Zebûr 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Xwedayê min, Xwedayê min, te çima ez terk kirim? Çima tu ewqas ji rizgarkirina min dûr î, ewqas ji nalînên min ên bi êş dûr î? ^a a v1 Îsa li ser xaçê bi gotinên destpêka vê zebûrê dua kir. Ev zebûr hemû ya wî ye: ew ji êşa kesê terkkirî ber bi perizîna hemû miletan ve diçe.

²Ya Bavê min, ez bi roj gazî te dikim, lê tu bersivê nadî; bi şev jî, lê rihetiyê nabînim.

³Lê dîsa jî tu pîroz î, tu li ser pesnên Îsraêl rûniştî yî. ⁴Bav û kalên me baweriya xwe bi te anîn; wan bawerî anîn û te ew rizgar kirin. ⁵Wan gazî te kir û ew xilas bûn; wan baweriya xwe bi te anîn û ew şermezar nebûn.

⁶Lê ez kurmek im, ne mirov im; mirov tinazan bi min dikin û gel min kêm dibîne. ⁷Hemû yên ku min dibînin tinazên xwe bi min dikin; serê xwe dihejînin û heqaretan li min dikin: ⁸Ew xwe dispêre Xwedê; bila Xwedê wî rizgar bike. Bila Bavê me wî xilas bike, çimkî Bavê me ji wî razî ye.

⁹Lê te ez ji malzarokê derxistim; li ber memka diya min te kir ku ez xwe bispêrim te. ¹⁰Ji zayîna xwe ve ez hatim spartin te; ji malzaroka diya min ve tu Bavê min î.

¹¹Ji min dûr nebe, çimkî tengasî nêzîk e û kesek tuneye ku alîkariya min bike.

¹²Gelek conega min dorpêç dikin; conegayên Başanê yên xurt li dora min dizivirin. ¹³Wek şêrên ku dinizirin û nêçîra xwe diqetînin, devê xwe li hember min fireh vedikin. ¹⁴Ez wek avê hatim rijandin, û hemû hestiyên min ji cihê xwe derketine. Dilê min wek mûmê bûye; di hundirê min de dihele. ¹⁵Hêza min wek heriya ku di tavê de hişk bûye, ziwa bûye, û zimanê min bi ezmanê devê min ve zeliqiye; tu min datînî nav axa mirinê.

¹⁶Kûçik min dorpêç dikin; komeke xerabkaran li dora min dizivire; wan dest û lingên min qul kirine. ^b b v16 Ev hûrgilî hezar sal berî ku xaçkirin bê bikaranîn hatin nivîsîn; dest û lingên qulkirî, û cilên parvekirî yên ku piştre tên, li ser xaça Îsa pêk hatin. ¹⁷Ez dikarim hemû hestiyên xwe bijmêrim; mirov li min mêze dikin û bi halê min şa dibin. ¹⁸Cilên min di nav xwe de parve dikin û li ser kincê min zar davêjin.

¹⁹Lê tu, ya Bavê min, dûr nebe; tu hêza min î—zû were alîkariya min. ²⁰Canê min ji şûr rizgar bike, jiyana min a hêja ji destê kûçikan. ²¹Min ji devê şêr xilas bike; ji qiloçên gayên kovî te bersiva min da. ^c c v21 Xala zivirînê ya zebûrê: dema borî ya ji nişka ve, “te bersiva min da”, baweriya bi ewle nîşan dide ku Xwedê berê bersiv daye.

²²Ezê navê te ji birayên xwe re bidim naskirin; di civatê de ezê pesnê te bidim. ^d d v22 Peymana Nû vê ayetê dide ser zimanê Îsa: Kurê ku ji nav miriyan rabûye navê Bav di nav xwişk û birayên xwe de dide naskirin, yên ku ew şerm nake ku ji wan re bibêje yên xwe. ²³Ey yên ku ji Bavê me ditirsin, pesnê wî bidin! Ey hemû dûndana Aqûb, wî birûmet bikin! Ey hemû dûndana Îsraêl, bi heybet li ber wî bisekinin! ²⁴Çimkî wî êşa yê bindest kêm nedît û pişt guh neavêt; wî rûyê xwe ji wî veneşart, lê guh da hawara wî.

²⁵Pesnê min di civata mezin de ji te tê; li ber wan ên ku ji wî ditirsin ezê nedrên xwe bînim cih. ²⁶Belengaz wê bixwin û têr bibin; yên ku li Bavê me digerin wê pesnê wî bidin—bila dilê we her û her bijî!

²⁷Hemû dawiyên dinyayê wê bînin bîra xwe û vegerin ba Bavê me, û hemû malbatên miletan wê li ber wî xwe bitewînin. ²⁸Çimkî padîşahî ya Bavê me ye û ew li ser miletan serweriyê dike.

²⁹Hemû dewlemendên dinyayê wê ziyafetê bikin û biperizin; hemû yên ku dadikevin axê wê li ber wî çok bidin—yên ku nikarin xwe sax bihêlin. ³⁰Dûndan wê ji wî re xizmetê bike; wê ji nifşên pêşerojê re behsa Bavê Serwer bê kirin. ³¹Ewê bên û rastiya wî ji gelekî ku hê nehatiye dinyayê re bidin zanîn— çimkî Bavê me ev kiriye.