መዝሙር 44

44 ¹አባታችን ሆይ፤ በገዛ ጆሮዎቻችን ሰምተናል፤ አባቶቻችን በዘመናቸው፣ በቀደመው ዘመን ያደረግኸውን ሥራ ነግረውናል። ²በገዛ እጅህ አሕዛብን አባረርህ፤ አባቶቻችንን ግን ተከልህ፤ ሕዝቦችን ደቈስህ፤ አባቶቻችንን ግን ነጻ አወጣህ። ³ምድሪቱን በገዛ ሰይፋቸው አልወሰዱምና፤ የገዛ ክንዳቸውም አላዳናቸውም፤ ነገር ግን ቀኝ እጅህ፣ ክንድህና የፊትህ ብርሃን ነበር፤ ምክንያቱም በእነርሱ ደስ ብሎሃል።

⁴ንጉሤ አንተ ነህ፣ አባታችን ሆይ፤ የያዕቆብን ድሎች እዘዝ። ⁵በአንተ ጠላቶቻችንን እንገፋለን፤ በስምህ የሚነሡብንን እንረግጣለን። ⁶በቀስቴ አልታመንምና፤ ሰይፌም አያድነኝም። ⁷አንተ ግን ከጠላቶቻችን አዳንኸን፤ የሚጠሉንንም አሳፈርህ። ⁸ቀኑን ሙሉ በአባታችን ተመክተናል፤ ስምህንም ለዘላለም እናመሰግናለን። ^a a v8 ሴላ፦ በመዝሙሩ ውስጥ ያለ የሙዚቃ ወይም የአምልኮ ምልክት ነው፤ ምናልባትም ለአፍታ ማቆምን ወይም ጸጥ ብሎ የማሰላሰል ጊዜን የሚያመለክት ነው።

⁹አሁን ግን ጣልኸን፤ አዋረድኸንም፤ ከሠራዊታችንም ጋራ ከእንግዲህ አትወጣም። ¹⁰በጠላት ፊት ወደ ኋላ እንድንመለስ ታደርገናለህ፤ የሚጠሉንም እንደ ፈቀዱ ይበዘብዙናል። ¹¹እንደሚበሉ በጎች አሳልፈህ ሰጠኸን፤ በአሕዛብም መካከል በተንኸን። ¹²ሕዝብህን እጅግ በረከሰ ዋጋ ትሸጣለህ፤ ከሽያጫቸውም ምንም አታተርፍም። ¹³ለጎረቤቶቻችን መሳለቂያ ታደርገናለህ፤ በዙሪያችን ባሉት የተዘበትንበትና የተናቅን አድርገኸናል። ¹⁴በአሕዛብ መካከል መተረቻ ታደርገናለህ፤ ሌሎች ሕዝቦች ራሳቸውን የሚነቀንቁብን ሕዝብ አድርገኸናል። ¹⁵ቀኑን ሙሉ ውርደቴ በፊቴ ነው፤ ኀፍረትም ፊቴን ሸፍኖታል፤ ¹⁶በሚሳለቀውና በሚሰድበው ድምፅ፣ በሚበቀለው ጠላት ፊት።

¹⁷ይህ ሁሉ ደረሰብን፤ ነገር ግን አልረሳንህም፤ ኪዳንህንም አልካድንም። ¹⁸ልባችን ወደ ኋላ አላፈገፈገም፤ ርምጃችንም ከመንገድህ አልተሳሳተም፤ ¹⁹ነገር ግን ቀበሮዎች በሚኖሩበት ስፍራ ደቈስኸን፤ ድቅድቅ ጨለማም ሸፈንኸን። ²⁰የአባታችንን ስም ረስተን ቢሆን ኖሮ፣ ወይም እጆቻችንን ወደ ባዕድ አምላክ ዘርግተን ቢሆን ኖሮ፣ ²¹አባታችን ይህን ባላወቀው ነበርን? የልብን ምስጢር ያውቃልና። ²²ነገር ግን ስለ አንተ ቀኑን ሙሉ እንገደላለን፤ እንደሚታረዱ በጎች ተቈጠርን። ^b b v22 ጳውሎስ ኢየሱስን በመከተላቸው ምክንያት መከራ የሚቀበሉ አማኞችን ለመግለጽ ይህንኑ ጩኸት ያነሣል፤ ሆኖም “በዚህ ሁሉ በወደደን በእርሱ በኩል ከአሸናፊዎች እንበልጣለን” (ሮሜ 8፥36-37)። አባታችን ታማኝነት ሁሉን ነገር ቢያስከፍልም እንኳ ልጆቹን ፈጽሞ አይተዋቸውም።

²³ንቃ! ጌታ አባት ሆይ፣ ለምን ትተኛለህ? ተነሥ፤ ለዘላለም አትጣለን። ²⁴ፊትህን ለምን ትሰውራለህ? መከራችንንና ጭቈናችንንስ ለምን ትረሳለህ? ²⁵እስከ ዐፈር ድረስ ተደፍተናልና፤ ሰውነታችን በምድር ተጣብቋል። ²⁶ተነሥተህ እርዳን! ስለ ኪዳንህ ፍቅር ተቤዠን።