Miłosierdzie i pokój dla powołanych
Krótki, naglący list. Walczy o wiarę przeciw tym, którzy wypaczają łaskę, i wzywa wierzących do wytrwałości.
1 1Juda, sługa Jezusa Chrystusa i brat Jakuba, do powołanych, umiłowanych w naszym Ojcu i zachowanych dla Jezusa Chrystusa: 2Miłosierdzie, pokój i miłość niech się wam pomnożą.
Walczcie o wiarę
3Umiłowani, choć bardzo pragnąłem pisać wam o naszym wspólnym zbawieniu, musiałem napisać, aby zachęcić was do walki o wiarę raz na zawsze przekazaną świętym. 4Bo wkradli się niepostrzeżenie pewni ludzie, już dawno przeznaczeni na ten sąd — bezbożni, którzy łaskę naszego Ojca obracają w przyzwolenie na rozpustę i zapierają się naszego jedynego Władcy i Pana, Jezusa Chrystusa.
5Chcę wam teraz przypomnieć, choć już to wszystko wiecie, że Jezus, wybawiwszy lud z ziemi egipskiej, potem wytracił tych, którzy nie uwierzyli. a a v5 Niektóre wczesne rękopisy mają „Pan” lub „Bóg”; najwcześniejsze i najmocniejsze mają „Jezus”. Juda nazywa tego, który wybawił Izraela z Egiptu, Jezusem — tym samym Panem, który szedł ze swoim ludem przez pustynię. 6Aniołów, którzy nie zachowali swojego stanowiska, lecz opuścili własne mieszkanie, zachował w wiecznych więzach, w głębokiej ciemności, na sąd wielkiego dnia. b b v6 Ci aniołowie odnoszą się prawdopodobnie do „synów Bożych”, którzy opuścili niebo i wzięli sobie za żony kobiety (Rodzaju 6,1–4). 7Podobnie Sodoma, Gomora i okoliczne miasta, oddane grzechowi seksualnemu i pogoni za nienaturalnym ciałem, stoją jako przykład, ponosząc karę ognia wiecznego. 8A jednak ci marzyciele podobnie kalają swoje ciało, odrzucają zwierzchność i znieważają istoty chwalebne. 9Lecz archanioł Michał, spierając się z diabłem i tocząc spór o ciało Mojżesza, nie śmiał wydać przeciw niemu znieważającego wyroku, ale powiedział: „Niech cię nasz Ojciec zgromi”. c c v9 Ta opowieść o Michale i ciele Mojżesza pochodzi z tradycji żydowskiej (Wniebowzięcie Mojżesza), a nie ze Starego Testamentu. 10Ale ci ludzie znieważają to, czego nie rozumieją; a to, co instynktownie pojmują jak nierozumne zwierzęta, niszczy ich. 11Biada im! Poszli drogą Kaina, dla zapłaty rzucili się w błąd Balaama i zginęli w buncie Koracha. 12Oni to są ukrytymi rafami na waszych ucztach miłości, biesiadując z wami bez bojaźni, pasąc tylko samych siebie — bezwodne chmury gnane wiatrem, bezowocne drzewa jesienne, dwakroć obumarłe, wykorzenione. 13Rozszalałe fale morskie, wypluwające swoją własną hańbę; błąkające się gwiazdy, dla których najgłębsza ciemność zachowana jest na wieki. 14Prorokował o nich także Henoch, siódmy po Adamie: „Oto przyszedł nasz Pan Jezus z dziesiątkami tysięcy swoich świętych, d d v14 Juda odnosi starożytne proroctwo Henocha do przyjścia Jezusa — Pana, który powraca ze swoimi świętymi, aby wymierzyć sprawiedliwość. Nowy Testament nazywa Jezusa tym, który przychodzi w chwale ze swoimi aniołami (Mateusza 25,31; 2 Tesaloniczan 1,7). 15aby dokonać sądu nad wszystkimi i przekonać każdego człowieka o wszystkich bezbożnych uczynkach, których w tak bezbożny sposób się dopuścili, i o wszystkich zuchwałych słowach, które bezbożni grzesznicy wypowiedzieli przeciwko niemu”. 16Ci szemrają i narzekają, podążając za swoimi żądzami; ich usta przechwalają się, a ludziom schlebiają dla korzyści.
Pamiętajcie, co było zapowiedziane
17Ale wy, umiłowani, pamiętajcie słowa, które wcześniej zapowiedzieli apostołowie naszego Pana Jezusa Chrystusa. 18Mówili wam: „W czasie ostatecznym pojawią się szydercy, podążający za swoimi bezbożnymi żądzami”. 19Oni to są tymi, którzy powodują podziały, ludźmi zmysłowymi, nie mającymi Ducha.
20Ale wy, umiłowani, budując samych siebie na waszej najświętszej wierze i modląc się w Duchu Świętym, 21zachowajcie samych siebie w miłości naszego Ojca, oczekując miłosierdzia naszego Pana Jezusa Chrystusa ku życiu wiecznemu. 22A nad tymi, którzy wątpią, zmiłujcie się; 23jednych ratujcie, wyrywając ich z ognia; nad innymi zmiłujcie się z bojaźnią, mając w nienawiści nawet szatę splamioną ich grzechem.
Nasz Ojciec was zachowuje
24Temu zaś, który może ustrzec was od upadku i postawić nienagannymi przed swoją chwałą w wielkiej radości, 25jedynemu naszemu Ojcu, naszemu Zbawicielowi, przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana, niech będzie chwała, majestat, moc i władza, przed wszystkimi czasami, i teraz, i na wieki. Amen. e e v25 Juda oddaje wszelką chwałę naszemu Ojcu, jedynemu Bogu i Zbawicielowi, przez Jezusa, jego Syna — Ojciec i Syn są rozróżnieni, a jednak jedno w czci, którą odbierają.
