Prasetyane Rama marang Para Putrane

Berkah digambarake mung sawetara ayat, nanging ipat-ipat dawa banget lan nggegirisi: lelara, kemarau, kepungan kang nemen nganti wong tuwa mangan anake dhewe, pambuwangan, ati kang ndredheg, lan esuk kang ngarep-arep enggal surup. Kabeh bobote gumantung ing siji perkara — apa Israel ngrungokake swarane Ramane.

Pasal 28.

Manawa kowe kanthi setya ngrungokake swarane Ramamu, sarta ngati-ati nindakake sakabehe pepakone kang dakwenehake marang kowe ing dina iki, Ramamu bakal ngunggulake kowe ngungkuli sakabehe bangsa ing bumi. Sakabehe berkah iki bakal tumiba marang kowe lan nggayuh kowe, manawa kowe ngrungokake swarane Ramamu: Binerkahan kowe ana ing kutha, lan binerkahan kowe ana ing pategalan. Binerkahan wohing wetengmu, wohing lemahmu, lan wohing kewanmu — anak-anake sapimu lan wedhusmu. Binerkahan kranjangmu lan wadhah adonanmu. Binerkahan kowe nalika mlebu, lan binerkahan kowe nalika metu. Ramamu bakal nggebag mungsuh-mungsuh kang nglawan kowe ana ing ngarepmu. Padha bakal nekani kowe saka dalan siji, nanging bakal mlayu ninggal kowe metu dalan pitu. Ramamu bakal ndhawuhake berkah marang kowe ing lumbung-lumbungmu lan ing samubarang kang koktandangi, sarta mberkahi kowe ana ing tanah kang diparingake dening Ramamu marang kowe. Ramamu bakal netepake kowe dadi umat kang suci kagem Panjenengane, kaya kang wis diprasetyakake marang kowe, manawa kowe netepi pepakone Ramamu lan lumaku ing dalan-dalane. Tumuli sakabehe bangsa ing bumi bakal weruh yen kowe sinebut kanthi asmane Rama kita, sarta bakal padha wedi marang kowe. Ramamu bakal ndadekake kowe luber ing karaharjan — wohing wetengmu, wohing kewanmu, lan wohing lemahmu — ana ing tanah kang wis diprasetyakake dening Ramamu marang para leluhurmu, bakal diparingake marang kowe. Ramamu bakal mbukak gedhong kagungane kang becik tumrap kowe, yaiku langit, supaya maringi udan ing tanahmu ing mangsane, lan mberkahi sakabehe pagaweaning tanganmu. Kowe bakal ngutangi marang akeh bangsa, nanging kowe dhewe ora utang. Ramamu bakal ndadekake kowe sirah, dudu buntut, tansah munggah, ora tau mudhun, manawa kowe ngrungokake pepakone Ramamu kang dakprentahake marang kowe ing dina iki, kanthi ngati-ati nindakake. Aja nyimpang saka salah sawijining tembung kang dakprentahake marang kowe ing dina iki, menyang tengen utawa menyang kiwa, kanggo ngetut buri marang allah-allah liyane lan ngabekti marang allah-allah mau.

Nalika Padha Mbalela

Nanging manawa kowe ora ngrungokake swarane Ramamu, kanthi ngati-ati nindakake sakabehe pepakon lan katetapane kang dakprentahake marang kowe ing dina iki, sakabehe laknat iki bakal tumiba marang kowe lan nggayuh kowe: ^a Kena laknat kowe ana ing kutha, lan kena laknat kowe ana ing pategalan. Kena laknat kranjangmu lan wadhah adonanmu. Kena laknat wohing wetengmu lan wohing lemahmu, tangkaring sapimu lan anak-anake wedhusmu. Kena laknat kowe nalika mlebu, lan kena laknat kowe nalika metu. Ramamu bakal ngutus laknat, kabingungan, lan pameleh marang kowe ing samubarang kang koktandangi, nganti kowe tumpes lan enggal sirna, amarga pialaning tumindakmu anggonmu ninggal Aku. Ramamu bakal ndadekake pageblug nemplek marang kowe nganti Panjenengane numpes kowe saka tanah kang arep koklebeti kanggo kokduweni. Ramamu bakal nggebag kowe kanthi lelara kang ngrisak, muriang, geger, panas kang mbrangang, ketiga, ama, lan jamur; kabeh mau bakal ngoyak kowe nganti kowe sirna. Langit ing sandhuwure sirahmu bakal dadi tembaga, lan bumi ing sangisormu dadi wesi. Ramamu bakal ngowahi udan ing tanahmu dadi bledug lan lebu; iku bakal tumiba saka langit marang kowe nganti kowe tumpes. Ramamu bakal njalari kowe digebag ana ing ngarepe mungsuh-mungsuhmu. Kowe bakal metu nglawan dheweke saka dalan siji, nanging mlayu metu dalan pitu, sarta dadi bab kang nggegirisi tumrap sakabehe kraton ing bumi. Bangkemu bakal dadi pakan tumrap sakabehe manuk ing awang-awang lan kewan galak ing bumi, tanpa ana kang mbuyarake. Ramamu bakal nggebag kowe kanthi wudun Mesir, bengkak, koreng kang mambuk, lan gudhig, kang ora bisa diwarasake siji-sijia. Ramamu bakal nggebag kowe kanthi edan, picak, lan kabingunganing pikir. Ing wayah bedhug awan kowe bakal gagap-gagap kaya wong picak ing pepeteng, lan ora bakal kasil ing dalan-dalanmu. Kowe mung bakal tansah katindhes lan karampok, tanpa ana kang mitulungi kowe. Kowe bakal tunangan karo sawijining wong wadon, nanging wong lanang liya kang bakal turu karo dheweke. Kowe bakal ngedegake omah, nanging ora bakal manggon ing kono. Kowe bakal nandur kebon anggur, nanging ora bakal ngrasakake wohe. Sapimu bakal disembeleh ana ing ngarepe mripatmu, nanging kowe ora bakal mangan saka iku. Kuldimu bakal direbut saka kowe lan ora dibalekake. Wedhusmu bakal diwenehake marang mungsuh-mungsuhmu, tanpa ana kang mitulungi kowe. Anak-anakmu lanang lan wadon bakal diwenehake marang bangsa liya ana ing sangarepe mripatmu, lan kowe bakal kangen marang dheweke sadina muput, nanging tanganmu ora bakal duwe daya. Bangsa kang ora kokwanuhi bakal mangan pametuning tanahmu lan sakabehe jerih payahmu; kowe mung bakal tansah katindhes lan karemuk. Lan kowe bakal dadi edan marga saka apa kang dideleng dening mripatmu. Ramamu bakal nggebag kowe kanthi wudun kang nggegirisi lan ora bisa diwarasake ana ing dhengkul lan sikilmu, wiwit tlapakan sikilmu nganti tekan pucuking sirahmu. Ramamu bakal nundhung kowe lan ratu kang kokangkat ngereh kowe menyang sawijining bangsa kang ora kokwanuhi, uga ora diwanuhi dening para leluhurmu, lan ana ing kono kowe bakal ngabekti marang allah-allah liyane kang digawe saka kayu lan watu. Kowe bakal dadi bab kang nggegirisi, dadi paribasan, lan dadi pamoyok ana ing antarane sakabehe bangsa, ing ngendi Ramamu nundhung kowe mrana. Kowe bakal nggawa winih akeh menyang pategalan nanging mung ngeneni sethithik, amarga walang bakal mangan winih mau. Kowe bakal nandur lan ngopeni kebon anggur, nanging ora bakal ngombe anggure utawa ngundhuh wohe — amarga uler bakal mangan kabeh mau. Kowe bakal duwe wit zaitun ing saindenging laladanmu, nanging ora tau njebadi awakmu kanthi lenga, amarga woh zaitunmu padha gogrog. Kowe bakal nduwe anak lanang lan wadon, nanging ora bakal dadi duwekmu, amarga bakal padha digawa menyang patawanan. Walang kang gumrebeg bakal nguwasani sakabehe wit-witanmu lan wohing lemahmu. Wong manca kang ana ing antaramu bakal saya munggah ngungkuli kowe; dene kowe bakal saya mudhun. Dheweke bakal ngutangi kowe, nanging kowe ora bakal ngutangi dheweke. Dheweke bakal dadi sirah; kowe dadi buntut.

Sakabehe laknat iki bakal tumiba marang kowe, ngoyak lan nggayuh kowe nganti kowe tumpes, amarga kowe ora ngrungokake swarane Ramamu, kanggo netepi pepakon lan katetapane kang didhawuhake marang kowe. Kabeh mau bakal dadi pratandha lan mukjijat kang nglawan kowe lan turunmu ing salawas-lawase. Amarga kowe ora ngabekti marang Ramamu kanthi bungah lan ati kang sukarena nalika kowe duwe samubarang kang luber, mula kowe bakal ngladeni mungsuh-mungsuh kang diutus dening Ramamu nglawan kowe, kanthi keluwen, ngelak, kawudan, lan kamlaratan kang nggegirisi. Panjenengane bakal masang pasangan wesi ing gulumu nganti Panjenengane numpes kowe. Ramamu bakal nekakake sawijining bangsa nglawan kowe saka panggonan kang adoh, saka pungkasaning bumi, nyamber kaya manuk garudha — sawijining bangsa kang basane ora kokmangerteni, sawijining bangsa kang praupane galak, kang ora ngajeni marang wong tuwa lan ora melasi marang bocah enom. Padha bakal mangan anak-anake kewanmu lan wohing lemahmu nganti kowe tumpes, ora ninggali kowe gandum, anggur anyar, utawa lenga, ora anak-anake sapimu utawa anak-anake wedhusmu, nganti kowe disirnakake. Padha bakal ngepung kowe ing sakabehe kuthamu nganti tembok-tembokmu kang dhuwur lan santosa, kang kokandelake, padha ambruk ing saindenging tanahmu. Padha bakal ngepung kowe ing sajroning sakabehe kutha ing saindenging tanah kang wis diparingake dening Ramamu marang kowe. Tumuli, sajroning pangepungan lan kasangsaran kang ditandukake dening mungsuhmu marang kowe, kowe bakal mangan wohing wetengmu, yaiku daginge anak-anakmu lanang lan wadon kang diparingake dening Ramamu marang kowe. Wong lanang kang paling alus lan paling lembah manah ing antaramu bakal medhit marang sadulure, marang bojone kang dirangkul, lan marang anak-anake kang isih kari urip, nganti ora gelem mbagi marang sapa wae ing antarane dheweke daginge anak-anake kang lagi dipangan, amarga ora ana apa-apa maneh kang kari kanggo dheweke sajroning pangepungan lan kasangsaran kang ditandukake dening mungsuhmu marang kowe ing sajroning sakabehe kuthamu. Wong wadon kang paling alus lan paling lembah manah ing antaramu, kang saking aluse nganti ora tau napakake tlapakan sikile ing lemah, bakal medhit marang bojone kang dirangkul, lan marang anake lanang lan anake wadon dhewe, malah marang ari-ari kang metu saka antarane sikile lan marang anak-anak kang dilairake, amarga dheweke bakal mangan kabeh mau kanthi dhedhemitan marga ora ana apa-apa liyane, sajroning pangepungan lan kasangsaran kang ditandukake dening mungsuhmu marang kowe ing sajroning kuthamu. Manawa kowe ora ngati-ati netepi sakabehe tembunging angger-angger iki kang katulis ing kitab iki, kanggo ngurmati lan wedi marang asma kang mulya lan nggegirisi iki — yaiku Sang Rama, mula Ramamu bakal nekakake pageblug kang ora lumrah marang kowe lan turunmu — pageblug kang abot lan awet, lelara kang abot lan awet. Panjenengane bakal mbalekake marang kowe sakabehe lelara ing Mesir kang kokwedeni, lan kabeh mau bakal nemplek marang kowe. Saben lelara lan pageblug kang ora katulis ing kitab angger-angger iki, uga bakal ditekakake dening Ramamu marang kowe nganti kowe tumpes. Kowe kang maune akehe kaya lintang ing langit bakal kari sethithik, amarga kowe ora ngrungokake swarane Ramamu. Kaya dene Ramamu rena anggone gawe becik marang kowe lan ngakehake kowe, mangkono uga Ramamu bakal rena anggone ngrusak lan numpes kowe, lan kowe bakal dibedhol saka tanah kang arep koklebeti kanggo kokduweni. Ramamu bakal mbuyarake kowe ing antarane sakabehe bangsa, saka pungkasaning bumi kang siji nganti tekan pungkasan sijine, lan ana ing kono kowe bakal ngabekti marang allah-allah liyane kang digawe saka kayu lan watu, kang ora kokwanuhi lan ora diwanuhi dening para leluhurmu. Ing antarane bangsa-bangsa mau kowe ora bakal nemu katentreman, ora ana papan palereman kanggo tlapakan sikilmu. Ana ing kono Ramamu bakal maringi kowe ati kang dheg-dhegan, mripat kang lamur, lan jiwa kang nglokro. Uripmu bakal gumantung kanthi was-was ana ing ngarepmu. Rina wengi kowe bakal wedi, ora tau mesthi marang uripmu. Ing wayah esuk kowe bakal kandha, “Saupama wis sore!” lan ing wayah sore, “Saupama wis esuk!” — marga saka wedi kang ngebaki atimu lan pandeleng kang bakal dideleng dening mripatmu. Ramamu bakal mbalekake kowe menyang Mesir nitih prau-prau, metu dalan kang wis Dakngandikakake marang kowe, yen kowe ora bakal weruh maneh. Ana ing kono kowe bakal nawakake awakmu dhewe kanggo didol marang mungsuh-mungsuhmu dadi batur tukon lanang lan wadon, nanging ora ana kang bakal tuku kowe.