ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ
ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକର ନିମନ୍ତେ। କୋରହ-ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ଏକ ଜ୍ଞାନଗର୍ଭକ ଗୀତ।
ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବା ବିଜୟ କଥା ଆବୃତ୍ତି କରନ୍ତି, ତାପରେ ତାହାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସହ ତୁଳନା କରନ୍ତି: ପରାସ୍ତ, ଲୁଣ୍ଠିତ, ଶସ୍ତାରେ ବିକ୍ରୀତ, ଜାତିଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଉପହାସର ପାତ୍ର — ଏବଂ ସେମାନେ ଜୋର ଦେଇ କହନ୍ତି, ନିୟମକୁ ପରିତ୍ୟାଗ ନ କରି ମଧ୍ୟ। ପ୍ରାର୍ଥନା ଶେଷ ହୁଏ ସେମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରି ଯେ ସେ କାହିଁକି ଶୋଇଛନ୍ତି।
44 1ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା କର୍ଣ୍ଣରେ ଶୁଣିଅଛୁ; ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ସମୟରେ, ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ କର୍ମ କଲ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଅଛନ୍ତି। 2ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ହସ୍ତରେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦେଲ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ରୋପଣ କଲ; ତୁମ୍ଭେ ଲୋକବୃନ୍ଦଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲ। 3କାରଣ ସେମାନେ ଆପଣା ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ସେହି ଦେଶ ଅଧିକାର କଲେ ନାହିଁ, କିଅବା ସେମାନଙ୍କ ବାହୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କଲା ନାହିଁ; ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ, ତୁମ୍ଭର ବାହୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ଦୀପ୍ତି ଏହା କଲା—କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲ।
4ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ରାଜା ଅଟ; ଯାକୁବର ଜୟସକଳ ଆଜ୍ଞା କର। 5ତୁମ୍ଭ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଠେଲି ପକାଉ; ତୁମ୍ଭ ନାମ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଉଠିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦଳିତ କରୁ। 6କାରଣ ମୁଁ ଆପଣା ଧନୁରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ ନାହିଁ, ପୁଣି ମୋହର ଖଡ୍ଗ ମୋତେ ପରିତ୍ରାଣ କରେ ନାହିଁ। 7ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିଅଛ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିଅଛ। 8ଆମ୍ଭେମାନେ ସାରାଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଦର୍ପ କରିଅଛୁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନନ୍ତକାଳ ତୁମ୍ଭ ନାମର ପ୍ରଶଂସା କରିବୁ। a a v8 ସେଲା: ଗୀତ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବାଦ୍ୟଗତ କିମ୍ବା ଉପାସନାଗତ ସଙ୍କେତ, ସମ୍ଭବତଃ ଏକ ବିରତି କିମ୍ବା ନୀରବ ଧ୍ୟାନର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବୁଝାଏ।
9ତଥାପି ଏବେ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରିଅଛ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟଦଳ ସଙ୍ଗେ ବାହାର ହୁଅ ନାହିଁ। 10ତୁମ୍ଭେ ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ହଟାଇ ଦିଅ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଲୁଟନ୍ତି। 11ତୁମ୍ଭେ ଭକ୍ଷ୍ୟ ମେଷ ପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିଅଛ, ପୁଣି ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିଅଛ। 12ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକି ଦେଉଅଛ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ବିକ୍ରୟରୁ କିଛି ଲାଭ କରୁ ନାହିଁ। 13ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତିବାସୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର କରୁଅଛ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଉପହସିତ ଓ ତୁଚ୍ଛୀକୃତ କରୁଅଛ। 14ତୁମ୍ଭେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉପହାସର ବିଷୟ କରୁଅଛ, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମସ୍ତକ ହଲାନ୍ତି, ଏପରି ଲୋକ କରୁଅଛ। 15ସାରାଦିନ ମୋହର ଅପମାନ ମୋʼ ସମ୍ମୁଖରେ ଥାଏ, ପୁଣି ଲଜ୍ଜା ମୋʼ ମୁଖ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଅଛି, 16ନିନ୍ଦକ ଓ ଅପବାଦକର ରବ ସକାଶୁ, ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଉଥିବା ଶତ୍ରୁର ସମ୍ମୁଖରେ।
17ଏହିସବୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟିଅଛି, ତଥାପି ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ପାସୋରି ନାହୁଁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭ ନିୟମ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରି ନାହୁଁ। 18ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ପଛକୁ ଫେରି ନାହିଁ, କିଅବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଦ ତୁମ୍ଭ ପଥରୁ ବିଚଳିତ ହୋଇ ନାହିଁ, 19ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ଶୃଗାଳମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଅଛ ଓ ଘୋର ଅନ୍ଧକାରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଅଛ। 20ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ପାସୋରିଥାଆନ୍ତୁ କିମ୍ବା କୌଣସି ବିଦେଶୀ ଦେବତା ପ୍ରତି ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଥାଆନ୍ତୁ, 21ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କʼଣ ତାହା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ନ ଥାଆନ୍ତେ? କାରଣ ସେ ହୃଦୟର ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ଜାଣନ୍ତି। 22ତଥାପି ତୁମ୍ଭ ସକାଶେ ଆମ୍ଭେମାନେ ସାରାଦିନ ବଧ ହେଉଅଛୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ବଧ୍ୟ ମେଷ ପରି ଗଣିତ ହେଉଅଛୁ। b b v22 ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁଗମନ ସକାଶେ ଦୁଃଖଭୋଗ କରୁଥିବା ବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ପାଇଁ ପାଉଲ ଏହି କ୍ରନ୍ଦନ ଉଠାଇ ଆଣନ୍ତି—ତଥାପି "ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହିସବୁ ବିଷୟରେ ବିଜେତାଠାରୁ ଅଧିକ ବିଜୟୀ ଅଟୁ" (ରୋମୀୟ ୮:୩୬-୩୭)। ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କଦାପି ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏପରିକି ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ସବୁ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ କରେ।
23ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ! ହେ ସର୍ବାଧିପତି ପିତା, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ନିଦ୍ରା ଯାଉଅଛ? ଉଠ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତକାଳ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କର ନାହିଁ। 24ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆପଣା ମୁଖ ଲୁଚାଉଅଛ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ କ୍ଲେଶ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପଦ୍ରବ ପାସୋରୁଅଛ? 25କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଧୂଳି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନତ ହୋଇଅଛୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶରୀର ଭୂମିରେ ଲାଗି ରହିଅଛି। 26ଉଠ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କର! ତୁମ୍ଭ ନିୟମର ଦୟା ସକାଶେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।