Deuteronomio 33

33 ¹Mao kini ang panalangin nga gihatag ni Moises, ang tawo sa atong Amahan, ngadto sa mga Israelita sa wala pa siya mamatay. ²Miingon siya: Ang atong Amahan mianhi gikan sa Sinai, misubang kanato gikan sa Seir, misidlak gikan sa Bukid sa Paran. Mianhi siya uban sa linibo ka mga balaan, nga nagsiga ang kalayo gikan sa iyang tuong kamot. ³Sa pagkatinuod gihigugma niya ang mga katawhan; ang tanan niyang mga balaan anaa sa imong kamot. Misunod sila sa imong mga tiil, nga ang matag usa nagadawat ug giya gikan kanimo. ⁴Gisugo kanato ni Moises ang usa ka balaod, usa ka panulondon alang sa katilingban ni Jacob. ⁵Busa nahimo siyang Hari sa Jeshurun, sa dihang nagtigom ang mga pangulo sa katawhan, ang mga tribo sa Israel nagkahiusa. ^a a v5 Dinhi ang atong Amahan naghari ingon nga Hari sa iyang katawhan — ang nagtigom nga mga tribo mao ang iyang mga anak, ug siya mao ang Hari nga nagmando kanila uban sa gugma. ⁶Mabuhi unta si Ruben ug dili mamatay, ug dili unta magkadiyutay ang iyang katawhan.

⁷Mahitungod kang Juda miingon siya: Pamatia, Amahan namo, ang tingog ni Juda; dad-a siya ngadto sa iyang katawhan. Ang iyang mga kamot nakig-away alang kaniya; mahimo ka unta niyang katabang batok sa iyang mga kaaway.

⁸Mahitungod kang Levi miingon siya: Ang imong Tumim ug Urim anaa sa imong matinumanong tawo, nga imong gisulayan didto sa Massa, nga imong gikalalisan didto sa katubigan sa Meriba, ^b b v8 Ang Urim ug Tumim mga balaang butang nga gisul-ob sa labawng pari aron pangitaon ang giya gikan sa Dios. ⁹nga nag-ingon mahitungod sa iyang amahan ug inahan, ‘Wala ko sila tagda’; wala niya ilha ang iyang mga igsoon ni mailhi ang iyang kaugalingong mga anak. Kay ilang gibantayan ang imong pulong ug gipanalipdan ang imong kasabotan. ¹⁰Gitudlo nila ang imong mga paghukom ngadto kang Jacob ug ang imong balaod ngadto sa Israel; nagbutang sila ug insenso sa imong atubangan ug tibuok nga halad nga sinunog diha sa imong halaran. ¹¹Panalangini, Amahan namo, ang iyang kusog, ug dawata ang buhat sa iyang mga kamot. Dugmoka ang mga hawak niadtong mibatok kaniya, niadtong nagdumot kaniya, aron dili na sila makabangon pa.

¹²Mahitungod kang Benjamin miingon siya: Ang hinigugma sa atong Amahan nagpuyo nga luwas tupad kaniya; ang atong Amahan nagpanalipod kang Benjamin sa tibuok adlaw, ug si Benjamin nagpahulay taliwala sa iyang mga abaga. ^c c v12 Si Benjamin gitawag nga hinigugma sa atong Amahan, gipanalipdan sa tibuok adlaw ug gikugos nga duol — ang hulagway sa usa ka bata nga gigakos nga luwas batok sa kasingkasing sa Amahan.

¹³Mahitungod kang Jose miingon siya: Panalanginan unta sa atong Amahan ang iyang yuta sa labing maayong mga gasa sa langit sa itaas, sa yamog, ug sa kahiladman nga naglubog sa ilalom, ¹⁴sa labing pinili nga mga bunga nga gipahinog sa adlaw, ug sa dagayang abot sa mga bulan, ¹⁵sa labing maayong abot sa karaang kabukiran ug sa kadagaya sa walay kataposang kabungtoran, ¹⁶sa labing maayong mga gasa sa yuta ug sa kabuhong niini, ug sa kahimuot niya nga nagpuyo sa sampinit. Mahimutang unta kini sa ulo ni Jose, sa alimpulo niadtong gilain gikan sa iyang mga igsoon. ¹⁷Ang iyang panganay nga torong baka—iya ang kahalangdon; ang iyang mga sungay mao ang mga sungay sa ihalas nga baka. Pinaagi niini ginadungab niya ang mga katawhan, silang tanan, hangtod sa kinatumyan sa yuta. Mao kana ang napulo ka libo ni Efraim, ug mao kana ang linibo ni Manases.

¹⁸Mahitungod kang Zebulun miingon siya: Pagmaya, Zebulun, sa imong paggula, ug ikaw, Isacar, sa imong mga tolda. ¹⁹Gitawag nila ang mga katawhan ngadto sa bukid; didto maghalad sila ug matarong nga mga halad, kay ilang kuhaon ang kadagaya sa kadagatan ug ang tinagong mga bahandi sa balas.

²⁰Mahitungod kang Gad miingon siya: Bulahan siya nga nagpadako kang Gad! Naglubog siya sama sa liyon, nga nagkuniskunis sa bukton ug sa panit sa ulo. ²¹Gipili niya ang labing maayo alang sa iyang kaugalingon, kay didto gitagana ang bahin sa usa ka pangulo. Mianhi siya uban sa mga pangulo sa katawhan; gituman niya ang katarong sa atong Amahan ug ang iyang mga paghukom alang sa Israel.

²²Mahitungod kang Dan miingon siya: Si Dan usa ka nating liyon nga milukso gikan sa Basan.

²³Mahitungod kang Neftali miingon siya: Neftali, tagbaw sa kahimuot, puno sa panalangin sa atong Amahan—panunda ang dagat ug ang habagatan.

²⁴Mahitungod kang Aser miingon siya: Labing bulahan sa mga anak si Aser—kahimut-an unta siya sa iyang mga igsoon, nga ituslob ang iyang tiil sa lana. ²⁵Ang imong mga trangka mahimong puthaw ug bronse, ug sama sa imong mga adlaw, mao usab ang imong kusog. ²⁶Walay sama sa atong Amahan, O Jeshurun, nga nagakabayo latas sa kalangitan aron sa pagtabang kanimo, ug diha sa iyang kahalangdon latas sa kawanangan. ²⁷Ang Amahan nga walay kataposan mao ang imong puloy-anan, ug sa ilalom anaa ang walay kataposang mga bukton. Gipapahawa niya ang kaaway gikan sa imong atubangan ug miingon, ‘Laglaga!’ ^d d v27 Ang walay kataposang mga bukton sa ilalom nimo iya sa atong Amahan — ang walay kataposang dalangpanan nga naggakos sa iyang mga anak ug dili gayod motugot nga sila mahulog. ²⁸Busa ang Israel nagpuyo nga luwas; ang tuboran ni Jacob gilain diha sa usa ka yuta sa lugas ug bag-ong bino, diin ang kalangitan nagatulo ug yamog. ²⁹Bulahan ka, O Israel! Kinsa ang sama kanimo, usa ka katawhan nga giluwas sa atong Amahan, ang taming sa imong panabang ug ang espada sa imong kahalangdon! Ang imong mga kaaway moduol kanimo nga magpaubos, ug imong tumban ang ilang hatag-as nga mga dapit.