Tiştên ku bav û kalên me ji me re gotin
Ji serokê mûzîkê re. Zebûreke şehrezayiyê ya kurên Qorah.
Gel serkeftina ku bav û kalên wan vegotine ji nû ve dibêjin, paşê wê li hember niha datînin: têkçûyî, talankirî, bi erzanî firotî, tinazek di nav miletan de — û, ew bi israr dibêjin, bêyî ku ji peymanê dûr ketibin. Dua bi vê pirsê diqede ku ji Bavê wan dipirsin çima ew radize.
44 1Ya Bavê me, me bi guhên xwe bihîstiye; bav û kalên me ji me re gotine karê ku te di rojên wan de kir, di rojên berê de. 2Te bi destê xwe milet derxistin, lê te bav û kalên me çandin; te gel perçiqandin, lê te bav û kalên me azad kirin. 3Çimkî wan ew welat bi şûrê xwe nestand, û milê wan bi xwe ew xilas nekirin; lê destê te yê rastê, milê te û ronahiya rûyê te bû — çimkî dilê te bi wan xweş bû.
4Tu Padîşahê min î, Ya Bavê me; emrê serkeftinên Aqûb bide. 5Bi te em dijminên xwe paş ve dixin; bi navê te em yên ku li dijî me radibin pêpes dikin. 6Çimkî ez pişta xwe nadim kevanê xwe, û şûrê min min xilas nake. 7Lê te em ji dijminên me xilas kirin û te yên ku ji me nefret dikin şermezar kirin. 8Em hemû rojê bi Bavê me serbilind bûn, û emê her û her pesnê navê te bidin. a a v8 Selah: nîşaneke mûzîkî an jî ya perestinê ya di zebûrê de; dibe ku navberekê an demeke ramana bêdeng nîşan dide.
9Lê niha te em red kirin û te em şermezar kirin, û tu êdî bi artêşên me re dernakevî. 10Tu dihêlî ku em li ber dijmin paş ve vegerin, û yên ku ji me nefret dikin, çawa dixwazin me talan dikin. 11Tu me wek pezê ji bo xwarinê radest dikî, û te em di nav miletan de belav kirin. 12Tu gelê xwe bi buhayekî pir erzan difiroşî û ji firotina wan tiştekî qezenc nakî. 13Tu me ji cîranên me re dikî cihê tinazan, ku yên li dora me tinazên xwe bi me dikin û me kêm dibînin. 14Tu me di nav miletan de dikî mesel, gelekî ku miletên din serê xwe pê dihejînin. 15Hemû rojê rûreşiya min li ber min e, û şermê rûyê min girtiye, 16ji dengê yê ku tinazan dike û çêran dike, li ber rûyê dijminê ku tola xwe hiltîne.
17Ev hemû hatine serê me, lê me tu ji bîr nekiriyî, û me xiyanetî li peymana te nekiriye. 18Dilê me paş ve nezivirî, û gavên me jî ji riya te derneketin, 19her çiqas te em li warê çeqelan perçiqandin û te em bi tariya kûr nixumandin. 20Heke me navê Bavê me ji bîr kiribûya, an destên xwe ber bi xwedayekî biyanî ve dirêj kiribûna, 21ma Bavê me wê ev yek kifş nekira? Çimkî ew sirên dil dizane. 22Lê ji bo xatirê te em hemû rojê têne kuştin; em wek pezên ji bo serjêkirinê têne hesibandin. b b v22 Pawlos vê qîrînê bi xwe tîne ziman da ku behsa bawermendên ku ji ber şopandina Îsa cefayê dikişînin bike — lê dîsa jî “di van hemû tiştan de, bi saya Yê ku ji me hez kir, em ji serketiyan bêtir in” (Romayî 8:36-37). Bav tu caran zarokên xwe bi tenê nahêle, heta gava dilsozî bi bihayê her tiştî be jî.
23Hişyar be! Tu çima radizî, Ya Bavê Serwer? Xwe hişyar bike; me her û her red neke. 24Tu çima rûyê xwe vedişêrî û tengahî û zordariya me ji bîr dikî? 25Çimkî em heta axê xwar bûne; bedena me bi erdê ve zeliqiye. 26Rabe û alîkariya me bike! Ji bo xatirê dilovaniya xwe ya peymanê me bikire.
