Zabur 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Ey Xudoyim, Xudoyim, nega meni tashlab qoʻyding? Nega meni qutqarishdan shunchalik yiroqdasan, nolali faryodlarimdan shunchalik yiroqdasan? ^a a v1 Iso bu zaburning boshlangʻich soʻzlarini xochda turib ibodat qildi. Butun zabur Uniki — tashlab qoʻyilgan iztirobdan barcha xalqlarning sajdasiga qadar boradi.

²Ey Otam, kunduzi nido qilaman, lekin Sen javob bermaysan; kechasi ham nido qilaman, ammo tinchlik topmayman.

³Biroq Sen muqaddassan, Isroilning hamdu sanolari ustida taxt qurgansan. ⁴Ota-bobolarimiz Senga ishondilar; ishondilar va Sen ularni qutqarding. ⁵Ular Senga nido qilib, najot topdilar; Senga ishonib, uyatga qolmadilar.

⁶Men esa qurtman, inson emasman, insonlar mazax qilgan, xalq xor koʻrgan bir zotman. ⁷Meni koʻrganlarning bari masxara qiladi; boshlarini chayqab, haqoratlar yogʻdiradilar: ⁸U Xudoga ishonadi; Xudo uni qutqarsin. Otamiz uni xalos etsin, axir Otamiz undan mamnun.

⁹Biroq Sen meni ona qornidan chiqarding; onamning koʻksida menga ishonch bagʻishlading. ¹⁰Tugʻilganimdan Senga topshirilganman; ona qornidan Sen mening Otam boʻlib kelgansan.

¹¹Mendan yiroq boʻlma, chunki balo yaqin, yordam beradigan esa hech kim yoʻq.

¹²Koʻplab buqalar meni oʻrab oldi; Boshonning baquvvat buqalari meni qurshab oldi. ¹³Oʻljasini gʻajigan oʻkirgan sherlarday, ular menga qarshi ogʻizlarini katta ochdilar. ¹⁴Men suvday toʻkib tashlandim, suyaklarimning bari boʻgʻimidan chiqdi. Yuragim mumga aylandi; ich-ichimda erib ketdi. ¹⁵Kuch-quvvatim quyoshda qovjiragan sopol kabi qurib qoldi, tilim tanglayimga yopishib qoldi; Sen meni oʻlim tuprogʻiga yotqizasan.

¹⁶Itlar meni oʻrab oldi; bir toʻda badkirdorlar meni qurshab oldi; ular qoʻllarim va oyoqlarimni teshdilar. ^b b v16 Xochga mixlash odati paydo boʻlishidan ming yil avval yozilgan bu tafsilotlar — teshilgan qoʻl-oyoqlar hamda keyin keladigan boʻlib olingan kiyimlar — Isoning xochida amalga oshdi. ¹⁷Hamma suyaklarimni sanay olaman; odamlar tikilib, mening holimdan zavqlanadilar. ¹⁸Ular kiyimlarimni oʻzaro boʻlishib oladilar, liboslarim uchun qurʼa tashlaydilar.

¹⁹Sen esa, ey Otam, yiroq boʻlma; Sen mening kuch-quvvatimsan — menga yordamga tezda yetib kel. ²⁰Jonimni qilichdan xalos et, aziz jonimni itlarning changalidan qutqar. ²¹Meni sher ogʻzidan qutqar; yovvoyi hoʻkizlarning shoxlaridan Sen menga javob berding. ^c c v21 Zaburning burilish nuqtasi: tusatdan paydo boʻlgan oʻtgan zamon — «Sen menga javob berding» — Xudo allaqachon javob berganiga boʻlgan ishonchli imonni bildiradi.

²²Birodarlarimga Sening nomingni eʼlon qilaman; jamoat orasida Senga hamdlar aytaman. ^d d v22 Injil bu oyatni Isoning tiliga qoʻyadi — tirilgan Oʻgʻil Oʻzinikilar deb atashdan uyalmaydigan birodarlari orasida Otaning nomini eʼlon qiladi. ²³Ey Otamizdan qoʻrqadiganlar, Unga hamdlar ayting! Ey Yoqubning barcha avlodlari, Uni ulugʻlang! Undan hayratda boʻling, ey Isroilning butun zurriyoti! ²⁴Chunki U azob chekkanning iztirobini mensimadi, xor qilmadi; U Oʻz yuzini undan yashirmadi, balki uning yordam soʻrab chekkan faryodiga quloq soldi.

²⁵Buyuk jamoatdagi hamdim Sendandir; Undan qoʻrqadiganlar oldida vaʼdalarimni ado etaman. ²⁶Azob chekkanlar yeb toʻyadilar; Otamizni izlaganlar Unga hamd aytadilar — qalblaringiz abadiy yashasin!

²⁷Yer yuzining barcha chetlari buni eslab, Otamiz tomon yuz buradilar, xalqlarning jamiki urugʻlari Uning oldida sajda qiladilar. ²⁸Chunki shohlik Otamizga tegishlidir, U xalqlar ustidan hukmronlik qiladi.

²⁹Yer yuzining barcha boylari toʻyib yeb, sajda qiladilar; tuproqqa tushadiganlarning bari Uning oldida tiz choʻkadilar — oʻz jonini saqlab qololmaydiganlar. ³⁰Zurriyot Unga xizmat qiladi; kelajak avlodlarga Hukmron Ota haqida soʻzlab beriladi. ³¹Ular kelib, hali tugʻilmagan bir xalqqa Uning solihligini eʼlon qiladilar — zero buni Otamiz qildi.