ڇپيل
ڪتاب

موسيٰ جي آخري برڪت

موسيٰ مرڻ کان اڳ قبيلن کي هڪ هڪ ڪري برڪت ڏئي ٿو — يهوداه جا هٿ، ليوي جي تعليم، بنيامين سندس ڪلهن جي وچ ۾ آرام ڪندي، يوسف جي گهڻائي، آشر جا لوهي ڪڙا ۽ سندس ڏينهن جيتري طاقت. سڀ ڪجهه هيٺان، ابدي پيءُ توهان جي رهڻ جي جاءِ آهي، ۽ هيٺان سدائين رهندڙ ٻانهون آهن.

باب 33.

هيءَ اها برڪت آهي جيڪا اسان جي پيءُ جي ماڻهوءَ موسيٰ پنهنجي موت کان اڳ بني اسرائيل کي ڏني. چيائين تہ اسان جو پيءُ سينا کان آيو، سعير کان اسان تي اڀريو، فاران جبل کان چمڪيو. هو ڏهه هزارن پاڪ ماڻهن سان گڏ آيو، سندس سڄي هٿ مان باهه جا ڀڙڪا نڪرندا هئا. سچ پچ هو قومن سان پيار ٿو ڪري؛ سندس سڀ پاڪ ماڻهو تنهنجي هٿ ۾ آهن. هو تنهنجي پيرن وٽ هلندا رهيا، هر هڪ تو کان هدايت ورتي. موسيٰ اسان کي شريعت جو حڪم ڏنو، جيڪا يعقوب جي جماعت لاءِ ورثو آهي. تنهنڪري هو يشورون ۾ بادشاهه ٿيو، جڏهن قوم جا اڳواڻ گڏ ٿيا، اسرائيل جا سڀ قبيلا گڏجي. a a v5 هتي اسان جو پيءُ پنهنجي قوم تي بادشاهي ٿو ڪري — گڏ ٿيل قبيلا سندس ٻار آهن، ۽ هو اهو بادشاهه آهي جيڪو انهن تي پيار سان حڪومت ٿو ڪري. روبن جيئرو رهي ۽ نہ مري، نڪي سندس ماڻهو ٿورا ٿين.

يهودا بابت چيائين تہ اي اسان جا بابا، يهودا جو آواز ٻڌ؛ کيس سندس قوم ڏانهن موٽائي آڻ. سندس هٿ سندس لاءِ وڙهن ٿا؛ سندس دشمنن جي خلاف سندس مددگار ٿيءُ.

ليوي بابت چيائين تہ تنهنجو تميم ۽ اوريم تنهنجي وفادار ماڻهوءَ لاءِ آهن، جنهن کي تو مسا ۾ آزمايو، ۽ مريبا جي پاڻيءَ وٽ جنهن سان تو جهيڙو ڪيو، b b v8 اوريم ۽ تميم پاڪ شيون هيون جيڪي سردار ڪاهن خدا کان هدايت گھرڻ لاءِ پائيندو هو. جنهن پنهنجي پيءُ ۽ ماءُ بابت چيو تہ ’مان کين ڪو نہ ٿو ڳڻيان‘؛ پنهنجن ڀائرن کي نہ مڃيائين نڪي پنهنجن ٻارن کي سڃاتائين. ڇاڪاڻ تہ انهن تنهنجو ڪلام مڃيو ۽ تنهنجي عهد جي حفاظت ڪئي. اهي يعقوب کي تنهنجا فيصلا ۽ اسرائيل کي تنهنجي شريعت سيکارين ٿا؛ تنهنجي اڳيان بخور ۽ تنهنجي قربانگاهه تي سڄيون ساڙڻ واريون قربانيون رکن ٿا. اي اسان جا بابا، سندس طاقت کي برڪت ڏي ۽ سندس هٿن جو ڪم قبول ڪر. جيڪي سندس خلاف اٿن ٿا، انهن جي ڪمر ڀڃي ڇڏ، ۽ جيڪي کانئس نفرت ڪن ٿا، تہ جيئن اهي وري نہ اٿن.

بنيمين بابت چيائين تہ اسان جي پيءُ جو پيارو سندس ڀرسان سلامتيءَ سان رهندو؛ اسان جو پيءُ سڄو ڏينهن بنيمين کي پناهه ڏيندو آهي، ۽ بنيمين سندس ڪلهن جي وچ ۾ آرام ڪندو آهي. c c v12 بنيمين کي اسان جي پيءُ جو پيارو سڏيو ويو آهي، جنهن کي سڄو ڏينهن پناهه ملي ٿي ۽ جنهن کي ويجهو کنيو وڃي ٿو — اها تصوير انهيءَ ٻار جي آهي جيڪو پيءُ جي دل سان لڳي سلامت ٿو رهي.

يوسف بابت چيائين تہ اسان جو پيءُ سندس ملڪ کي برڪت ڏئي: مٿان آسمان جي بهترين ڏاتن سان، شبنم سان، ۽ هيٺان ويٺل اونهي پاڻيءَ سان، سج جي پڪايل چونڊ ميون سان، ۽ مهينن جي ڀرپور پيداوار سان، قديم جبلن جي بهترين پيداوار سان ۽ دائمي ٽڪرين جي گھڻائيءَ سان، زمين جي بهترين ڏاتن ۽ سندس ڀرپوريءَ سان، ۽ ان جي مهرباني سان جيڪو ٻوٽي ۾ رهيو. اهي سڀ يوسف جي مٿي تي، پنهنجن ڀائرن کان ڌار ڪيل جي تاج تي ٿين. سندس پهريون ڄاول ڍڳو — شان سندس آهي؛ سندس سڱ جهنگلي ڍڳي جا سڱ آهن. انهن سان هو ڌرتيءَ جي ڇيڙن تائين سڀني قومن کي هڻي ٿو. افرائيم جا ڏهه هزار اهڙا آهن، ۽ منسي جا هزارين اهڙا آهن.

زبولون بابت چيائين تہ اي زبولون، تون جڏهن نڪرين تڏهن خوش ٿيءُ، ۽ اي اشڪار، پنهنجن خيمن ۾ خوش ٿيءُ. اهي قومن کي جبل ڏانهن سڏين ٿا؛ اتي سچيون قربانيون چاڙهين ٿا، ڇاڪاڻ تہ اهي سمنڊن جي گھڻائي ۽ واريءَ ۾ لڪل خزانا ڪڍن ٿا.

جد بابت چيائين تہ مبارڪ آهي اهو جيڪو جد کي وسيع ڪري ٿو! هو شينهن وانگر ويهي، ٻانهن ۽ مٿي جي کوپڙي کي ڦاڙي ٿو. هن پاڻ لاءِ بهترين حصو چونڊيو، ڇاڪاڻ تہ اتي سردار جو حصو رکيل هو. هو قوم جي اڳواڻن سان گڏ آيو؛ هن اسان جي پيءُ جو انصاف ۽ اسرائيل لاءِ سندس فيصلا پورا ڪيا.

دان بابت چيائين تہ دان شينهن جو ٻچو آهي جيڪو بسان مان ٽپي نڪري ٿو.

نفتالي بابت چيائين تہ اي نفتالي، تون مهرباني سان ڍاپيل ۽ اسان جي پيءُ جي برڪت سان ڀريل آهين — سمنڊ ۽ ڏکڻ جو وارث ٿيءُ.

آشير بابت چيائين تہ پٽن ۾ سڀ کان وڌيڪ برڪت وارو آشير ٿئي — پنهنجن ڀائرن وٽ مقبول ٿئي، ۽ پنهنجو پير تيل ۾ ٻوڙي. تنهنجا ڪڙا لوهه ۽ پتل جا ٿيندا، ۽ جيئن تنهنجا ڏينهن، تيئن تنهنجي طاقت ٿيندي. اي يشورون، اسان جي پيءُ جهڙو ڪوبہ ڪونهي، جيڪو تنهنجي مدد لاءِ آسمانن مان، ۽ پنهنجي شان سان بادلن مان سوار ٿي ٿو اچي. ازلي پيءُ تنهنجو رهائشي ماڳ آهي، ۽ هيٺ دائمي ٻانهون آهن. هن تنهنجي اڳيان دشمن کي ڪڍي ڇڏيو ۽ چيائين تہ ’برباد ڪر!‘ d d v27 تنهنجي هيٺان دائمي ٻانهون اسان جي پيءُ جون پنهنجيون آهن — اهو ازلي پناهه جيڪو پنهنجن ٻارن کي سنڀالي ٿو ۽ کين ڪڏهن بہ ڪرڻ نہ ٿو ڏئي. تنهنڪري اسرائيل سلامتيءَ ۾ رهي ٿو؛ يعقوب جو چشمو اناج ۽ نئين شراب واري ملڪ ۾ الڳ ڪيل آهي، جتي آسمان شبنم ٽيپي ٿو. اي اسرائيل، تون مبارڪ آهين! تو جهڙو ڪير آهي، اسان جي پيءُ جي بچايل قوم، تنهنجي مدد جي ڍال ۽ تنهنجي شان جي تلوار! تنهنجا دشمن تو وٽ ڏڪندي ايندا، ۽ تون سندن اوچن هنڌن کي لتاڙيندين.