موسی و مشایخ سخن میگویند
از اردن بگذرید، سنگهای بزرگ را با گچ بپوشانید و این شریعت را بهروشنی بر آنها بنویسید؛ مذبح پدرتان را از سنگهای نتراشیده بسازید و آنجا قربانیهای سلامتی بخورید. سپس شش قبیله بر جِرِزیم و شش بر عیبال، در حالی که لاویان دوازده لعنت را فریاد میزنند و همهٔ قوم پاسخ میدهند آمین.
27 1موسی و مشایخ اسرائیل به قوم امر کردند: «هر فرمانی را که امروز به شما میدهم، نگاه دارید. 2چون از رود اردن گذشته، به سرزمینی که پدرتان به شما میدهد وارد شوید، سنگهای بزرگ برپا کنید و آنها را با گچ بپوشانید. 3چون عبور کنید، تمامی کلمات این شریعت را بر آنها بنویسید، تا به سرزمینی که پدرتان به شما میدهد وارد شوید—سرزمینی که شیر و شهد در آن جاری است، چنانکه پدر ما به شما وعده داد. 4چون از رود اردن بگذرید، این سنگها را بر کوه عیبال برپا کنید، چنانکه امروز به شما امر میکنم، و آنها را با گچ بپوشانید. a a v4 کوه عیبال و کوه جَرِزیم دو کوه دوقلو هستند که شهر شکیم را در مرکز کنعان در میان گرفتهاند؛ در مراسم عهد، برکت بر یکی از آن دو و لعنت بر دیگری قرار داده شد. 5در آنجا مذبحی برای پدرتان بسازید، مذبحی از سنگ؛ و مگذارید هیچ ابزار آهنی بر آنها برسد. 6مذبح پدرتان را با سنگهای نتراشیده بسازید، و بر آن قربانیهای سوختنی به پدرتان تقدیم کنید. 7قربانیهای سلامتی بگذرانید و در آنجا بخورید، و به حضور پدرتان شادی کنید. 8و تمامی کلمات این شریعت را بسیار واضح بر سنگها بنویسید.»
شما قوم او هستید
9موسی و کاهنان لاوی به تمامی اسرائیل گفتند: «ای اسرائیل، خاموش باش و گوش فرا ده. امروز قوم پدرتان شدید. 10از پدرتان اطاعت کنید و فرمانها و فرایض او را که امروز به شما امر میکنم، نگاه دارید.»
11در همان روز، موسی به قوم امر کرده، گفت: 12«چون از رود اردن بگذرید، اینان بر کوه جَرِزیم خواهند ایستاد تا قوم را برکت دهند: شمعون، لاوی، یهودا، یِساکار، یوسف و بنیامین. 13و اینان بر کوه عیبال برای لعنت خواهند ایستاد: رئوبین، جاد، اَشیر، زبولون، دان و نفتالی. 14و لاویان به آواز بلند به تمامی مردم اسرائیل ندا خواهند داد: 15«ملعون است کسی که بتی بتراشد یا بریزد—که نزد پدر ما نفرتانگیز است و ساختهٔ دستِ صنعتگر است—و آن را در نهان برپا سازد.» و تمامی قوم باید پاسخ دهند: «آمین.»
16«ملعون است کسی که پدر یا مادر خود را بیحرمت کند.» و تمامی قوم میگویند: «آمین.»
17«ملعون است کسی که مرز همسایهٔ خود را جابهجا کند.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.»
18«ملعون است کسی که نابینایی را در راه گمراه سازد.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.»
19«ملعون است کسی که حق غریب و یتیم و بیوهزن را پایمال کند.» و تمامی قوم خواهند گفت: «آمین.»
20«ملعون است کسی که با زن پدر خود همبستر شود، زیرا که بستر پدر خود را بیحرمت کرده است.» و تمامی قوم باید بگویند: «آمین.»
21«ملعون است کسی که با هر حیوانی همبستر شود.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.»
22«ملعون است کسی که با خواهر خود، دختر پدرش یا دختر مادرش، همبستر شود.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.»
23«ملعون است کسی که با مادرزن خود همبستر شود.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.»
24«ملعون است کسی که همسایهٔ خود را در نهان بکشد.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.»
25«ملعون است کسی که رشوه بگیرد تا شخص بیگناهی را بکشد.» و تمامی قوم میگویند: «آمین.»
26«ملعون است کسی که کلمات این شریعت را استوار نداشته و به آنها عمل نکند.» و تمامی قوم بگویند: «آمین.» b b v26 پولس این آیه را در غلاطیان ۳:۱۰ نقل میکند تا نشان دهد هر که به نگاهداشتن شریعت تکیه میکند، زیر لعنت آن قرار میگیرد—لعنتی که عیسی با لعنتشدن بهجای ما بر صلیب، آن را برداشت (غلاطیان ۳:۱۳).