Wat ons voorvaders vir ons vertel het
Vir die koorleier. ’n Wysheidspsalm van die seuns van Korag.
Die volk vertel die verowering oor wat hulle vaders beskryf het, en stel dit dan teenoor die hede: verslaan, geplunder, goedkoop verkoop, 'n spotprent onder die nasies — en, hou hulle vol, sonder dat hulle die verbond verlaat het. Die gebed eindig deur hulle Vader te vra waarom hy slaap.
44 1O ons Vader, ons het met ons eie ore gehoor; ons voorvaders het vir ons vertel van die werk wat u in hulle dae gedoen het, in die dae van ouds. 2Met u eie hand het u die nasies verdryf, maar u het ons voorvaders geplant; u het die volke verbrysel, maar u het ons voorvaders vrygemaak. 3Want hulle het nie die land met hulle eie swaard ingeneem nie, en hulle eie arm het hulle nie gered nie; maar dit was u regterhand, u arm, en die lig van u aangesig—omdat u behae in hulle gehad het.
4U is my Koning, ons Vader; gebied die oorwinnings van Jakob. 5Deur u stoot ons ons vyande terug; deur u naam vertrap ons dié wat teen ons opstaan. 6Want ek vertrou nie op my boog nie, en my swaard red my nie. 7Maar u het ons van ons vyande gered en dié wat ons haat, beskaam. 8Ons het die hele dag in ons Vader geroem, en ons sal u naam vir ewig prys. a a v8 Sela: ’n musikale of liturgiese aanduiding in die psalm, wat waarskynlik ’n pouse of ’n oomblik van stil nadenke aandui.
9Tog het u ons nou verwerp en ons verneder, en u trek nie meer saam met ons leërs uit nie. 10U laat ons terugwyk voor die vyand, en dié wat ons haat, plunder ons na willekeur. 11U gee ons oor soos skape om geëet te word, en u het ons onder die nasies verstrooi. 12U verkoop u volk vir byna niks en wen niks uit hulle verkoop nie. 13U maak ons ’n bespotting vir ons bure, bespot en verag deur dié rondom ons. 14U maak ons ’n spreekwoord onder die nasies, ’n volk vir wie ander nasies hulle koppe skud. 15Die hele dag is my skande voor my, en skaamte het my gesig bedek, 16by die stem van die spotter en lasteraar, in die aangesig van die vyand wat wraak neem.
17Dit alles het oor ons gekom, tog het ons u nie vergeet nie, en ons het u verbond nie verraai nie. 18Ons hart het nie teruggedraai nie, en ons voetstappe het nie van u pad afgewyk nie, 19al het u ons in die plekke van die jakkalse verbrysel en ons met diep duisternis oordek. 20As ons die naam van ons Vader vergeet het of ons hande na ’n vreemde god uitgestrek het, 21sou ons Vader dit nie ontdek het nie? Want hy ken die geheime van die hart. 22Tog ter wille van u word ons die hele dag doodgemaak; ons word getel as skape vir die slagting. b b v22 Paulus neem juis hierdie kreet op om gelowiges te beskryf wat ly omdat hulle Jesus volg — tog is ons ‘in al hierdie dinge meer as oorwinnaars deur hom wat ons liefgehad het’ (Romeine 8:36-37). Die Vader verlaat nooit sy kinders nie, selfs wanneer getrouheid alles kos.
23Word wakker! Waarom slaap u, Soewereine Vader? Maak uself wakker; moenie ons vir ewig verwerp nie. 24Waarom verberg u u aangesig en vergeet u ons ellende en ons verdrukking? 25Want ons is neergebuig tot in die stof; ons liggaam kleef aan die grond. 26Staan op en help ons! Verlos ons ter wille van u troue liefde.
