എന്റെ പിതാവേ, എന്തേ ഇത്ര അകലെ?
സംഗീതപ്രമാണിക്ക്; “പ്രഭാതത്തിലെ മാൻപേട” എന്ന രാഗത്തിൽ. ദാവീദിന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനം.
പുഴുവെന്നു പരിഹസിക്കപ്പെട്ട ഒരു കഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ — അസ്ഥികൾ സന്ധി വിട്ടു, കൈകാലുകൾ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടു, വസ്ത്രത്തിനായി ചീട്ടിട്ടു — എങ്കിലും ഗർഭപാത്രം മുതൽ തന്റേതായിരുന്ന പിതാവ് അവനെ താങ്ങിപ്പിടിക്കുന്നു. ആ നിലവിളി ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല; അത് ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളോളം എത്തുന്ന സ്തുതിയായി മാറുന്നു.
22 1എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങ് എന്നെ എന്തിന് ഉപേക്ഷിച്ചു? എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽനിന്ന് അങ്ങ് ഇത്ര അകലെയായിരിക്കുന്നതെന്ത്, എന്റെ വേദനയുടെ ഞരക്കങ്ങളിൽനിന്ന് ഇത്ര അകലെ? a a v1 ഈ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ യേശു കുരിശിൽനിന്ന് പ്രാർഥിച്ചു. ഈ സങ്കീർത്തനം മുഴുവൻ അവിടുത്തേതാണ് — ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട വേദനയിൽനിന്ന് സകല ജനതകളുടെയും ആരാധനയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു.
2എന്റെ പിതാവേ, പകൽ ഞാൻ നിലവിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ അങ്ങ് ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല; രാത്രിയിലും, എന്നാൽ എനിക്കു വിശ്രമം കിട്ടുന്നില്ല.
3എങ്കിലും അങ്ങ് പരിശുദ്ധനാകുന്നു, ഇസ്രായേലിന്റെ സ്തുതികളിന്മേൽ സിംഹാസനസ്ഥനായിരിക്കുന്നു. 4അങ്ങയിൽ ഞങ്ങളുടെ പൂർവികർ ആശ്രയിച്ചു; അവർ ആശ്രയിച്ചു, അങ്ങ് അവരെ വിടുവിച്ചു. 5അങ്ങയോട് അവർ നിലവിളിച്ചു, രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങയിൽ അവർ ആശ്രയിച്ചു, ലജ്ജിച്ചുപോയതുമില്ല.
6എന്നാൽ ഞാൻ ഒരു പുഴുവാകുന്നു, മനുഷ്യനല്ല, മനുഷ്യരാൽ നിന്ദിതൻ, ജനത്താൽ അവഹേളിതൻ. 7എന്നെ കാണുന്നവരെല്ലാം എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നു; തല കുലുക്കി അവർ നിന്ദകൾ ചൊരിയുന്നു: 8അവൻ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; ദൈവം അവനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ പിതാവ് അവനിൽ പ്രസാദിക്കുന്നതിനാൽ അവിടുന്ന് അവനെ വിടുവിക്കട്ടെ.
9എങ്കിലും അങ്ങ് എന്നെ ഗർഭത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു; എന്റെ അമ്മയുടെ മാറിടത്തിങ്കൽ അങ്ങ് എന്നെ ആശ്രയിക്കുമാറാക്കി. 10ജനനംമുതൽ ഞാൻ അങ്ങയെ ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു; എന്റെ അമ്മയുടെ ഗർഭംമുതൽ അങ്ങ് എന്റെ പിതാവായിരുന്നു.
11എന്നിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കരുതേ, കഷ്ടത അടുത്തിരിക്കുന്നു, സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ല.
12അനേകം കാളകൾ എന്നെ വളയുന്നു; ബാശാനിലെ ബലമുള്ള കാളകൾ എന്നെ ചുറ്റിവളയുന്നു. 13ഇരയെ കീറിമുറിക്കുന്ന ഗർജിക്കുന്ന സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ അവർ എന്റെനേരേ വായ് വിസ്തൃതമായി പിളർക്കുന്നു. 14ഞാൻ വെള്ളംപോലെ ഒഴുകിപ്പോയിരിക്കുന്നു, എന്റെ അസ്ഥികളെല്ലാം ഇളകിപ്പോയിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയം മെഴുകുപോലെയായി; അത് എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉരുകുന്നു. 15എന്റെ ശക്തി വെയിലേറ്റ് ഉണങ്ങിയ കളിമണ്ണുപോലെ വറ്റിപ്പോയി, എന്റെ നാവ് അണ്ണാക്കിനോട് ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു; മരണത്തിന്റെ പൊടിയിൽ അങ്ങ് എന്നെ കിടത്തുന്നു.
16നായ്ക്കൾ എന്നെ വളയുന്നു; ദുഷ്ടന്മാരുടെ ഒരു കൂട്ടം എന്നെ ചുറ്റിവളയുന്നു; അവർ എന്റെ കൈകളും കാലുകളും തുളച്ചിരിക്കുന്നു. b b v16 കുരിശുമരണം നടപ്പിലാകുന്നതിന് ആയിരം വർഷംമുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ട ഈ വിശദാംശങ്ങൾ — തുളയ്ക്കപ്പെട്ട കൈകളും കാലുകളും, തുടർന്നുവരുന്ന പങ്കിട്ടെടുത്ത വസ്ത്രങ്ങളും — യേശുവിന്റെ കുരിശിൽ നിറവേറി. 17എന്റെ അസ്ഥികളെല്ലാം എനിക്ക് എണ്ണാൻ കഴിയും; ആളുകൾ തുറിച്ചുനോക്കി എന്നെ കണ്ട് ആഹ്ലാദിക്കുന്നു. 18അവർ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു, എന്റെ ഉടുപ്പിനായി ചീട്ടിടുന്നു.
19എന്നാൽ അങ്ങ്, എന്റെ പിതാവേ, അകന്നിരിക്കരുതേ; അങ്ങ് എന്റെ ബലമാകുന്നു—എന്നെ സഹായിക്കാൻ വേഗം വരണമേ. 20വാളിൽനിന്ന് എന്റെ ജീവനെ വിടുവിക്കണമേ, നായ്ക്കളുടെ ശക്തിയിൽനിന്ന് എന്റെ അമൂല്യജീവനെ. 21സിംഹത്തിന്റെ വായിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ; കാട്ടുകാളകളുടെ കൊമ്പുകളിൽനിന്ന് അങ്ങ് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളിയിരിക്കുന്നു. c c v21 സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവ്: പെട്ടെന്നുള്ള ഭൂതകാലം — “അങ്ങ് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളിയിരിക്കുന്നു” — ദൈവം ഇതിനകം പ്രതികരിച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
22അങ്ങയുടെ നാമം ഞാൻ എന്റെ സഹോദരരോട് പ്രഖ്യാപിക്കും; സഭാമധ്യേ ഞാൻ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കും. d d v22 പുതിയനിയമം ഈ വാക്യം യേശുവിന്റെ അധരങ്ങളിൽ വെക്കുന്നു — ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ പുത്രൻ, തന്റേതെന്നു വിളിക്കാൻ ലജ്ജിക്കാത്ത സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ പിതാവിന്റെ നാമം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. 23നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഭയപ്പെടുന്നവരേ, അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കുവിൻ! യാക്കോബിന്റെ സന്തതികളേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും അവിടുത്തെ ബഹുമാനിക്കുവിൻ! ഇസ്രായേലിന്റെ സന്തതികളേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും അവിടുത്തെ ഭയഭക്തിയോടെ നമിക്കുവിൻ! 24എന്തെന്നാൽ, കഷ്ടമനുഭവിക്കുന്നവന്റെ വേദനയെ അവിടുന്ന് നിന്ദിക്കുകയോ അവഹേളിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല; അവനിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ മുഖം മറച്ചതുമില്ല, അവന്റെ സഹായനിലവിളി കേൾക്കുകയത്രേ ചെയ്തത്.
25മഹാസഭയിൽ എന്റെ സ്തുതി അങ്ങയിൽനിന്നു വരുന്നു; അവിടുത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ ഞാൻ എന്റെ നേർച്ചകൾ നിവർത്തിക്കും. 26കഷ്ടമനുഭവിക്കുന്നവർ തിന്നു തൃപ്തരാകും; നമ്മുടെ പിതാവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നവർ അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കും— നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം എന്നേക്കും ജീവിക്കട്ടെ!
27ഭൂമിയുടെ അതിരുകളെല്ലാം ഓർത്ത് നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്കു തിരിയും, ജനതകളുടെ സകല കുലങ്ങളും അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ കുമ്പിടും. 28എന്തെന്നാൽ, രാജത്വം നമ്മുടെ പിതാവിനുള്ളതാകുന്നു, അവിടുന്ന് ജനതകളുടെമേൽ വാഴുന്നു.
29ഭൂമിയിലെ സമ്പന്നരെല്ലാം വിരുന്നുണ്ട് ആരാധിക്കും; പൊടിയിലേക്കിറങ്ങുന്നവരെല്ലാം അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തും—തങ്ങളെത്തന്നെ ജീവനോടെ നിലനിർത്താൻ കഴിയാത്തവർ. 30സന്തതികൾ അവിടുത്തെ സേവിക്കും; പരമാധികാരിയായ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് വരുംതലമുറകളോട് പറയപ്പെടും. 31അവർ വന്ന്, ഇനിയും ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തോട് അവിടുത്തെ നീതി പ്രഖ്യാപിക്കും— എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.