சங்கீதம் 44

44 ¹ எங்கள் பிதாவே, எங்கள் சொந்தக் காதுகளால் நாங்கள் கேட்டோம்; எங்கள் பிதாக்கள் அறிவித்திருக்கிறார்கள் அவர்களுடைய நாட்களில் நீர் செய்த செயலை எங்களுக்கு, பூர்வகால நாட்களில். ² உம்முடைய சொந்தக் கரத்தால் நீர் ஜாதிகளைத் துரத்திவிட்டீர், ஆனால் எங்கள் பிதாக்களை நாட்டினீர்; நீர் ஜனங்களை நொறுக்கினீர், ஆனால் எங்கள் பிதாக்களை விடுதலையாக்கினீர். ³ ஏனெனில் அவர்கள் தேசத்தைச் சுதந்தரித்துக் கொள்ளவில்லை தங்கள் சொந்தப் பட்டயத்தால், அவர்களுடைய சொந்தப் புயமும் அவர்களை இரட்சிக்கவில்லை; ஆனால் உம்முடைய வலதுகரமும், உம்முடைய புயமும், உம்முடைய முகத்தின் ஒளியுமே — நீர் அவர்கள்மேல் பிரியமாயிருந்தீரே.

⁴ நீரே என் ராஜா, எங்கள் பிதாவே; யாக்கோபின் வெற்றிகளைக் கட்டளையிடும். ⁵ உம்மாலே எங்கள் எதிரிகளை நாங்கள் பின்னடிக்கச் செய்கிறோம்; உம்முடைய நாமத்தால் எங்களுக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்களை மிதிக்கிறோம். ⁶ ஏனெனில் என் வில்லில் நான் நம்பிக்கை வைக்கிறதில்லை, என் பட்டயம் என்னை இரட்சிக்கிறதுமில்லை. ⁷ ஆனால் நீரே எங்கள் எதிரிகளிடமிருந்து எங்களை இரட்சித்தீர், எங்களைப் பகைக்கிறவர்களை வெட்கப்படுத்தினீர். ⁸ நாள்முழுவதும் எங்கள் பிதாவில் நாங்கள் மேன்மைபாராட்டினோம், உம்முடைய நாமத்தை என்றென்றைக்கும் துதிப்போம். சேலா. ^a a v8 சேலா: சங்கீதத்தில் ஒரு இசை அல்லது ஆராதனைக் குறிப்பு; ஒரு இடைநிறுத்தத்தையோ அல்லது அமைதியான தியானத்தின் தருணத்தையோ குறிக்கலாம்.

⁹ ஆயினும் இப்போது நீர் எங்களைப் புறக்கணித்து, எங்களை அவமானப்படுத்தினீர்; இனி எங்கள் சேனைகளோடு நீர் புறப்படுகிறதில்லை. ¹⁰ எதிரிக்கு முன்பாக நீர் எங்களைப் பின்வாங்கச் செய்கிறீர், எங்களைப் பகைக்கிறவர்கள் தங்கள் இச்சைப்படி எங்களைக் கொள்ளையிடுகிறார்கள். ¹¹ தின்னப்படும் ஆடுகளைப்போல் நீர் எங்களை ஒப்புக்கொடுத்தீர், ஜாதிகளுக்குள்ளே எங்களைச் சிதறடித்தீர். ¹² உம்முடைய ஜனத்தை நீர் அற்பவிலைக்கு விற்றுவிடுகிறீர், அவர்களை விற்றதால் உமக்கு ஒரு லாபமும் கிடைக்கவில்லை. ¹³ எங்கள் அயலாருக்கு நீர் எங்களை நிந்தையாக்குகிறீர், எங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களால் பரிகாசமும் அவமதிப்பும் அடைகிறோம். ¹⁴ ஜாதிகளுக்குள்ளே நீர் எங்களைப் பழமொழியாக்குகிறீர், மற்ற ஜனங்கள் தலையசைக்கிற ஒரு ஜனமாக ஆக்குகிறீர். ¹⁵ நாள்முழுவதும் என் அவமானம் எனக்கு முன்பாக இருக்கிறது, வெட்கம் என் முகத்தை மூடியிருக்கிறது, ¹⁶ நிந்திக்கிறவனும் தூஷிக்கிறவனுமானவனுடைய சத்தத்தினிமித்தமும், பழிவாங்குகிற சத்துருவின் முகத்திற்கு முன்பாகவும்.

¹⁷ இவையெல்லாம் எங்கள்மேல் வந்தது, ஆயினும் நாங்கள் உம்மை மறக்கவில்லை, உம்முடைய உடன்படிக்கைக்கு நாங்கள் துரோகம் செய்யவுமில்லை. ¹⁸ எங்கள் இருதயம் பின்வாங்கவில்லை, எங்கள் காலடிகள் உம்முடைய பாதையைவிட்டு விலகவுமில்லை, ¹⁹ நரிகள் தங்கும் இடத்தில் நீர் எங்களை நொறுக்கியிருந்தாலும், காரிருளால் எங்களை மூடியிருந்தாலும். ²⁰ எங்கள் பிதாவின் நாமத்தை நாங்கள் மறந்திருந்தால், அல்லது அந்நிய தேவனை நோக்கி எங்கள் கைகளை நீட்டியிருந்தால், ²¹ எங்கள் பிதா அதைக் கண்டுபிடித்திருக்க மாட்டாரோ? ஏனெனில் இருதயத்தின் இரகசியங்களை அவர் அறிவார். ²² ஆயினும் உமதுநிமித்தம் நாள்முழுவதும் நாங்கள் கொல்லப்படுகிறோம்; அடிக்கப்படும் ஆடுகளைப்போல் நாங்கள் எண்ணப்படுகிறோம். ^b b v22 இயேசுவைப் பின்பற்றுவதற்காகப் பாடுபடுகிற விசுவாசிகளை விவரிக்க பவுல் இந்த முறையீட்டையே எடுத்துரைக்கிறார் — ஆயினும் “இவைகளிலெல்லாம் நம்மேல் அன்புகூர்ந்தவராலே நாம் முற்றிலும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்களாயிருக்கிறோம்” (ரோமர் 8:36-37). விசுவாசம் எல்லாவற்றையும் இழக்கச் செய்யும் வேளையிலும், பிதாவானவர் தம்முடைய பிள்ளைகளை ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை.

²³ விழித்துக்கொள்ளும்! சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவே, ஏன் நித்திரை செய்கிறீர்? எழுந்தருளும்; எங்களை என்றென்றைக்கும் புறக்கணியாதேயும். ²⁴ ஏன் உம்முடைய முகத்தை மறைக்கிறீர், எங்கள் உபத்திரவத்தையும் எங்கள் ஒடுக்குதலையும் மறக்கிறீர்? ²⁵ ஏனெனில் நாங்கள் புழுதிமட்டும் தாழ்த்தப்பட்டிருக்கிறோம்; எங்கள் சரீரம் தரையோடு ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. ²⁶ எழுந்து எங்களுக்கு உதவிசெய்யும்! உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பினிமித்தம் எங்களை மீட்டுக்கொள்ளும்.