Do umiłowanego Gajusa
Osobisty list, który chwali Gajusa za gościnność i wierność oraz ostrzega przed przywódcą, który chce panować nad innymi.
1 1Starszy do umiłowanego Gajusa, którego miłuję w prawdzie.
2Umiłowany, modlę się, aby ci się we wszystkim dobrze powodziło i abyś był zdrowy, tak jak dobrze powodzi się twojej duszy. 3Uradowałem się bardzo, gdy przyszli bracia i zaświadczyli o twojej wierności prawdzie — bo ty naprawdę w niej chodzisz. 4Nie mam większej radości niż ta: słyszeć, że moje dzieci chodzą w prawdzie.
5Umiłowany, wiernie postępujesz we wszystkim, co czynisz dla braci, nawet dla obcych. 6Zaświadczyli o twojej miłości przed zborem. Wypraw ich w drogę w sposób godny naszego Ojca. 7Wyruszyli bowiem dla imienia, nie przyjmując niczego od pogan. a a v7 „Imię” odnosi się do Jezusa — ci misjonarze wyruszyli, aby go reprezentować, i nie przyjmowali żadnego wsparcia finansowego od niewierzących. 8Dlatego powinniśmy wspierać takich ludzi, abyśmy się stali współpracownikami prawdy.
9Napisałem coś do zboru, ale Diotrefes, który lubi być pierwszym wśród nich, nie przyjmuje nas. 10Dlatego jeśli przyjdę, ujawnię to, co czyni — obmawia nas złośliwymi słowami. Nie zadowalając się tym, odmawia przyjęcia braci, powstrzymuje tych, którzy chcą to czynić, i wyrzuca ich ze zboru.
11Umiłowany, nie naśladuj zła, lecz dobro. Kto czyni dobro, jest z naszego Ojca; kto czyni zło, nie widział naszego Ojca. 12O Demetriuszu wszyscy dobrze mówią, a także sama prawda. My również świadczymy, a ty wiesz, że nasze świadectwo jest prawdziwe.
13Miałem ci wiele do napisania, ale nie chcę pisać atramentem i piórem. 14Mam nadzieję, że wkrótce cię zobaczę, i porozmawiamy twarzą w twarz. 15Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Pozdrów każdego z przyjaciół po imieniu.