به غایوسِ محبوب
1 1من که پیرم، به غایوسِ محبوب، که او را در حقیقت دوست میدارم.
2ای محبوب، دعا میکنم که در هر چیز کامیاب باشی و تندرست بمانی، همانگونه که جانت کامیاب است. 3بسیار شاد شدم آنگاه که برادران آمدند و بر وفاداری تو به حقیقت شهادت دادند؛ چنانکه تو براستی در آن رفتار میکنی. 4شادیای بزرگتر از این ندارم که بشنوم فرزندانم در حقیقت رفتار میکنند.
5ای محبوب، تو در هر آنچه برای برادران انجام میدهی، وفادارانه عمل میکنی، حتی برای غریبان. 6آنان در حضور کلیسا بر محبت تو شهادت دادند. ایشان را بهشیوهای درخورِ پدر ما بدرقه کن. 7زیرا آنان بهخاطرِ آن نام بیرون رفتند و از قومها هیچ نپذیرفتند. a a v7 «آن نام» به عیسی اشاره دارد ــ این بشارتدهندگان به نمایندگی از او بیرون رفتند و هیچ حمایت مالیای از بیایمانان نپذیرفتند. 8پس ما وظیفه داریم از چنین کسانی پشتیبانی کنیم، تا در راه حقیقت همکار باشیم.
9چیزی به کلیسا نوشتم، اما دیوترِفیس که دوست دارد در میان آنان مقدّم باشد، ما را نمیپذیرد. 10پس اگر بیایم، آنچه را میکند آشکار خواهم ساخت ــ که با سخنانِ بدخواهانه به ما تهمت میزند. و به این هم بسنده نمیکند، بلکه از پذیرفتن برادران سر باز میزند، آنان را که میخواهند بپذیرند نیز باز میدارد و از کلیسا بیرون میراند.
11ای محبوب، از بدی سرمشق مگیر، بلکه از نیکی. هر که نیکی کند از پدر ما است؛ و هر که بدی کند پدر ما را ندیده است. 12همه دربارهٔ دیمیتریوس نیک میگویند، و خودِ حقیقت نیز چنین میگوید. ما نیز شهادت میدهیم، و تو میدانی که شهادتِ ما راست است.
13بسیار چیزها داشتم که به تو بنویسم، اما نمیخواهم با قلم و مرکّب بنویسم. 14امید دارم که بهزودی تو را ببینم، و آنگاه رودررو گفتگو خواهیم کرد. 15سلام بر تو. دوستان به تو سلام میرسانند. به دوستان، هر یک را به نام، سلام برسان.