Ψαλμοί 22 (21) FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες; Γιατί είσαι τόσο μακριά από τη σωτηρία μου, τόσο μακριά από τους στεναγμούς της αγωνίας μου; ^a a v1 Ο Ιησούς προσευχήθηκε τα πρώτα λόγια αυτού του ψαλμού από τον σταυρό. Ολόκληρος ο ψαλμός είναι δικός του — προχωρώντας από την αγωνία της εγκατάλειψης ως τη λατρεία όλων των εθνών.

²Πατέρα μου, κραυγάζω την ημέρα, αλλά δεν απαντάς· τη νύχτα, αλλά δεν βρίσκω ανάπαυση.

³Κι όμως εσύ είσαι άγιος, καθισμένος σε θρόνο πάνω στους ύμνους του Ισραήλ. ⁴Σ' εσένα εμπιστεύτηκαν οι πρόγονοί μας· εμπιστεύτηκαν, κι εσύ τους έσωσες. ⁵Σ' εσένα έκραξαν και σώθηκαν· σ' εσένα εμπιστεύτηκαν και δεν ντροπιάστηκαν.

⁶Εγώ όμως είμαι σκουλήκι κι όχι άνθρωπος, χλευασμένος από τους ανθρώπους και περιφρονημένος από τον λαό. ⁷Όλοι όσοι με βλέπουν με περιγελούν· ξεστομίζουν προσβολές, κουνώντας το κεφάλι τους: ⁸Εμπιστεύεται τον Θεό· ας τον σώσει ο Θεός. Ας τον ελευθερώσει ο Πατέρας μας, αφού ο Πατέρας μας τον αγαπά.

⁹Κι όμως εσύ με έβγαλες από την κοιλιά· εσύ με έκανες να εμπιστεύομαι στο στήθος της μητέρας μου. ¹⁰Από τη γέννησή μου παραδόθηκα σ' εσένα· από την κοιλιά της μητέρας μου εσύ είσαι ο Πατέρας μου.

¹¹Μη στέκεσαι μακριά μου, γιατί η συμφορά είναι κοντά και δεν υπάρχει κανείς να βοηθήσει.

¹²Πολλοί ταύροι με περικυκλώνουν· δυνατοί ταύροι της Βασάν με περιζώνουν. ¹³Σαν λιοντάρια που βρυχώνται και ξεσκίζουν το θήραμά τους, ανοίγουν διάπλατα το στόμα τους εναντίον μου. ¹⁴Χύθηκα σαν νερό, και όλα τα κόκαλά μου βγήκαν από τις αρθρώσεις τους. Η καρδιά μου έγινε κερί· λιώνει μέσα μου. ¹⁵Η δύναμή μου στέγνωσε σαν πηλός ψημένος στον ήλιο, κι η γλώσσα μου κόλλησε στον ουρανίσκο μου· με ξαπλώνεις στο χώμα του θανάτου.

¹⁶Σκυλιά με περικυκλώνουν· μια συμμορία κακούργων με περιζώνει· τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια μου. ^b b v16 Γραμμένες χίλια χρόνια προτού εφαρμοστεί η σταύρωση, αυτές οι λεπτομέρειες — τρυπημένα χέρια και πόδια, και τα μοιρασμένα ρούχα που ακολουθούν — εκπληρώθηκαν στον σταυρό του Ιησού. ¹⁷Μπορώ να μετρήσω όλα τα κόκαλά μου· οι άνθρωποι με κοιτάζουν επίμονα και χαιρεκακούν για μένα. ¹⁸Μοιράζονται τα ρούχα μου μεταξύ τους και ρίχνουν ζάρια για τον ιματισμό μου.

¹⁹Εσύ όμως, Πατέρα μου, μη στέκεσαι μακριά· εσύ είσαι η δύναμή μου — έλα γρήγορα να με βοηθήσεις. ²⁰Γλίτωσε τη ζωή μου από το σπαθί, την πολύτιμη ζωή μου από τη δύναμη των σκυλιών. ²¹Σώσε με από το στόμα του λιονταριού· από τα κέρατα των άγριων βοδιών μου απάντησες. ^c c v21 Το σημείο στροφής του ψαλμού: ο ξαφνικός παρελθοντικός χρόνος — «μου απάντησες» — φανερώνει τη βέβαιη πίστη ότι ο Θεός έχει ήδη ανταποκριθεί.

²²Θα διακηρύξω το όνομά σου στους αδελφούς μου· μέσα στη σύναξη θα σε υμνήσω. ^d d v22 Η Καινή Διαθήκη βάζει αυτό το εδάφιο στα χείλη του Ιησού — ο αναστημένος Υιός διακηρύσσει το όνομα του Πατέρα ανάμεσα στους αδελφούς και τις αδελφές που δεν ντρέπεται να αποκαλεί δικούς του. ²³Εσείς που σέβεστε τον Πατέρα μας, υμνήστε τον! Όλοι εσείς οι απόγονοι του Ιακώβ, τιμήστε τον! Σταθείτε με δέος μπροστά του, όλοι εσείς οι απόγονοι του Ισραήλ! ²⁴Γιατί δεν περιφρόνησε ούτε αποστράφηκε τα βάσανα του βασανισμένου· δεν έκρυψε το πρόσωπό του απ' αυτόν, αλλά άκουσε την κραυγή του για βοήθεια.

²⁵Από σένα πηγάζει ο ύμνος μου μέσα στη μεγάλη σύναξη· μπροστά σ' αυτούς που τον σέβονται θα εκπληρώσω τα τάματά μου. ²⁶Οι βασανισμένοι θα φάνε και θα χορτάσουν· όσοι αναζητούν τον Πατέρα μας θα τον υμνήσουν — ας ζήσουν οι καρδιές σας για πάντα!

²⁷Όλα τα πέρατα της γης θα θυμηθούν και θα στραφούν στον Πατέρα μας, και όλες οι οικογένειες των εθνών θα προσκυνήσουν μπροστά του. ²⁸Γιατί η βασιλεία ανήκει στον Πατέρα μας, και αυτός κυβερνά τα έθνη.

²⁹Όλοι οι πλούσιοι της γης θα γιορτάσουν και θα προσκυνήσουν· όλοι όσοι κατεβαίνουν στο χώμα θα γονατίσουν μπροστά του — αυτοί που δεν μπορούν να κρατήσουν τον εαυτό τους στη ζωή. ³⁰Οι απόγονοι θα τον υπηρετήσουν· στις μελλοντικές γενιές θα μιλήσουν για τον Κυρίαρχο Πατέρα. ³¹Θα έρθουν και θα διακηρύξουν τη δικαιοσύνη του σ' έναν λαό που δεν έχει ακόμα γεννηθεί — γιατί ο Πατέρας μας το έκανε αυτό.