Όσα μας διηγήθηκαν οι πατέρες μας
Για τον διευθυντή της μουσικής. Διδακτικός ψαλμός των γιων του Κορέ.
Ο λαός απαγγέλλει την κατάκτηση που του περιέγραψαν οι πατέρες του και ύστερα τη βάζει απέναντι στο παρόν: κατατροπωμένοι, λεηλατημένοι, πουλημένοι φτηνά, περίγελος ανάμεσα στα έθνη — και, όπως επιμένουν, χωρίς να έχουν εγκαταλείψει τη διαθήκη. Η προσευχή τελειώνει ρωτώντας τον Πατέρα τους γιατί κοιμάται.
44 1Πατέρα μας, με τα ίδια μας τα αυτιά ακούσαμε· οι πατέρες μας μάς διηγήθηκαν το έργο που έκανες στις μέρες τους, στις μέρες τις παλιές. 2Με το ίδιο σου το χέρι έδιωξες τα έθνη, αλλά φύτεψες τους πατέρες μας· σύντριψες τους λαούς, αλλά ελευθέρωσες τους πατέρες μας. 3Γιατί δεν κατέκτησαν τη γη με το δικό τους σπαθί, και ο δικός τους βραχίονας δεν τους έσωσε· αλλά ήταν το δεξί σου χέρι, ο βραχίονάς σου, και το φως του προσώπου σου— επειδή τους ευνόησες.
4Εσύ είσαι ο βασιλιάς μου, Πατέρα μας· πρόσταξε τις νίκες του Ιακώβ. 5Με σένα σπρώχνουμε πίσω τους εχθρούς μας· στο όνομά σου ποδοπατούμε αυτούς που σηκώνονται εναντίον μας. 6Γιατί δεν εμπιστεύομαι το τόξο μου, και το σπαθί μου δεν με σώζει. 7Αλλά εσύ μάς έσωσες από τους εχθρούς μας και ντρόπιασες αυτούς που μας μισούν. 8Για τον Πατέρα μας καυχιόμασταν όλη τη μέρα, και το όνομά σου θα δοξάζουμε για πάντα. a a v8 Σέλα: μουσικό ή λειτουργικό σημάδι στον ψαλμό, που πιθανόν δηλώνει μια παύση ή μια στιγμή ήσυχου στοχασμού.
9Όμως τώρα μας απέρριψες και μας ντρόπιασες, και δεν βγαίνεις πια μαζί με τα στρατεύματά μας. 10Μας κάνεις να υποχωρούμε μπροστά στον εχθρό, και αυτοί που μας μισούν μάς λεηλατούν όπως θέλουν. 11Μας παραδίνεις σαν πρόβατα για να μας φάνε, και μας σκόρπισες ανάμεσα στα έθνη. 12Πουλάς τον λαό σου σχεδόν για το τίποτα και δεν κερδίζεις τίποτα από την πώλησή τους. 13Μας κάνεις χλευασμό για τους γείτονές μας, εμπαιγμό και περιφρόνηση γι’ αυτούς που μας περιβάλλουν. 14Μας κάνεις παροιμία ανάμεσα στα έθνη, λαό που τα άλλα έθνη κουνούν το κεφάλι τους για μας. 15Όλη τη μέρα η ντροπή μου είναι μπροστά μου, και η καταισχύνη σκέπασε το πρόσωπό μου, 16από τη φωνή εκείνου που χλευάζει και βρίζει, μπροστά στον εχθρό που εκδικείται.
17Όλα αυτά έπεσαν πάνω μας, όμως εμείς δεν ξεχάσαμε εσένα, και δεν προδώσαμε τη διαθήκη σου. 18Η καρδιά μας δεν γύρισε πίσω, ούτε τα βήματά μας ξέφυγαν από τον δρόμο σου, 19αν και μας σύντριψες στα λημέρια των τσακαλιών και μας σκέπασες με βαθύ σκοτάδι. 20Αν είχαμε ξεχάσει το όνομα του Πατέρα μας ή είχαμε απλώσει τα χέρια μας σε ξένο θεό, 21δεν θα το είχε ανακαλύψει ο Πατέρας μας; Γιατί αυτός γνωρίζει τα μυστικά της καρδιάς. 22Όμως για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη τη μέρα· μας λογαριάζουν σαν πρόβατα για σφαγή. b b v22 Ο Παύλος αναφέρει αυτή ακριβώς την κραυγή για να περιγράψει τους πιστούς που υποφέρουν επειδή ακολουθούν τον Ιησού — όμως «σε όλα αυτά βγαίνουμε περισσότερο από νικητές μέσω εκείνου που μας αγάπησε» (Ρωμαίους 8:36-37). Ο Πατέρας δεν εγκαταλείπει ποτέ τα παιδιά του, ακόμα κι όταν η πιστότητα κοστίζει τα πάντα.
23Ξύπνα! Γιατί κοιμάσαι, Κυρίαρχε Πατέρα; Σήκω· μη μας απορρίπτεις για πάντα. 24Γιατί κρύβεις το πρόσωπό σου και ξεχνάς τη θλίψη μας και την καταπίεσή μας; 25Γιατί είμαστε σκυμμένοι ως το χώμα· το σώμα μας κολλάει στο έδαφος. 26Σήκω και βοήθησέ μας! Λύτρωσέ μας για χάρη της πιστής σου αγάπης.
