Otam — mening Choʻponim
Dovud zaburi.
Cho'pon Dovud otalik g'amxo'rligi haqida yozadi: to'ydirilgan, sug'orilgan, joni zaiflashganda qaytarilgan, qorong'u soya vodiysidan qo'rquvsiz o'tkazilgan, so'ng dushmanlari oldida yozilgan dasturxonga o'tqazilgan. Ezgulik shunchaki uning ortidan yurmaydi — u uni quvib boradi.
23 1Otam mening Choʻponimdir; men hech narsaga muhtoj emasman. 2Yashil yaylovlarda U meni yotqizadi; sokin suvlar boʻyida meni yetaklaydi. 3U jonimni tiklaydi; Oʻz nomi haqi meni solihlik yoʻllaridan yetaklaydi. 4Oʻlim soyasi vodiysidan oʻtib borsam ham, yomonlikdan qoʻrqmayman, chunki Sen men bilan birgasan; Sening tayogʻing va hassang menga taskin beradi. 5Dushmanlarim koʻz oʻngida Sen oldimga dasturxon tuzaysan; boshimni moy bilan moylaysan; kosam toʻlib-toshadi. 6Albatta, butun umrim boʻyi ezgulik va sodiq sevgi izimdan ergashib yuradi, Otamning uyida esa men abadiy yashayman.