تثنیه 26

26 ¹چون به سرزمینی که پدرت به‌عنوان میراث به تو می‌بخشد داخل شوی، آن را تصرف کن و در آن ساکن شو، ²از تمامِ نوبرِ محصولِ زمین که از سرزمینی که پدرت به تو می‌بخشد برداشت می‌کنی، مقداری بردار و در سبدی بگذار و به مکانی برو که پدرت برمی‌گزیند تا نامِ خود را در آنجا مستقر سازد. ³نزد کاهنی که در آن زمان خدمت می‌کند برو و بگو: «امروز به پدرت اعلام می‌کنم که به سرزمینی که پدر ما برای نیاکانِ ما سوگند خورد که به ما ببخشد، داخل شده‌ام.» ⁴کاهن سبد را از دستِ تو خواهد گرفت و آن را پیشِ مذبحِ پدرت خواهد نهاد. ⁵در حضورِ پدرت اعلام کن: «پدرِ من اَرامیِ آواره‌ای بود که به مصر فرود آمد و در آنجا با شماری اندک همچون بیگانه زیست، و در آنجا قومی بزرگ و نیرومند و پرشمار گردید.» ⁶اما مصریان با ما بدرفتاری کردند و ما را رنجانیدند و به بیگاریِ سخت واداشتند. ⁷آنگاه نزدِ پدر ما فریاد برآوردیم؛ و پدر ما فریادِ ما را شنید و رنج و مشقت و ستمِ ما را دید. ⁸پس پدر ما ما را با دستی توانا و بازویی افراشته و هیبتی عظیم و آیات و عجایب از مصر بیرون آورد. ⁹او ما را به اینجا آورد و این سرزمین را، سرزمینی که شیر و عسل در آن جاری است، به ما بخشید. ¹⁰«اکنون نوبرِ محصولِ زمینی را که تو، ای پدر ما، به من بخشیدی، آورده‌ام.» آنگاه آن را در حضورِ او بگذار و در پیشگاهِ او سجده کن. ¹¹و به‌خاطرِ همهٔ نیکویی‌هایی که پدرت به تو و خاندانت بخشیده است شادی کن — تو و لاوی و بیگانه‌ای که در میانِ شما ساکن است.

¹²چون در سالِ سوم، سالِ ده‌یک، از آوردنِ تمامِ ده‌یکِ محصولِ خود فارغ شدی و آن را به لاوی و بیگانه و یتیم و بیوه دادی تا در شهرهایت بخورند و سیر شوند، ¹³آنگاه در حضورِ پدرت بگو: سهمِ مقدس را از خانهٔ خود بیرون آورده و آن را به لاوی و بیگانه و یتیم و بیوه داده‌ام، درست همان‌گونه که مرا فرمان دادی. از فرمان‌های تو سرپیچی نکرده و آنها را فراموش ننموده‌ام. ¹⁴در حالِ سوگواری چیزی از آن نخوردم، در حالِ ناپاکی چیزی از آن برنداشتم، و چیزی از آن به مردگان ندادم. صدای پدرم را اطاعت کردم و هرآنچه مرا فرمان دادی، به‌جا آوردم. ¹⁵از مسکنِ مقدسِ خود در آسمان بنگر و قومِ خود اسرائیل و سرزمینی را که به ما بخشیدی، برکت ده، چنان‌که برای نیاکانِ ما سوگند خوردی — سرزمینی که شیر و عسل در آن جاری است.

اطاعت با تمامِ دل و جان

¹⁶امروز پدرت تو را فرمان می‌دهد که این فرایض و احکام را به‌جا آوری؛ پس آنها را با تمامِ دل و با تمامِ جانِ خود نگاه دار و به‌عمل آور. ¹⁷امروز اعلام کرده‌ای که پدرت پدرِ توست — تا در راه‌های او گام برداری و فرایض و فرمان‌ها و احکامِ او را نگاه داری و از او اطاعت کنی. ¹⁸امروز پدرت اعلام کرده است که تو قومِ او و گنجینهٔ گران‌بهای او هستی، چنان‌که به تو وعده داد، و اینکه باید همهٔ فرمان‌های او را نگاه داری، ¹⁹و او تو را بر همهٔ قوم‌هایی که آفریده است، برتری و بلندی خواهد بخشید، برای ستایش و آوازه و افتخار، و اینکه قومی مقدس برای پدرت خواهی بود، چنان‌که وعده داد.