ڇپيل
ڪتاب

موسيٰ ۽ بزرگ ڳالهائين ٿا

يردن پار ڪريو، وڏن پٿرن تي چن جو ليپ ڪريو، ۽ انهن تي هيءَ شريعت صاف صاف لکو؛ پنهنجي پيءُ جي قربان گاهه اڻ گهڙيل پٿرن مان ٺاهيو ۽ اتي سلامتيءَ جون قربانيون کائو. پوءِ ڇهه قبيلا گرزيم تي ۽ ڇهه عيبال تي، جڏهن ته ليوي ٻارهن لعنتون وڏي آواز ۾ چون ٿا ۽ سڀ ماڻهو آمين چون ٿا.

باب 27.

موسيٰ ۽ اسرائيل جي بزرگن قوم کي حڪم ڏنو تہ ”جيڪي سڀ حڪم اڄ آءٌ اوهان کي ٿو ڏيان، سي مڃجو. جڏهن اوهين يردن ٽپي انهيءَ ملڪ ۾ پهچو جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ڏئي ٿو، تڏهن وڏا پٿر کڙا ڪجو ۽ انهن تي چونو لڳائجو. جڏهن اوهين ٽپي پار پوندا، تڏهن انهن تي هن شريعت جا سڀ لفظ لکجو، تہ جيئن اوهين انهيءَ ملڪ ۾ داخل ٿيو جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ڏئي ٿو، يعني اهو ملڪ جنهن ۾ کير ۽ ماکي وهي ٿو، جيئن اسان جي پيءُ اوهان سان واعدو ڪيو هو. جڏهن اوهين يردن ٽپي پار پئو، تڏهن جيئن اڄ آءٌ اوهان کي حڪم ٿو ڏيان، تيئن اهي پٿر عيبال جبل تي کڙا ڪجو ۽ انهن تي چونو لڳائجو. a a v4 عيبال جبل ۽ گرزيم جبل ڪنعان جي وچ ۾ شڪيم شهر جي ٻنهي پاسن تي بيٺل ٻه جڙيل جبل آهن؛ عهد جي رسم ۾ هڪ تي برڪت ۽ ٻئي تي لعنت رکي وئي. اتي اوهان جي پيءُ لاءِ هڪ قربانگاھ ٺاهجو، پٿرن جي قربانگاھ؛ انهن تي ڪو لوهي اوزار نہ لڳائجو. اوهان جي پيءُ جي قربانگاھ اڻ گھڙيل پٿرن سان ٺاهجو، ۽ انهيءَ تي اوهان جي پيءُ لاءِ سڙندڙ قربانيون پيش ڪجو. سلامتيءَ جون قربانيون ڪري اتي کائجو، ۽ اوهان جي پيءُ جي حضور ۾ خوشي ڪجو. انهن پٿرن تي هن شريعت جا سڀ لفظ نهايت صاف لکجو.“

اوهين سندس قوم آهيو

موسيٰ ۽ لاوي ڪاهنن سڄي اسرائيل کي چيو تہ ”اي اسرائيل، چپ ٿي ٻڌ. اڄ تون تنهنجي پيءُ جي قوم بڻجي ويو آهين. تنهنجي پيءُ جي فرمانبرداري ڪر، ۽ سندس حڪم ۽ قاعدا جيڪي اڄ آءٌ تو کي ٿو ڏيان، مڃ.“

انهيءَ ڏينهن موسيٰ قوم کي حڪم ڏنو تہ ”يردن ٽپڻ کان پوءِ قوم کي برڪت ڏيڻ لاءِ هي قبيلا گرزيم جبل تي بيهندا: شمعون، لاوي، يهوداه، اشڪار، يوسف ۽ بنيمين. ان کان پوءِ لعنت لاءِ هي قبيلا عيبال جبل تي بيهندا: روبن، جاد، آشر، زبولون، دان ۽ نفتالي. لاوي اسرائيل جي سڀني ماڻهن کي وڏي آواز سان سڏي چوندا تہ ’ملعون آهي اهو جيڪو ڪاريگر جي هٿن جو ٺاهيل، اسان جي پيءُ وٽ نفرت جوڳو بت تراشي يا ڍاري ۽ ان کي ڳجهي طرح کڙو ڪري.‘ سڀني ماڻهن کي وراڻڻو آهي تہ ’آمين.‘“

’ملعون آهي اهو جيڪو پيءُ يا ماءُ جي بي عزتي ڪري.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو پنهنجي پاڙيسريءَ جي حد جو نشان کسڪائي.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو انڌي کي رستي تي ڀلائي.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو پرديسيءَ، يتيم يا بيوھ جو انصاف رد ڪري.‘ سڀ ماڻهو چوندا تہ ’آمين.‘

ملعون آهي اهو جيڪو پنهنجي پيءُ جي زال سان سمهي، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجي پيءُ جي نڪاح جي بي حرمتي ڪئي. سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو ڪنهن جانور سان سمهي.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو پنهنجي ڀيڻ سان سمهي، پوءِ اها سندس پيءُ جي ڌيءُ هجي يا سندس ماءُ جي ڌيءُ.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو پنهنجي ساس سان سمهي.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کي ڳجهي طرح قتل ڪري.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو بي گناھ ماڻهوءَ کي مارڻ لاءِ رشوت وٺي.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘

’ملعون آهي اهو جيڪو هن شريعت جي لفظن کي قائم نہ رکي ۽ نہ مڃي.‘ سڀ ماڻهو چون تہ ’آمين.‘ b b v26 پولس هي آيت گلتين 3:10 ۾ نقل ڪري ٿو تہ ڏيکاري تہ جيڪو بہ شريعت تي عمل ڪرڻ تي ڀاڙي ٿو، سو انهيءَ جي لعنت هيٺ اچي ٿو — اها لعنت يسوع صليب تي اسان لاءِ لعنت بڻجي دور ڪئي (گلتين 3:13).