Efa vita pirinty
Boky

Raiko ô, Nahoana no Lavitra Toy Izany?

Ho an’ny mpitarika ny mozika, araka ny fihirana hoe «Ny Gazela maraina». Salamo nataon’i Davida.

Mijaly izay maneso azy ho olitra, mivadika ny taolany, voatsatoka ny tanany sy ny tongony, ary natao filokana ny akanjony — nefa tazonin'ny Ray izay efa Rainy hatrany an-kibo. Tsy nalaina ny fitarainana; lasa fiderana mahatratra ny faran'ny tany.

Toko 22.

Andriamanitro, Andriamanitro, nahoana no nahafoy ahy Ianao? Nahoana no lavitra ny famonjena ahy Ianao, lavitra ny fitarainako noho ny alahelo? a a v1 Nivavaka tamin’ny teny voalohany amin’ity salamo ity i Jesosy teo amin’ny hazo fijaliana. Azy ny salamo manontolo — mandeha avy amin’ny fanaintainana noho ny fahafoizana ho amin’ny fanompoam-pivavahan’ny firenena rehetra.

Raiko ô, mitaraina aho amin’ny andro, nefa tsy mamaly Ianao; amin’ny alina, nefa tsy mahita fitsaharana aho.

Nefa masina Ianao, mipetraka amin’ny seza fiandrianana eo anivon’ny fiderana ataon’i Israely. Ianao no natokisan’ny razanay; natoky Anao izy, ary namonjy azy Ianao. Nitaraina taminao izy ka voavonjy; natoky Anao izy ka tsy menatra.

Kanefa izaho dia kankana fa tsy olona, tsinontsinoin’ny olombelona sady vazivazain’ny vahoaka. Izay rehetra mahita ahy dia manesoeso ahy; miteny mafy izy sady mihozohozo loha hoe: Matoky an’Andriamanitra izy; aoka hovonjen’Andriamanitra izy. Aoka hanafaka azy i Raintsika, satria sitrak’i Raintsika izy.

Kanefa Ianao no nitondra ahy nivoaka avy tao an-kibon-dreniko; Ianao no nampatoky ahy teo amin’ny nonon-dreniko. Hatramin’ny nahaterahako dia natolotra Anao aho; hatramin’ny kibon-dreniko dia Ianao no Raiko.

Aza lavitra ahy Ianao, fa akaiky ny fahoriana ary tsy misy mpamonjy.

Ombilahy maro manodidina ahy; ombilahy mahery any Basana manodidina ahy. Toy ny liona mierona mamiravira, mamelatra ny vavany manohitra ahy izy. Nalatsaka toy ny rano aho, ary mivaliraka ny taolako rehetra. Tonga savoka ny foko; mitsonika ao anatiko izy. Ny heriko dia maina toy ny vilany voaendrika, ary mifikitra amin’ny vavako ny lelako; mametraka ahy ao amin’ny vovoky ny fahafatesana Ianao.

Alika no manodidina ahy; vondrona mpanao ratsy no mihodidina ahy; nandavaka ny tanako sy ny tongotro izy. b b v16 Nosoratana arivo taona talohan’ny nampiasana ny fanasaziana amin’ny hazo fijaliana ireto antsipiriany ireto — ny tanana sy ny tongotra voadavaka, ary ny akanjo nozaraina izay manaraka — dia notanterahina teo amin’ny hazo fijalian’i Jesosy. Mahaisa ny taolako rehetra aho; mibanjina sy mifaly amin’ny fahoriako ny olona. Mizara ny akanjoko eo aminy izy ary manao filokana ny fitafiako.

Fa Ianao, Raiko ô, aza lavitra; Ianao no heriko — faingana, avia hamonjy ahy. Vonjeo ny aiko amin’ny sabatra, ny aiko sarobidy amin’ny herin’ny alika. Vonjeo aho amin’ny vavan’ny liona; ary avy amin’ny tandrok’ny ombin’ala dia namaly ahy Ianao. c c v21 Ny fiovan-javatra lehibe amin’ny salamo: ny fiovan’ny fotoana tampoka — «namaly ahy Ianao» — dia manondro finoana matoky fa efa namaly Andriamanitra.

Hanambara ny anaranao amin’ny rahalahiko aho; eo amin’ny fiangonana no hidera Anao aho. d d v22 Ny Testamenta Vaovao dia mametraka izany andininy izany eo am-bavan’i Jesosy — ny Zanaka nitsangana tamin’ny maty manambara ny anaran’ny Ray eo amin’ireo rahalahiny sy anabaviny izay tsy menatra miantso azy ho azy. Ianareo izay matahotra an’i Raintsika, midera Azy! Ianareo rehetra taranak’i Jakoba, omeo voninahitra Azy! Matahora Azy, ianareo rehetra taranak’i Israely! Fa tsy nanamavo na nanivana ny fahoriana an’ilay ory Izy; tsy nanafina ny tavany taminy fa nihaino ny fitarainany nangataka famonjena.

Avy aminao ny fiderako eo amin’ny fiangonana lehibe; eo anatrehan’izay matahotra Azy no hanefako ny voadiko. Ny ory dia hihinana ka ho voky; izay mitady an’i Raintsika dia hidera Azy — aoka ho velona mandrakizay ny fonareo!

Ny faran’ny tany rehetra dia hahatsiaro ka hiverina amin’i Raintsika, ary ny fianakavian’ny firenena rehetra dia hiankohoka eo anatrehany. Fa an’i Raintsika ny fanjakana, ary Izy no manapaka ny firenena.

Ny mpanankarena rehetra eto an-tany dia hihinana ka hiankohoka; izay rehetra midina any amin’ny vovoka dia hiondrika eo anatrehany — izay tsy mahavelona ny tenany. Ny taranaka dia hanompo Azy; hotalorina ny taranaka any aoriana ny amin’ny Ray Mpanjaka. Ho avy izy ka hanambara ny fahamarinany amin’ny vahoaka mbola tsy teraka — fa i Raintsika no nanao izany.