Mezmurlar 22

22 ¹ Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? Neden beni kurtarmaktan bu kadar uzaksın, ıstırap içindeki iniltilerimden bu kadar uzaksın? ^a a v1 İsa bu mezmurun ilk sözlerini çarmıhta dua etti. Bütün mezmur O'nundur - terk edilmişliğin ıstırabından bütün ulusların tapınmasına doğru ilerler.

² Babam, gündüz sana yakarıyorum, ama yanıt vermiyorsun; gece de, ama huzur bulamıyorum.

³ Yine de sen kutsalsın, İsrail'in övgüleri üzerinde taht kurmuşsun. ⁴ Atalarımız sana güvendiler; güvendiler ve sen onları kurtardın. ⁵ Sana yakardılar ve kurtuldular; sana güvendiler ve utandırılmadılar.

⁶ Ama ben bir kurtçuğum, insan değil, insanlarca aşağılanan, halk tarafından hor görülen biriyim. ⁷ Beni gören herkes benimle alay ediyor; başlarını sallayarak hakaretler yağdırıyorlar: ⁸ «Tanrı'ya güveniyor; bırak Tanrı onu kurtarsın. Bırak Babamız onu özgür kılsın, madem Babamız ondan hoşnuttur.»

⁹ Yine de beni ana rahminden çıkaran sensin; annemin memesindeyken bana güven veren sensin. ¹⁰ Doğduğumdan beri sana emanet edildim; annemin rahminden beri sen benim Babamsın.

¹¹ Benden uzak durma, çünkü sıkıntı yakın ve yardım edecek kimse yok.

¹² Boğalar beni kuşatıyor; Başan'ın güçlü boğaları çevremi sarıyor. ¹³ Avını parçalayan kükreyen aslanlar gibi bana karşı ağızlarını ardına kadar açıyorlar. ¹⁴ Su gibi döküldüm, bütün kemiklerim eklemlerinden çıktı. Yüreğim balmumuna döndü; içimde eriyip gidiyor. ¹⁵ Gücüm güneşte pişmiş çömlek gibi kurudu, dilim damağıma yapışıyor; beni ölüm toprağına yatırıyorsun.

¹⁶ Köpekler beni kuşatıyor; bir kötüler sürüsü çevremi sarıyor; ellerimi ve ayaklarımı deldiler. ^b b v16 Çarmıha germenin uygulanmasından bin yıl önce yazılan bu ayrıntılar - delinen eller ve ayaklar, ardından gelen paylaşılmış giysiler - İsa'nın çarmıhında gerçekleşti. ¹⁷ Bütün kemiklerimi sayabiliyorum; insanlar bana bakıp keyifleniyorlar. ¹⁸ Giysilerimi aralarında paylaşıyor, esvabım için zar atıyorlar.

¹⁹ Ama sen, Babam, uzak durma; sen benim gücümsün - yardımıma çabuk yetiş. ²⁰ Canımı kılıçtan kurtar, değerli canımı köpeklerin pençesinden. ²¹ Beni aslanın ağzından kurtar; yaban öküzlerinin boynuzlarından bana yanıt verdin. ^c c v21 Mezmurun dönüm noktası: ani geçmiş zaman - «bana yanıt verdin» - Tanrı'nın çoktan karşılık verdiğine dair güvenli imanı gösterir.

²² Adını kardeşlerime duyuracağım; topluluğun ortasında seni öveceğim. ^d d v22 Yeni Antlaşma bu ayeti İsa'nın ağzına koyar - dirilen Oğul, kardeş demekten utanmadığı kişilerin arasında Baba'nın adını duyuruyor. ²³ Ey Babamız'dan korkanlar, O'nu övün! Ey Yakup soyundan gelenlerin hepsi, O'nu onurlandırın! O'nun önünde titreyin, ey İsrail soyundan gelenlerin hepsi! ²⁴ Çünkü O, ezilenin çektiği acıyı hor görmedi, küçümsemedi; yüzünü ondan gizlemedi, tersine yardım çağrısını dinledi.

²⁵ Büyük toplulukta övgüm senden geliyor; O'ndan korkanların önünde adaklarımı yerine getireceğim. ²⁶ Ezilenler yiyip doyacak; Babamız'ı arayanlar O'nu övecek - yürekleriniz sonsuza dek yaşasın!

²⁷ Dünyanın dört bucağı anımsayıp Babamız'a dönecek, ulusların bütün boyları O'nun önünde yere kapanacak. ²⁸ Çünkü egemenlik Babamız'ındır ve O uluslar üzerinde hüküm sürer.

²⁹ Dünyanın bütün zenginleri şölen yapıp tapınacak; toprağa inen herkes O'nun önünde diz çökecek - kendi canını koruyamayanlar. ³⁰ Soylar O'na kulluk edecek; gelecek kuşaklara Egemen Baba anlatılacak. ³¹ Gelip O'nun doğruluğunu henüz doğmamış bir halka bildirecekler - çünkü bunu Babamız yaptı.