany; ny voany dia voaloboka misy poizina, mangidy ny vondrony. ³³Ny divainy dia ny poizin’ny menarana, ny etona masiaka avy amin’ny menarana mahery.

³⁴«Tsy voatahiry ao amiko va izany, voaisy tombo-kase ao amin’ny fitahirizako? ³⁵Ahy ny rariny sy ny famaliana, ho amin’ny fotoana hizeran’ny tongony; fa akaiky ny andron’ny loza mianjera aminy, ary mihazakazaka mankany amin’izy ireo ny faharavany. ³⁶Fa hiaro ny olony i Raintsika ary hiantra ny mpanompony, rehefa mahita Izy fa lany ny heriny ary tsy misy sisa, na andevo na afaka. ³⁷Dia hiteny Izy hoe: “Aiza ny andriamanitr’izy ireo, ny vatolampy nialofan’izy ireo, ³⁸izay nihinana ny saboran’ny fanatitr’izy ireo ary nisotro ny divain’ny fanatitra fisotroana nataon’izy ireo? Aoka hitsangana izy ireo hamonjy anareo; aoka ho fialofanareo izy ireo!” ³⁹Jereo—Izaho ihany no Izy, ary tsy misy andriamanitra afa-tsy Izaho. Izaho no mamono sady mamelona aina; Izaho no manaratra ary manasitrana, ary tsy misy olona mahavonjy avy amin’ny tanako. ⁴⁰Fa mampiakatra ny tanako ho any an-danitra Aho ka manambara: Marina tokoa fa velona mandrakizay Aho, ⁴¹Rehefa mamparanitra ny sabatro mamirapiratra Aho ary mitana ny fitsarana ny tanako, dia hampihatra ny rariny amin’ny mpanohitro Aho ary hamaly izay mankahala Ahy. ⁴²Hampamamo ra ny zana-tsipiko Aho, ary hihinana nofo ny sabatro—miaraka amin’ny ran’ny voavono sy ny babo, avy amin’ny lohan’ny fahavalo lava volo.»

⁴³Mifalia, ry firenena, miaraka amin’ny olony, fa hamaly ny ran’ny zanany Izy ary hampihatra ny rariny amin’ny mpanohitra Azy; hanao fanonerana ho an’ny taniny sy ny olony Izy.

⁴⁴Dia tonga i Mosesy ka nitory ny tenin’ity hira ity rehetra tamin’ny vahoaka, izy mbamin’i Josoa zanak’i Nona. ⁴⁵Ary rehefa vitan’i Mosesy ny nilaza ireo teny rehetra ireo tamin’ny Israely rehetra,

⁴⁶dia hoy izy taminy: «Ataovy ao am-ponareo ireo teny rehetra ireo izay anambarako aminareo androany, mba handidianareo ny zanakareo hitandrina sy hanao ny tenin’ity lalàna ity rehetra. ⁴⁷Tsy teny foana ho anareo izany—fa fiainanareo. Noho izany teny izany dia hahalava andro eo amin’ny tany izay hamakivakianareo ny Jordana hananana azy ianareo.»

Miantso an’i Mosesy hody i Raintsika

⁴⁸Tamin’izay andro izay ihany dia niteny tamin’i Mosesy i Raintsika hoe:

⁴⁹«Miakara any amin’ity tendrombohitra Abarima ity, dia ny Tendrombohitra Nebo, any amin’ny tany Moaba mifanandrify amin’i Jeriko, ka jereo ny tany Kanana, izay omeko ho fanananan’ny zanak’Israely. ⁵⁰Ary maty eo an-tendrombohitra izay iakaranao, ka ho angonina ho any amin’ny olonao, tahaka ny nahafatesan’i Arona rahalahinao tao amin’ny Tendrombohitra Hora ary nangonina ho any amin’ny olony, ⁵¹satria nivadika tamiko ianao teo amin’ny zanak’Israely teo amin’ny ranon’i Meriba-kadesy tany amin’ny Efitr’i Zina, satria tsy nanamasina Ahy ianao teo amin’ny zanak’Israely. ⁵²Fa ho hitanao eny lavitra ny tany, nefa tsy hiditra ao ianao—ny tany omeko ny zanak’Israely.»