Ho an’i Gaio malala

Taratasy manokana mankasitraka an'i Gaio noho ny fandraisany vahiny sy ny fahatokiany, ary mampitandrina amin'ny mpitarika tia manjaka.

Toko 1.

Ny loholona, ho an’i Gaio malala, izay tiako amin’ny marina.

Malalako, mivavaka aho mba hahita fahombiazana amin’ny lafiny rehetra ianao ary ho salama tsara, araka ny fahombiazan’ny fanahinao. Faly indrindra aho nony tonga ny rahalahy ka nijoro ho vavolombelona ny amin’ny tsy fivadihanao amin’ny fahamarinana, satria tena mandeha ao aminy ianao. Tsy manana fifaliana lehibe noho izao aho: ny mandre fa mandeha amin’ny fahamarinana ny zanako.

Malalako, mahatoky ianao amin’izay rehetra ataonao ho an’ny rahalahy, na dia vahiny aza. Nijoro ho vavolombelona ny amin’ny fitiavanao teo anatrehan’ny fiangonana izy ireo. Alefaso hanohy ny diany izy ireo amin’ny fomba mendrika an’i Raintsika. Fa nivoaka noho ny amin’ny Anarana izy ireo, ka tsy nandray na inona na inona tamin’ny jentilisa. ^a Koa tokony hanohana ny olona toy izany isika, mba ho mpiara-miasa amin’ny fahamarinana.

Nanoratra zavatra ho an’ny fiangonana aho, fa i Diotrefesy, izay tia ho voalohany eo aminy, dia tsy manaiky anay. Koa raha tonga aho, dia hasehoko ny asa ataony, dia ny fanaratsiana anay amin’ny teny ratsy. Ary tsy mianina amin’izany ihany izy, fa tsy manaiky ny rahalahy koa, ary misakana izay te hanaiky azy ireo, ka manary azy ireo hiala amin’ny fiangonana.

Malalako, aza manaraka ny ratsy, fa ny tsara. Izay manao ny tsara dia avy amin’i Raintsika; izay manao ny ratsy kosa dia tsy mbola nahita an’i Raintsika. Ny olona rehetra dia miresaka tsara an’i Demetrio, ary ny fahamarinana ihany koa. Mijoro ho vavolombelona koa izahay, ary fantatrao fa marina ny fijoroanay.

Be ny zavatra tokony hosoratako taminao, fa tsy tiako ny hanoratra aminao amin’ny penina sy ny tinta. Manantena aho fa hahita anao tsy ho ela, ary hifanaresaka mifanatrika isika. Fiadanana ho anao. Manao veloma anao ny namana. Manaova veloma ny namana tsirairay amin’ny anarany.