پيءُ جو پنهنجن ٻارن سان واعدو

برڪت ڪجهه آيتن ۾ بيان ٿيل آهي، ۽ لعنت تباهه ڪندڙ ڊگهائيءَ سان: بيماري، ڏڪار، اهڙو سخت گهيرو جو والدين پنهنجا ئي ٻار کائين، جلاوطني، ڏڪندڙ دل، ۽ صبحون جيڪي شام ٿيڻ جي تمنا ڪن. سڄو بار هڪ ئي ڪلي تي آهي — ته ڇا اسرائيل پنهنجي پيءُ جو آواز ٻڌي ٿو.

باب 28.

جيڪڏهن تون تنهنجي پيءُ جو آواز وفاداريءَ سان ٻڌندين ۽ هن جا سڀ حڪم، جيڪي آءٌ اڄ تو کي ڏيان ٿو، ڌيان سان بجا آڻيندين، تہ تنهنجو پيءُ تو کي ڌرتيءَ جي سڀني قومن کان مٿانهون ڪندو. جيڪڏهن تون تنهنجي پيءُ جو آواز ٻڌندين، تہ اهي سڀ برڪتون تو تي نازل ٿينديون ۽ تو کي اچي پهچنديون: شهر ۾ تون برڪت وارو ٿيندين، ۽ پوک ۾ بہ تون برڪت وارو ٿيندين. تنهنجي پيٽ جو ميوو، تنهنجي زمين جو ميوو، تنهنجي مال جو ميوو، يعني تنهنجن ڍورن ۽ رڍن جا ٻچا، برڪت وارا ٿيندا. تنهنجي ٽوڪري ۽ تنهنجي اٽو ڳوهڻ واري ٿالهي برڪت واري ٿيندي. اندر ايندي بہ تون برڪت وارو ٿيندين، ۽ ٻاهر نڪرندي بہ تون برڪت وارو ٿيندين. جيڪي دشمن تو تي اٿندا، تن کي تنهنجو پيءُ تنهنجي اڳيان ماري ڪيرائيندو. اهي هڪ رستي کان تو تي چڙهي ايندا ۽ ست رستن کان تو وٽان ڀڄندا. تنهنجو پيءُ تنهنجن ڀنڊارن تي ۽ هر ڪم تي، جنهن ۾ تون هٿ وجهندين، برڪت جو حڪم ڏيندو، ۽ جيڪو ملڪ تنهنجو پيءُ تو کي ڏئي ٿو، ان ۾ تو کي برڪت ڏيندو. جيڪڏهن تون تنهنجي پيءُ جا حڪم مڃيندين ۽ هن جي واٽن تي هلندين، تہ جيئن تنهنجي پيءُ تو سان قسم کنيو هو، تيئن هو تو کي پنهنجي لاءِ پاڪ قوم بڻائي بيهاريندو. تڏهن ڌرتيءَ جون سڀ قومون ڏسنديون تہ تو تي اسان جي پيءُ جو نالو سڏجي ٿو، ۽ اهي تو کان ڊڄنديون. جنهن ملڪ بابت تنهنجي پيءُ تنهنجن ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو تہ تو کي ڏيندو، ان ۾ تنهنجو پيءُ تو کي خوشحاليءَ سان ڀرپور ڪندو: تنهنجي پيٽ جو ميوو، تنهنجي مال جو ميوو ۽ تنهنجي زمين جو ميوو. تنهنجو پيءُ تنهنجي لاءِ پنهنجو سٺو خزانو، يعني آسمان، کولي ڇڏيندو، تہ تنهنجي ملڪ تي وقت سر مينهن وسائي ۽ تنهنجن هٿن جي سڀني ڪمن ۾ برڪت وجهي. تون ڪيترين قومن کي قرض ڏيندين، پر پاڻ قرض نہ کڻندين. جيڪڏهن تون تنهنجي پيءُ جا حڪم، جيڪي آءٌ اڄ تو کي ڏيان ٿو، ٻڌندين ۽ ڌيان سان بجا آڻيندين، تہ تنهنجو پيءُ تو کي مٿو بڻائيندو، پڇ نہ؛ تون هميشه مٿي ئي چڙهندين ۽ ڪڏهن هيٺ نہ ڪرندين. جيڪي ڳالهيون آءٌ اڄ تو کي ڏيان ٿو، انهن مان ڪنهن کان بہ ساڄي يا کاٻي پاسي نہ ڦرجانءِ، تہ ٻين معبودن جي پٺيان لڳين ۽ انهن جي عبادت ڪرين.

جڏهن اهي منهن موڙيندا

پر جيڪڏهن تون تنهنجي پيءُ جو آواز نہ ٻڌندين، ۽ هن جا سڀ حڪم ۽ قاعدا، جيڪي آءٌ اڄ تو کي ڏيان ٿو، ڌيان سان بجا نہ آڻيندين، تہ اهي سڀ لعنتون تو تي اينديون ۽ تو کي اچي پڪڙينديون: ^a شهر ۾ تون لعنتي ٿيندين، ۽ پوک ۾ بہ تون لعنتي ٿيندين. تنهنجي ٽوڪري ۽ تنهنجي اٽو ڳوهڻ واري ٿالهي تي لعنت ٿيندي. تنهنجي پيٽ جي ميوي ۽ تنهنجي زمين جي ميوي تي، تنهنجن ڍورن جي واڌاري ۽ تنهنجي رڍن جي ٻچن تي لعنت هجي. اندر ايندي بہ تون لعنتي ٿيندين، ۽ ٻاهر نڪرندي بہ تون لعنتي ٿيندين. جيستائين تون برباد نہ ٿئين ۽ جلدي نہ مرين، تيستائين تنهنجو پيءُ تنهنجي هر ڪم ۾، جنهن ۾ تون هٿ وجهين، تو تي لعنت، پريشاني ۽ ملامت موڪليندو، ڇالاءِ جو تو مون کي ڇڏي ڏنو ۽ تنهنجن ڪمن ۾ برائي هئي. جيستائين تنهنجو پيءُ تو کي انهيءَ ملڪ مان فنا نہ ڪري، جنهن ۾ تون ملڪيت وٺڻ لاءِ داخل ٿي رهيو آهين، تيستائين هو وبا کي تو سان چنبڙائي ڇڏيندو. تنهنجو پيءُ تو کي ڪمزور ڪندڙ بيماريءَ، تپ، سوڄ، تپندڙ گرميءَ، ڏڪار، سڙڻ ۽ ڪنگيءَ سان ماريندو؛ اهي تنهنجو پيڇو ڪنديون رهنديون جيستائين تون برباد نہ ٿئين. تنهنجي مٿي جي مٿان آسمان ڪانسيءَ جو ٿي پوندو، ۽ تنهنجي هيٺان زمين لوهه جي. تنهنجو پيءُ تنهنجي ملڪ جي مينهن کي ڀورو ۽ مٽي بڻائي ڇڏيندو؛ اها آسمان مان تو تي وسندي رهندي جيستائين تون برباد نہ ٿئين. تنهنجو پيءُ تو کي تنهنجن دشمنن جي اڳيان شڪست ڏياريندو. تون انهن تي هڪ رستي کان نڪري ويندين، پر ست رستن کان ڀڄندين، ۽ ڌرتيءَ جي سڀني بادشاهين لاءِ خوف جو سبب بڻبين. تنهنجون لاشون آسمان جي سڀني پکين ۽ ڌرتيءَ جي جانورن جو کاڄ ٿينديون، ۽ انهن کي ڀڄائڻ وارو ڪو نہ هوندو. تنهنجو پيءُ تو کي مصر جي ڦوڙن، گِلٽين، ڦٽيل زخمن ۽ کارش سان ماريندو، جن مان ڪنهن جو بہ علاج نہ ٿي سگهندو. تنهنجو پيءُ تو کي چريائپ، انڌائپ ۽ ذهني پريشانيءَ سان ماريندو. ٻنپهرن جو تون اونداهيءَ ۾ انڌن وانگر ٽٽولبين، ۽ پنهنجين واٽن ۾ ڪامياب نہ ٿيندين. تون هميشه رڳو ڏاڍ ۽ ڦر جو شڪار ٿيندين، ۽ تو کي بچائڻ وارو ڪو نہ هوندو. تون ڪنهن عورت سان منگني ڪندين، پر ڪو ٻيو مرد ساڻس سمهندو. تون گهر ٺاهيندين، پر ان ۾ رهندين ڪونہ. تون ڏاکن جو باغ پوکيندين، پر ان جو ميوو نہ ماڻيندين. تنهنجو ڍڳو تنهنجين اکين اڳيان ذبح ڪيو ويندو، پر تون ان مان نہ کائيندين. تنهنجو گڏهه تو کان زوريءَ کسيو ويندو ۽ واپس نہ ڪيو ويندو. تنهنجي رڍ تنهنجن دشمنن کي ڏني ويندي، ۽ تو کي ڇڏائڻ وارو ڪو نہ هوندو. تنهنجا پٽ ۽ تنهنجيون ڌيئرون ٻي قوم کي ڏنيون وينديون، ۽ تنهنجيون اکيون سڄو ڏينهن انهن جي اوسيڙي ۾ ڏسنديون رهنديون، پر تنهنجي هٿ ۾ ڪا طاقت نہ هوندي. جنهن قوم کي تون نہ ڄاڻين، سا تنهنجي زمين جي پيداوار ۽ تنهنجي سڄي محنت جي ڪمائي کائيندي؛ ۽ تون هميشه رڳو ڏاڍ ۽ چيڀاٽ جو شڪار ٿيندين. تنهنجيون اکيون جيڪي ڪجهه ڏسنديون، انهيءَ ڪري تون چريو ٿي پوندين. تنهنجو پيءُ تو کي گوڏن ۽ ٽنگن تي، پيرن جي تري کان وٺي مٿي جي چوٽيءَ تائين، سخت ۽ لاعلاج ڦوڙن سان ماريندو. تنهنجو پيءُ تو کي ۽ تنهنجي انهيءَ بادشاهه کي، جنهن کي تو پنهنجي مٿان مقرر ڪيو، اهڙي قوم ڏانهن ڪڍي موڪليندو جنهن کي نہ تو ۽ نہ تنهنجن ابن ڏاڏن ڄاتو آهي، ۽ اتي تون ڪاٺ ۽ پٿر جي ٻين معبودن جي عبادت ڪندين. جن سڀني قومن ڏانهن تنهنجو پيءُ تو کي ڪڍي ويندو، انهن ۾ تون خوف جو نشان، چوڻي ۽ طعنو بڻبين. تون پوک ۾ گهڻو داڻو کڻي ويندين، پر ٿورو لاهيندين، ڇالاءِ جو ٽڙي ان کي کائي ويندي. تون ڏاکن جا باغ پوکيندين ۽ سنڀاليندين، پر نہ شراب پيئندين ۽ نہ ڏاک گڏ ڪندين، ڇالاءِ جو ڪيڙو انهن کي کائي ويندو. تنهنجي سڄي سرحد ۾ زيتون جا وڻ هوندا، پر تون پاڻ کي ڪڏهن تيل نہ مکيندين، ڇالاءِ جو تنهنجا زيتون ڇڻي پوندا. تو وٽ پٽ ۽ ڌيئرون ڄمنديون، پر اهي تنهنجا نہ رهندا، ڇالاءِ جو اهي قيد ۾ هليا ويندا. تنهنجا سڀ وڻ ۽ تنهنجي زمين جو ميوو گونجندڙ ٽڙيءَ جي قبضي ۾ ويندو. تو وٽ رهندڙ پرديسي تو کان مٿي ۽ وڌيڪ مٿي چڙهندو؛ ۽ تون هيٺ ۽ وڌيڪ هيٺ ٿيندو ويندين. هو تو کي قرض ڏيندو، پر تون هن کي قرض نہ ڏيندين. هو مٿو ٿيندو، تون پڇ.

اهي سڀ لعنتون تو تي اينديون، تنهنجو پيڇو ڪنديون ۽ تو کي اچي پڪڙينديون جيستائين تون برباد نہ ٿئين، ڇالاءِ جو تو تنهنجي پيءُ جو آواز نہ ٻڌو، تہ هن جا حڪم ۽ قاعدا، جيڪي هن تو کي ڏنا، بجا آڻين. اهي تو ۽ تنهنجي اولاد تي هميشه لاءِ نشان ۽ عجب بڻجي رهندا. ڇالاءِ جو جڏهن تو وٽ هر شيءِ گهڻي هئي، تڏهن تو خوشيءَ ۽ خوش دليءَ سان تنهنجي پيءُ جي عبادت نہ ڪئي، تنهنجو پيءُ جيڪي دشمن تو تي موڪليندو، تون بک، اڃ، اگهاڙپ ۽ سخت محتاجيءَ ۾ انهن جي خدمت ڪندين. هو تنهنجي ڳچيءَ تي لوهه جو جوا رکندو جيستائين تو کي برباد نہ ڪري. تنهنجو پيءُ تو تي پري کان، ڌرتيءَ جي ڇيڙي کان، هڪ قوم آڻيندو جيڪا عقاب وانگر جهپٽ ڏيندي، اهڙي قوم جنهن جي ٻولي تون نہ سمجهندين، هڪ سخت چهري واري قوم، جيڪا نہ پوڙهي جو لحاظ ڪندي ۽ نہ ٻار تي رحم. اهي تنهنجي مال جي ٻچن ۽ تنهنجي زمين جي ميوي کي کائي ويندا جيستائين تون برباد نہ ٿئين، ۽ تو لاءِ نہ اناج، نہ نئون شراب، نہ تيل، نہ ڍورن جا ٻچا ۽ نہ رڍن جا ٻچا ڇڏيندا، جيستائين تو کي فنا نہ ڪري ڇڏين. اهي تنهنجن سڀني شهرن ۾ تو کي گهيرو ڪندا، جيستائين تنهنجيون اوچيون، مضبوط ڀتيون، جن تي تون ڀروسو ڪندو آهين، تنهنجي سڄي ملڪ ۾ ڪري نہ پون. جيڪو ملڪ تنهنجي پيءُ تو کي ڏنو آهي، ان جي سڀني شهرن ۾ اهي تو کي گهيري ۾ آڻيندا. تڏهن انهيءَ گهيري ۽ تنگيءَ ۾، جيڪا تنهنجو دشمن تو تي آڻيندو، تون پنهنجي پيٽ جو ميوو، يعني تنهنجي پيءُ جي ڏنل پٽن ۽ ڌيئرن جو گوشت کائيندين. تو مان جيڪو سڀ کان نرم ۽ نازڪ مرد هوندو، سو پنهنجي ڀاءُ، پنهنجي هنج واري زال ۽ پنهنجن بچيل ٻارن کي ڏيڻ کان ڪڇندو، پنهنجن ٻارن جو گوشت، جيڪو هو کائي رهيو هوندو، انهن مان ڪنهن سان بہ ورهائڻ کان انڪار ڪندو، ڇالاءِ جو تنهنجي دشمن جي آندل گهيري ۽ تنگيءَ ۾ تنهنجن سڀني شهرن اندر هن وٽ ٻيو ڪجهه بچيو ئي ڪونہ هوندو. تو مان جيڪا سڀ کان نرم ۽ نازڪ عورت هوندي، جيڪا ايتري نازڪ هوندي جو پنهنجي پير جو تلو بہ زمين تي نہ رکيو هوندائين، سا پنهنجي هنج واري مڙس، پنهنجي پٽ ۽ پنهنجي ڌيءَ کي ڏيڻ کان ڪڇندي، حتيٰ جو ان نال کي بہ، جيڪو هن جي پيرن وچان نڪرندو، ۽ انهن ٻارن کي بہ جيڪي هوءَ ڄڻيندي، ڇالاءِ جو هوءَ ٻي ڪنهن شيءِ جي کوٽ ڪري انهن کي لڪي کائيندي، انهيءَ گهيري ۽ تنگيءَ ۾ جيڪا تنهنجو دشمن تنهنجن شهرن اندر تو تي آڻيندو. جيڪڏهن تون هن ڪتاب ۾ لکيل هن شريعت جي سڀني ڳالهين تي عمل ڪرڻ ۾ احتياط نہ ڪندين، ۽ هن جلالي ۽ هيبتناڪ نالي، يعني پيءُ کان نہ ڊڄندين، تہ تنهنجو پيءُ تو تي ۽ تنهنجي اولاد تي ڏاڍيون عجيب آفتون آڻيندو، يعني سخت ۽ دائمي آفتون، سخت ۽ دائمي بيماريون. هو تو تي مصر جون اهي سڀ بيماريون وري آڻيندو جن کان تون ڊڄندو هئين، ۽ اهي تو سان چنبڙي وينديون. هر بيماري ۽ هر آفت بہ، جيڪا هن شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل ناهي، تنهنجو پيءُ تو تي آڻيندو جيستائين تون برباد نہ ٿئين. تون، جيڪو آسمان جي تارن جيترو گهڻو هئين، ٿورو بچي ويندين، ڇالاءِ جو تو تنهنجي پيءُ جو آواز نہ ٻڌو. جيئن تنهنجو پيءُ تو سان چڱائي ڪرڻ ۽ تو کي وڌائڻ ۾ خوش ٿيندو هو، تيئن تنهنجو پيءُ تو کي تباهه ۽ برباد ڪرڻ ۾ خوش ٿيندو، ۽ جنهن ملڪ ۾ تون ملڪيت وٺڻ لاءِ داخل ٿي رهيو آهين، ان مان تون پٽجي ڇڏيو ويندين. تنهنجو پيءُ تو کي ڌرتيءَ جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين سڀني قومن ۾ پکيڙي ڇڏيندو، ۽ اتي تون ڪاٺ ۽ پٿر جي ٻين معبودن جي عبادت ڪندين، جن کي نہ تو ۽ نہ تنهنجن ابن ڏاڏن ڄاتو آهي. انهن قومن ۾ تو کي ڪو آرام نہ ملندو، ۽ تنهنجي پيرن جي تري لاءِ ڪو آرام جو هنڌ نہ هوندو. اتي تنهنجو پيءُ تو کي ڏڪندڙ دل، ٿڪل اکيون ۽ نااميد جان ڏيندو. تنهنجي زندگي تنهنجي اڳيان شڪ ۾ لڙڪندي رهندي. ڏينهن رات تون ڊڄندو رهندين، ۽ پنهنجي زندگيءَ جو ڪڏهن يقين نہ ٿيندئي. صبح جو تون چوندين تہ ”ڪاش شام ٿئي!“ ۽ شام جو چوندين تہ ”ڪاش صبح ٿئي!“ انهيءَ خوف ڪري جيڪو تنهنجي دل ۾ ڀريل هوندو ۽ انهن منظرن ڪري جيڪي تنهنجيون اکيون ڏسنديون. تنهنجو پيءُ تو کي جهازن ۾ وري مصر ۾ وٺي ايندو، انهيءَ رستي کان جنهن بابت مون چيو هو تہ تون وري ڪڏهن نہ ڏسندين. اتي تون پاڻ کي پنهنجن دشمنن کي غلامن ۽ ٻانهين طور وڪڻڻ لاءِ پيش ڪندين، پر ڪو بہ تو کي نہ خريد ڪندو.