Rama Abdi, Pangangon Abdi
Jabur ti Daud.
Daud si pangangon nulis ngeunaan diasuh ku Ramana: dibéré dahar, dibéré nginum, dibawa balik deui waktu jiwana lungsé, dibimbing ngaliwatan lebak kalangkang anu poék tanpa sieun, tuluy didiukkeun dina méja anu disadiakeun di hareupeun musuh-musuhna. Kahadéan lain ngan saukur nuturkeun anjeunna — éta ngudag anjeunna.
23 1Rama abdi teh Pangangon abdi; abdi moal kakirangan nanaon. 2Di padang nu hejo ngemploh, Mantenna ngistirahatkeun abdi; di sisi cai nu tiiseun, Mantenna nungtun abdi. 3Mantenna nyegerkeun jiwa abdi; Mantenna nungtun abdi dina jalan nu bener, kersaning jenengan Mantenna. 4Sanajan abdi leumpang ngaliwatan lebak nu poek ku kalangkang pati, abdi moal sieun ku bahya, karana Mantenna nyarengan abdi; iteuk sareng teteken Mantenna nu nyenangkeun manah abdi. 5Mantenna nyayogikeun tuangeun payuneun abdi, disaksian ku musuh-musuh abdi; mastaka abdi diminyakan ku Mantenna; cangkir abdi minuhan turih. 6Saleresna kasaean sareng asih nu teu weléh bakal ngudag abdi saumur hirup abdi, sareng abdi bakal cicing di bumi Rama abdi salalanggengna.