یهودا 1

1 ¹یهودا، خادم عیسی مسیح و برادر یعقوب، به خوانده‌شدگان که در پدر ما محبوبند و برای عیسی مسیح محفوظ نگاه داشته شده‌اند: ²رحمت و سلامتی و محبت بر شما افزون باد.

جانفشانی برای ایمان

³ای محبوبان، هرچند بسیار مشتاق بودم که دربارهٔ نجاتِ مشترکمان به شما بنویسم، ناگزیر شدم بنویسم و شما را ترغیب کنم که برای ایمانی که یک‌بار برای همیشه به مقدّسان سپرده شده است، به تلاش برخیزید. ⁴زیرا کسانی پنهانی به میان شما راه یافته‌اند که از دیرباز برای این محکومیت مقرّر شده بودند؛ مردمانی بی‌خدا که فیض پدر ما را به بهانه‌ای برای شهوترانی بدل می‌کنند و سرور و خداوند یگانهٔ ما، عیسی مسیح، را انکار می‌کنند.

⁵اکنون می‌خواهم به یاد شما آورم، هرچند همهٔ این را نیک می‌دانید، که عیسی پس از آنکه قومی را از سرزمین مصر رهایی بخشید، بعدها آنان را که ایمان نیاوردند، هلاک ساخت. ^a a v5 برخی از دست‌نوشته‌های کهن «خداوند» یا «خدا» دارند؛ اما کهن‌ترین و معتبرترین آنها «عیسی» دارند. یهودا آن کس را که اسرائیل را از مصر رهانید، عیسی می‌نامد — همان خداوندی که با قوم خود در بیابان همراه بود. ⁶و فرشتگانی را که مقام خویش را حفظ نکردند، بلکه جایگاه شایستهٔ خود را ترک گفتند، در زنجیرهای ابدی و در تاریکی ژرف نگاه داشته است تا برای داوری در آن روز بزرگ. ^b b v6 این فرشتگان احتمالاً به «پسران خدا» اشاره دارند که آسمان را ترک کردند و زنان انسانی به همسری گرفتند (پیدایش ۱:۶‑۴). ⁷همچنین سُدوم و عَموره و شهرهای پیرامون آنها که خود را به گناه جنسی و پیگیریِ شهوتِ ناهمگون سپردند، همچون عبرتی برجای مانده‌اند و مجازاتِ آتشِ ابدی را می‌کشند. ⁸با این همه، این خواب‌بینان نیز به همین‌سان جسم خود را آلوده می‌سازند، اقتدار را رد می‌کنند و به موجوداتِ پرجلال اهانت روا می‌دارند. ⁹اما میکائیلِ فرشتهٔ اعظم، آنگاه که با ابلیس مجادله می‌کرد و بر سرِ بدنِ موسی بحث داشت، جرأت نکرد که حکمی اهانت‌آمیز بر او براند، بلکه گفت: «پدر ما تو را توبیخ کند.» ^c c v9 این روایتِ میکائیل و بدنِ موسی از یک سنّت یهودی (کتابِ عروجِ موسی) برگرفته شده است، نه از عهد عتیق. ¹⁰اما این مردمان به هرآنچه نمی‌فهمند اهانت می‌کنند؛ و آنچه را به‌غریزه، همچون جانورانِ بی‌خرد، درک می‌کنند، همان مایهٔ هلاکتشان می‌گردد. ¹¹وای بر آنان! زیرا راهِ قائن را در پیش گرفتند، و از پیِ مزد، شتابان به گمراهیِ بَلعام فرو غلتیدند، و در شورشِ قورَح هلاک شدند. ¹²اینان صخره‌های پنهان در ضیافت‌های محبتِ شمایند، که بی‌هیچ ترسی با شما هم‌سفره می‌شوند و تنها خویشتن را می‌پرورند — ابرهایی بی‌باران که بادها آنها را می‌رانند، درختانِ پاییزیِ بی‌ثمر، دوباره مرده و از ریشه برکنده، ¹³امواجِ سرکشِ دریا که کفِ رسواییِ خویش را برمی‌آورند؛ ستارگانِ سرگردان که تاریکیِ ژرف تا به ابد برایشان محفوظ نگاه داشته شده است. ¹⁴خنوخ، که هفتمین از آدم بود، دربارهٔ اینان نیز چنین پیشگویی کرد: «اینک، خداوندِ ما عیسی با هزاران هزار از مقدّسانِ خود آمد، ^d d v14 یهودا پیشگوییِ کهنِ خنوخ را بر آمدنِ عیسی به کار می‌بندد — خداوندی که با مقدّسانِ خود بازمی‌گردد تا عدالت را برقرار سازد. عهد جدید عیسی را همان کسی می‌نامد که با جلال و همراه فرشتگانش می‌آید (متّی ۲۵:۳۱؛ دوّم تسالونیکیان ۱:۷). ¹⁵تا بر همگان داوری کند و هر کس را به‌سببِ همهٔ کارهای بی‌خدایانه‌ای که به‌گونه‌ای چنین بی‌خدا انجام داده‌اند، و به‌سببِ همهٔ سخنانِ درشتی که گناهکارانِ بی‌خدا بر ضدّ او گفته‌اند، محکوم سازد.» ¹⁶اینان همواره غُرولُند و شکوه می‌کنند و در پیِ امیالِ خویش می‌روند؛ دهانشان لاف می‌زند و برای منفعتِ خود مردمان را چاپلوسی می‌کنند.

آنچه را پیشگویی شده بود به یاد آورید

¹⁷اما شما، ای محبوبان، آنچه را رسولانِ خداوندِ ما عیسی مسیح از پیش گفته‌اند، به یاد آورید. ¹⁸که چگونه به شما گفتند: «در زمانِ آخر، استهزاکنندگانی خواهند بود که در پیِ امیالِ بی‌خدایانهٔ خویش می‌روند.» ¹⁹اینان همان کسانی‌اند که تفرقه می‌افکنند، مردمانی دنیوی که از روح بی‌بهره‌اند.

²⁰اما شما، ای محبوبان، خویشتن را بر ایمانِ بسیار مقدّستان بنا کنید و در روح‌القدس دعا نمایید، ²¹و خود را در محبتِ پدر ما نگاه دارید، و منتظرِ رحمتِ خداوندِ ما عیسی مسیح باشید که به حیاتِ جاودان می‌انجامد. ²²و بر آنان که در تردیدند، رحم کنید؛ ²³برخی را با بیرون کشیدن از آتش نجات دهید؛ و به دیگران با ترس رحم کنید، و حتی از جامه‌ای که به گناهشان آلوده شده است، بیزار باشید.

پدر ما شما را حفظ می‌کند

²⁴و اکنون او را که تواناست شما را از لغزش نگاه دارد و شما را بی‌عیب و با شادیِ عظیم در حضورِ جلالِ خود بر پا دارد، ²⁵پدرِ ما را که به‌تنهایی نجات‌دهندهٔ ماست، به‌واسطهٔ خداوندِ ما عیسی مسیح، جلال و کبریا و قدرت و اقتدار باد، پیش از تمامیِ زمان‌ها و اکنون و تا ابدالآباد. آمین. ^e e v25 یهودا همهٔ جلال را به پدر ما، تنها خدا و نجات‌دهنده، به‌واسطهٔ عیسی، پسرِ او، تقدیم می‌کند — پدر و پسر متمایز از یکدیگرند و با این حال در پرستشی که دریافت می‌کنند، یکی هستند.